Citizen Khan

Pierwszy odcinek nowego serialu komediowego o rodzinie mieszkającej w sercu brytyjskiego Pakistanu – dzielnicy Sparkhill w Birmingham. „Citizen Khan” śledzi perypetie pyszałkowatego, skąpego i samozwańczego lidera społeczności, pana Khana, oraz jego wiecznie udręczonej rodziny. Trwają przygotowania do ślubu Shazii z jej narzeczonym Amjadem. Pani Khan jest wściekła, bo pan Khan zapomniał zarezerwować salę na wesele. Wszystko da się jednak naprawić, o ile uda mu się namówić zarządcę meczetu, Dave'a, na drobną przysługę.

U rodziny zatrzymuje się matka pani Khan. Jednak wielka szansa pana Khana na spoufalenie się z szychami ze Stowarzyszenia Przedsiębiorców ze Sparkhill staje pod znakiem zapytania, gdy musi zabrać teściową na zakupy, których ona nigdy nie zapomni.

Pani Khan bardzo chce wyjechać na wakacje. Urlop jednak kosztuje, a trzeba jeszcze opłacić podróż poślubną Shazii. Pan Khan niechętnie sięga po oszczędności na czarną godzinę. Po co lecieć na Malediwy, skoro w Bradford jest całkiem przyjemny pensjonat? Jednak pełne wrażeń doroczne zebranie w lokalnym meczecie przynosi nieoczekiwane rozwiązanie...

Pan Khan postanawia zostać menedżerem nowego głosu wzywającego do modlitwy w meczecie w Sparkhill i urządza przesłuchania w stylu „X Factora”. Tymczasem wzywa go obowiązek rodzinny, gdy zostaje poproszony o załatwienie awansu przyszłemu zięciowi, Amjadowi.

Nowy telewizor plazmowy pana Khana z dźwiękiem przestrzennym to idealna okazja, by zaprosić kolegów na mecz krykieta Pakistan–Anglia. Jednak pani Khan potrzebuje absolutnego spokoju w domu, ponieważ planuje zorganizować spotkanie modlitewne dla swojej owdowiałej niedawno przyjaciółki. W domu Khanów rzadko panuje cisza, a co dopiero podczas kluczowego meczu...

Khanom zostało jedno wolne zaproszenie na ślub. Dla pana Khana im mniej gości, tym lepiej, dlatego uważa, że należy zapraszać tylko wpływowe osoby, takie jak radny Javed. Gdy pani Khan proponuje zaprosić rodzinę Parvezów, pan Khan staje przed trudnym wyborem. Na domiar złego wypada akurat rocznica ślubu Khanów.

Dzień wolny pana Khana od bycia „zapracowanym” liderem społeczności zostaje zakłócony, gdy Alia oblewa egzaminy, a pani Khan postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Każe panu Khanowi zapisać Alię do Akademii Muzułmańskiej, ale gdy ten dowiaduje się, ile to kosztuje, dochodzi do wniosku, że jest lepsze wyjście... Tymczasem Shazia zaprasza na obiad Debbie, swoją najlepszą przyjaciółkę i szefową, z zamiarem poproszenia jej na świadkową. Nie przewidziała jednak, że jej ojciec przypadkowo zaprosi dodatkowego gościa...

Pan Khan idzie na spotkanie z zarządcą meczetu, licząc, że ten wreszcie wkręci go do komitetu. Z Pakistanu przyjeżdża Naani, teściowa pana Khana. Pani Khan martwi się, bo staruszka całymi dniami gapi się w przestrzeń. Mówi mężowi, że dopóki Naani nie odzyska sił, zostanie z nimi na czas nieokreślony. Khan pędzi do meczetu, by zapisać teściową na zajęcia i udowodnić żonie, że Naani może już wracać, ale dochodzi do sporu z zarządcą. Obrażony Khan wychodzi i wprowadza w życie plan B – zabiera Naani w dość osobliwe miejsce, gdzie kobieta poznaje równie osobliwego nowego znajomego.

