Wszyscy kochają Raymonda

Debra marzy o spokojnych i cichych urodzinach w domu wyłącznie z Raymondem, więc ten mówi swoim rodzicom i bratu, że przyjęcia nie będzie. Mężczyzna zostaje jednak przyłapany na kłamstwie, gdy jego wścibska rodzina i tak się pojawia, zastając parę w kompromitującej sytuacji.

Ray ma już przechlapane u żony, gdyż jest wobec niej za mało uczuciowy, lecz Debra naprawdę wścieka się dopiero wtedy, gdy ten dzieli się ich kłopotem ze swoimi rodzicami. Kiedy Ray wyznaje, że nie potrafi powiedzieć „kocham cię", cała rodzina zaczyna się wtrącać, a Debra błaga go, aby nie dzielił się więcej z nimi ich prywatnymi problemami.

W trakcie wygłaszania przez Raya mowy na pogrzebie jego ulubionego wuja, Gusa, na uroczystości pojawia się dawno niewidziana ciotka, by na nowo rozpętać rodzinny spór. Alda i jej siostra Marie nie rozmawiają ze sobą od dnia ślubu Raya i Debry, który miał miejsce siedem lat temu. Raymond błaga obie panie, by nie rozpętywały awantury podczas uroczystości pogrzebowych. Ma również nadzieję, że jego mowa poświęcona znaczeniu rodziny zmieni ich negatywne nastawienie.

W ramach swoich zajęć z psychologii kryminalistycznej, Robert daje Rayowi i Debrze do zrobienia test na inteligencję, co w rezultacie doprowadza do subtelnej rywalizacji pomiędzy małżonkami. Nie wiedzą jednak o tym, że podane im wyniki zostały celowo zmanipulowane, by przeprowadzający eksperyment mógł obserwować ich zachowanie.

Po tym, jak kelnerka w pizzerii Nemo, wpada Rayowi w oko, ten zdaje sobie sprawę, że będzie musiał wytłumaczyć się żonie. Co gorsza, przypadkowo zostawia w restauracji portfel i Angelina dzwoni do niego do domu, by powiadomić o znalezieniu zguby. Czując się winny z powodu swojego niewinnego zauroczenia, Ray udaje, że jej wcale nie zna. Gdy sytuacja zostaje nadmiernie wyolbrzymiona przez rodzinę Barone, Debra postanawia odwiedzić Nemo, by na własne oczy zobaczyć, o co tyle zachodu.

Po tym, jak udaje się mu zamieścić kilka swoich anegdot w Reader’s Digest, Frank przekonuje syna, by ten pokazał swojemu wydawcy jego pomysły na stałą kolumnę w gazecie. Niestety Ray musi przekazać ojcu, że szef redakcji uważa jego teksty za najbardziej żenujący przykład pisarstwa, z jakim kiedykolwiek przyszło mu się zetknąć.

Po tym, jak rodzice Raya przestają ze sobą rozmawiać, Marie wprowadza się do syna i jego rodziny. Frank natomiast może cieszyć się swoim kawalerskim stanem. Debra odwiedza teścia, zadowolonego ze statusu wolnego człowieka i błaga go, by przeprosił Marie, chcąc w ten sposób pozbyć się teściowej z domu. Tymczasem Ray, zmęczony faktem, iż matka traktuje go jak dziecko, w końcu zbiera się na odwagę, by nakłonić ją do powrotu do domu, gdzie jej miejsce, u boku kogoś, na kogo trzeba mieć oko – Franka.

Przed wizytą swoich teściów, Ray błaga rodziców, żeby starali się być dla nich mili oraz zaakceptowali istniejące pomiędzy nimi różnice. Przyznaje przy tym, iż nie zawsze zgadza się z krewnymi swojej żony, ale udaje mu się robić dobrą minę do złej gry. Chciałby, aby jego rodzice zrobili to samo podczas wspólnej kolacji na mieście. Spełnienie jego prośby okazuje się jednak dla Franka i Marie trudnym zadaniem.

