Vinland Saga

Thorfinn, chłopiec z Islandii, marzy o przygodach i ziemi zwanej Vinland. Jego spokojne życie zmienia się, gdy ojciec ratuje zbiegłego niewolnika.

Wikingowie Joms przybywają, by zmusić Thorsa do powrotu na wojnę. By chronić wioskę i rodzinę, Thors staje przed swoją przeszłością.

Askeladd otrzymuje zlecenie zabicia Thorsa, znanego jako Troll z Joms. Tymczasem wieś szykuje się do pierwszej w historii bitwy.

Thors wpada w pułapkę Askeladda, ale walczy zaciekle, by ocalić towarzyszy. W obliczu zagrożenia podejmuje dramatyczną decyzję.

Po śmierci ojca Thorfinn ukrywa się na statku Askeladda, by się zemścić. Codzienna walka o przetrwanie hartuje jego wolę.

Thorfinn po raz pierwszy zabija człowieka. Z czasem staje się coraz lepszym wojownikiem, aż trafia na kobietę, która ratuje mu życie.

Askeladd planuje napad na Franków i wysyła dorosłego już Thorfina jako posła. Młodzieniec coraz bardziej przypomina prawdziwego wikinga.

Po zdobyciu łupów drużyna wraca na zimę do Danii. Thorfinn żąda pojedynku z Askeladdem w nagrodę za udaną misję.

Duńczycy próbują zdobyć Most Londyński, broniony przez potężnego Thorkella. Thorfinn dostaje szansę na pojedynek, jeśli go pokona.

Askeladd opuszcza główną armię i atakuje wieś. Thorfinn spotyka go nocą i słyszy o końcu świata oraz legendach o Brytanii.

Thorkell porywa księcia Canute’a i planuje walkę z całą armią Danii. Opowiada o Valhalli, krainie wojowników, którzy giną w bitwie.

Uciekając przed Thorkellem, Askeladd zatrzymuje się nad rzeką Severn. Przekazuje list do tajemniczego adresata po drugiej stronie.

Askeladd ucieka z Canutem do Walii, ale zostaje zatrzymany na granicy przez żołnierzy królestwa Brycheiniog. Podejmuje negocjacje, ujawniając swój plan.

Askeladd kieruje się z oddziałem przez zaśnieżone tereny hrabstwa Mercia w stronę Gainsborough. W śnieżycy trafiają na wioskę, która może dać im schronienie.

Thorkell wstrzymuje marsz po utracie Canute’a. Gdy słyszy o zbliżającym się końcu wojny, traci zapał… do czasu, aż docierają do niego nowe wieści.

Ludzie Askeladda zostają zaatakowani przez Anglików. Podczas przesłuchania jeńca Askeladd dowiaduje się, że Thorkell jest tuż za nimi, co wywołuje panikę.

Wśród ludzi Askeladda wybucha bunt - część z nich chce oddać Canute’a Thorkellowi. W chwili największego zamieszania Thorkell zjawia się osobiście.

Thorfinn i Thorkell stają do pojedynku. Tymczasem Canute zostaje zaatakowany i doświadcza wizji, która zmienia jego spojrzenie na świat.

Ranny Thorfinn zastanawia się, jak pokonać Thorkella. Askeladd opiekuje się nim i proponuje wspólny plan, by zwiększyć szanse na przetrwanie.

Canute podejmuje nową rolę i zmienia swoje podejście. Rozpoczyna polityczną grę o władzę, a Askeladd i Thorfinn zostają jego sprzymierzeńcami.

Grupa Canute’a przybywa do Yorku na radę królewską. Gdy sytuacja z królem Sweynem robi się napięta, Askeladd planuje kolejny ruch. Thorfinn spotyka kogoś z przeszłości.

Thorfinn walczy z Askeladdem, lecz nie potrafi go pokonać. Askeladd prowokuje go do walki wręcz, wzbudzając w nim gniew i chaos emocji.

Po zamachu na Canute’a sytuacja w Yorku się zaostrza. Gdy król Sweyn zabiera głos, plan Askeladda staje pod znakiem zapytania. Thorfinn trafia do więzienia.

