Most nad Sundem

Na środku mostu nad Sundem, dokładnie na granicy między Szwecją a Danią, zostają znalezione zwłoki zamordowanej kobiety. Na miejsce zostają wezwani Saga Noren z policji kryminalnej w Malmö i Martin Rohde z policji w Kopenhadze. To, co początkowo wygląda na jedno morderstwo, okazuje się dwoma. Ciała zostały brutalnie przecięte w pasie i połączone – tułów znanej szwedzkiej polityk i dolna część ciała duńskiej prostytutki. Szwedzka i duńska policja muszą połączyć siły w wyścigu z czasem, gorączkowo szukając mordercy gotowego przekroczyć wszelkie granice moralne, by przekazać swoją wiadomość.

Morderca daje o sobie znać i wybiera błyskotliwego dziennikarza brukowca, Daniela Ferbe, jako pośrednika w kontaktach ze światem zewnętrznym. Morderstwo na moście było zaledwie początkiem, a celem tej potwornej zbrodni było zwrócenie uwagi na niewygodne prawdy i problemy społeczne, na które większość przymyka oko – pierwszą z nich jest to, że „nie wszyscy jesteśmy równi wobec prawa”. Saga i Martin zdają sobie sprawę, że mają do czynienia z bezwzględnym zabójcą.

W Kopenhadze dochodzi do otrucia kilku bezdomnych. Sprawca chce zwrócić uwagę na problem rosnącej liczby ludzi spychanych na margines społeczeństwa. Jeden z bezdomnych zostaje porwany, a jedyną rzeczą, która może powstrzymać mordercę przed zabiciem go, jest wysoka kwota od czterech właścicieli nieruchomości. Ile tak naprawdę jest warte ludzkie życie?

Przetrwanie bezdomnego staje się wyścigiem z czasem i zależy wyłącznie od gotowości czterech kamieniczników do zapłacenia żądanej przez mordercę kwoty. Saga i Martin rozumieją już, że mają do czynienia z kimś, kto dokładnie przemyślał swoje zbrodnie, planując je w najdrobniejszych szczegółach. Zastanawiają się, czy uda im się wytrącić mordercę z równowagi, robiąc coś, czego się nie spodziewa.

Morderca przez dłuższy czas manipulował kilkoma osobami ze schizofrenią, nakłaniając je do popełnienia starannie zsynchronizowanych brutalnych przestępstw tego samego dnia w Malmö i Kopenhadze. Poprzez trzecią prawdę morderca chce nagłośnić cięcia w opiece psychiatrycznej, którą sprowadzono do „poklepania po plecach i słoika tabletek”. Sadze i Martinowi udaje się znaleźć punkt zaczepienia w śledztwie – nastoletnią uciekinierkę z domu. Czy może być świadkiem, który ostatecznie doprowadzi ich do mordercy?

W Kopenhadze wrze po procesie sądowym, w którym uniewinniono grupę policjantów, którzy pobili imigranta ze skutkiem śmiertelnym. Jeden z oskarżonych funkcjonariuszy zostaje porwany ze swojego domu i odnaleziony przez brata zmarłego imigranta, przykuty łańcuchem w jego piwnicy. Czy wybaczy, czy zemści się na zabójcy brata? W ten sposób morderca chce zwrócić uwagę na czwartą prawdę, a mianowicie na fiasko państwowej polityki integracyjnej. Saga i zabójca po raz pierwszy nawiązują ze sobą kontakt.

Piątą i ostatnią prawdą mordercy jest obojętność społeczeństwa wobec pracy dzieci, gdzie miliony z nich są codziennie wykorzystywane, aby produkować towary jak najtaniej. Skoro to nie nasze własne dzieci, nic nas to nie obchodzi, ale kiedy znika szkolny autobus pełen dzieci, nagle zaczynamy zwracać na to uwagę. Aby uratować dzieci, morderca żąda, by opinia publiczna podpaliła pięć dużych firm pośrednio czerpiących korzyści z pracy dzieci. Saga coraz bardziej podejrzewa, że sprawcą jest ktoś z ich środowiska – policjant.

