All in the Family

Przypada 22. rocznica ślubu Edith i Archiego Bunkerów, więc ich córka Gloria z mężem Mike'em szykują niedzielny brunch niespodziankę. Edith jest mile zaskoczona, jednak lekceważące podejście Archiego doprowadza do potężnej kłótni z zięciem o uprzedzenia Archiego, problemy z rządem i ateizm Mike'a.

Mike pisze list do prezydenta Nixona, protestując przeciwko wszystkiemu, co złe w Ameryce, w tym stanowi środowiska i zaangażowaniu kraju w Wietnamie. Gdy Archie się o tym dowiaduje, postanawia w odpowiedzi sam napisać list do Chytrego Dicka, wychwalając przywódcę narodu.

Dorabiając jako taksówkarz dla Berta Munsona, Archie ma drobną stłuczkę z pewną Żydówką. Archie zbytnio się tym nie przejmuje, dopóki nie słyszy od Lionela, jak George i Louise zgarnęli niezłą sumkę (wystarczającą na otwarcie pierwszej pralni) z odszkodowania po wypadku. Wtedy u Archiego nagle odzywa się potężny ból kręgosłupa szyjnego, a on sam żąda żydowskiego prawnika do poprowadzenia sprawy.

Mike wybiera się do punktu krwiodawstwa i pyta Archiego, czy też chciałby oddać krew. Archie kategorycznie odmawia, bojąc się, że jego płyny ustrojowe mogłyby zmieszać się z krwią kogoś innej rasy. Po namowach Mike'owi udaje się zaciągnąć Archiego do stacji krwiodawstwa, ale ten na sam widok krwi mdleje.

Roger, znajomy Mike'a i Glorii, wpada w odwiedziny. Archie rzuca na niego okiem i od razu przykleja mu łatkę geja ze względu na to, co uważa za zniewieściałe zachowanie, choć Mike upiera się, że tak nie jest. Wkrótce Mike uświadamia sobie, że jeden z kompanów Archiego od kieliszka, Steve, to w rzeczywistości świetnie odnajdujący się w życiu, kochający sport gej o zupełnie męskim sposobie bycia.

Gloria wraca od lekarza z wieścią, że jest w ciąży. Wywołuje to wielką kłótnię między Archiem a Mike'em, po której Mike postanawia rzucić studia i się wyprowadzić. Archie mu nie wierzy, dopóki Mike nie znajduje pracy w Detroit i nie planuje wyjazdu. Plany przeprowadzki zostają jednak nagle przerwane, gdy Gloria roni ciążę.

Tuż przed wylotem do Europy znajomi hipisi Mike'a potrzebują noclegu. Mike zaprasza ich do salonu Bunkerów, jednak Archie protestuje, twierdząc, że żadna para bez ślubu nie przenocuje pod jego dachem. Noc pełna kłótni daje się wszystkim we znaki, a spory przeciągają się do wczesnych godzin porannych.

Gdy Jim Bowman sprzedaje dom, Archie dowiaduje się, że do okolicy wprowadza się nowa rodzina. Obawiając się, że Jim sprzedał go Żydom, idzie to sprawdzić, po czym odkrywa, że nowi sąsiedzi są czarni. Archie od razu liczy na skrzyknięcie sąsiadów, by wypchnąć tę rodzinę z dzielnicy. Przeżywa jednak szok, gdy okazuje się, że to rodzina Lionela.

Edith jest podekscytowana, że powołano ją do ławy przysięgłych. Kiedy Archie dowiaduje się, że ława może zostać odizolowana, zabrania jej udziału, chcąc mieć ją w domu do gotowania i sprzątania. Gdy Edith zostaje odizolowana, Archie musi radzić sobie sam. Jednak jej nieobecność może potrwać dłużej, niż sądzono, bo okazuje się jedyną osobą głosującą inaczej w procesie o morderstwo.

Archie nie śpi całą noc, czekając na telefon od ochroniarza z poufnymi informacjami. Podobno w jego firmie szykują się zwolnienia i Archie boi się, że straci pracę. Skoro Archie nie śpi, nikt w domu Bunkerów też nie zmruży oka, a cała sytuacja szybko zamienia się w cyrk na kółkach, gdy o 4:00 rano zjawiają się kolejno gliniarz, pijak, dostawca pizzy i Clara, przyjaciółka Edith.

Gloria zaczytuje się w książkach o wyzwoleniu kobiet i zachęca Edith, by sama spróbowała odrobiny emancypacji. Mike jednak nie chce słyszeć o jej pomysłach, co prowadzi do potężnej awantury, w której Gloria żąda, by Mike uznał ją za równorzędną partnerkę w małżeństwie. Gdy Mike odmawia, Gloria wybiega z domu i przenosi się do znajomej.

Kurier przynosi do domu Bunkerów dwie przesyłki: najpierw pudełko luksusowych cygar, a potem kosz z różnymi alkoholami. Archie domyśla się, że to od jego dobrego kumpla, Eddiego Fraziera, który zbił majątek na handlu używanymi autami. Mike wkrótce dowiaduje się jednak, że sukces Eddiego może być tylko na pokaz.

Archie szykuje się na mecz drużyny Mets, ale Edith ma inne plany na ten wieczór, bo przyjęła zaproszenie na kolację u Jeffersonów. Gdy Archie się o tym dowiaduje, wymyśla wymówkę o skręconej kostce Edith i odrzuca zaproszenie. Wszystko na nic, bo Lionel proponuje, żeby Louise przyniosła kolację do nich. Tymczasem Archie dowiaduje się, że George odmawia łamania chleba z białasami.

Archie jest wściekły na swojego gościa, kuzyna Oscara. Ponoć w dzieciństwie Oscar znęcał się nad Archiem, a teraz bezczelnie korzysta z gościny u Bunkerów. Archie chce go wyrzucić, ale Oscar ubiega go w nieoczekiwany sposób – po prostu umiera. Archie zostaje z organizacją pogrzebu na głowie, a koszty doprowadzają go do białej gorączki.

Znajomy Mike'a, artysta Szabo, wpada z wizytą do Bunkerów. Archie ma do niego dystans z dwóch powodów: po pierwsze, to Węgier, a po drugie szkicuje nagie modelki. Szabo wpada na pomysł, by Gloria pozowała mu nago (co jej samej bardzo się podoba). Archie jest absolutnie przeciwny, a Mike początkowo nie widzi problemu – dopóki marudzenie Archiego nie sprawi, że zaczyna mieć wątpliwości.

Mike i Lionel planują wziąć udział w demonstracji pod siedzibą ONZ. Pikieta wymyka się jednak spod kontroli i mówią o niej w telewizji. Martwi to Glorię, która błaga Archiego, by pojechał tam i ściągnął Mike'a. Niedługo potem Mike i Lionel wracają z wiadomością, że demonstrantów aresztowano. Rodzina szybko zdaje sobie sprawę, że Archie został omyłkowo zatrzymany i tkwi w celi z grupą radykałów.

Rodzinie udaje się uzbierać 30 dolarów do wspólnej kasy i wybucha kłótnia, bo Edith chce wydać te pieniądze na skomponowanie muzyki do jej tekstu piosenki. Tymczasem Archie niepokoi się kradzieżami w okolicy i wolałby za tę sumę kupić broń.

Mike i Gloria cieszą się pierwszą rocznicą ślubu i zamawiają jedzenie na wynos na uroczystą kolację. Przy stole wybucha kłótnia, co skłania Edith do wspomnień z dnia, w którym Archie po raz pierwszy poznał Mike'a. Już wtedy nie obyło się bez zgrzytów, ale prawdziwą bombą była wiadomość, że Mike i Gloria jeszcze tego samego dnia ogłosili plany ślubu.

Lokalne wybory wprowadzają w rodzinie Bunkerów zamieszanie – Mike i Gloria całym sercem popierają Claire Packer, kobietę, co jest dokładnie powodem, dla którego Archie jest jej zaciekłym wrogiem. Przy urnach okazuje się jednak, że Archie nie może zagłosować, bo nie jest zarejestrowany w spisie wyborców. Pozostaje mu więc tylko przekonać Edith, by zagłosowała na jego faworyta.

Wychodząc ze sklepu spożywczego, Edith przypadkowo wgniata puszką brzoskwiń zaparkowany na parkingu samochód. Archiego najbardziej doprowadza do szału to, że Edith zostawia swoje dane kontaktowe, by pokryć koszty naprawy. W rezultacie Archie i Mike wdają się w zażartą dyskusję o tym, jak uczciwi są w dzisiejszych czasach ludzie.

Bunkerowie mają kłopoty z piecem, przez co Archie zaczyna rozważać przeprowadzkę do Kalifornii. Kiedy bezwzględny czarnoskóry pośrednik nieruchomości, pan Byrd, oferuje Archiemu sporą sumę za dom, ten jest zachwycony, ignorując ostrzeżenia Mike'a, że Byrd zajmuje się blockbustingiem (zastraszaniem białych właścicieli wizją spadku wartości domów przez napływ mniejszości, by tanio odkupić nieruchomości).

Mike jest kłębkiem nerwów z powodu nadchodzących egzaminów, co prowadzi u niego do impotencji i frustracji. Gloria namawia go na rozmowę, ale on odmawia. Dziewczyna zwierza się z problemu Edith, a ta przekazuje wszystko Archiemu. Archie postanawia wkroczyć do akcji i udzielić Mike'owi rad, co tylko pogarsza sytuację.

Archie wraca z pracy w fatalnym humorze, bo musi podjąć w zakładzie trudną decyzję: czy zwolnić pracownika z mniejszości, czy białego. Jego decyzja o zwolnieniu Portorykańczyka skutkuje ciekawą wizytą w domu Bunkerów. Jakby tego było mało, Archie dowiaduje się, że jego ubezpieczenie zostało anulowane, bo dzielnicę uznano za obszar wysokiego ryzyka.