Askeladd staje przed królem Sweynem i błaga o pokój dla Walii. Thorfinn, gotów wracać do domu, zostaje zatrzymany przez symboliczny znak - lot mewy.

Einar żyje spokojnie w północnej Anglii z matką i siostrą, jednak pewnego dnia ich wioska pada ofiarą ataku.

Einar i Thorfinn dostają zadanie przekształcenia dzikiego lasu w pole pszenicy. Jeśli im się uda, będą mogli kupić sobie wolność.

Strażnicy farmy przekonują 17-letniego syna Ketila, że aby stać się mężczyzną, musi dokonać swojego pierwszego zabójstwa.

Po tragicznych wydarzeniach Einar pyta Thorfinna, czy walczył już na wojnie i czy kiedykolwiek zabił człowieka.

W efekcie nieoczekiwanego obrotu wydarzeń młody Kanut musi wywalczyć sobie prawo do tronu znacznie okrojonego królestwa pod naporem wroga.

Thorfinn i Einar pracują w pocie czoła, aby wykarczować las, ale bez pomocy koni niewiele mogą zdziałać.

Na farmie Ketila dochodzi do kradzieży żywności. Tymczasem do domu powraca najstarszy syn Ketila — Thorgil.

Thorfinn niemal co noc ma koszmary, jednak nigdy nie pamięta swojego snu, co bardzo go niepokoi.

Thorfinn budzi się w pełnym spokoju miejscu i znów widzi swojego ojca. Szybko jednak zapada ciemność, a Thorfinn musi zmierzyć się ze swoją bolesną przeszłością.

Po trzech długich latach Einar i Thorfinn wreszcie ścinają ostatnie drzewo w lesie. Z nadzieją w sercach rozmawiają o przyszłości.

Podczas pobytu w Jelling Ketil, Thorgil i Olmar spotykają Leifa Eriksona, który poszukuje Thorfinna, syna swojego przyjaciela.

Upokorzony przez posłańca Kanuta Olmar za namową starszego brata bierze sprawy w swoje ręce.

Einar oświadcza, że nawet jeśli uda mu się uwolnić, chce być blisko Arnheid. Snake dowiaduje się o niewolniku, który zabił swych właścicieli i jest ścigany.

Do gospodarstwa Ketila przybywa zbiegły niewolnik, który podaje się za męża Arnheid. Wąż nie zamierza jednak mu pozwolić jej uwolnić.

Arnheid przybywa do fortecy, gdzie uwięziony jest Gardar. Chce zobaczyć się ze swoim mężem i opatrzyć jego rany.

Gdy Snake zacieśnia krąg swoich poszukiwań, Arnheid opowiada Einarowi i Thorfinnowi o tym, co zrobiła. Mimo wiążącego się z tym ryzyka postanawiają jej pomóc.

Szybki i zwinny atak Węża zaskakuje Thorfinna. Ranny Gardar wspomina życie spędzone u boku Arnheid.

Po powrocie do swojego gospodarstwa wyczerpany Ketil zaczyna szukać Arnheid i dowiaduje się, do czego doszło pod jego nieobecność.

Thorfinn i reszta wykorzystują chaos związany z chłopskim powstaniem, aby podjąć próbę ucieczki i uratować ciężko ranną ciężarną Arnheid.

Arnheid odzyskuje przytomność, po czym pyta Thorfinna i Einara o miejsce, do którego uciekają – oraz czy tam także są niewolnicy i wojny.

Ocalali z bitwy opłakują poległych. Thorgil i żona Ketila chcą kontynuować walkę, choć Kanut żąda, by się poddali.

Wąż usiłuje przerwać krwawe widowisko, ale Thorfinn chce otrzymać całe 100 uderzeń od Drotta, brutalnego wartownika Kanuta, co szokuje hałaśliwych gapiów.

Thorfinn i Einar powiedzieli swoje, jednak Kanut uparcie odmawia opuszczenia gospodarstwa Ketila. W końcu Thorfinn przełamuje impas, podejmując decyzję.

Thorfinn po latach wreszcie wraca na Islandię i z radością spotyka się z bliskimi. Wkrótce jednak zaczyna mówić o nowej podróży.