Pan Khan chce pójść do meczetu na spotkanie z lokalnym posłem, który przyjeżdża wesprzeć mobilny punkt badań profilaktycznych dla mężczyzn. Khan potrzebuje królika doświadczalnego, a przyszły zięć Amjad nadaje się do tego idealnie. Pani Khan z córkami wyruszają kupić ubranka dla nowo narodzonego dziecka znajomej. Pani Khan uwielbia dzieci i liczy na to, że Amjad i Shazia wkrótce obdarzą ją całą gromadką. Badania Amjada nie idą do końca zgodnie z planem – pan Khan sprawia, że chłopak naprawdę musi trafić do lekarza, co może mieć opłakane skutki dla całej rodziny.

Imam w meczecie ogłasza specjalny post, a pan Khan postanawia wykorzystać go do rywalizacji z zarządcą meczetu, Dave'em. Khan bardzo cierpi, a połączenie niskiego poziomu cukru i niesprawnego pęcherza zamienia go w tykającą bombę zegarową. U Alii zatrzymuje się uczeń z wymiany międzynarodowej, a Shazia ogłasza, że dostała świetną ofertę pracy w Indiach, co oznacza lepsze zarobki i szansę na wkład własny na mieszkanie. Jednak roczny wyjazd stawia jej zaręczyny z Amjadem pod znakiem zapytania. Pani Khan uznaje, że jedynym ratunkiem dla ich związku jest opłacenie wkładu, i wysyła męża do kasy mieszkaniowej po kluczowy kredyt. Khan zjawia się na spotkaniu z dyrektorem potwornie głodny i spragniony, co raczej nie ułatwia zdobycia pożyczki.

Shazia i Amjad pną się w górę drabiny społecznej – udało im się zdobyć wejściówki na dzień próbny w ekskluzywnym klubie fitness. Pani Khan chętnie wybiera się na zajęcia „brzuch i pośladki”, ale pan Khan nie podziela jej entuzjazmu. Bardziej zależy mu na skontaktowaniu się ze słynnym pakistańskim krykiecistą, by poprowadził tegoroczną loterię z okazji Id w meczecie. Wykorzystuje swoje nowe hobby – internet – by go namierzyć. Gdy wydaje mu się, że znalazł sportowca, umawia się z nim w meczecie, lecz na miejscu zjawia się ktoś zupełnie inny, co stawia Khana i parafię w niezręcznej sytuacji. Pan Khan musi pędzić na siłownię do żony, zanim dowie się ona o całej wpadce. Sytuacja wymyka się spod kontroli, gdy zmuszony do ukrywania się Khan zostaje wzięty za guru jogi.

Pani Khan funduje sobie metamorfozę, czym wcale nie zachwyca męża – nowe sukienki przecież kosztują. On sam myśli tylko o filmie promocyjnym, który Dave, zarządca meczetu, kręci na potrzeby lokalnej społeczności. Pan Khan uważa, że idealnie nadaje się do głównej roli – w końcu stanowi uosobienie pakistańskiej męskości. Dave ma jednak inne zdanie i stawiając na nowoczesny wizerunek wiernych, wybiera Sajida, przystojnego, metroseksualnego znajomego Khanów. Khan dochodzi do wniosku, że skoro nie może go pokonać, musi pójść w jego ślady, i posuwa się do skrajności, by udowodnić Dave'owi, że też jest nowoczesny i metroseksualny. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że Sajid został sam na sam z panią Khan, a powód jej metamorfozy nagle staje się boleśnie jasny. Pędzi do domu, by skonfrontować się z tą dwójką, ale na miejscu czeka go spore zaskoczenie.

Gdy rodzina wraca z podróży do Pakistanu z teściową pana Khana, na jego barki spada opieka nad starszą panią. Wtedy wydarza się cud – Naani ogłasza, że chce przenieść się do domu opieki. Kiedy zjawia się Sam, szef lokalnego ośrodka, pan Khan jest w siódmym niebie. Do momentu, w którym odkrywa, że teściowa może mieć spory majątek. Z pomocą przyszłego zięcia Amjada, absurdalnego przebrania i misji szpiegowskiej pan Khan próbuje za wszelką cenę powstrzymać Naani przed wyprowadzką.

