Karakuri Circus

Jedenastoletni Masaru Saiga po śmierci ojca w wypadku dziedziczy ogromną fortunę. Bogactwo sprawia, że staje się celem porywaczy, którzy wysyłają przerażające lalki, by go uprowadzić. Masaru ucieka z pomocą pracownika cyrku, Narumiego Kato, ale porywacze wkrótce ich dopadają. Wszystko wydaje się stracone, dopóki nie pojawia się tajemnicza kobieta o imieniu Shirogane.

Po zaledwie chwili wytchnienia Masaru, Narumi i Shirogane znów znajdują się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Zabójca Eiryo Ashihana wpada na ich trop i atakuje za pomocą złowrogiej marionetki Pulcinelli przypominającej klauna. W odpowiedzi Shirogane uwalnia swoją własną marionetkę, Arlequina, lecz gdy odwraca to jej uwagę, poplecznicy Ashihany porywają Masaru.

Nieustanne ataki porywaczy w końcu przynoszą skutek i Masaru zostaje uprowadzony. Narumi i Shirogane dowiadują się, że za porwaniem stoi wujek chłopca, Zenji Saiga, i ruszają do jego rezydencji z misją ratunkową. W tym samym czasie Masaru podejmuje własną próbę ucieczki i przypadkowo trafia na szokujące akta pozostawione przez zmarłego ojca.

Masaru dochodzi do wniosku, że ucieknie przed wujem Zenjim tylko wtedy, gdy pokona własną słabość. Staje ponownie twarzą w twarz ze swoim niedoszłym zabójcą Ashihaną, ale zamiast uciekać, składa mu kontrofertę i proponuje pracę dla siebie. Narumi i Shirogane próbują uratować chłopca, lecz sami wpadają w ręce lalkarzy Zenjiego i wydaje się, że nie mają już żadnego wyjścia...

Narumi, który wielokrotnie ratował Masaru, ucierpiał w eksplozji niszczącej rezydencję Zenjiego i ślad po nim zaginął. Masaru bardzo przeżywa tę stratę, ale postanawia być silny, tak jak uczył go Narumi. Chcąc wrócić do normalnego życia, decyduje się pójść znowu do szkoły. Shirogane zapisuje się do sąsiedniego liceum, by móc dalej nad nim czuwać.

Narumi, uznany za zmarłego po wybuchu w Karuizawie, budzi się w szpitalu. Tam poznaje kobieciarza Guya oraz starszą kobietę imieniem Lucille i próbuje odzyskać wspomnienia o tym, co się wydarzyło. Przebywając wśród chorych dzieci i widząc, jak jego własne rany goją się w niewiarygodnym tempie, zaczyna podejrzewać, że dzieje się tu coś bardzo dziwnego.

Poznawszy prawdę o syndromie ZONAPHA, Narumi uświadamia sobie, że jest tylko jeden sposób, by dać cierpiącym na niego dzieciom szansę na przyszłość. Musi zniszczyć automaty, za pomocą których Midnight Circus rozprzestrzenia chorobę. Postanawia więc zostać „shirogane” – niszczycielem automatów. W międzyczasie Masaru i Shirogane dołączają do Cyrku Nakamachi i poznają tajemniczą Vilmę.

Wzmocniony o miotaczkę noży Vilmę i zasilony funduszami ze zbiórki Cyrk Nakamachi szykuje się do występu w Izu. Gdy przygotowują się do premiery, Narumi, Guy i Lucille wsiadają do samolotu do Szanghaju, podążając tropem Midnight Circus. Na pokładzie znajduje się jednak także kilka automatów i wysoko nad Pacyfikiem dochodzi do zaciętej walki.

Artyści Cyrku Nakamachi ratują rannego Guya, który okazuje się nauczycielem marionetek Shirogane. To niespodziewane spotkanie sprawia, że Shirogane opowiada Masaru o swojej przeszłości, a ten wyrusza w samotną podróż, by rozwiązać zagadki związane z własnym dorastaniem. Narumi w Chinach również spotyka kogoś z dawnych lat, trafiając wraz z Lucille na swojego dawnego mistrza sztuk walki, Lianga.