Archie wraca z pracy w świetnym humorze i każe Edith natychmiast podawać obiad, bo ma ważne spotkanie przed telewizorem – chce obejrzeć wieczorne wiadomości CBS, w których ma wystąpić. Przeprowadzono z nim sondę uliczną, gdzie wypowiadał się na temat prezydentury Nixona. Zobaczenie samego siebie na ekranie okazuje się jednak nie lada wyzwaniem, bo telewizor odmawia posłuszeństwa.

Edith opada z sił, opiekując się Archiem, Mike'em i Glorią, którzy wszyscy zlegli z potężną grypą. Zmusza ją to do wezwania na pomoc swojej skrajnie liberalnej kuzynki Maude, by zatrzymała się u Bunkerów i pomogła przy chorych. Maude okazuje się jednak solą w oku dla Archiego, który nigdy za nią nie przepadał – zresztą z wzajemnością.

Jest Boże Narodzenie i Archie jest jedynym, który nie czuje świątecznego nastroju. Mike i Gloria próbują wyciągnąć od niego, co go gryzie, ale on nie chce pisnąć ani słowa. Jeffersonowie wpadają z życzeniami, ale to wcale nie poprawia Archiemu humoru – zwłaszcza że Henry przebrał się za Świętego Mikołaja.

Bunkerowie świętują urodziny Edith we włoskiej restauracji w centrum. Archie odkrywa, że Edith zapomniała wysłać przelewu do ubezpieczalni, więc wybiega na drugą stronę ulicy, by go doręczyć. Po drodze utyka w windzie z ciężarną Portorykanką i jej mężem, starzejącym się hipisem oraz wygadanym czarnoskórym biznesmenem.

Archie, Mike i Gloria są zszokowani nagłymi huśtawkami nastrojów Edith, która w mgnieniu oka przechodzi od radości do złości i łez. Gloria rozmawia z nią szczerze i sugeruje, że to może być początek menopauzy. Edith zaczyna się martwić i wmawia sobie, że Archie już jej nie kocha i nie uważa za atrakcyjną. W tym czasie rodzina próbuje jakoś z nią wytrzymać.

W drzwiach Bunkerów staje mężczyzna podający się za agenta rządowego i wypytuje o ich sąsiada, Larry'ego Grundy'ego. Wkrótce Archie wpada w paranoję, gdy inny sąsiad dzwoni z informacją, że jego też prześwietlają. Opanowany lękiem Archie dochodzi do wniosku, że jest obserwowany, a dom prawdopodobnie jest na podsłuchu.

Edith otwiera drzwi i widzi kobietę z małym chłopcem. Kobieta rzuca od niechcenia, że podrzuca syna Mike'a, po czym od razu odchodzi. Edith staje przed niezręcznym zadaniem wyjaśnienia reszcie rodziny, skąd wziął się malec. Zszokowany Mike nie wie, co powiedzieć, ale przyznaje się Glorii, że sypiał z matką chłopca.

Archie i Mike idą na zakupy do sklepu, a po wyjściu Archie staje się świadkiem napaści. Za nic nie chce się w to mieszać i odmawia złożenia zeznań na policji. Kiedy jednak zostaje do tego zmuszony, zaczyna podkoloryzowywać całe zajście, twierdząc, że to była próba mafijnej egzekucji.

Mike i Gloria wyjeżdżają na osiem dni do komuny, zostawiając Archiego i Edith samych ze sobą. Małżonkowie siadają do spokojnej partii kart, ale gdy Edith daje mu wygrać, Archie ją obraża i dochodzi do wielkiej awantury. Edith odmawia zgody, dopóki mąż jej nie przeprosi.

Edith odbiera paczkę i znajduje w niej pelerynę z norek przesłaną w ramach podziękowania przez kuzynkę Amelię za opiekę po operacji. Na widok peleryny Archie wpada w szał, błędnie interpretując intencje kuzynki, i żąda zwrotu prezentu. Jednak gdy peleryna ulega przypadkowemu zniszczeniu, Archie zwęszy okazję do zarobienia trzystu dolarów.

Chcąc dorobić, Archie zaczyna jeździć na taksówce u Berta Munsona. Czeka go wielka niespodzianka, gdy jednym z pasażerów okazuje się Sammy Davis Jr. Sammy przypadkowo zostawia teczkę, więc panowie umawiają się na jej odbiór w domu Bunkerów. Tradycyjnie, czekając nerwowo na gościa, Archie daje pełny upust swojej ignorancji i uprzedzeniom.

W niedzielne popołudnie Archie wraca wściekły z pralni samoobsługowej. Okazuje się, że przeładował jedną z pralek, przez co urządzenie zniszczyło jego ubrania i zalało podłogę. Wzburzony właściciel pralni przychodzi do Bunkerów, żądając pokrycia szkód, ale Archie odmawia. Edith zostaje poproszona o rozsądzenie, kto ponosi winę za ten incydent.

Gloria czyta stary list miłosny od Mike'a. Prowadzi to do rozmowy z Edith o jej dawnej miłości, z którą kiedyś spędziła weekend. Kiedy Archie dowiaduje się o tym rzekomo niewinnym wyjeździe Edith, wychodzi z siebie i kategorycznie żąda, by żona nie miała przed nim żadnych tajemnic.

Kuzynka Edith, Maude, zaprasza ją i Archiego na ślub swojej córki, Carol. Ani Carol, ani Maude nie cieszą się na widok Archiego, jako że pan młody jest Żydem. Później odbywają się wieczory kawalerski i panieński, ale naburmuszony Archie woli zostać w motelu. Tymczasem Carol zaczyna zdawać sobie sprawę, jak jej narzeczony wyobraża sobie małżeństwo.

Archie traci cierpliwość, oglądając telewizyjny felieton dotyczący kontroli dostępu do broni. Ostro sprzeciwia się ograniczeniom, kłóci się z Mike'iem i ostatecznie postanawia wystąpić w telewizji z polemiką. Później spotyka swoich dwóch największych zwolenników – parę rzezimieszków, którzy napadają na niego z bronią w ręku.

Niedzielne kursy taksówką u Berta Munsona były dla Archiego świetnym dodatkowym źródłem dochodu. Niestety, zapomniał zgłosić te zarobki w zeznaniu podatkowym. Archie idzie do urzędu skarbowego wszystko wyjaśnić, gdzie dowiaduje się, że czeka go kontrola. Próbując się wywinąć, zaczyna rozważać wręczenie urzędnikowi łapówki.

Archie dowiaduje się, że dawny kumpel z wojska, który kiedyś uratował mu życie, przyjeżdża do miasta z żoną, Bobbi Jo. Proponuje im nocleg u siebie. Bobbi Jo zjawia się wcześniej, a Archie nie może oderwać oczu od jej obfitych kształtów; poczucie winy z powodu pożądania szybko zauważają Mike i Gloria. Edith podsłuchuje rozmowę i w trosce o małżeństwo podejmuje kluczową decyzję.

Gloria zaprzyjaźnia się z Tammy i razem organizują Dni Kobiet. Męski szowinizm zostaje wystawiony na próbę, gdy Gloria zadaje Mike'owi i Archiemu zagadkę, z którą obaj nie mogą sobie poradzić. Archie prosi nawet o pomoc kumpli od kieliszka, ale bez skutku. W końcu to Edith nagle znajduje rozwiązanie – odpowiedź, której Archie wcale nie chce usłyszeć.

Siostrzenica Archiego gości u Bunkerów i bawi się wyśmienicie. Zaprzyjaźnia się z Lionelem i uwielbia z nim imprezować. Jednak ich wspólne zdjęcie uświadamia Archiemu, że między młodymi coś iskrzy. Bunker dostaje szału, głosząc, że każdy powinien trzymać się swojej rasy.

Edith wraca z zakupów roztrzęsiona; okazuje się, że zatrzymano ją za kradzież w sklepie. Wyszła w przymierzanej peruce, bo chciała tylko wskazać jakiejś kobiecie drogę na przystanek. Edith zaczyna wierzyć, że stała się kleptomanką, zwłaszcza po odkryciu, że „ukradła” też naszyjnik. Kiedy zaczyna popadać w obsesję, Mike radzi jej wizytę u psychiatry, ale Edith ma inny plan i idzie do księdza.

Edith znajduje w metrze gazetę i czyta ogłoszenie w rubryce matrymonialnej. Nie rozumiejąc, o co naprawdę chodzi, bierze je za zwykłe szukanie przyjaciół. Mike i Gloria gorączkowo próbują wytłumaczyć jej prawdę. Dopiero gdy para staje w salonie Bunkerów, Edith – z małą pomocą Louise – pojmuje, że to swingersi, którzy chcą się z nimi wymienić partnerami.

Mike dostaje niespodziewany zastrzyk gotówki, gdy wujek Alex umiera i zostawia mu w spadku 275 dolarów. Archie usiłuje wymusić na nim oddanie tych pieniędzy na poczet czynszu i wyżywienia, ale Mike woli wpłacić je na kampanię prezydencką George'a McGoverna. Wybucha z tego potężna kłótnia, która doprowadza do podziału przy stole: Gloria z Mike'iem sami kupują i gotują jedzenie, a Edith z Archiem robią to osobno.

Edith świętuje drugą rocznicę ślubu Mike'a i Glorii. Siedząc przy stole i zajadając okolicznościowy tort, rodzina wspomina dzień ich wesela. Przypominają sobie również, jak wujek Mike'a, Casimir, poznał Archiego i jak obaj starli się o to, kto ma udzielić młodym ślubu.

