Berserk

Do baru, w którym napastowana jest dziewczyna, wchodzi Guts. Zabija wszystkich agresorów oprócz jednego, któremu każe przekazać swojemu panu, Baronowi, że Czarny Szermierz nadchodzi. Niedługo potem Guts odnajduje i zabija Barona, zabierając z jego szyi demoniczny relikt zwany Behelitem. Po wszystkim Guts przypomina sobie wydarzenia z przeszłości, gdy walczył z rycerzem Bazuso.

We wspomnieniach Guts wraca do czasów, gdy jako najemnik zabił rycerza Bazuso. Niedługo później spotyka grupę, która na zawsze odmieni jego los: Drużynę Jastrzębia. Corkus próbuje obrabować Gutsa, a Griffith wysyła Caskę na pomoc towarzyszowi, jednak Guts ją pokonuje. Następnie Guts wyzywa Griffitha, który ciężko go rani. Griffith nakazuje Casce leżeć z Gutsem podczas jego rekonwalescencji, by ogrzać go własnym ciałem. Gdy Guts po kilku dniach dochodzi do siebie, Griffith proponuje mu dołączenie do oddziału, lecz szermierz ponownie wyzywa go na pojedynek.

Griffith pokonuje Gutsa i wciela go do Drużyny Jastrzębia – dając początek przymierzu filozofa i berserkera. Jastrzębie wyruszają na nocny wypad, a Griffith powierza Gutsowi kluczową pozycję w straży tylnej. Guts odnosi sukces, a cała drużyna wita go jak bohatera.

Mijają trzy lata, a umiejętności Gutsa i Jastrzębi stale rosną. Retrospekcja ukazuje Gutsa wychowywanego przez przybranego ojca, Gambino. Choć uczył go wojennego rzemiosła, pewnej nocy próbuje zabić Gutsa, obwiniając go o śmierć swojej ukochanej. Guts nie chciał skrzywdzić wściekłego ojca, lecz w obronie własnej go zabija.

Guts jest już dowódcą w armii Griffitha. Na polu bitwy podejmuje ogromne ryzyko i choć odnosi sukces, Casca ostro go za to gani. Wkrótce ku niezadowoleniu arystokracji Griffith otrzymuje na dworze Midlandu tytuł wicehrabiego. Guts ratuje Jastrzębie w walce, co budzi irytację Casci.

Guts prowadzi swoich ludzi do szturmu na zamek okupowany przez Chuder, jednak jego oddział zostaje zmieciony przez Nosferatu Zodda Nieśmiertelnego – przerażającego wojownika olbrzyma. Guts wkracza do stołpu i staje z nim do walki. Kiedy udaje mu się ugodzić przeciwnika, Zodd przybiera swoją liczącą trzysta lat demoniczną formę. Potwór niemal zabija Gutsa, zanim z pomocą przybywa Griffith z grupą Jastrzębi, jednak ich ataki są bezskuteczne. Gdy Zodd ma już uśmiercić Griffitha, dostrzega Behelit i natychmiast przerywa atak. Następnie rozwija skrzydła i odlatuje, ostrzegając Gutsa, że jeśli sen Griffitha legnie w gruzach, przypieczętuje to jego zgubę.

Choć on i Guts wciąż leczą rany po starciu z Nosferatu Zoddem, Griffith wykorzystuje sytuację, by zbliżyć się do króla i jego córki, Charlotte. Guts i część Jastrzębi mają poczucie, że Griffith zaczyna się od nich oddalać.

Griffith i Guts odnoszą kolejne sukcesy na polu bitwy, a Griffith zostaje hrabią. Brat króla, generał Julius, wpada we wściekłość i wspólnie z ministrem Fossem planuje zamordować Griffitha zatrutą strzałą podczas zbliżającego się polowania.