Ślub Shazii i Amjada zbliża się wielkimi krokami. Ponieważ relacje Khanów z matką Amjada, panią Malik, zawsze były w najlepszym razie napięte, zapraszają Malików na uroczystą kolację. Pan Khan widzi w panu Maliku szansę na szybkie dostanie się do lokalnego komitetu biznesowego. Khanowie stają na głowie, by zaimponować gościom – pani Khan szaleje w kuchni, a pan Khan sprawił sobie nowy garnitur, przygotował gry towarzyskie i ma nawet nowy mebel do pochwalenia się. Gdy jednak pan Khan odbiera niespodziewany telefon, wspólna przyszłość obu rodzin wisi na włosku...

Pani Khan bierze dodatkowe zmiany w lokalnym supermarkecie, zostawiając pana Khana na stanowisku pana domu. W nowej roli pan Khan wprowadza surowe zasady i wysyła młodszą córkę Alię na praktyki do meczetu w Londynie. Jako że nie przepuści żadnej okazji na interes, wykorzystuje pracowniczą zniżkę żony w supermarkecie i staje się lokalnym dilerem pieluch. Kiedy Alia wraca z Londynu w towarzystwie apodyktycznej siostry pani Khan, ciotki Noor, ta grozi, że ujawni jego przekręt. Pan Khan ma jednak inne plany i podejmuje drastyczne kroki, by uniknąć gniewu żony...

Kiedy pani Khan ogłasza, że prowadzi stoisko na miejskiej farmie, by promować nową serię produktów ekologicznych z supermarketu, pana Khana kompletnie to nie obchodzi. Wszyscy ważni dostali zaproszenie na przyjęcie księcia Karola w Birmingham, ale on został pominięty. Gdy dowiaduje się, że Jego Królewska Mość może wpaść na farmę, widzi w tym szansę na zdobycie zaproszenia u samego źródła. Niestety okazuje się, że nie zbliży się do księcia, jeśli nie oczaruje groźnej przewodniczącej komitetu powitalnego, Mariny Fairchild. Kiedy jego zaloty spływają po niej jak po kaczce, Khan w swoim stylu postanawia nieco nagiąć prawdę. Wszystko idzie gładko, dopóki kłamstwa nie wychodzą na jaw, a życie na farmie nie staje się zbyt trudne do ogarnięcia.

Nadszedł dzień wieczoru panieńskiego Shazii, która cieszy się na dobrą zabawę w gronie przyjaciółek. Niestety na imprezie pojawia się kilku niespodziewanych gości. Pan Khan niechętnie zgadza się zorganizować wieczór kawalerski Amjada, w który przypadkowo zostaje wciągnięty imam wracający z misji. Podczas gdy Shazia wysłuchuje opowieści o koszmarach życia małżeńskiego, w domu Amjad ląduje w kłopotliwej sytuacji. Kiedy obie imprezy na siebie wpadają, przyszłość ślubu staje pod dużym znakiem zapytania.

Wreszcie nadszedł dzień ślubu Shazii z mało rozgarniętym Amjadem, ale w domu Khanów nie dzieje się najlepiej. Pani Khan wciąż ma żal, że córka wybrała nowoczesne, brytyjsko-azjatyckie wesele zamiast hucznego, tradycyjnego pakistańskiego przyjęcia. Na dodatek Shazia nie pozwala jej wtrącać się w organizację, a gdy odmawia założenia rodzinnej pamiątki, czara goryczy się przelewa – pani Khan odmawia pójścia na ślub i bierze zmianę w supermarkecie. Pan Khan z Amjadem u boku musi przekonać żonę do zmiany zdania. Jednak w świecie pana Khana nic nie jest proste. W efekcie Amjad znika, przyszła teściowa Shazii, pani Malik, dokonuje zaskakującego wyznania, a przez pana Khana ceremonia niemal kończy się katastrofą.