Rodzina dalej oddaje się wspomnieniom z okazji drugiej rocznicy ślubu Mike'a i Glorii, wracając do samego dnia ceremonii. Podczas gdy Archie i wuj Casimir wciąż skaczą sobie do gardeł, Edith musi zebrać się na odwagę, by porozmawiać z Glorią o sprawach intymnych.

Ginie zabytkowy medalion Edith, w czym Archie dostrzega okazję do wyłudzenia odszkodowania i kupienia nowego telewizora. Pewny zastrzyku gotówki od ubezpieczyciela zamawia nowy, kolorowy odbiornik, ale w domu niespodziewanie zjawia się likwidator szkód, by zbadać sprawę.

Archie i Gloria wracają do domu w podłych nastrojach po ciężkim dniu w pracy, co prowadzi do kolejnej kłótni o równouprawnienie kobiet. W tym samym czasie Mike'a zaczyna boleć bok i lekarz stwierdza zapalenie wyrostka robaczkowego. Spór Archiego i Glorii przenosi się więc na kompetencje lekarek. Mike woli zapłacić więcej za chirurga-mężczyznę, niż iść pod nóż tańszej kobiecie.

Gdy Edith odnajduje zapomniane stare losy na loterię, Archie dostaje szału, krzycząc, że bezmyślnie marnuje pieniądze. Jego nastawienie zmienia się diametralnie, gdy okazuje się, że jeden z nich wygrał. Jest jednak haczyk: Edith twierdzi, że losy wcale nie należą do niej, lecz do George'a Jeffersona.

Archie dla odmiany wraca do domu w wyśmienitym humorze, a wszystko dlatego, że ma szansę dołączyć do prestiżowej drużyny kręglarskiej Cannonballers. Po sześciu latach oczekiwania w zespole wreszcie zwalnia się miejsce i Archie planuje wziąć udział w eliminacjach, mimo że drużyna stosuje dyskryminujące zasady przyjmowania członków.

Archiego dopadł potworny ból pleców, przez co sam staje się utrapieniem dla Edith, która skacze wokół niego na każde zawołanie. Gdy bada go lekarz, natychmiast kieruje go do szpitala na badania. Na miejscu Archie zaprzyjaźnia się z drugim pacjentem w sali, ale przez parawan nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna jest czarnoskóry.

Archie zaczyna zdawać sobie sprawę, że nie jest już tak młody jak kiedyś, gdy okazuje się, że może potrzebować okularów. Na dodatek w swoim średnim wieku może jedynie zazdrościć wiecznie młodzieńczego podejścia swojemu rówieśnikowi i przyjacielowi, Billowi Mulheronowi. Szczególne wrażenie robi na nim fakt, że wysportowany, krzykliwie ubrany Bill zdołał poderwać seksowną młodą kochankę o imieniu Tina. Wkrótce jednak Archie odkrywa, że pozory mylą.

Archie przeszukuje dom w poszukiwaniu czasopisma, by udowodnić Mike'owi swoją rację w toczącej się między nimi dyskusji. Przekracza jednak granice i wchodzi do pokoju Mike'a, gdzie znajduje napisany przez niego wiersz. Prowadzi to do potężnej awantury o prywatność. Mike wzburzony wychodzi do Lionela, a Gloria i Edith trzaskają drzwiami i urządzają sobie piżamową imprezę u koleżanki Glorii.

Edith dostaje zaproszenie na zjazd z okazji 30-lecia ukończenia liceum, ale gdy Archie odmawia pójścia z nią, postanawia zrezygnować. Kiedy jej kuzynka Amelia przychodzi dowiedzieć się, skąd ta decyzja, Edith dowiaduje się, że na zjeździe ma pojawić się jej dawna miłość, Buck. Nagle Archie zmienia zdanie i postanawia pójść. Kiedy jednak Buck w końcu się zjawia, Archiego czeka niespodzianka – niegdysiejszy przystojny gwiazdor lekkoatletyki wyraźnie stracił dawny urok.

Archie wraca do domu z nowiutkim zegarkiem i twierdzi, że zrobił świetny interes, bo rzekomo wart 300 dolarów sprzęt kupił za zaledwie 25. Później mina mu rzednie, gdy okazuje się, że zegarek nie działa. Tymczasem Mike jest przekonany, że to kradziony towar i ostrzega Archiego, bo numer seryjny może zdradzić zegarmistrzowi, że zegarek pochodzi z kradzieży. Archie staje więc na głowie, by znaleźć zegarmistrza, który naprawi go bez zadawania pytań.

Pewnego ranka Archie wstaje, podchodzi do drzwi wejściowych po gazetę i z przerażeniem odkrywa, że ktoś namalował na nich swastykę. Wkrótce wdaje się w spór z Mike'em o to, kto i dlaczego mógł to zrobić. Gdy Archie dzwoni na policję, by zgłosić incydent, w domu Bunkerów pojawia się mężczyzna z żydowskiej grupy samoobrony, który planuje odwet.

Archie, Edith, Mike i Gloria idą do francuskiej restauracji i wspominają wydarzenia minionego dnia. Każde z nich przedstawia zupełnie inną wersję tego, co zaszło. Wszystko kręci się wokół lodówki Bunkerów, która odmówiła posłuszeństwa, oraz dwóch fachowców, którzy przyszli ją naprawić. Koniec końców lodówka wciąż nie działa, a to, dlaczego tak się stało, wyjaśnia dopiero wersja Edith.

Archie zmusza Edith do dochowania tajemnicy, gdy zaczyna chodzić do szkoły wieczorowej, by zdobyć świadectwo ukończenia szkoły średniej i zyskać szansę na awans w pracy. Edith jednak się wygaduje i wkrótce Mike z Archiem muszą dzielić miejsce do nauki, co okazuje się nie lada wyzwaniem.

Gloria wraca z pracy w bardzo nietypowym nastroju i zwierza się Edith, że została zaatakowana w pobliżu placu budowy, gdy wracała do domu. Mike i Archie wzywają policyjnego detektywa, by złożyć doniesienie, ale zaczynają mieć wątpliwości, gdy ten bez ogródek wyjaśnia, jak trudno jest dziś doprowadzić do skazania w sprawie o napaść na tle seksualnym.

Z powodu tych dni w miesiącu Gloria ma okropny humor i wdaje się w ostrą kłótnię z Edith, robiąc jej wyrzuty, że pozwala Archiemu sobą dyrygować. Wkrótce dochodzi do wielkiej awantury z Mike'em i Gloria postanawia spać na kanapie, ale nikt w domu nie może zasnąć, bo ich kłótnie budzą Archiego i Edith. Wszystko to kładzie się cieniem na urodzinach Glorii.

Nowy Jork nawiedza fala upałów, przez co wszyscy Bunkerowie chodzą wściekli, a na domiar złego psuje się klimatyzator. Gdy dom obok zostaje wystawiony na sprzedaż, Archie zbiera podpisy pod petycją, by powstrzymać kolejne mniejszości przed wprowadzeniem się do okolicy. Henry Jefferson przyłącza się do niego, gdy dowiaduje się, że domem interesuje się rodzina latynoska.

Nowi sąsiedzi, Irene i Frank Lorenzo, wprowadzają się do domu obok. Archie szybko ma ich dość: Irene zaprzyjaźnia się z Edith, o co Archie staje się zazdrosny, widząc, ile czasu spędzają razem. Z kolei Frank działa mu na nerwy swoim ciągłym śpiewaniem, które niesie się do domu Bunkerów, zmuszając Archiego do kupienia trąbki ciśnieniowej do walki z hałasem.

Robiąc zakupy w supermarkecie, Edith poznaje samotnego starszego pana, pana Quigleya, który uciekł z domu opieki. Kobieta natychmiast przyprowadza go do domu, co nieszczególnie podoba się Archiemu, który nie chce mieć pod nosem żywego przypomnienia o własnym starzeniu się. Tymczasem pan Quigley ma inny problem – nie może skontaktować się ze swoją obojętną córką.

Podczas wizyty u sąsiadów Gloria zachwyca się repliką rzeźby Rodina „Pocałunek”. Widząc jej zachwyt, Irene postanawia podarować jej figurkę. Gdy Gloria przynosi ją do domu, Archie wpada w szał, twierdząc, że to pornografia. Kolejny problem pojawia się, gdy Frank żąda zwrotu rzeźby, twierdząc, że Irene nie miała prawa jej oddawać.

Archie wraca do domu w wyśmienitym humorze, przynosząc prezenty – perfumy dla Glorii i płyn do kąpieli dla Edith. Edith jest jednak głęboko zaniepokojona, gdy dowiaduje się, że mąż wygrał pieniądze na wyścigach konnych. Okazuje się, że dwadzieścia lat wcześniej obiecał nigdy więcej nie uprawiać hazardu, kiedy to jego nałóg stał się tak poważny, że Edith groziła odejściem.

Henry Jefferson wyprowadza się do innego hrabstwa, aby otworzyć własną pralnię, a Louise i Lionel planują imprezę pożegnalną. Archie zarzeka się, że nie postawi stopy w domu Jeffersonów, z kolei George Jefferson nie życzy sobie białych u siebie. Kiedy impreza zostaje przeniesiona do Bunkerów, George składa niespodziewaną wizytę i po raz pierwszy spotyka sąsiadów.

Przez błąd komputera Edith dostaje pocztą małą fortunę w ćwierćdolarówkach od firmy sprzedającej suszone śliwki. Gdy Archie się o tym dowiaduje, natychmiast chce zatrzymać pieniądze i zabrania Edith zgłaszać pomyłkę. Wkrótce jednak sam ma problem z komputerem, kiedy urząd do spraw weteranów oficjalnie uznaje go za zmarłego.