Podczas gry w pokera, Ray ignoruje rady Franka, ponieważ nie chce być traktowany jak małolat. W rezultacie przegrywa wszystkie pieniądze. Debra chce, aby jej mąż w tej sytuacji zachował się jak dojrzały facet. Mówi mu, że powinien poprosić swego ojca o zwrot pieniędzy. Ray jest jednak zbyt uparty, by to zrobić.

Chociaż zawsze to Marie piecze tradycyjnego indyka z okazji Dnia Dziękczynienia, Debra postanawia, że nadeszła jej kolej na przygotowanie świątecznego obiadu. Jednakże nie chcąc konkurować z indykiem teściowej, postanawia podać rybę, co miesza wszystkim szyki. Marie czuje się zagrożona, gdy rodzina akceptuje pomysł synowej. Nie zważając na opinię krewnych, przychodzi na obiad ze swoim pieczystym, by dowieść, że jest lepszą kucharką.

Gdy Robert zostaje zmuszony do rezygnacji z funkcji kapitana drużyny Nemo, Ray zajmuje jego miejsce, co daje mu szansę na doprowadzenie ekipy do zwycięstwa. Tymczasem Frank i Marie martwią się, że ich syn zdetronizował własnego brata. Z poczucia winy, Ray błaga Roberta, by ten powrócił do drużyny.

Po wielu latach, Ray odkrywa, że podpisana przez Mickeya Mantle’a piłka, którą dostał od ojca będąc dzieckiem nie jest autentyczna. Zaczyna wątpić w prawdomówność swoich bliskich. Postanawia również powiedzieć Ally prawdę na temat Świętego Mikołaja. Jednak, gdy dwóch znajomo wyglądających Mikołajów niespodziewanie pojawia się w jego domu, by zrobić dziewczynce niespodziankę, ta robi się jeszcze bardziej skołowana.

Terry Bradshaw, słynny rozgrywający, szuka autora widmo do napisania jego biografii. Chce z Raymondem przedyskutować jego gotowość do podjęcia się tej roli. Tymczasem Debra i dzieciaki chorują, a Ray stara się z trudem pogodzić swoje obowiązki w pracy i w domu. Z tego powodu proponuje sportowcowi spotkanie w poczekalni u pediatry, gdzie jeden z bliźniaków ma umówioną wizytę. Niestety rozmowę na temat książki zakłócają wrzeszczące dzieci. Okazuje się również, że Ray przyprowadził ze sobą nie tego bliźniaka.

Robert z niechęcią podchodzi do pójścia na randkę, ponieważ ma obiekcje do swojego wyglądu. Gdy Debra mówi szwagrowi, że jest przystojnym facetem, Ray zaczyna czuć się niepewnie w kwestii własnej atrakcyjności. Postanawia całkowicie zmienić swój wygląd, by zrobić wrażenie na żonie.

Debra jest niezadowolona z faktu, iż musi jeździć starym samochodem, który Ray odkupił od swoich rodziców. Robert przypadkiem zdradza, że w tym samym aucie jego brat, będąc nastolatkiem, po raz pierwszy „zaliczył dziewczynę”. Wyobrażając sobie, co mogło się dziać na tylnym siedzeniu samochodu, Debra postanawia nigdy więcej do niego nie wsiadać.

Ray odkrywa, że diament w ślubnej obrączce Debry jest fałszywy. Znajduje sposób na to, by wykraść pierścionek i wymienić kamień, nieświadom tego, że jego żona zrobiła to samo zaraz po ich ślubie. Tymczasem z okazji Walentynek, Robert stara się znaleźć sposób na wyrażenie swoich uczuć nowej dziewczynie. Dowiaduje się, że jej ulubionym kolorem jest zielony i postanawia zrobić jej niespodziankę.

