Akane-Banashi

Piątoklasistka Akane Sakurazaki daje się oczarować magicznemu światu rakugo (tradycyjnej japońskiej sztuki gawędziarskiej), obserwując przy pracy swojego ojca, występującego pod nazwiskiem Shinta Aragawa. Chcąc odwdzięczyć się rodzinie, która wspierała go w dążeniu do marzeń, Shinta podchodzi do egzaminu na „shin'uchi” – najwyższy stopień w świecie rakugo. Na oczach Akane i reszty widzów Shinta daje popis swoich umiejętności, jednak egzamin przybiera szokujący obrót, którego nikt nie mógł przewidzieć.

Guriko Aragawa, artysta rakugo z dwuletnim stażem, słyszy plotki, że jego mistrz, Shiguma Aragawa, spotyka się potajemnie z młodą dziewczyną, i postanawia to sprawdzić. Na miejscu odkrywa, że Shiguma udziela w barze karaoke lekcji rakugo pewnej licealistce – Akane. W tym samym czasie Shiguma odbiera telefon z pilną prośbą o znalezienie wykonawcy na występ w „Rakugo Cafe”. Zamiast bardziej doświadczonego Guriko, mistrz wyznacza do tego zadania Akane.

Po swoim debiutanckim występie Akane, zainspirowana przez Kaiseia Aragawę, postanawia zostać uczennicą w szkole Shigumy. Shiguma przedstawia ją grupie barwnych, starszych stażem uczniów, a jej mentorem zostaje niezwykle sumienny Kyoji Aragawa. Podekscytowana Akane liczy na to, że szybko doszlifuje swoje umiejętności, jednak Kyoji zleca jej jedynie proste prace porządkowe. Na dodatek jej trening ma się odbywać w bardzo nieoczekiwanym miejscu…

Nauczywszy się uważności na potrzeby innych podczas terminu w izakayi „Umi”, Akane wyrusza z Kyojim na kolejne zlecenie. Występ ma się odbyć w domu opieki, gdzie oboje zaprezentują rakugo w ramach rekreacji dla pensjonariuszy. Akane w pełni wykorzystuje owoce swojego treningu, by rozbawić starszą publiczność. Zaraz po niej na scenę wkracza Kyoji, zdeterminowany, by pokazać Akane prawdziwy kunszt starszego ucznia.

Akane, uczennica trzeciej klasy liceum, oddycha z ulgą po zakończeniu egzaminów śródsemestralnych. Jej spokój nie trwa jednak długo, gdyż czeka ją rozmowa z wychowawczynią na temat planów na przyszłość. Okazuje się nią Iwashimizu, znana jako „Żelazna Dama”. Akane pragnie zostać artystką rakugo, lecz Iwashimizu ani myśli ustąpić i radzi jej wybrać bardziej realistyczną ścieżkę, na przykład studia. Zdesperowana Akane prosi o radę znajomych, by znaleźć sposób na przekonanie nauczycielki do swoich marzeń…

Zbliża się Puchar Karaku – mistrzostwa rakugo dla studentów. Kiedy Akane dowiaduje się, że głównym sędzią będzie w tym roku Issei Aragawa, prosi Shigumę o zgodę na start w turnieju. Shiguma stawia jednak warunek: ma wygrać, wykonując „Jugemu”. Zdając sobie sprawę, jak trudno zwyciężyć historią znaną każdemu, Akane wraz z Guriko udaje się po nauki do Kogumy Aragawy – prawdziwej „terakoyi” (chodzącej encyklopedii) w szkole Shigumy, posiadającego ogromną wiedzę o rakugo...

Nadszedł dzień eliminacji do Pucharu Karaku. Uwaga wszystkich skupia się na Karashim Nerimie, studencie, który wygrał ten turniej dwa razy z rzędu, oraz na Hikaru Takaragi, obiecującej młodej aktorce głosowej. Prowadzący wydarzenie Kaisei zdradza jednak dziennikarzom, że faworytką do zwycięstwa jest nikomu nieznana licealistka, Akane. Na widowni zasiadają Koguma, Guriko i Iwashimizu, by trzymać za nią kciuki. Czy w starciu z tak groźnymi rywalami Akane zdoła przebrnąć eliminacje ze swoim wykonaniem „Jugemu”?

Wreszcie rozpoczyna się finałowa runda Pucharu Karaku z Isseiem Aragawą na czele jury. Po występach pozostałych uczestników na scenę wchodzi jeden z głównych faworytów, Karashi Nerima. Jego specjalnością jest uwspółcześniona wersja klasycznych opowieści rakugo. Odważne podejście Karashiego wywołuje salwy śmiechu na sali, ale jak oceni je surowy Issei?

Finał Pucharu Karaku trwa w najlepsze. Zaraz po Karashim na scenę wchodzi aktorka głosowa, Hikaru Takaragi. Chcąc przełamać panujący w branży trend, w którym seiyū ocenia się częściej za wygląd niż za umiejętności, Hikaru postanawia wystartować w turnieju z obyczajową opowieścią, która w pełni zaprezentuje jej talent ekspresji. Przypadek sprawia, że wybiera „Shibahamę” – tę samą historię, którą sześć lat wcześniej podczas egzaminu mistrzowskiego zaprezentował Shinta. Płomienny występ Hikaru elektryzuje widownię. W tej gorącej atmosferze na scenę ma wreszcie wejść Akane.

W przeciwieństwie do rundy eliminacyjnej, w której Akane błysnęła ciętym dowcipem i kunsztem technicznym, w finale decyduje się na bardziej wyważoną i oszczędną wersję „Jugemu”. Karashi i Hikaru zachodzą w głowę, czy aby nie zrezygnowała z walki, lecz w rzeczywistości to przemyślany zabieg w duchu prawdziwego rakugo, idealnie trafiający w potrzeby rozemocjonowanej publiki. Wczuwając się w emocje bohaterów i unikając nachalności, Akane naturalnie wciąga widzów w opowieść, wspinając się na wyżyny rzemiosła.

Podczas dyskusji przy okrągłym stole Akane konfrontuje się z Isseiem Aragawą i pyta go wprost o powody wyrzucenia Shinty. Issei odprawia wścibskich reporterów i bez trudu domyśla się, że dziewczyna uczy się u Shigumy. Gdy Akane traci na chwilę pewność siebie, Issei zaczyna wreszcie tłumaczyć, co tak naprawdę stało się sześć lat temu – dzieląc się prawdą, o której nigdy wcześniej nie mówił głośno. Jakie myśli zrodzą się w głowie Akane, gdy pozna odpowiedź, której szukała od tak dawna...?

Po wygraniu Pucharu Karaku Akane z dnia na dzień staje się szkolną gwiazdą. Ma jednak mieszane uczucia, czując, że jej występ nie zdołał zachwycić absolutnie każdego. W miarę jak zbliża się dzień ukończenia szkoły, przyjaciele Akane czerpią z jej sukcesu inspirację i sami zaczynają gonić za marzeniami. Tymczasem Shiguma głowi się, jakie imię sceniczne nadać Akane, gdy po maturze oficjalnie rozpocznie u niego naukę. Sama Akane również zaczyna rozmyślać nad pochodzeniem swojego imienia i nad swoim ojcem, Shintą.