Mike jest podekscytowany, bo po kolacji mają wpaść Lorenzowie i Lionel na partię gry „Terapia grupowa”. Archie rzuca okiem na pytania z gry i natychmiast ucieka na drinka do baru Kelseya. Później, podczas rozgrywki, Mike dziecinnie unosi się honorem i nie chce przyjąć żadnej krytyki od pozostałych uczestników.

Archie zaczyna się niepokoić, gdy Edith zaczyna chodzić do kościoła z Irene Lorenzo. Edith zaczyna też nosić katolicki medalik i czytać broszury o katolicyzmie. Archie dochodzi do wniosku, że Irene próbuje przeciągnąć jego żonę na katolicyzm. W międzyczasie, z powodu rosnących cen mięsa, Gloria przynosi do domu koninę i przyrządza ją na obiad.

Irene montuje nowy zamek w drzwiach do piwnicy akurat wtedy, gdy Mike i Gloria wyjeżdżają na weekend, a Edith wychodzi na baby shower. Archie zostaje sam w domu. Ponieważ nie słuchał instrukcji Irene, zatrzaskuje się w piwnicy. Znalazłszy butelkę polskiej wódki, Archie spędza długą noc na rozmyślaniach o życiu w oparach alkoholowego zamroczenia.

Chcąc spróbować czegoś nowego, Gloria kupuje perukę w kolorze ciemnego brązu. Nowy wygląd od razu podnieca Mike'a, który usilnie namawia ją, by nie zdejmowała jej w łóżku. Gloria czuje się jednak urażona, co prowadzi do potężnej awantury i wygnania Mike'a na kanapę. W tym czasie Archie przebywa na zjeździe weteranów, lecz po powrocie trafia w sam środek kłótni o perukę.

Z okazji 25. rocznicy ślubu Edith planuje romantyczny drugi miesiąc miodowy w Atlantic City – dokładnie tam, gdzie spędzili pierwszy. Utrzymanie tego w tajemnicy i namówienie Archiego na wyjazd okazuje się jednak nie lada wyzwaniem, bo ten żyje tylko nadchodzącym meczem koszykówki.

Archie, dorabiając na taksówce Burta Munsona, zostaje obrabowany przez młodego mężczyznę z 50 dolarów. Zgłasza sprawę na komisariacie i zamierza wnieść oskarżenie, gdy sprawca zostaje ujęty. Nagle jednak zmienia zdanie, kiedy w domu Bunkerów pojawia się adwokat zamożnego ojca młodzieńca.

Archie i Irene wdają się w zażartą dyskusję o tym, czy kobietom wypada uprawiać męskie sporty, w efekcie czego Irene wyzywa go na pojedynek w bilard. Archie z początku chętnie podejmuje wyzwanie, ale gdy dowiaduje się czegoś istotnego o przeszłości Irene, zaczyna gorączkowo szukać wymówki, by wycofać się z gry.

Świąteczny nastrój udziela się wszystkim domownikom. Dla żartu Archie kupuje na wyprzedaży śmieszne okulary ze sztucznym nosem i wąsami, lecz okazuje się, że Mike był w tym samym sklepie i trafił na tę samą promocję. W międzyczasie Edith wraca z badań lekarskich i zwierza się Glorii, że wyczuła guzek w piersi i obawia się, że to może być rak.

Pewnego wieczoru Edith i Archie wychodzą na imprezę organizowaną przez kuzynkę Edith, Amelię, zostawiając Mike'a i Glorię samych w domu. Kiedy Gloria zaczyna robić Mike'owi niedwuznaczne propozycje, wybucha między nimi potężna kłótnia, w której Mike upiera się, że to mężczyzna powinien zrobić pierwszy krok.

Zbliżają się 50. urodziny Archiego, a Edith, Gloria i Mike planują dla niego przyjęcie niespodziankę. Archie dowiaduje się jednak o imprezie, a Edith nalega, by udawał zaskoczonego, gdy wejdzie do domu. Archie nie jest zresztą zadowolony z samego świętowania – upiera się, że ma 49 lat, ale Mike na podstawie aktu urodzenia potwierdza, że skończył już 50.

Archie jest zachwycony, gdy z wizytą wpada jego dawny kolega z pracy, Joe Tucker. Szybko jednak okazuje się, że Joe, który od dłuższego czasu jest bezrobotny, stara się o posadę w zakładzie Archiego. Archie zaczyna sabotować próby zdobycia przez Joego pracy na rampie załadunkowej, obawiając się, że kumpel może zająć jego stanowisko.

Gloria zaprzyjaźnia się z pakowaczem Georgem, niepełnosprawnym intelektualnie pracownikiem lokalnego supermarketu. Gdy Archie się o tym dowiaduje, daje upust wszystkim swoim uprzedzeniom i nakazuje Glorii, by nie robiła chłopakowi złudnych nadziei. W międzyczasie namawia George'a na przerwę w domu Bunkerów w godzinach jego pracy. Wkrótce ojciec George'a wpada do Bunkerów ze złą wiadomością, że chłopak został zwolniony.

Edith, Mike i Gloria otrzymują specjalne zaproszenia na przyjęcie zaręczynowe Lionela. Archie zostaje jednak pominięty – do momentu, gdy wielka kłótnia między Louise i George'em sprawia, że Louise postanawia go zaprosić. Podczas przyjęcia George przeżywa wielki szok, gdy okazuje się, że narzeczona Lionela, Jennie, pochodzi z małżeństwa mieszanego rasowo.

Archie wraca do domu na pyszny obiad przygotowany przez Edith – gulasz wołowy z pieczarkami. Kiedy Mike siada później do stołu, widzi, że Archie zjadł już całą swoją porcję, i przynosi wiadomość, że w supermarketach wycofano pieczarki pewnej marki. Przekonany o zatruciu pokarmowym Archie pędzi do szpitala na płukanie żołądka.

Gdy Mike i Archie szykują się na weekendowy wypad na ryby, Gloria wraca do domu w wyjątkowo podłym nastroju i rzuca w stronę rodziców nietypową dla siebie, złośliwą uwagę. Kiedy Edith w końcu udaje się skłonić ją do zwierzeń, Gloria przyznaje się do problemu w małżeństwie, który Edith doskonale rozumie.

Archie wstępuje do pralni Jeffersonów, żeby odebrać pranie, i płaci banknotem dwudziestodolarowym. Wkrótce wściekły George staje w drzwiach Bunkerów, twierdząc, że banknot od Archiego był fałszywy. Prowadzi to do dwóch awantur: jednej między Archiem i George'em, a drugiej między Edith i Louise. Kobiety szybko dochodzą do porozumienia i wprowadzają w życie plan, który ma rozwiązać całe zamieszanie między ich mężami.

Mike w nerwach czeka na wyniki ostatnich egzaminów dzielących go od ukończenia studiów, a Archie tryska humorem, nie mogąc się doczekać, aż zięć wreszcie się wyprowadzi i odda mu pożyczone pieniądze. Archie nie bierze jednak pod uwagę innego scenariusza, który może odłożyć jego świętowanie o kolejny rok.

Świętowanie 26. rocznicy ślubu Edith i Archiego zbiega się w czasie ze zmartwieniami Archiego o to, czy jego związek zawodowy rozpocznie strajk. Gdy zapada decyzja o strajku, Archie i Edith dowiadują się o tym osobno i ukrywają tę wieść przed sobą nawzajem, aby nie psuć rocznicowego nastroju.

Wraz ze strajkiem Archiego domowy budżet zaczyna topnieć, a Edith staje przed trudnym zadaniem związania końca z końcem przy znikomych dochodach. W tym samym czasie atmosfera gęstnieje, bo Archie nie ma nic do roboty i całymi dniami snuje się po domu.

Podczas gdy Archie wciąż strajkuje, a oszczędności się kurczą, Edith postanawia pójść do pracy. Z pomocą przychodzi jej Louise, oferując posadę w jednej z pralni George'a. Kiedy Archie się o tym dowiaduje, unosi się honorem, nie chce przyjąć jałmużny i próbuje wymusić na Edith odrzucenie oferty.

Archie zaczyna czuć się jak piąte koło u wozu, gdy wszyscy w rodzinie pracują oprócz niego. W międzyczasie trwają negocjacje związku zawodowego, które wreszcie kończą się porozumieniem i podwyżką dla Archiego. Archie nie zdaje sobie jednak sprawy, że w rezultacie tych ustaleń wyjdzie na tym gorzej niż przed rozpoczęciem strajku.

Krzyki awanturujących się sąsiadów nie dają Archiemu i Edith spać całą noc. Wkrótce Lionel tymczasowo wprowadza się do Bunkerów po tym, jak George zabrania mu ożenić się z dziewczyną, której ojciec jest biały. Archie ma dość zamieszania i postanawia doprowadzić do zgody między ojcem a synem.

Irene szuka pracy, a w wolnym czasie przesiaduje z Edith w klubie kobiet. Niezadowolony z faktu, że żona spędza tam czas, Archie postanawia pomóc Irene znaleźć zatrudnienie w swojej firmie. Nie jest jednak zachwycony, gdy kobieta dostaje posadę operatora wózka widłowego na jego rampie załadunkowej.

Kolejna kłótnia między Archiem a Mikiem o losy kraju i jego problemy prowadzi do wyznania Mike'a, że nie chce mieć dzieci. Ta deklaracja kompletnie zaskakuje Glorię i wywołuje jeszcze większą awanturę między małżonkami.