Psuje się kablówka. Nie mając innego zajęcia, Ray i jego rodzina postanawiają zagrać w grę o nazwie „Skrupuły”, która bazuje na moralnych dylematach. Nie mija dużo czasu, gdy wszyscy zaczynają spierać się o uczciwość. Co gorsza, gdy Ray zgłasza firmie przerwę w dostawie usług, zostaje poinformowany, że jego dostęp do sieci jest nielegalny – co okazuje się zasługą jego taty.

Debra stara się zmienić negatywne podejście Raya w kwestii zdobycia nagrody sportowego dziennikarza roku. Ten zgadza się zmienić swoje nastawienie i wyrażać bardziej pozytywne emocje, po czym okazuje się, że jest jedynym optymistą w swojej rodzinie.

Ray przyprowadza do domu bezpańskiego buldoga, który przypomina mu psa z dzieciństwa. Niestety musiał go wtedy oddać z powodu swoich alergii. Gdy w końcu pojawia się właścicielka zwierzaka, by odebrać swojego, jak się okazuje, wielokrotnie nagradzanego championa, zauważa, że pies został wykastrowany, przez co przestaje dla niej stanowić jakąkolwiek wartość, ku uciesze Raya i Roberta.

Sąsiedzi narzekają na późnowieczorne hałasy spowodowane przez Franka, który używa piły tarczowej, jak również ciągłe mieszanie się Marie w nieswoje sprawy. Spotykają się u Raya, by przedyskutować, w jaki sposób powie o tym swoim rodzicom. Gdy Frank i Marie pojawiają się z niezapowiedzianą wizytą, odnoszą wrażenie, że ich syn obgaduje ich z plecami. Targany poczuciem winy, Ray postanawia się wyspowiadać. Mówi księdzu, że złamał przykazanie o szanowaniu ojca swego i matki swojej. Gdy wielebny dowiaduje się, kim są jego rodzice, natychmiast daje mu rozgrzeszenie.

Debra udziela wywiadu psychoterapeucie do jego książki na temat amerykańskiej rodziny. Wkrótce lekarz odkrywa, że Ray i jego rodzina są w dziwaczny sposób o wiele bardziej fascynujący niż ona. Gdy Debra zaczyna narzekać, że jest zbyt „normalna i nudna”, Ray nieumyślnie mówi o tym swoim krewnym. Chociaż rodzina Barone uważa, iż synowej brakuje pewnej klasy, starają się, by poczuła się fascynująca, udając, że jej codzienne prace domowe uważają za interesujące.

Debra ma dość wtrącania się rodziny Raya w ich sprawy. Ten przypomina jej, że nigdy nie chciał się przeprowadzać w sąsiedztwo Franka i Marie, ponieważ zdawał sobie sprawę, jak upierdliwymi będą teściami. W owym czasie Debrze wydawało się, że mąż przesadza. Dopiero po przeprowadzce zdała sobie sprawę, przed czym Ray ją ostrzegał.

Ray jest zrozpaczony po tym, jak odkrywa, że rodzina go okłamywała w kwestii jego telewizyjnego debiutu w sportowym talk show. Gdy nadarza mu się druga szansa na pojawienie się w programie, krewni postanawiają, iż nadszedł czas, by dać mu pewne wskazówki, które ulepszą formę jego wypowiedzi. Ray stara się jak może, by pamiętać o radach rodziny. Tym niemniej gościnny występ okazuje się jeszcze większą katastrofą niż jego debiut.

Gdy jego rodzice posuwają się za daleko, z uporem obstając przy swoim, Ray stara się zastosować „aktywną technikę”, której nauczył się wraz z Debrą podczas zajęć na temat wychowywania dzieci. Nie zdaje sobie nawet sprawy, z jakim mistrzostwem ją opanował.

Ulegając naciskom rodziców, Ray zgadza się spędzić z Robertem wspólny wieczór na mieście. Jednak gdy brat zaczyna poruszać niewygodne tematy, atmosfera robi się nieco napięta. Ray zastanawia się, czy jego dobry uczynek był aby dobrym pomysłem.