Po wielu podejrzeniach i zeznaniu jednego ze świadków Saga i Martin aresztują i przesłuchują kolegę po fachu. Okazuje się, że ma on alibi na czas wszystkich zbrodni, ale czy naprawdę jest niewinny? Morderca zakończył już swoje działania, osiągając zamierzony cel – otworzył ludziom oczy na problemy społeczne. Saga uważa jednak, że to jeszcze nie koniec jego planu i nadejdzie coś więcej.

Tropy doprowadzają policję do człowieka, który może być mordercą. Teraz funkcjonariusze czekają z napięciem na jego kolejny ruch. Dla Martina będzie on o wiele większym zaskoczeniem, niż mógłby przypuszczać.

Policjanci uświadamiają sobie, że plan seryjnego zabójcy przewiduje krwawy finał. Saga zamierza doprowadzić sprawcę przed oblicze sprawiedliwości, zanim zrealizuje on swój makabryczny zamysł. Czas działa jednak na jej niekorzyść.

Detektyw Saga Noren zostaje wezwana do sprawdzenia dryfującej pod mostem na Sundzie opuszczonej łodzi. Pod pokładem znajduje przykutych pięć osób - troje Szwedów i dwóch Duńczyków. Do sprawy włącza się duński policjant Martin Rohde. Wkrótce ofiary ze statku umierają na dżumę płucną. To dopiero początek fali przemyślanych zbrodni.

Cztery osoby w maskach zwierząt zamieściły w internecie wideo związane z badaną przez Sagę i Martina sprawą tankowca. W tym czasie odnotowano kilka zgonów ludzi, którzy zatruli się jedzeniem. Detektywi muszą sprawdzić, czy ma to coś wspólnego z ekoterrorystami.

Saga i Martin w dalszym ciągu zajmują się sprawą ekoterrorystów. Tworzą profile poszukiwanych. Przestępcy zaczynają zdawać sobie sprawę, że detektywi depczą im po piętach, tymczasem są na etapie opracowywania nowej akcji. W zgodnej do tej pory grupie dochodzi do rozłamu. To szansa dla Sagi i Martina, by namierzyć jej członków. Jacob uświadamia sobie, że życie u boku policjantki nie należy do najłatwiejszych. Relacja Martina i Jens zacieśnia się.

Siatka ekoterrorystów zostaje rozbita. Saga i Martin podejrzewają, że przywódca grupy uszedł z życiem i nadal z ukrycia kieruje działaniami organizacji. Trop prowadzi policjantów do Kopenhagi, do jednej z firm informatycznych. Tam jednak ślad się urywa, a podejrzeny zapada się pod ziemię. Istnieje podejrzenie, że zamachowcy planują kolejny zamach.

Śledztwo jest w toku, gdy grupa czterech ekoterrorystów w maskach zwierząt przeprowadza nową akcję, następnie umieszcza nagranie w internecie. Saga i Martin usiłują namierzyć inną grupę przestępczą, która również szykuje się do zamachu. W tym czasie policjantka zmaga się z problemami osobistymi. Musi przyzwyczaić się do mieszkania z chłopakiem, tymczasem potrzebuje samotności. Wynajmuje więc pokój w hotelu, szybko jednak żałuje tej decyzji. Z kolei Martin odwiedza Jens w więzieniu.

W szpitalu Martin czuwa przy łóżku syna, który niespodziewanie ciężko się rozchorował. Saga wpada do kliniki, by zdać mu relacje ze śledztwa i podnieść go na duchu. W tym czasie na morzu zostaje odnaleziona dryfująca łódź, która w swoim wnętrzu ukrywa ludzkie szkielety. Policja musi odpowiedzieć na pytanie, kim były ofiary i dlaczego zginęły. Być może sprawa ma drugie dno. Tymczasem Jens nie chce, by Martin odwiedzał ją w więzieniu. Z kolei Saga denerwuje się przez pierwszym spotkaniem z przyszłą teściową.

Saga i Martin stają przed skomplikowaną łamigłówką, gdy ktoś grozi wysadzeniem zakładów chemicznych. Zbierają wszystkie poszlaki i odnajdują wspólny mianownik, zawężając krąg poszukiwań sprawcy do określonego obszaru. Ale czy chodzi o pojedynczego sprawcę, czy o całą grupę? I jaki jest motyw? Saga zaczyna zdawać sobie sprawę, że bycie w związku i mieszkanie z kimś jest trudniejsze, niż myślała. Martin potajemnie węszy w przeszłości Sagi – czego może jeszcze pożałować.

