Do utraty tchu
À bout de souffle
angBreathless

Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Policyjna obława na bohatera tworzy stałe, wiszące w powietrzu poczucie zagrożenia.
- Akcja: trochę. Kradzież auta i strzelanina otwierają film, lecz ustępują miejsca dialogom.
- Humor: trochę. Zuchwałe zachowanie bohatera i swobodne dialogi wprowadzają elementy ironii.
- Wzruszenie: trochę. Emocjonalny dystans postaci sprawia, że relacja nie ma sentymentalnego tonu.
- Groza: brak. Historia kryminalna nie zawiera motywów budzących grozę czy lęk.
- Romans: sporo. Niejednoznaczna relacja Michela i Patricii zajmuje sporą część opowieści.
- Przemoc: trochę. Zastrzelenie policjanta jest nagłe, lecz pozbawione krwawej dosłowności.
- Wymaga skupienia: sporo. Nowatorski, rwany montaż i luźna struktura wymagają uwagi podczas seansu.
film · 1960 · 87 min · Dramat · Kryminał
Reżyseria: Jean-Luc GodardW rolach głównych: Jean-Paul Belmondo, Jean Seberg, Jean-Pierre Melville
Produkcja: Francja · język oryginału: francuski · widzowie TMDB: 7,5/10 (2 tys. głosów)
Młody buntownik po zabójstwie policjanta ukrywa się na paryskich ulicach, próbując zdobyć pieniądze i namówić amerykańską studentkę do wspólnej ucieczki za granicę. To pełna swobody, stylowa opowieść o wolności.
O filmie
Michel, zuchwały młody złodziej zafascynowany amerykańskimi gangsterami, kradnie w Marsylii auto i podczas ucieczki bez wahania strzela do ścigającego go policjanta. Przybywa do Paryża, gdzie natychmiast staje się celem policyjnej obławy. W stolicy odszukuje Patricię, amerykańską studentkę Sorbony dorabiającą sprzedażą prasy, i próbuje przekonać ją do wspólnego wyjazdu do Włoch.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Podczas gdy wizerunek uciekiniera trafia na pierwsze strony gazet, para spędza czas na niekończących się rozmowach w pokojach hotelowych i kluczeniu po bulwarach. Stawką jest wolność Michela oraz zdefiniowanie skomplikowanej relacji łączącej dwoje młodych ludzi. Reżyseria przełamuje tradycyjne reguły narracji za sprawą rwącego montażu, dynamicznego tempa i chłodnego dystansu wobec bohaterów.
Pełnometrażowy debiut Jean-Luca Godarda, zrealizowany według pomysłu François Truffauta, stał się manifestem francuskiej Nowej Fali i przełomem w karierze Jean-Paula Belmondo. Obraz zdobył Srebrnego Niedźwiedzia na festiwalu w Berlinie za reżyserię oraz francuską nagrodę Prix Jean Vigo.
Motywyucieczkabuntwolnośćzbrodniaromanspościg policyjny
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Policyjna obława na bohatera tworzy stałe, wiszące w powietrzu poczucie zagrożenia.
- Akcja: trochę. Kradzież auta i strzelanina otwierają film, lecz ustępują miejsca dialogom.
- Humor: trochę. Zuchwałe zachowanie bohatera i swobodne dialogi wprowadzają elementy ironii.
- Wzruszenie: trochę. Emocjonalny dystans postaci sprawia, że relacja nie ma sentymentalnego tonu.
- Groza: brak. Historia kryminalna nie zawiera motywów budzących grozę czy lęk.
- Romans: sporo. Niejednoznaczna relacja Michela i Patricii zajmuje sporą część opowieści.
- Przemoc: trochę. Zastrzelenie policjanta jest nagłe, lecz pozbawione krwawej dosłowności.
- Wymaga skupienia: sporo. Nowatorski, rwany montaż i luźna struktura wymagają uwagi podczas seansu.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Do utraty tchu” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Rotten Tomatoes
95%
pozytywnych recenzji
Metacritic
średnia recenzji krytyków (0–100)
Inne nagrody
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego reżysera, Prix Jean Vigo
Po premierze film wywołał poruszenie śmiałą formą i przyniósł znakomite wyniki frekwencyjne we Francji. Współcześnie uznawany jest przez krytyków za fundamentalne dzieło kina o niesłabnącej świeżości.
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Do utraty tchu”
- Czy „Do utraty tchu” jest na Netflix?
- Nie, „Do utraty tchu” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.
Podobne filmy i seriale
Dobrane po treści i klimacie, tylko z tych, które są teraz w serwisach.
66 — ocena zbiorcza na 100Męski, żeński
film · 1966
MUBI
59 — ocena zbiorcza na 100Seberg
film · 2019
Pilot WP
68 — ocena zbiorcza na 100Ostatnie tango w Paryżu
film · 1972
Prime Video
64 — ocena zbiorcza na 100Start
film · 1967
Netflix
78 — ocena zbiorcza na 100Samuraj
film · 1967
TVP VOD
65 — ocena zbiorcza na 100Kobieta i mężczyzna
film · 1966
tylko wypożyczenie lub zakup
69 — ocena zbiorcza na 100W kręgu zła
film · 1970
tylko wypożyczenie lub zakup
63 — ocena zbiorcza na 100Żegnaj przyjacielu
film · 1968
TVP VOD
76 — ocena zbiorcza na 100Brzask
film · 1939
Player
58 — ocena zbiorcza na 100Bezdech
film · 2022
Netflix
68 — ocena zbiorcza na 100Na los szczęścia, Baltazarze
film · 1966
MUBI
63 — ocena zbiorcza na 100Deux ou trois choses que je sais d'elle
film · 1967
MUBI