Mike i Gloria martwią się nagłym zniknięciem Archiego w drodze na zjazd związkowy w Buffalo. Nie chcąc denerwować Edith, ukrywają to przed nią, a ona w tym czasie organizuje swoją pierwszą prezentację naczyń Tupperware i męczy się nad przemową, którą zamierza wygłosić.

Odkrywszy zniknięcie Archiego, Edith idzie z Mikiem na komisariat, by zgłosić zaginięcie męża. Później, przeglądając rzeczy Archiego, Mike natrafia na zdjęcie teścia z inną kobietą. Sprawia to, że zaczyna podejrzewać Archiego o ucieczkę z kochanką.

Edith przynosi wieści, że Archie w końcu zadzwonił do domu i poinformował wszystkich, gdzie jest. Podobno wylądował przypadkiem na zjeździe podiatrów w Rochester. Tymczasem Mike i Gloria kłócą się o kłamstwa, co przeradza się w konkurs na najdłuższy pocałunek – w sam raz na powitalną imprezę.

W pracy Archie cudem unika śmierci, gdy z małym marginesem omija go spadająca, ciężka skrzynia. To doświadczenie z pogranicza życia i śmierci sprawia, że z dnia na dzień staje się gorliwym, choć nieco obłudnym parafianinem.

George Jefferson, chcąc za wszelką cenę kupić budynek sąsiadujący z jego pralnią, postanawia wystartować w wyborach do republikańskiej komisji hrabstwa i potrzebuje podpisu Archiego na liście poparcia. Oczywiście Archie od razu chce wiedzieć, co będzie z tego miał.

Dom Bunkerów odwiedza wygadany inspektor pieców grzewczych, który naciąga Archiego na podpisanie umowy na zakup aluminiowego sidingu za dwa tysiące dolarów. Irene i George ostrzegają Archiego, że trafił na oszusta, lecz jest już za późno – ekipa montażowa właśnie zajeżdża pod dom.

Stuart, kolega Mike'a ze studiów magisterskich, wpada pewnego wieczoru z wizytą, a Gloria zaczyna czuć się przy nich gorsza pod względem intelektualnym. Zaczyna podejrzewać, że wraz ze zdobywaniem wykształcenia Mike może zacząć rozglądać się za mądrzejszą kobietą.

Z okazji setnego odcinka Henry Fonda prowadzi odcinek wspomnieniowy, w którym za pomocą retrospekcji przygląda się relacjom i bohaterom tworzącym dom Bunkerów. Henry Fonda kontynuuje retrospektywę pierwszych stu odcinków wyemitowanych przez CBS, skupiając się w szczególności na postaciach Archiego, Edith, Mike'a i Glorii oraz ich wzajemnych relacjach.

Z okazji setnego odcinka Henry Fonda prowadzi retrospektywę dotychczasowych epizodów i za pomocą wspomnień przygląda się relacjom oraz bohaterom tworzącym dom Bunkerów. Henry Fonda kontynuuje podróż przez pierwsze 100 odcinków wyemitowanych przez CBS, ze szczególnym uwzględnieniem relacji i charakterów Archiego, Edith, Mike'a i Glorii.

Edith zaprzyjaźnia się z pomocnikiem hydraulika, Nickiem Howardem, który okazuje się więźniem z Sing Sing odbywającym przepustkę do pracy. Kiedy Archie się o tym dowiaduje, wpada w paranoję, przestaje czuć się bezpiecznie we własnym domu i nie chce zostawiać z nim Edith ani Glorii sam na sam.

Edith wpada do Jeffersonów, by pożegnać się ze swoją drogą przyjaciółką Louise. Wygląda na to, że George odniósł wielki sukces ze swoją siecią pralni i postanowił przeprowadzić się do luksusowego apartamentowca na Upper East Side.

Mike i Gloria praktykują tak zwaną „czystą walkę”, wyznaczając konkretny czas na wyrzucenie z siebie wszelkich frustracji. Widząc, jak Archie po raz kolejny rozstawia Edith po kątach i żąda, by wszystko było po jego myśli, Mike i Gloria zachęcają ją, by też wypróbowała tę metodę.

Archie liczy na leniwą niedzielę, ale jego plany legną w gruzach, gdy Edith ogłasza, że wpadną do nich z wizytą jej kuzynka Amelia z mężem Russellem. Zarówno Archie, jak i Edith doznają szoku, zdając sobie sprawę, że ich małżeństwo ma się całkiem dobrze w porównaniu z relacją Amelii i Russella, którzy mogą stać na skraju rozwodu.

Archie wynosi z pracy wiertarkę i pudełko gwoździ, żeby zrobić w domu mały remont. Szybko staje się to zarzewiem domowej debaty o moralności, a Archie zaczyna panikować, że Irene na niego doniesie, gdy dowie się o kradzieży mienia firmy.

Edith wypełnia w czasopiśmie test na przewidywaną długość życia, z którego wynika, że dożyje sędziwego wieku. Jednak kiedy quiz rozwiązuje Archie, wychodzi mu, że zostało mu zaledwie siedem lat. Skłania to Archiego do ponownego przemyślenia swoich nałogów – picia i palenia.

Edith jedzie do Scranton na rodzinne wesele. Na miejscu spotyka przyjaciela z dzieciństwa, w którym niegdyś skrycie się podkochiwała, mimo że uważała go za swojego kuzyna. Dowiaduje się jednak, że nigdy nie byli spokrewnieni, przez co przez chwilę chodzi jej po głowie zdrada małżeńska.

Gdy pewna kobieta prosi Archiego o zgaszenie cygara, ten zawzięcie broni swojego nawyku. Wkrótce w domu Bunkerów dochodzi do próby sił po tym, jak Mike zarzeka się, że wytrzyma bez jedzenia dłużej niż Archie bez papierosa.

Podekscytowani Archie i Edith urządzają imprezę z okazji spłacenia i symbolicznego spalenia umowy kredytu hipotecznego. W tym samym czasie Mike kończy studia i bezskutecznie rozgląda się za nowym lokum. Ostatecznie Mike i Gloria zgadzają się wynająć dawny dom George'a Jeffersona – mimo że oznacza to mieszkanie tuż obok Archiego.

Gdy Mike i Gloria szykują się do przeprowadzki do własnego domu, Gloria wraca od lekarza z wiadomością o ciąży i oznajmia radosną nowinę zachwyconym Archiemu i Edith. Denerwuje się jednak przed powiedzeniem o tym Mike'owi z powodu jego upartych poglądów na temat przeludnienia. Kiedy Mike w końcu się dowiaduje, targają nim sprzeczne emocje, co kończy się jego wzburzonym wyjściem.

Łzawe pożegnanie przeradza się w awanturę, gdy Mike wyrzuca z siebie pięć lat tłumionej złości na Archiego. Wkrótce okazuje się jednak, że wraz z Glorią nie mogą się wyprowadzić jeszcze przez tydzień, bo Mike zapomniał załatwić podłączenie gazu i prądu w nowym domu.

Archie jest podekscytowany perspektywą awansu w pracy. Postanawia zaimponować szefowi i zapewnić sobie stanowisko poprzez wpłacenie maksymalnej darowizny na jego ulubioną fundację charytatywną, w wyniku czego nieświadomie zapisuje swoje ciało na cele naukowe.

Prowadząc taksówkę, Archie zyskuje chwilę sławy, gdy za pomocą resuscytacji ratuje życie swojej pasażerki. Przeżywa jednak szok, gdy okazuje się, że wysoka, elegancka dama, którą uratował, to w rzeczywistości mężczyzna. Nagle Archie przestaje być pewien, czy w ogóle chce uchodzić za bohatera.

Mike szybko zaczyna mieć wątpliwości, czy na pewno chce być obecny na sali porodowej podczas narodzin dziecka. W tym samym czasie podekscytowana Edith czeka na wizytę swojej przyjaciółki Sybil, która ma przepowiedzieć płeć malucha za pomocą swoich zdolności parapsychicznych.

Dla żartu Irene wysyła Edith i Archiemu list łańcuszkowy. Edith traktuje sprawę śmiertelnie poważnie i od razu go przepisuje, by uniknąć pecha. Archie z kolei wyrzuca swój do kosza i wkrótce dopada go seria niefortunnych zdarzeń, w tym podejrzenie, że zaraził się żółtaczką.

Mike coraz bardziej martwi się o spięcie domowego budżetu, a sytuacja staje się jeszcze trudniejsza, gdy dowiaduje się, że powiększająca się rodzina jest teraz wyłącznie na jego utrzymaniu, ponieważ Gloria właśnie straciła posadę. Oliwy do ognia dolewa powód zwolnienia – wychodzi na jaw, że wyleciała z powodu ciąży.

Edith angażuje się w wolontariat na pół etatu w domu spokojnej starości Sunshine Home, przez co Archie czuje się zaniedbany. Mężczyzna postanawia postawić sprawę na ostrzu noża i zabrania jej dalszej pracy społecznej, co nie spotyka się z ciepłym przyjęciem. Edith stawia się mężowi i twardo obstaje przy tym, że będzie pomagać tak długo, jak tylko zechce.

Archie drży przed firmowymi badaniami lekarskimi, obawiając się, że jeśli ich nie przejdzie, może wylecieć z roboty. Szybko przekonuje się, jak trudno utrzymać ciśnienie krwi w ryzach, gdy rodzina wdaje się w zażartą dyskusję o tym, jak dać na imię dziecku Mike'a i Glorii.

Będąc niemal w dziewiątym miesiącu ciąży, Gloria zaczyna czuć się nieatrakcyjna i nabiera podejrzeń o zdradę, kiedy poznaje piękną blondynkę, której Mike udziela po zajęciach korepetycji. W tym czasie Edith i Archie dwoją się i troją, by zachować w tajemnicy prezent kupiony dla malucha.

