Zaraza

Mateo został pięć lat temu skazany przez Świętą Inkwizycję i musiał uciekać z miasta, by ratować życie. Enigmatyczny wysłannik prosi go o powrót do Sewilli i wywiezienie z niej Valerio, nieślubnego syna jego niedawno zmarłego przyjaciela Germána. Chcąc dotrzymać słowa, Mateo potajemnie wkracza do Sewilli i znajduje schronienie w domu dawnego przyjaciela, Luisa de Zúñigi. Mateo schodzi do miejskiego półświatka, aż w końcu odnajduje Valerio. Gdy ma już z nim odpłynąć do Nowego Świata, zostaje aresztowany przez żołnierzy Inkwizycji. W tym samym czasie pojawia się ciało zamordowanego mężczyzny z dziwnymi znakami, co wskazuje na zbrodnię rytualną.

W zamian za darowanie życia Mateo otrzymuje od wielkiego inkwizytora Celso zadanie zbadania śmierci jednego z najlepiej prosperujących kupców w mieście. Podczas śledztwa Valerio staje się cieniem Mateo, pomagając mu na każdym kroku. W trakcie dochodzenia Mateo ponownie spotyka Teresę, wdowę po swoim przyjacielu Germánie, która jest wziętą malarką zmuszoną do podpisywania obrazów nazwiskiem ojca, by móc je sprzedawać. Niedawno Teresa znalazła inspirację w Eugenii, młodej prostytutce, która zaczyna pozować artystce. W tym samym czasie Zúñiga próbuje przekupić radę miejską, aby epidemia dżumy, która już dotarła do miasta, nie została ujawniona publicznie. W rzece zostaje odnalezione ciało zamordowanej dziewczyny.

Ze wstępnych ustaleń wynika, że znalezione zwłoki należą do Luciny Utrery, córki jednego z kapitanów floty amerykańskiej. Mateo dochodzi do wniosku, że oba zabójstwa mają związek z jego dawną drukarnią. Sam cierpi na bezsenność i stany lękowe, przez które nawiedza go mroczna, powracająca wizja. Teresa decyduje się zatrudnić Eugenię w należącej do jej zmarłego męża manufakturze jedwabiu, wbrew radom zarządcy, który ostrzega ją, że wszyscy robotnicy to mężczyźni i tylko mężczyzna może podejmować decyzje w fabryce. Zaraza nieubłaganie się rozprzestrzenia. Umierają ojciec Leandry, dziewczyny Valerio, oraz Morata, jeden z członków rady miejskiej, którego przekupił Zúñiga. Władze są zmuszone ogłosić epidemię i zamknąć miasto.

Podczas gdy Sewillę pustoszy zaraza, Mateo i Valerio odnajdują zaginioną Carmen Galvez, kochankę zamordowanego kupca. Kobieta wyjawia im, że za zbrodniami stoi Ledesma, tajny przywódca sewilskich protestantów. Zúñiga zostaje powołany do rady miejskiej na miejsce Moraty i za wszelką cenę próbuje doprowadzić do otwarcia portu. W manufakturze jedwabiu kilku pracowników usiłuje zgwałcić Eugenię, a Teresa postanawia zwolnić wszystkich, którzy brali w tym udział. Na ich miejsce zatrudnia kilka prostytutek wybranych przez Eugenię. Kilka dni później Teresa zostaje brutalnie napadnięta i upokorzona. Pojawia się kolejne ciało – to Dresdner, skarbnik mennicy i finansowe zaplecze Zúñigi. Morderstwo przypomina poprzednie i wskazuje ten sam trop: Ledesmę. Leandra, dziewczyna Valerio, zapada na dżumę.

Mateo jest przekonany, że Germán nie popełnił samobójstwa. Teresa zgadza się na ekshumację zwłok. Zúñiga wykorzystuje plagę, głód i zamieszki, by doprowadzić do otwarcia portu i umożliwić wpłynięcie floty z Indii. Z rozkazu rady miejskiej fabryka jedwabiu zostaje zamknięta po kłótni między Teresą a urzędnikami egzekwującymi nakaz. Przedsiębiorstwem musi zarządzać mężczyzna, gdyż doszło do złamania reguł cechowych. Śledztwo Mateo i Valerio przynosi efekty i odkrywają oni prawdziwą tożsamość Ledesmy. Mimo usilnych starań Leandra umiera. Zrozpaczony i wściekły Valerio domaga się od Mateo dotrzymania obietnicy i zabrania go do Nowego Świata.

Wybuch epidemii w mieście zaczyna przygasać. Wielki inkwizytor wydaje Mateo dokument zwalniający z oskarżeń – sprawa została rozwiązana. W wyniku dochodzenia inkwizycja aresztuje protestantów, którzy wywozili metale szlachetne do Flandrii, aby finansować wojnę z hiszpańskim imperium. Odbywa się auto-da-fé, podczas którego oskarżeni zostają skazani na stos. Rada miejska jest bezwzględna wobec Teresy: musi wyznaczyć mężczyznę odpowiedzialnego za fabrykę, w przeciwnym razie zakład zostanie bezpowrotnie zamknięty, a ona sama trafi do więzienia. W trakcie ceremonii auto-da-fé Mateo uświadamia sobie, że Ledesma nie był prawdziwym mordercą. To odkrycie popycha go do desperackiego czynu, w którym o mały włos nie traci życia.