Ostatnie tango w Paryżu

W czterech ścianach opuszczonego lokum rodzi się surowa i pełna napięcia więź, w której erotyzm splata się z próbą zagłuszenia wewnętrznego bólu. Paul narzuca radykalne reguły, sprawdzając granice uległości i psychicznej wytrzymałości partnerki. Ich spotkania stają się studium samotności, dekadencji i egzystencjalnej pustki, gdzie desperacka próba ucieczki od cierpienia zderza się z destrukcyjną dynamiką władzy.

Dzieło w reżyserii Bernardo Bertolucciego zyskało status jednego z najbardziej kontrowersyjnych tytułów w dziejach kina ze względu na bezkompromisowe i śmiałe sceny. Obraz przyniósł Bertolucciemu oraz wcielającemu się w główną rolę Marlonowi Brando nominacje do Oscara, a muzykę skomponował jazzman Gato Barbieri.