Uroczysty obiad z okazji Święta Dziękczynienia przeradza się w pole bitwy, gdy Archie dowiaduje się, że Mike i Gloria nie chcą narzucać dziecku rodzinnych przekonań religijnych. Kłótnia ciągnie się przez cały posiłek – Archie upiera się, by wnuk chodził do szkółki niedzielnej, podczas gdy rodzice wolą, aby sam dokonał wyboru.

Pracując jako taksówkarz dla Berta Munsona, Archie trafia na opryszka, który wyciąga na niego nóż. W obronie własnej Archie potraktował go gazem łzawiącym. W efekcie sam ląduje w sądzie, bo policjant wlepia mu mandat za posiadanie nielegalnego gazu.

Gloria ma już serdecznie dość ciąży, a fakt, że termin porodu minął dziewięć dni temu, wcale jej nie pomaga. Na linii ognia staje Mike, na którym zniecierpliwiona dziewczyna zaczyna wyładowywać wszystkie swoje frustracje. Tymczasem Edith nie może się doczekać zbliżającego się baby shower dla córki.

Archie odchodzi od zmysłów, bo ma wystąpić w przebraniu minstrela z pomalowaną na czarno twarzą na zjeździe swojego bractwa. Gorączkowo szuka wymówki, z której zwalnia go wieść, że Gloria zaczęła rodzić. Nie ma jednak pojęcia, że ciężarna utknęła w budce telefonicznej we włoskiej restauracji.

Edith i Archie docierają do szpitala i wpadają w panikę na wieść, że Mike'a i Glorii wciąż tam nie ma. Tymczasem Gloria zostaje w końcu uwolniona z budki telefonicznej i zjawia się na oddziale, gdzie wkrótce musi zmierzyć się ze znużeniem przeciągającym się porodem.

W sylwestra Al i Trudy wpadają z wizytą tuż przed własnym ślubem, trafiając w sam środek kłótni Mike'a i Glorii o to, że Mike stale podejmuje decyzje bez pytania jej o zdanie. Na domiar złego opiekunka Joeya odwołuje przyjście, a Mike – oczywiście znów bez konsultacji z żoną – decyduje, że ceremonia odbędzie się w domu Stiviców.

Mike i Gloria nie mogą się doczekać pierwszego wspólnego wyjścia na miasto od narodzin Joeya. Archie jest jednak załamany, gdy dowiaduje się, że do opieki nad dzieckiem wynajęli nastolatkę. Postanawia sam przejąć pałeczkę i musi pogodzić niańczenie wnuka z partyjką pokera.

Archie zaprzyjaźnia się z Bernardem Bernsteinem, który proponuje mu wejście w spółkę przy udoskonalaniu pewnego wynalazku. Kiedy Edith dowiaduje się, że mąż zamierza wyłożyć na to tysiąc dolarów, robi wszystko, by wybić mu ten pomysł z głowy, lecz Archie twardo obstaje przy swoim.

Mike jest podekscytowany szansą na awans, mimo że wiązałoby się to z przeprowadzką do Minnesoty. Archie jest jednak załamany wizją wyjazdu córki. Niedługo potem przyzwoitość Mike'a zostaje wystawiona na próbę, gdy przegrywa rywalizację o posadę z równie wykwalifikowanym czarnoskórym kandydatem.

Archie wcale nie jest zachwycony po wizycie u lekarza, od którego dowiaduje się, że musi zrzucić ponad 11 kilogramów. Edith stara się pilnować jego zdrowej diety, lecz gdy mąż ma już dość, ucieka do Kelseya, który zaczyna pichcić mu niezdrowe kolacje. Jednak pojawienie się Quigleya, który uświadamia mu powagę sytuacji, sprawia, że Archie zaczyna zmieniać swoje nawyki.

Życie intymne Mike'a i Glorii zaczyna kuleć, gdy muszą planować zbliżenia pod grafik karmienia dziecka. Mike prosi Edith i Archiego o opiekę nad Joeyem, by mogli pobyć sam na sam, lecz kończy się to tylko awanturą. Po kłótni Gloria idzie po radę do Edith, a Mike do Archiego.

Archie upiera się przy ochrzczeniu Joeya i przedstawia swoje racje Mike'owi i Glorii, lecz oboje stanowczo odmawiają. W międzyczasie, gdy Edith szykuje paczki z ubraniami dla kościoła, Archie porywa Joeya i zabiera go do parafii, by ochrzcić go za plecami rodziców.

Po aferze z potajemną próbą ochrzczenia Joeya przez Archiego psuje się piec, co zmusza Bunkerów do spędzenia kilku nocy pod dachem Stiviców. Mike jest wściekły na teścia, a gdy obaj skaczą sobie do gardeł, Edith i Gloria starają się za wszelką cenę pogodzić zwaśnionych mężczyzn.

Gloria robi Edith niespodziankę nową kreacją i chce zabrać ją wraz z Archiem na wieczorne wyjście. Archie odmawia, więc Edith porzuca swojego zrzędliwego męża i postanawia sama rozerwać się na mieście, spędzając wieczór w barze u Kelseya.

Archie zaczyna wzdychać do Denise, kelnerki z lokalnej knajpki, i czuje się mile połechtany, gdy dziewczyna daje mu swój numer. Kiedy Edith pomaga jako wolontariuszka w domu spokojnej starości, Archie zostaje sam w domu, wyciąga z kieszeni numer, dzwoni do Denise i wkrótce ląduje w jej mieszkaniu.

Archie całuje się z Denise, ale gdy ktoś im przeszkadza, szybko się ulatnia, nim sprawa zajdzie za daleko. Teraz próbuje ukryć ten skok w bok przed Edith i wymyśla różne wymówki, lecz żona robi się coraz bardziej podejrzliwa i żąda wyjaśnień, gdy znajduje numer Denise.

Gdy Edith odchodzi od męża, cały swój czas poświęca pracy w Sunshine Home, a Archie przesiaduje w barze u Kelseya. W tym samym czasie Mike i Gloria robią wszystko, by ich pogodzić, i aranżują spotkanie w swoim domu, co prowadzi do niezwykle emocjonalnego pojednania małżonków.

Edith i Gloria cieszą się sukcesem Michaela, który sprzedał artykuł do druku w magazynie. W tym samym czasie poczucie wartości Archiego legnie w gruzach, gdy traci on posadę w dokach.archie staje do nierównej walki z biurokracją na bezrobociu, a wizyta w urzędzie pracy zupełnie go rozczarowuje.

Od czasu zwolnienia Archie jest w fatalnym nastroju – zmaga się z niemocą w sypialni oraz dokuczliwym bólem w boku. Wkrótce znajduje posadę woźnego, lecz inny kandydat, absolwent uczelni, grozi skokiem z dachu budynku. Archie robi wszystko, co w jego mocy, by powstrzymać desperata.

Ból Archiego okazuje się czymś poważnym – konieczne jest pilne wycięcie woreczka żółciowego i pacjent natychmiast trafia na stół operacyjny. Pobyt w szpitalu staje się jednak dla Archiego etnicznym koszmarem: na izbie przyjmuje go Portorykanka, leczy żydowski lekarz, a transfuzję krwi zmuszony jest przyjąć od asystentki pochodzącej z Karaibów.

Archie dochodzi do siebie po operacji woreczka żółciowego i powoli oswaja się z myślą, że dostał krew od karaibskiej lekarki. Humor psuje mu jednak widok rachunku ze szpitala oraz wieść, że kumpel zajął jego miejsce w dokach – przynajmniej do momentu, gdy dowiaduje się, że wzywają go z powrotem do pracy, i to z awansem oraz podwyżką.

Archie ma serdecznie dość dowcipów kumpla, Pinky'ego Petersona, który nie przepuści żadnej okazji, by wyciąć mu jakiś numer. Kiedy Bunkerów odwiedza drag queen Beverly LaSalle, zapraszając ich na kolację, w głowie Archiego rodzi się chytry plan, by odegrać się na Pinkym z pomocą Beverly.

Aby podreperować nadszarpnięty budżet domowy, Archie i Edith decydują się wynająć pokój lokatorce. Archie nie jest zachwycony, gdy okazuje się nią bezpośrednia portorykańska pielęgniarka, i krytykuje w niej absolutnie wszystko: sposób mówienia, muzykę i jedzenie. W międzyczasie szykuje się kolejna wojna – Archie kontra mysz.

Michael o mały włos nie wpada pod pociąg. To dramatyczne przeżycie skłania jego i Glorię do spisania testamentu i wyznaczenia opiekunów prawnych Joeya. Oboje postanawiają pominąć Archiego i Edith ze względu na uprzedzenia teścia. Atmosfera gęstnieje, gdy Archie kupuje wnukowi w prezencie na urodziny karabin maszynowy, a Michaelowi wymyka się prawda o planach dotyczących opieki.

Podczas dyżuru Edith w Sunshine Home pewien mężczyzna łapie się za klatkę piersiową i osuwa na ziemię na jej oczach. Zachowując zimną krew, kobieta natychmiast przystępuje do reanimacji i ratuje mu życie. Dom Bunkerów wkrótce zamienia się w medialny cyrk z powodu wywiadu z bohaterską Edith, a Archie czuje się zepchnięty na boczny tor.

Archie wraca do domu i zastaje Edith w nietypowym nastroju – okazuje się, że spotkała dawnych znajomych ze szkoły, Bummiego i Dolores, i zaprosiła ich na kolację. Archie zwierza się Mike'owi, że przed ślubem z Edith miał z Dolores krótki romans. Nie ma pojęcia, że żona doskonale o tym wie.