Saga i Martin ponownie przesłuchują świadków w sprawie i podejrzewają, że ktoś z ich własnego zespołu manipulował informacjami w raportach. Zanim jednak zyskają pewność, muszą zebrać więcej dowodów. Laura, kluczowy świadek, odzyskuje przytomność i mimo wyczerpania pomaga wreszcie sporządzić portret pamięciowy sprawcy. Martin po raz kolejny odwiedza Jensa w więzieniu, ale czy kiedykolwiek osiągnie swój cel? Saga próbuje znaleźć rozwiązanie problemu ze wspólnym mieszkaniem, co niezbyt podoba się Jacobowi.

Gdy portret pamięciowy sprawcy jest już gotowy i Saga oraz Martin dowiadują się, kim on jest, muszą dotrzeć do niego na czas. Kiedy wydaje się im, że sprawa została rozwiązana, okazuje się, że pozostał jeszcze jeden element układanki. Tropy prowadzą na lotnisko Kastrup, ale zanim zrozumieją, co to wszystko oznacza, może być już za późno. Czy Martin uratuje swoje małżeństwo? Przyjaźń Sagi i Martina zostaje wystawiona na próbę.

Saga i Martin zdają sobie sprawę, że sprawa wcale się nie zakończyła i istnieje jeszcze jeden sprawca. Kim jednak jest Mikkel Host? Rozpoczyna się wyścig z czasem, aby zapobiec katastrofie, w której stawką jest wiele istnień ludzkich. Martin podejmuje kluczową decyzję, a na koniec Saga staje przed niezwykle trudnym wyborem, który zmieni wszystko.

W Malmö dochodzi do morderstwa. Ofiarą jest Helle Anker - znana badaczka zajmująca się tematyką gender, właścicielka eksperymentalnego przedszkola, gdzie dzieciom nie przypisuje się płci.

Saga prowadzi śledztwo w sprawie morderstwa Helle Anker z nowym duńskim kolegą. Kiedy dochodzi do kolejnej zbrodni z identyczną dbałością o szczegóły estetyczne, podejrzenia kierują się w stronę duńskiej blogerki.

Policja otrzymuje żądanie okupu za uwolnienie Hansa. Udaje się ustalić miejsce jego pobytu, ale w momencie próby odbicia policjanci zastają porywacza zastrzelonego, a sam Hans został uprowadzony ponownie. Czy na Hansa poluje więcej osób? W tym samym czasie Morten Anker zostaje zastrzelony, a szczegóły wszystkich morderstw nasuwają policji przypuszczenie, że istnieje między nimi powiązanie. Ponadto wszystkie ofiary mają powiązania z blogerką Lise Friis Andersen. Czy pomoże ona zastawić pułapkę na sprawcę? Saga czuje coraz większą frustrację – Hans jest porwany, a jej matka nieustannie wywiera na nią presję zarówno fizyczną, jak i psychiczną. Nowa szefowa Sagi nie jest też tak wyrozumiała jak Hans.

Podczas dramatu z zakładnikami Saga o mały włos nie popełnia błędu, udaje się jednak zatrzymać podejrzanego, który trafia na przesłuchanie. Linn bacznie obserwuje Sagę i uważa, że ta powinna zwolnić tempo oraz przepracować wszystko, co ją spotyka. W międzyczasie dochodzi do odkrycia czwartego spektakularnego morderstwa. Saga i Henrik zdają sobie sprawę, że nie mają właściwego podejrzanego. Oboje zbliżają się do siebie, a Henrik przekazuje Sadze akta nierozwiązanej sprawy sprzed lat, dotyczące zaginięcia trzech osób: kobiety i dwóch dziewczynek.

Lillian odkrywa, że wszystkie ofiary mają taki sam ślad po oparzeniu wewnątrz ust. Wszystko wskazuje na to, że sprawca wymierza swoim ofiarom karę za coś konkretnego. Tylko za co? Saga zauważa spotkanie Linn z jej matką i zdaje sobie sprawę, że rozmawiają o niej. Linn nadal kwestionuje postępowanie Sagi i ogranicza jej uprawnienia, przez co Saga zaczyna w siebie wątpić. Może wcale nie jest tak dobra, jak zawsze powtarzał jej Hans? Henrik staje jednak po jej stronie i od tej pory działają jako zespół. Linn zaczyna badać przeszłość Sagi.