Ally postanawia przestać brać lekcje gry na pianinie u swojej babci Marie. Ray stara się nauczyć córkę, iż nie należy się poddawać, po czym sam po latach siada do klawiatury. Chwile spędzone z matką przy pianinie przywodzą wiele miłych wspomnień z czasów dzieciństwa.

Ray podstępem przekonuje Debrę, by ta pozwoliła mu grać w golfa. Jednak poczucie winy objawia się atakiem paniki na polu golfowym. Lekarz diagnozuje u niego ciężki stres i przepisuje jeszcze więcej gry w golfa. Tymczasem Marie wydaje się, że to właśnie Debra powinna pomóc Rayowi się zrelaksować.

W trakcie imprezy niespodzianki z okazji czterdziestej rocznicy ślubu Franka i Marie, Raymond doznaje szoku na wieść, że jego rodzice rozstali się kiedyś na rok i byli bliscy rozwodu. Frank wrócił do domu jedynie z powodu złamanej ręki syna. Ray zastanawia się, czy to z jego winy rodzice są nadal razem i do tego wiecznie nieszczęśliwi. Gdyby nigdy nie spadł z roweru, być może Frank i Marie ułożyliby sobie życie z innymi partnerami i wiedliby cudowne życie.

Debra obawia się, że Ray ukrywa się w pracy, ponieważ nie chce spędzać czasu ze swoją rodziną. Prosi go, by zaczął pracować z domu. Ray niechętnie organizuje sobie domowe biuro, wyposażając je w faks, modem oraz antenę satelitarną. Jednakże, gdy mąż zaczyna czuć się zbyt wygodnie w swoim nowym otoczeniu, Debra nie może się doczekać, by wydostać go z powrotem do starego miejsca pracy. Debra obawia się, że Ray ukrywa się w pracy, ponieważ nie chce spędzać czasu ze swoją rodziną. Prosi go, by zaczął pracować z domu. Ray niechętnie organizuje sobie domowe biuro, wyposażając je w faks, modem oraz antenę satelitarną. Jednakże, gdy mąż zaczyna czuć się zbyt wygodnie w swoim nowym otoczeniu, Debra nie może się doczekać, by wydostać go z powrotem do starego miejsca pracy.

Mając dość czytania Ally co wieczór tych samych bajek i będąc w kreatywnym nastroju, Debra postanawia podjąć się napisania książki dla dzieci. Czując się wspaniale, ponieważ ma szansę być kimś więcej niż tylko mamą, proponuje Raymondowi, by zrobił to razem z nią. Okazuje się jednak, że jej wyluzowany mąż robi z ich małego projektu przedmiot rywalizacji, którego sędzią jest Ally.

Ray czuje się winny, że na 65 urodziny podarował swojemu tacie jedynie kartkę okolicznościową. Stara się to naprawić, kupując ojcu piękne, gigantyczne akwarium. Początkowo Frankowi prezent się bardzo podoba, ale po tym, jak jedna z rybek umiera, zaczyna go nienawidzić. Ray odnosi wrażenie, że jego ojciec zmienił zdanie, ponieważ los rybki przypomina mu o własnej śmiertelności, dopóki nie poznaje prawdziwej przyczyny i nie dostaje ważnej lekcji na temat ojcowsko-synowskich relacji.

Ulegając naleganiom Debry, Ray niechętnie zabiera ją na 20 zjazd absolwentów swojej szkoły, który okazuje się gorszy niż się tego spodziewał. Wychodzi na to, że Debra jest „jedną z nich” – tych fajnych, którzy go nienawidzili i wrzucali do łazienki dla dziewczyn. Nieszczęśliwy z powodu tego, iż został zdemaskowany jako „nieudacznik”, Ray usiłuje poradzić sobie ze swoim „mieszanym” małżeństwem.