Archie spiera się z Barneyem Hefnerem o to, czyj wnuk jest ładniejszy. Gdy dowiaduje się, że Barney zgłosił swojego do gazetowego konkursu na najpiękniejszego malucha, postanawia zrobić to samo i próbuje za wszelką cenę zrobić Joeyowi idealne zdjęcie. Czeka go jednak przeprawa z Mikiem i Glorią, którzy kategorycznie zabraniają zgłaszania syna.

Po zaobserwowaniu u siebie kilku typowych objawów ciąży Gloria namawia Mike'a na wazektomię. Jednak gdy ten leży już na stole zabiegowym, Gloria dowiaduje się, że to był tylko fałszywy alarm.

W święta Bożego Narodzenia Edith, Archie, Gloria i Mike goszczą na obiedzie przyjaciela Archiego, Pinky'ego. Atmosfera staje się napięta, gdy z niespodziewaną wizytą wpada David, dawny kolega Mike'a. Kiedy wychodzi na jaw, że David uciekł przed poborem do wojska, wściekły Archie próbuje wyrzucić go za drzwi, lecz powstrzymuje go poruszająca prośba Pinky'ego, którego syn poległ na froncie – Pinky uważa, że właśnie tego chciałby jego zmarły syn.

Mike mówi Teresie i jej chłopakowi, że mają dom Bunkerów tylko dla siebie, ponieważ Archie i Edith wyjechali na weekend do New Jersey. Okazuje się to jednak kiepskim pomysłem, bo gospodarze spóźniają się na autobus i wracają do domu jeszcze tej samej nocy.

Kiedy Mike przypadkowo niszczy ulubiony fotel Archiego, spanikowani Edith, Gloria i Mike próbują go naprawić przed jego powrotem. W drodze do tapicera mebel zostaje jednak wyrzucony na śmietnik, a w końcu trafia na wystawę sztuki współczesnej.

Mike upiera się przy wyjeździe na narty z bezżennymi kumplami, ignorując obawy Glorii, która krępuje się iść sama na imprezę zaręczynową. Mike zaczyna żałować swojej decyzji i wraca wcześniej, akurat by zobaczyć, jak Gloria wraca z przyjęcia w towarzystwie innego mężczyzny.

Archie niechętnie zgadza się wygłosić mowę pogrzebową na cześć Stretcha Cunninghama, nie mając pojęcia, że jego zmarły przyjaciel był Żydem.

Gdy Gloria przyłapuje Edith na czytaniu poradnika o urozmaicaniu życia intymnego, namawia Mike'a, by porozmawiał z Archiem o ożywieniu atmosfery w jego małżeństwie.

Archie, Mike i Gloria utknęli w zatłoczonym wagonie metra. Gdy Mike odnosi wrażenie, że Glorii grozi niebezpieczeństwo, instynktownie uderza pewnego mężczyznę w twarz. To zajście zmusza go do przemyślenia swoich życiowych zasad.

Bunkerowie i Teresa budzą się w środku nocy i odkrywają niewielki pożar w łazience, który Mike'owi udaje się szybko ugasić. Archie uważa, że dwadzieścia lat płacenia składek uprawnia go do solidnego odszkodowania, jednak przeżywa szok, gdy rzeczoznawca zaczyna badać przyczyny pożaru.

Partia Scrabble wywołuje wielką awanturę między Mikiem a Glorią, przez co Mike musi spędzić noc w jednym łóżku z Archiem. Choć okazuje się to koszmarem, zmusza go zarazem do przemyślenia tego, jak traktuje swoją żonę.

Gazeta oskarża klub Archiego „Królowie Queens” o bigoterię i nietolerancję, przez co klubowicze zaczynają obawiać się protestów oraz utraty statusu organizacji zwolnionej z podatku. Archie naiwnie dochodzi do wniosku, że problem rozwiąże przyjęcie do klubu jednego z jego współpracowników, który będzie zarazem czarnoskóry i żydowskiego pochodzenia.

Przyjaźń Archiego i Barneya wisi na włosku, gdy Archie postanawia się odegrać za nieustanne zaczepki ze strony biegającego bez smyczy psa sąsiada. Kiedy przypadkowo potrąca zwierzaka i łamie mu łapę, sprawa jeszcze bardziej się komplikuje – choć w zupełnie nieoczekiwany sposób.

Kelsey ma zawał serca i postanawia przejść na emeryturę, sprzedając bar pierwszemu chętnemu, który wyłoży 40 tysięcy dolarów. Archie bardzo chce go kupić i rzucić dotychczasową pracę, ale by dostać kredyt, musi zastawić dom, czemu Edith stanowczo się sprzeciwia.

Edith jest wstrząśnięta, gdy dowiaduje się, że Archie sfałszował jej podpis, by dostać kredyt na bar. Mike próbuje jednak przekonać teściową, by zmieniła zdanie.

Archie i Edith idą na pogrzeb niezamężnej kuzynki Edith, Liz. Podczas gdy Archie ma obsesję na punkcie ewentualnego spadku po zmarłej, w tym jej pieniędzy i rodowych sreber, Edith po szczerej rozmowie z wieloletnią współlokatorką Liz, Veronicą, musi przekonać męża, że nie weźmie z tego ani grosza.

Archie zostawia Edith samą w domu i idzie do Mike'a i Glorii, by pomóc im w przygotowaniach do imprezy-niespodzianki z okazji jej 50. urodzin. Do drzwi Edith puka mężczyzna podający się za detektywa, a ona w mgnieniu oka znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie.

Rodzina stara się przekonać Edith do współpracy w śledztwie przeciwko napastnikowi i delikatnie wspiera ją po traumatycznym przeżyciu. Wkrótce staje się jednak jasne, że aby przebić się przez jej mur, potrzeba twardej miłości.

Edith stawia na swoim, gdy Archie żąda odwołania zaplanowanego w ich domu ślubu starszej pary z domu opieki Sunshine Home, który koliduje z jego wyjazdem na ryby z Barneyem. Nie powstrzymuje to jednak Archiego przed knuciem intrygi, byle tylko dopiąć swego.

Podekscytowany Archie bierze kolejne zwolnienie lekarskie w pracy, by osobiście dopilnować wielkiego otwarcia swojego baru. Wieczór zaczyna się fatalnie, bo Harry i Carlos odchodzą z powodu jego specyficznych metod zarządzania, a sytuacja robi się jeszcze gorsza, gdy Archie musi poprosić o pomoc zupełnie niedoświadczoną rodzinę.

Archie wpada w stres i przygnębienie, bo do nowego baru nikt nie zagląda, przyjaciele go opuścili, a komornik depcze mu po piętach. Hank Pivnik namawia go na pigułki z amfetaminą na poprawę nastroju, co uruchamia lawinę jeszcze gorszych problemów.

Archie odstawia pigułki, ale leży bezradnie w łóżku i nie chce wracać do baru. Rodzina próbuje przemówić mu do rozsądku i uświadomić, że jedynym ratunkiem przed utratą domu są przeprosiny złożone Harry'emu i zrobienie z niego wspólnika.

Awaria prądu i doniesienia o grabieżach w mieście skłaniają Mike'a do napisania listu do redakcji o tym, że pazerne rządy robią to samo w imię wolnego rynku. W barze Archie wylewa żale, że Mike wiecznie ze wszystkim dyskutuje i nie podziela jego zdania. Przysłuchujący się temu dwaj mężczyźni proponują Archiemu wizytę na spotkaniu lokalnej komórki Ku Klux Klanu, gdzie zamierzają wymyślić boleśniejszą „naukę” dla Mike'a.

Do Archiego dociera, że nieświadomie wstąpił do KKK i zgodził się pomóc w podpaleniu pięciu krzyży, w tym jednego na trawniku Stiviców. Gdy Mike i Gloria dowiadują się o wszystkim i zakazują mu widywać się z Joeyem, Archie musi natychmiast działać, by zapobiec tragedii.

Gloria dostaje list od swojej koleżanki Debbie Ballantine, która niegdyś zaaranżowała jej randkę w ciemno z Mikiem. Gloria wspomina tamten wieczór, gdy Archie i Edith zostawili ją samą w domu i pojechali odwiedzić ciotkę Iolę.

Edith jest zachwycona, gdy odwiedza ją dobra znajoma, drag queen Beverley LeSalle, i oznajmia, że po świętach wystąpi w Carnegie Hall. Mike proponuje, że odprowadzi ją do taksówki w drodze po nową gwiazdę na choinkę, lecz dochodzi do tragedii, gdy na ich drodze stają zbiry.

W Boże Narodzenie pogrążona w żałobie po śmierci Beverley Edith załamuje się i czuje, że Bóg ją zawiódł. Zupełnie niespodziewana osoba sprawia jednak, że zaczyna patrzeć na tę sytuację z innej perspektywy.

Podczas wizyty w pralni Edith zostaje wybrana do wystąpienia w reklamie proszku do prania Sunny Suds. Archie zaciera ręce na myśl o zarobionych pieniądzach, lecz wścieka się, gdy wrodzona uczciwość żony zaczyna zagrażać całemu kontraktowi.

Spodziewając się tłumów w barze na finał Super Bowl, Archie zatrudnia jako kelnerkę „Boom Boom” Turner, wypożycza wielki projektor i organizuje zakłady z pulą 500 dolarów. Niestety po meczu okazuje się, że dwóch mężczyzn z widowni nie przyszło tam wyłącznie po to, by oglądać rozgrywki.

Ciotka Edith, Iola, spędziła u Bunkerów ostatnie dwa tygodnie. Archie nie może się doczekać, kiedy wreszcie się wyprowadzi do kuzyna Sydneya. Gdy Sydney dzwoni z informacją, że nie może jej przyjąć, wybucha wielka awantura – Archie upiera się, by Iola poszła do domu opieki Sunshine, mimo że jest zdrowa, a u nich w domu jest wolny pokój.