Jest Wigilia, 10 miesięcy po ślubie Shazii i Amjada. Pan Khan czuje wyjątkowo świąteczny klimat – sprawił sobie nawet nowy, świąteczny garnitur. Co więcej, w tym roku przypadł mu zaszczyt zawieszenia gwiazdy na ekumenicznej choince w Sparkhill. Kiedy jednak cała rodzina zbiera się w domu Khanów, by wyruszyć na uroczystość, okazuje się, że Shazia ma inne plany. Rusza lawina szalonych zdarzeń, która przeradza się w iście niezwykłą pakistańską opowieść wigilijną.

Khanowie postanawiają wybrać się całą rodziną do Farley Manor, posiadłości lorda Anstruthera, w której wystawiono indyjskie skarby zgromadzone w czasach Rajdu Brytyjskiego. Próby zaimponowania komisji rady miejskiej schodzą na dalszy plan, gdy pan Khan musi oprowadzać Naani po zabytkowej rezydencji. Po spotkaniu z lordem Anstrutherem Khan nabiera wielkiego szacunku do antyków i indyjskiej historii, jednak jego nadzieje na wejście w kręgi arystokracji stają pod znakiem zapytania przez lepkie rączki Naani.

Pan Khan porywa się z motyką na słońce, gdy podejmuje się roli przeprowadzacza dzieci przez jezdnię, a plan zrobienia rodzinnego zdjęcia wywołuje spięcie między siostrami, Alią i Shazią. Pan Khan chce zapisać małego Mohammada do dobrej szkoły i próbuje zdobyć chody, zostając pracownikiem straży szkolnej. Jednak reżim treningowy i proces rekrutacji okazują się trudniejsze, niż sądził – nawet mimo pomocy Amjada, który trenuje z nim na ulicach Birmingham. Tymczasem Naani marzy o porządnym zdjęciu rodzinnym ze studia, co prowadzi do kłótni Shazii z Alią...

Mały Mohammad ma niespokojne noce, a Shazia i Amjad ledwo radzą sobie z chronicznym brakiem snu.

Pan Khan postanawia zainwestować oszczędności emerytalne swoje i żony w franczyzę ze smażonym kurczakiem, angażując w to Alię, Amjada, Naani i siostrzeńca Faraza.

Ucząc małego Mo gry w krykieta, pan Khan dochodzi do wniosku, że jego wnuczek może mieć zdolności parapsychiczne.

Pan Khan bierze udział w wielkim konkursie wypieków w Sparkhill i postanawia upiec własną wersję cytrynowego ciasta na lewą stronę. Alia znajduje chłopaka, co wzbudza niepokój u pani Khan.

Z pomocą lokalnego potentata biznesowego pan Khan przedstawia społeczności tradycyjne babeczki mince pie w wersji halal. Shazia i Amjad decydują, że chcą się wyprowadzić.

W pierwszym odcinku pan Khan musi obnażyć się do rosołu po tym, jak zapomniał o rocznicy ślubu, i niespodziewanie spotyka burmistrza Londynu, Sadiqa Khana.

Pan Khan kupuje drona z kamerą, by mieć oko na okolicę, ponieważ uważa, że zaczyna schodzić na psy. Utwierdza się w tym przekonaniu, gdy dowiaduje się, że jego wnuk Mo jest dręczony w przedszkolu. Kiedy jednak pan Khan postanawia wziąć Amjada w obroty i nauczyć go, jak być lepszym ojcem, czeka go spore zaskoczenie podczas wyprawy na lokalny basen, a później przy odgrywaniu sceny z birminghamskiego dramatu gangsterskiego Peaky Blinders. W międzyczasie Shazia i Amjad szykują się na pierwsze wspólne rodzinne wakacje – z wyjątkiem tego, że pani Khan myśli, że też jedzie. Jak Shazia ma jej powiedzieć, że to wcale nie będą jej pierwsze wakacje od wyjazdu do Great Yarmouth w 1988 roku?