Podczas polowania Griffith i Charlotte zbliżają się do siebie, po czym dowódca zostaje trafiony w pierś zatrutą strzałą. Szczęśliwie grot zatrzymuje się na Behelicie i Griffith uchodzi z życiem bez szwanku. Domyślając się, że za zamachem stoi Julius, prosi Gutsa, by po cichu zgładził arystokratę.

Guts zabija Juliusa, lecz ponosi ogromny ciężar emocjonalny, gdy zmuszony jest zamordować także jego syna, Adonisa, by nie zostawić świadków. Później przypadkiem słyszy, jak Griffith wyznaje Charlotte, że za prawdziwego przyjaciela uznałby tylko kogoś równego sobie – kogoś, kto ma własne marzenia i kroczy własną ścieżką. Guts uświadamia sobie, że choć jest blisko Griffitha, tak naprawdę nie jest jego przyjacielem.

Griffith i Jastrzębie ruszają do walki przeciwko Rycerzom Błękitnego Wieloryba. Casca zmaga się z gorączką i po potyczce z Adonem Coborlwitzem traci przytomność, spadając z urwiska; Guts rzuca się za nią. Nurt rzeki znosi ich w dół, a Guts odnajduje jaskinię, gdzie musi ogrzać wyziębioną Caskę własnym ciałem.

Guts opiekuje się Caską, lecz ta wciąż czuje do niego urazę. Kobieta opowiada mu swoją historię – jak Griffith uratował ją przed gwałtem i dał jej życiowy wybór, przez co poszła za nim bez wahania. Wspomina, jak bezwzględnie i pragmatycznie oddał się pedofilskiemu arystokracie, by zdobyć fundusze na stworzenie armii i spełnienie swojego marzenia. Kiedy pojawił się Guts, zrozumiała, że to nie ona będzie wybranym przyjacielem Griffitha.

Adon Coborlwitz i jego Rycerze Błękitnego Wieloryba odnajdują kryjówkę Gutsa i Casci. Mimo przytłaczającej przewagi wroga Guts każe dziewczynie uciekać, a sam zostaje do walki. Część ludzi rusza jednak za Caską, dopada ją i przyciska do ziemi, próbując ją zgwałcić. Guts walczy bez wytchnienia.

Casca pokonuje napastników i razem z Gutsem wraca do obozu. Oboje przeżywają chwilę szczerej bliskości – Guts wyznaje, że każdy w obozie ma jakieś marzenie, podczas gdy on nie ma nic poza swoim mieczem, co sprawia, że Casca zaczyna obawiać się jego odejścia.

Griffith zgłasza Drużynę Jastrzębia do odbicia niezdobytej Twierdzy Doldrey z rąk gubernatora Chudera, Gennona, i służących mu Rycerzy Purpurowego Nosorożca. Guts dowiaduje się, że niesławna przeszłość Griffitha wiązała się właśnie z Gennonem, gdy ten był jeszcze możnowładcą. Jastrzębie rozpoczynają szturm, po czym pozorują odwrót. Ich łodzie zostają spalone i nie ma już dokąd uciekać, gdy armia Chudera wyrusza z twierdzy w pościg.

Odwrót okazuje się podstępem – Casca wdziera się do twierdzy, pokonując Adona i nielicznych strażników. Guts ściera się z dowódcą Rycerzy Nosorożca, Boscognem, aż do momentu, gdy pęka jego miecz; niespodziewanie z daleka nową broń podrzuca mu Zodd. Guts zabija nią Boscogna, a Griffith dobija rannego Gennona, przypieczętowując zwycięstwo Jastrzębi.

Odzyskanie Doldrey przez Jastrzębie kładzie kres stuletniej wojnie między Midlandem a Chuderem. Król wydaje bal na cześć najemników. Królowa, macocha Charlotte i potajemna kochanka Juliusa, knuje wraz z Fossem plan otrucia Griffitha podczas bankietu. Tuż przed przyjęciem Foss otrzymuje jednak niepokojący list. W trakcie wznoszenia toastu Griffith upada na podłogę.