Miejscowy rzeźnik zadurzył się w Edith, która przypomina mu zmarłą niedawno żonę, i daje jej zniżki na mięso, byle tylko do niego przychodziła. Choć Archie z początku uważa go za nieszkodliwego, zmienia zdanie, gdy dowiaduje się, że żona Barneya właśnie odeszła do innego.

Archie i Mike zostają uwięzieni w magazynie w barze podczas przenoszenia pustych butelek po piwie. Aby zabić czas, zaczynają pić alkohol, co prowadzi do szczerej rozmowy o dzieciństwie Archiego.

Mike i Gloria idą na kolację do japońskiej restauracji, by świętować siódmą rocznicę znajomych – namiętnej, choć niebędącej po ślubie pary. Ta wizyta uświadamia im, w jak opłakanym stanie jest ich własne małżeństwo. Postanawiają spędzić weekend w kurorcie w Pocono, by spróbować na nowo rozniecić w sobie pożądanie.

Brat Archiego, Alfred, zjawia się w progu Bunkerów po dwudziestu dziewięciu latach braku kontaktu. Wściekły Archie odmawia pojednania, ale zmienia zdanie po przeczytaniu listu od Alfreda, który miał otworzyć dopiero trzy tygodnie po jego wyjeździe.

Archie jest załamany, gdy dowiaduje się, że Stivicowie za dwa tygodnie przeprowadzają się do Kalifornii, ponieważ Mike przyjął ofertę pracy jako profesor na uczelni w Santa Barbara. Wizyta George'a Jeffersona psuje mu humor jeszcze bardziej.

W ostatni wieczór Stiviców w Nowym Jorku Mike przyjmuje nagłe zaproszenie na kolację od swojego nowego przełożonego, który akurat jest w mieście. Wywołuje to niezręczną i wybuchową sytuację, bo Edith cały dzień szykowała dla nich specjalną pożegnalną kolację.

Chcąc zatrzeć pamięć po wczorajszej kłótni i pozostawić po sobie dobre wspomnienia przed wyjazdem do Kalifornii, Gloria i Edith namawiają swoich mężów na odnowienie przysięgi małżeńskiej w obecności pastora.

Daleki kuzyn Edith, Floyd, wraz z dziewięcioletnią córką Stephanie odwiedzają Bunkerów w drodze z New Jersey do Fort Lauderdale. Archie jest w szoku, gdy Floyd nagle znika bez córki, i kategorycznie odmawia przyjęcia Stephanie pod swój dach, przez co dziewczynka ucieka.

Archie i Harry składają wniosek o ubezpieczenie wspólników na życie. Archie obawia się najgorszego, gdy prześwietlenie wykazuje plamę na wątrobie. Postanawia nie mówić nic Edith, nie wiedząc, że Barney już zdążył jej o wszystkim powiedzieć.

Podczas gdy Barney snuje się po barze po tym, jak żona Blanche zostawiła go dla innego, Blanche nagle staje w drzwiach Bunkerów, bo kochanek-deratyzator rzucił ją w Atlantic City. Edith zabiera ją do baru na próbę pojednania, lecz okazuje się, że Archie namawia Barneya na coś zupełnie przeciwnego.

Archie przechwytuje list od ojca Stephanie, Floyda, który pisze, że nie zamierza po nią wracać. Edith bardzo chce, by Stephanie została z nimi na stałe, ale przekonanie do tego Archiego okazuje się nie lada wyzwaniem.

Edith nie jest w stanie namówić Archiego, by poszedł z nią na pogrzeb ciotki Rose – Archie wciąż ma jej za złe, że krytykowała go przed ich ślubem. Na miejscu Edith musi jednak zmierzyć się z jeszcze bardziej niezręczną sytuacją.

Bunkerowie przyjmują zaproszenie do domku letniskowego Barneya i Blanche. Wyjazd zmienia się w koszmar, gdy niedawno pogodzeni gospodarze zaczynają się zażarcie kłócić podczas gry w Monopoly.

Archie i jego koledzy spotykają się na zjeździe Legionu Amerykańskiego, lecz cały wieczór spędzają w hotelu, pijąc i robiąc sobie nawzajem żarty. Następnego ranka Archie przeżywa szok życia, gdy budzi się w łóżku obok czarnoskórej stewardesy.

Telewizor Bunkerów spektakularnie kończy żywot w kłębach dymu, więc Edith postanawia zrobić Archiemu niespodziankę na 30. rocznicę ślubu i kupić nowy. Szybko jednak napotyka trudności, próbując samodzielnie wziąć 500 dolarów kredytu.

Edith w końcu konfrontuje się z kelnerką, która wystawiła na próbę wierność Archiego, po tym jak Harry nieświadomie zatrudnia ją w barze Archie's Place.

Archie wpada we wściekłość, gdy wraz z Harrym odkrywa, że przyjęli pięć fałszywych dziesięciodolarówek. Sytuacja staje się jeszcze gorsza, gdy dzwoni Edith z komisariatu z wiadomością, że została aresztowana za płacenie fałszywką, którą dostała od Archiego.

Bunkerowie z niecierpliwością wyczekują przyjazdu Stiviców na święta Bożego Narodzenia. Muszą jednak w ostatniej chwili zmienić plany, gdy Edith odbiera telefon od Glorii z informacją, że nie przyjadą, bo Mike'a rozbolały plecy.

Archie, Edith i Stephanie docierają do Santa Barbara, by spędzić Boże Narodzenie ze Stivicami. Radość z powitania jest jednak pozorna – Mike i Gloria próbują ukryć poważne zmiany w swoim życiu prywatnym, by nie psuć świąt.

Nie mogąc dłużej udawać, Gloria w środku nocy mówi wreszcie Edith, że rozstała się z Mike'em, ponieważ czuła się zaniedbywana i spotyka się z kimś innym. Podczas gdy oburzony Archie powtarza Mike'owi, że Gloria na niego nie zasługuje, Edith postanawia zrobić wszystko, by uratować małżeństwo Stiviców.

Ku niezadowoleniu Archiego Edith zgadza się zaśpiewać ze Stephanie na występie rodziców i uczniów podczas najbliższego zebrania komitetu rodzicielskiego. Wszystkie próby stają jednak pod znakiem zapytania, gdy w przeddzień występu Edith dopada zapalenie krtani.

Edith spotyka w pralni swojego dawnego rzeźnika, który z dumą ogłasza swoje zaręczyny. Uznawszy, że mężczyźnie przeszło zauroczenie, Edith zaprasza parę na kolację, czego szybko zaczyna żałować.

Edith szykuje dla Stephanie przyjęcie-niespodziankę z okazji jej dziesiątych urodzin, jednak plany krzyżuje atak wyrostka robaczkowego u dziewczynki. Archie jest oburzony, gdy dowiaduje się, że operować ma ją syn ich stałego lekarza, którego doskonale pamięta z dzieciństwa Glorii.

Archie i Edith zachodzą w głowę, co się stało, gdy ze skrytki nagle znikają skarpety i pamiątki wojenne Archiego. Uświadamiają sobie, że mają poważny problem, dopiero po spotkaniu z dyrektorem szkoły Stephanie.

Archie ląduje w samym środku kryzysowej sytuacji, gdy dzwoni do niego załamany Barney z wieścią, że Blanche znowu uciekła – tym razem z facetem od naprawy pieców. Archie dochodzi do wniosku, że Barney potrzebuje nowej kobiety, i swata go z bogatą owdowiałą, choć otyłą, przyjaciółką Edith.

Brat Archiego, Fred, wraca po operacji serca i namawia Archiego na zainwestowanie 5000 dolarów we franczyzę chińskiego baru samoobsługowego. Ich nowa współpraca staje jednak pod znakiem zapytania, gdy Archie odkrywa, że nowa żona Freda ma zaledwie 18 lat.

Po niezręcznym incydencie w szkółce niedzielnej wielebny Chong informuje Edith, że Stephanie wychowano w wierze żydowskiej. Archie uznaje, że najlepiej będzie ją nawrócić, podczas gdy Edith woli zapisać ją na zajęcia w lokalnej synagodze.

Edith bezczynnie patrzy na śmierć pensjonariuszki, po czym zostaje wyrzucona z Sunshine Home, gdy przyznaje wściekłemu zięciowi zmarłej, że jedynie uszanowała wolę kobiety, by pozwolić jej odejść z godnością. Jakiś czas później w domu odwiedza ją córka zmarłej.

Norman Lear z czułością wspomina najważniejsze momenty swojego przełomowego serialu.

Norman Lear z czułością wspomina najważniejsze momenty swojego przełomowego serialu.

Norman Lear prezentuje najważniejsze momenty serialu.

Louise Jefferson odwiedza Bunkerów i prosi Edith, by pokazała dom obok potencjalnym najemcom. Archie jest zachwycony tym pomysłem, bo liczy na to, że dzięki temu jego nowi sąsiedzi będą biali.

Archie i Edith są załamani, gdy powraca Floyd, zwichrowany ojciec Stephanie, i żąda od nich 1000 dolarów w zamian za zrzeczenie się praw do opieki nad córką. Archie jest przekonany, że Floyd blefuje, i mimo błagań Edith nie zamierza ulec szantażowi.

Młody doktor Shapiro diagnozuje u Edith zapalenie żył i nakazuje jej jak najmniej stać na nogach. Jednak z powodu tłumów w barze w Dzień Świętego Patryka Edith czuje, że musi pomóc, i ignoruje zalecenia lekarza, chociaż jej stan szybko się pogarsza.