Sitcom śledzący perypetie i zmagania samozwańczego lidera społeczności muzułmańskiej, pana Khana, oraz jego wielce cierpliwej rodziny. Dom Khanów dotyka tragedia: noszący perukę ojciec Amjada, pan Malik, zostaje potrącony i zabity przez autobus linii 37. Prawdziwą tragedią dla pana Khana jest jednak to, że pogrążona w żałobie pani Malik zatrzymuje się u nich i wyjada im wszystko z lodówki, by zagłuszyć smutek. Lecz gdy pan Khan odkrywa, że wśród żałobników może znaleźć inwestora dla swojego nowego wynalazku, rzuca się w wir przygotowań do pochówku.

Sitcom śledzący perypetie i zmagania samozwańczego lidera społeczności muzułmańskiej, pana Khana, oraz jego wielce cierpliwej rodziny. Pan Khan spędza czas z „kolegą, który jest chłopakiem” Alii, Scabem. Świetnie się dogadują i po rozmowie w cztery oczy z Alią pan Khan podejrzewa, że wkrótce na horyzoncie pojawi się kolejny ślub w rodzinie. Wtedy jednak Scab wpada w panikę na samą myśl o tym, że Khanowie mieliby poznać jego rodziców. Khanowie uważają, że to dlatego, iż tamci zadzierają nosa i sprzeciwiają się pomysłowi posiadania pakistańskiej synowej. Pan Khan i Amjad pędzą więc do luksusowego klubu wiejskiego, by skonfrontować się z ojcem Scaba w dusznej saunie i wygarnąć mu prosto w twarz, co o nim myślą.

Sitcom śledzący perypetie i zmagania samozwańczego lidera społeczności muzułmańskiej, pana Khana, oraz jego wielce cierpliwej rodziny. Pan Khan musi podwieźć swoją córkę Alię na jej pierwszy dzień na uniwersytecie – w Szkocji. Pani Khan chce, żeby pojechała cała rodzina, więc pan Khan musi znaleźć sposób, jak przetransportować wszystkich ze Sparkhill do Glasgow. Gdy samochód się psuje, zmuszony jest improwizować i zorganizować alternatywny transport, co daje im mnóstwo czasu na wspominanie dzieciństwa Alii.

Sitcom śledzący perypetie i zmagania samozwańczego lidera społeczności muzułmańskiej, pana Khana, oraz jego wielce cierpliwej rodziny. Pan Khan i zarządca meczetu Dave organizują w domu kultury konkurencyjne Dni Muzułmańskie. Pan Khan jest przekonany, że jego festyn z dmuchanym meczetem i stanowiskiem „przypnij brodę imamowi” będzie cieszył się o wiele większym powodzeniem niż organizowane przez Dave'a wydarzenie Kobiety w Islamie. Zapomina jednak, że zgodził się zaopiekować swoją krnąbrną siostrzenicą Shabaną. Pan Khan zmuszony jest zabrać ze sobą na Dzień Muzułmański zbuntowaną nastolatkę, a na dodatek Dave'owi udaje się zaprosić baronessę Sayeedę Warsi, na której Khanowi niezwykle zależy zrobić wrażenie.

Sitcom śledzący perypetie i zmagania samozwańczego lidera społeczności muzułmańskiej, pana Khana, oraz jego wielce cierpliwej rodziny. W tym świątecznym odcinku pan Khan składa hołd klasyce kina Franka Capry „To wspaniałe życie”, gdzie Sparkhill zastępuje Bedford Falls, a pan Khan – niczym George Bailey – mierzy się z faktem, że jego życie nie potoczyło się tak, jak planował. Spotkanie z tajemniczym niebiańskim przechodniem pokazuje mu, jak wszystko mogłoby wyglądać inaczej i uświadamia, że mimo wszelkich frustracji jego życie jest ostatecznie wspaniałe. Pan Khan pełni rolę narratora, gdy opowieść cofa się w czasie do wczesnych lat rodziny Khanów.