Królowa i spiskowcy są przekonani, że trucizna zadziałała i Griffith nie żyje. Kiedy jednak świętują sukces, drzwi do komnaty zostają zaryglowane, a wieża staje w płomieniach. Griffith żyje i patrzy, jak giną w ogniu – wcześniej zmusił Fossa do współpracy, porywając jego córkę. Griffith znów posłużył się Gutsem, by wyeliminować rywali. Guts postanawia odejść i mimo błagań Casci oświadcza, że nie chce być już dłużej częścią marzenia Griffitha.

Gdy Guts odchodzi, drogę zastępuje mu Griffith, lecz szermierz pokonuje go w pojedynku i wywalcza wolność. Odejście Gutsa druzgoce Griffitha psychicznie – w chwili załamania spędza on pełną namiętności noc z Charlotte. Następnego ranka, gdy opuszcza jej komnatę, zostaje schwytany i wtrącony do lochu przez strażników.

Mija rok. Guts mieszka u kowala Godo i jego wnuczki Eriki. Dowiaduje się, że Drużyna Jastrzębia została wyjęta spod prawa, a Casca została jej dowódczynią. Guts wyrusza na ich poszukiwanie i trafia w sam środek bitwy z obcymi najemnikami.

Guts pomaga Jastrzębiom odeprzeć najemników. Casca planuje odbicie Griffitha z Wieży Odrodzenia, w której jest więziony. Choć początkowo obwinia Gutsa o nieszczęścia dowódcy, uświadamia sobie, że to nie jego wina. Kochają się, a Guts prosi ją, by po udanej akcji uciekła razem z nim.

Casca i Guts schodzą do lochów pod Wieżą Odrodzenia, by uwolnić Griffitha. Zastają go niemego, okaleczonego i potwornie zmasakrowanego po roku nieustannych tortur. W tym samym czasie potwory dowodzone przez zielonego duszka dokonują rzezi na członkach Drużyny Jastrzębia w ich obozie.

W obozie panuje rozpacz na widok opłakanego stanu Griffitha. Wojownicy z oddziału uderzeniowego proszą Gutsa, by zabrał ich ze sobą. Casca uznaje, że jej obowiązkiem jest opieka nad Griffithem, i każe Gutsowi odejść. Oszalały i przerażony własnym kalectwem Griffith ucieka powozem i wpada do rzeki. Na mieliźnie odnajduje swój Behelit i mimowolnie go aktywuje, przenosząc wszystkich obecnych do Świata Astralnego.

Budzą się czterej arcydemoni Ręki Boga i oznajmiają Griffithowi, że został wybrany na ich ostatniego członka. Aby dopełnić chrztu, musi złożyć swoich przyjaciół w ofierze Apostołom Ręki Boga. Griffith otrzymuje wizje ze swojej przeszłości, które mają go przekonać, że życie jego podkomendnych jest niczym w porównaniu ze spełnieniem jego marzenia. Guts wspina się na górę mięsa, próbując powstrzymać dowódcę przed przemianą w demona, lecz Griffith przyjmuje ofertę Ręki Boga. Cała Drużyna Jastrzębia zostaje naznaczona jako ofiara dla nienarodzonego dziecka ciemności – Griffitha.

Apostołowie przybierają prawdziwe formy i rozpoczynają krwawą ucztę Zaćmienia, pożerając naznaczonych piętnem. Griffith odradza się jako piąty członek Ręki Boga, Femto, i na oczach Gutsa gwałci Caskę. Chcąc ratować przyjaciółkę, Guts musi odciąć sobie lewe przedramię, a w walce traci prawe oko. W scenie po napisach wyleczony z ran Guts w świecie fizycznym opuszcza domostwo Godo, by dokonać zemsty na Griffithcie i Apostołach – serial kończy się dramatycznym zawieszeniem akcji.