Liang opowiada o miłosnym trójkącie, który doprowadził do powstania syndromu ZONAPHA. Bracia i aspirujący alchemicy, Jin i Yin, zakochali się w tej samej kobiecie – Francine – a ich rywalizacja zapoczątkowała tragedię, która dotknęła cały świat. Narumi i jego towarzysze wciąż nie mogą dojść do siebie po poznaniu tej straszliwej prawdy, gdy nagle pojawia się przed nimi Pantalone, jeden z czterech najstarszych automatów.

Dzięki wydarzeniom w Chinach udaje się ustalić, że Midnight Circus ukrywa się na Saharze. Na miejscu Narumi spotyka znawczynię pustyni Fatimę, a shirogane z całego świata zjeżdżają się, by unicestwić automaty. Do walki dołączają również ulepszeni bionicznie shirogane-O pod dowództwem Komendanta Facelessa.

Wewnątrz namiotu Midnight Circus Narumi i jego towarzysze pokonują Merry-Go-Round Olsena i braci akrobatów. Stają przed dwojgiem drzwi, z których tylko jedne prowadzą do Lalki Francine, więc postanawiają rozdzielić się na dwie grupy. Za progiem czeka już jednak nowy wróg.

Przebijając się do samego środka namiotu Midnight Circus, shirogane w końcu dostrzegają Lalkę Francine. Zanim jednak zdołają do niej dotrzeć, muszą pokonać cztery najstarsze automaty. Gdy jedna z nich, Colombine, próbuje dobić ciężko rannego Narumiego, pozostali shirogane jednoczą siły, by chronić go za wszelką cenę.

W zażartej walce gasną kolejne życia. Narumi również balansuje na krawędzi śmierci, podczas gdy Rockenfield podejmuje się natychmiastowej operacji. Tymczasem Arlequino i Pantalone odzyskują swobodę po tym, jak zakaz ruchu wydała im Lalka Angelina, wierna kopia Lalki Francine. Gdy sytuacja staje się coraz bardziej beznadziejna, Narumi otwiera oczy – w jego ciele żyją teraz nadzieje przyjaciół.

Pragnąc rozwikłać tajemnice swojego pochodzenia, Masaru samotnie odwiedza mieszkanie, w którym żył kiedyś z matką. Przypomina sobie, jak po jej śmierci trafił do rodziny Saiga, ale wciąż nie potrafi odtworzyć w pamięci twarzy ojca, Sadayoshiego. Rozpamiętując rozmowy z dziadkiem Shojim, Masaru wyrusza do miejsca swoich ponownych narodzin – rezydencji Karakuri.

Masaru zostaje schwytany przez lalkarzy z klanu Kuroga. Kiedy odzyskuje przytomność, staje twarzą w twarz ze swoim dziadkiem Shojim, którego dotąd uważał za zmarłego. Dawniej życzliwy Shoji jest teraz wrogi i nazywa Masaru imieniem jego ojca – Sadayoshi. Zmuszony do wypicia krwi Shojiego nasyconej Aqua Vitae, Masaru zaczyna przeżywać jego wspomnienia z czasów, gdy pracował jako miejski lekarz w Nagasaki w erze Tempo.

Masaru wciąż przemierza wspomnienia Shojiego. Widzi w nich, jak Shoji pije Aqua Vitae i decyduje się na życie z Angeliną. Z nią u boku Shoji poświęca się tworzeniu marionetek, które mają pomóc shirogane. Wkrótce odwiedza ich Dean Maistre, który przybył z Francji na polecenie Lucille, by pomóc w dostarczaniu marionetek Shojiego wojownikom shirogane na całym świecie.

Na świat przychodzi córka Shojiego i Angeliny, Éléonore. Jej narodziny stają się początkiem stopniowej przemiany w zachowaniu Guya oraz Lalki Francine. Poczucie szczęścia okazuje się jednak ulotne – upiorne mechaniczne odgłosy zwiastują atak automatów na wioskę Kuroga.

