Wenus w futrze

Zwykłe przesłuchanie niepostrzeżenie zamienia się w wyrafinowaną, kameralną grę o władzę. Thomas, czytając z Vandą kolejne sceny, wkracza w pełen napięcia dialog, w którym zacierają się granice między fikcją a rzeczywistością. Kobieta stopniowo przejmuje kontrolę nad przestrzenią sceny, manipuluje reżyserem i zmusza go do konfrontacji z zarzutami o szowinizm oraz jego własnymi ukrytymi skłonnościami.

Obraz wyreżyserował Roman Polański na podstawie sztuki Davida Ivesa, inspirowanej powieścią Leopolda von Sacher-Masocha. W rolach głównych wystąpili Emmanuelle Seigner oraz Mathieu Amalric, tworząc dwuosobowy spektakl, za który twórca otrzymał nagrodę Cezara dla najlepszego reżysera.