Saga i Henrik odkrywają powiązanie między ofiarami a dziełami sztuki z muzeum. Właścicielem wszystkich prac jest Freddie Holst, znany i zamożny duński biznesmen. W międzyczasie dochodzi do piątego morderstwa. Śledztwo staje się coraz bardziej skomplikowane, a Linn stawia Sadze jeszcze wyższe wymagania. Henrik otwiera serce i wyznaje Sadze swój sekret.

Pod Ystad znaleziono zamordowane starsze małżeństwo. Oboje są powiązani z dziełem sztuki i mają w ustach wypalone symbole, podobnie jak poprzednie ofiary. Dzięki adresowi e-mail wreszcie udaje się namierzyć podejrzanego o morderstwa i po obu stronach mostu rozpoczyna się obława.

Pogoń za zabójcą przyspiesza, a Saga i Henrik są pewni jego tożsamości. Zaskakuje ich kolejna ofiara, która jest wyraźnie powiązana ze sprawą. Pcha to śledztwo w zupełnie nowym kierunku.

Saga zostaje zmuszona do wzięcia urlopu od śledztwa, a jej miejsce zajmuje Rasmus Larsson, jej dawny kolega. Freddie Holst desperacko poszukuje Jeanette, która jest z nim w ciąży.

Pogoń za przestępcą i poszukiwanie nowo narodzonego dziecka Freddiego trwa. Dramat trwa, a śledztwo zbliża się do wielkiego finału...

Na wyspie Peberholm znaleziono brutalnie zamordowaną kobietę. Ofiarą jest Margrethe Thormod, dyrektor duńskiego urzędu imigracyjnego w Kopenhadze. Możliwym motywem może być skandal wokół procedury deportacyjnej, który niedawno dotknął Margrethe osobiście. Henrik Sabroe rozpoczyna śledztwo w sprawie makabrycznego morderstwa wraz z nowym kolegą, Jonasem Mandrupem.

Henrik i Jonas kontynuują śledztwo w sprawie zamordowania Margrethe Thormod. Ślady prowadzą do radykalnie lewicowej organizacji Czerwony Październik oraz do imigranta Taariqa.

Henrik i Saga podejrzewają, że Taariq i zaginiony ekspert od lewicowego ekstremizmu coś ukrywają. Różnią się w kwestii postępowania z bezdomnej dziewczyny, która nadal odmawia podania tożsamości.

Nowe morderstwo w szpitalu w Malmö zdaje się być powiązane z dwoma poprzednimi zbrodniami. Saga w końcu uświadamia sobie, co je łączy i że zabójstwa prawdopodobnie będą się powtarzać.

Liczba podejrzanych w śledztwie stale rośnie i na jaw wychodzą niewygodne fakty o małżeństwie Sonningów. Lillian znajduje się pod silną presją duńskiej policji, która domaga się szybkiego aresztowania. Saga kontynuuje terapię, a Henrik powoli zaczyna godzić się z tym, że jego córki nigdy się nie odnajdą.

Henrik sądzi, że znalazł powiązania między wszystkimi ofiarami. Wszyscy ludzie z otoczenia Tommy'ego trafiają na listę podejrzanych. Nieoczekiwanie Henrik uświadamia sobie, że jest na niej znana mu osoba.

Śledztwo w sprawie Tommy'ego trwa, a Solveig wciąż odmawia współpracy. Nie chce rozmawiać ani z Sagą, ani z Jonasem. Pytanie tylko, jak długo uda się ją zatrzymać w areszcie bez żadnych dowodów. Szefostwo nadal wywiera presję na Lillian, by ujęła sprawcę, a w wydziale najprawdopodobniej doszło do przecieku. Tymczasem Saga dokonuje przełomu w poszukiwaniach rodziny Henrika.

Saga znajduje odcisk palca mordercy. Kiedy wydaje się, że sprawa jest już rozwiązana, pojawia się mały szczegół, który zmienia wszystko.