Po odzyskaniu przytomności Masaru ucieka oprawcom, zdeterminowany, by dowieść, że nie jest Sadayoshim. Ścigany przez Guya i klan Kuroga, nieoczekiwanie natyka się na Shirogane, która przybyła do wioski, by go odnaleźć. Zanim jednak zdołają uciec, w umyśle Masaru pojawia się kolejna wizja, w której nadzieje Angeliny legły w gruzach, bo Éléonore wypiła Aqua Vitae.

Sadayoshi zamierzał wgrać dane swojego mózgu do Masaru, by w ten sposób zbliżyć się do Éléonore. Mimo łez Masaru, wstrząśniętego zniszczonymi nadziejami wielu ludzi z pamięci Shojiego, Shoji i Guy wciąż są przekonani, że chłopak to Sadayoshi. W chwili gdy Guy ma już ugodzić Masaru nożem, jeden z członków klanu Kuroga nagle przerywa i wyjawia prawdę, o której nie wiedział nawet sam Shoji.

Jeden człowiek pod różnymi postaciami i w różnych epokach pociągał za sznurki losu dla własnych celów. Tym człowiekiem jest Bai Jin. Ujawniając się jako Faceless, porywa Shirogane i sprawia, że na całym świecie pojawiają się gigantyczne srebrne boginie roznoszące ZONAPHA. Masaru rusza do ataku, ale Jack-o'-Lantern nie wyrządza szkód, bo boginie nie mają fizycznej postaci. Zdesperowany chłopak łączy siły z Guyem i Lise, by ruszyć w pościg za Facelessem.

Narumi i pozostali docierają do instytutu badawczego, by chronić aparaturę „Harry” służącą do leczenia ZONAPHA. Gdy Tom zostaje zakładnikiem, Mingxia staje do walki z automatem Jonesem. Przeciwnik początkowo z niej kpi, ale dziewczyna odzyskuje siły dzięki wspomnieniom o ojcu i Lucille. W tym czasie Shirogane pozostaje uwięziona i musi znosić zaczepki Colombine, Pantalone i Arlequino, którzy wciąż nazywają ją Francine.

W instytucie badawczym trwa zażarta walka. George ulega przewadze Schnurziego, nowego typu shirogane-O, który wyjawia, dlaczego stanął po stronie Facelessa. W tym samym czasie Ashihana mierzy się z Pantalone, chcąc wyrównać rachunki z Sahary. Pamiętając rady Fou, analizuje ataki wroga i dostrzega lukę w obronie. Pokonanie automatu nie będzie jednak proste...

Narumiemu i Mingxii udaje się wreszcie dotrzeć do aparatury „Harry”. Na miejscu odkrywają, że doktor Banhart i pozostali naukowcy są bliscy śmierci po ataku automatów Blom Blom Low i Drill September. Próbując zyskać czas na ocalenie badaczy, Narumi i Mingxia biorą na siebie po jednym wrogu, lecz dziewczyna zostaje ugodzona ostrzem Blom Blom Lowa.

Zwiedzanie kwater Ostatniej Czwórki pozostawia w Shirogane pustkę, co skłania ją do wyjaśnienia Arlequino, czym jest prawdziwa radość. W tym czasie Masaru, Lise i Gryphon ścigają sterowiec Facelessa, aż uderzenie pioruna sprawia, że wpadają w gęstą mgłę. Gdy odzyskują przytomność, znajdują się przed Mont Saint-Michel, główną bazą wroga. Na miejscu czeka już jednak poskramiacz dzikich bestii, doktor Lao.

Colombine prowadzi Masaru do bunkra, w którym w stanie hibernacji spoczywają oryginalne ciała O. Wściekły z powodu egoistycznej natury ich egzystencji, Masaru postanawia z nimi walczyć. Z kolei Lise uświadamia sobie, że uciekła do pomieszczenia pełnego bestii tak krwiożerczych, że nawet Dr. Lao nie jest w stanie nad nimi zapanować. Lecz gdy patrzy śmierci w oczy, w pamięci stają jej słowa Masaru.

