Cesarstwo Rzymskie

Walcząc z nieugiętymi Germanami, Marek Aureliusz stara się jednocześnie przygotować swojego zdeprawowanego syna do przejęcia tronu. Rzym wypełniają zaś plotki i intrygi.

Natarcie plemion germańskich sprzężone jest w czasie z chorobą Marka Aureliusza. Kommodus niechętnie przejmuje dowodzenie w wojnie, która kompletnie go nie interesuje.

Kommodus zasiada na rzymskim tronie, jednak nie wszystkim podoba się nowy władca. Knowania przeciwko niemu snuje między innymi jego starsza siostra, Lucilla.

Kommodus udaremnia zamach z ręki swojej siostry, a także odstępuje od władzy. Zajęty romansowaniem nie widzi, kto przejmuje prawdziwe panowanie nad Rzymem.

Fatalny niedobór zboża ujawnia zdradę Kleandera. W nadziei na zjednoczenie Rzymu, osamotniony Kommodus postanawia wziąć udział w walkach gladiatorskich.

Krwawe zwycięstwa cesarza stanowią główną atrakcję wystawnych igrzysk w Koloseum, jednak jego paranoje i nadużycia prowadzą do ostatecznej zdrady.

Cezar zyskuje popularność dzięki sukcesom wojskowym, a konflikt między dwoma najpotężniejszymi ludźmi Rzymu staje się dla niego okazją do zrobienia kolejnego kroku.

Po wejściu do triumwiratu Cezar opływa w bogactwa, ale jego brutalność przysparza mu wrogów. W tej sytuacji konieczny staje się powrót do wizerunku zdobywcy.

Niełatwe zwycięstwo nad Galami czyni z Cezara bohatera w oczach Rzymian, ale doprowadza do zbrojnego starcia z siłami senatu i jego dawnym sojusznikiem, Pompejuszem.

Cezar dopada Pompejusza w Aleksandrii i wygrywa wojnę. Potem szybko zawiązuje sojusz z Kleopatrą — swoją kochanką i potężną władczynią Egiptu.

Reformy Cezara zdobywają mu przychylność ludu, ale jego imperialne ambicje nie podobają się senatowi. Zły stan zdrowia podważa autorytet władcy i doprowadza do spisku.

Gdy jego popularny ojciec umiera w tajemniczych okolicznościach, młody Kaligula dorasta w cieniu swojego wujka — rządzącego twardą ręką Tyberiusza.

Po śmierci Tyberiusza to Kaligula zostaje cesarzem. Początkowo rządzenie Rzymem idzie mu świetnie, ale w końcu choroba psychiczna daje o sobie znać.

Kaligula czuje się coraz mniej pewnie z powodu braku cesarskiego potomka, który będzie mógł przejąć po nim władzę. Zaczyna więc romansować ze swoimi trzema siostrami.

Paranoja i rozpasanie Kaliguli doprowadzają do rozlewu krwi i potężnych wydatków. Przeciwko cesarzowi zwracają się mieszkańcy Rzymu, Senat i nawet dawni sojusznicy.