Gryphon odnajduje Arlequina i dostarcza go Masaru, który rusza z marionetką do ataku na Facelessa i Ostateczną Czwórkę. Masaru grozi jednak porażka z powodu przewagi liczebnej wroga, dopóki z odsieczą nie przybywają Colombine i Lise. Podczas gdy obie mierzą się z Ostateczną Czwórką, Masaru toczy pojedynek jeden na jednego z Facelessem, próbując ratować Éléonore.

Wydawało się, że plan Facelessa, by pobrać samego siebie do Masaru, powiódł się, jednak w głowie chłopca dochodzi do zaciekłej walki, gdy jego umysł próbuje odeprzeć atak. W miarę jak zbliża się moment startu rakiety, Masaru ponownie staje do pojedynku z Facelessem. Tymczasem w innej części klasztoru Colombine i Diamantina toczą własne starcie w cztery oczy.

Éléonore spotyka się z Narumim i resztą w zamku Fou. Narumi oskarża ją jednak o bycie podwładną Facelessa i traktuje ją szorstko, podobnie jak ludzie szukający schronienia w zamku. Aby dowieść swojej niewinności, Éléonore postanawia pokazać wszystkim swoje wspomnienia.

Narumi, Éléonore i członkowie Cyrku Nakamachi wyruszają na miejsce startu wahadłowca, by położyć kres planom Facelessa. Jednak konieczność współpracy z Éléonore sprawia tylko, że Narumi unika jej jeszcze bardziej. Chcąc wydobyć jego prawdziwe uczucia, Guy wyzywa Narumiego na pojedynek. W międzyczasie Masaru wpada na trop Éléonore i rusza w stronę zamku Fou.

Dzięki poświęceniu Guya większość automatów została zniszczona. Jednak te, które przetrwały eksplozję, ponownie biorą na cel pociąg wiozący Narumiego i jego towarzyszy. Masaru, który uciekł przed wybuchem, również próbuje dogonić skład. W pociągu Hiro i Nori wspominają wraz z panem Nakamachim zmarłą matkę, oczekując na nadchodzącą bitwę.

Po ponownym spotkaniu z członkami Cyrku Nakamachi Masaru dowiaduje się, że Narumi jedzie tym samym pociągiem. Masaru pędzi, by go zobaczyć, lecz drogę zastępują mu Arlequino i Pantalone. Narumi z kolei wciąż zdaje się pałać nienawiścią do Éléonore, jednak pojawiają się oznaki, że powoli wraca mu pamięć.

Pan Nakamachi, Nori i Hiro stają do walki z Lady Spider, lecz są wstrząśnięci jej łudzącym podobieństwem do zmarłej żony i matki. Próbując znaleźć lukę w obronie mechanicznego wroga, trio wykonuje jedną sztuczkę cyrkową po drugiej. Za każdym razem zostają jednak powaleni, co doprowadza ich ciała do granic wytrzymałości.

Po pokonaniu Pantalone Harlequin zbliża się do pociągu wiozącego Narumiego i Éléonore. Narumi od razu staje do walki, lecz Éléonore wchodzi między nich. Uzbrojona w Arlequina toczy bój z Harlequinem, by chronić Narumiego. W tym samym czasie Masaru toczy własny pojedynek w powietrzu z Graziano.

Masaru i Narumi w końcu się spotykają i łączą siły, by odeprzeć atakujące automaty. Następnie Masaru oświadcza, że poleci wahadłowcem kosmicznym zamiast wycieńczonego Narumiego. Tymczasem w pobliżu miejsca startu Éléonore zostaje zapędzona w kozi róg przez Harlequina.

Po wejściu na pokład stacji kosmicznej Masaru staje do ostatecznego starcia z Facelessem, który włada własną wersją Arlequina. Faceless nieustannie dopytuje Masaru, dlaczego ten oddał Éléonore Narumiemu. Gdy walka staje się coraz bardziej zacięta, rozpoczyna się odliczanie do zagłady ludzkości wywołanej syndromem ZONAPHA.