Marie pojawia się bez zaproszenia i w rezultacie rujnuje swojej synowej promocyjną imprezę, której celem była sprzedaż produktów firmy Tupperware. Debra stwierdza, że w końcu nadszedł czas, by powiedzieć teściowej, że nie jest dłużej w stanie znosić jej krytycznej, wścibskiej i apodyktycznej natury. Postanawia jej o tym napisać. Przerażony na samą myśl o tym, do czego to może doprowadzić, Ray robi wszystko, co w jego mocy, by przechwycić list – bez powodzenia. Ku zaskoczeniu całej rodziny, okazuje się jednak, że szczerość czasami bywa najlepszym sposobem na rozwiązywanie ludzkich problemów.

Pokochać się z żoną – tylko tego Ray pragnie na Boże Narodzenie. Gotów jest spróbować wszystkiego, by jego świąteczne życzenie się spełniło. Gdy w końcu udaje mu się wprowadzić Debrę w odpowiedni nastrój, pojawia się nowy problem – cała rodzina jest w drodze do ich domu, by rozpakować prezenty i zasmakować jajek po florencku. Jednakże dla chcącego nic trudnego, a Raymond zamierza dostać od Mikołaja to, co sobie wymarzył.

Czując się pominięty, ponieważ ojciec wybiórczo zaprosił brata do udziału w rekonstrukcji z okresu wojny secesyjnej, Ray na ochotnika przyłącza się do grupy odtwórców bitwy pod Gettysburgiem. Podczas przygotowań do walki dzieje się wiele zabawnych rzeczy. Ray jest w końcu w stanie powiedzieć ojcu, że chciałby z nim spędzać więcej czasu. I chociaż Frank walczy po stronie Północy, a Raymond po stronie Południa, żołnierze z rodziny Barone są w stanie odłożyć na bok polityczne różnice i przeżyć razem więcej niż tylko uścisk ręki na polu bitwy.

Z Włoch przyjeżdża z wizytą ciotka Sarina, by pomóc Ally w szkolnym projekcie poświęconym rodzinnej genealogii. Amerykańska rodzina z miejsca zaczyna darzyć krewną uwielbieniem za jej pizzę oraz europejski urok. Jednakże jak zwykle, Rayowi wydaje się, że to wszystko jest zbyt piękne, by było prawdziwe i okazuje się, że ma rację.

Debra jest zła, gdy okazuje się, że Raymond woli spaghetti i klopsiki swojej matki od jej cytrynowego kurczaka. Kierując się dobrymi intencjami, Ray prosi swoją matkę, by ta dała jego żonie kilka lekcji gotowania. Chociaż obie panie dobrze się bawią pichcąc razem w kuchni, Maria zaczyna wierzyć, że Ray przychodzi do niej tylko z powodu jej klopsików.

Gdy Raymond przejmuje rodzinną książeczkę czekową, by udowodnić Debrze, jak łatwo jest zarządzać wydatkami, odkrywa, iż żaden z niego księgowy. Po tym, jak szybko zaczyna brakować mu pieniędzy i okazuje się niewypłacalny, stara się ukryć prawdę przed żoną. Zaplątuje się w sieć kłamstw, kończy z dwiema fałszywymi książeczkami czekowymi w ręku oraz wielką pożyczkę od brata.

Raymond towarzyszy bratu w trakcie policyjnego patrolu i jest świadkiem tego, jak Robert ryzykuje własnym życiem podczas napadu z bronią w ręku w pizzerii Nemo. Od tej chwili zaczyna go darzyć większym szacunkiem.

Ally stwierdza, że w jej pokoju mieszkają potwory i nalega, by spać w łóżku rodziców. Chcąc spokojnie się wyspać, Ray i Debra robią wszystko, co w ich mocy, by je zgładzić. Gdy ich wysiłki idą na marne, a córka wciąż nie chce spać we własnym łóżku, Raymond wzywa na pomoc swoją matkę, nie mówiąc o tym żonie.

Robert przypadkowo wygaduje się Marie, że jego dziewczyna jest wciąż dziewicą. Zazdrosny o uwagę, którą matka poświęca Amy, Raymond minimalizuje przedmałżeńskie przygody swojej żony, co sprawia, że Marie zaczyna wierzyć, iż Debra była również „porządną dziewczyną”. Gdy rodzina odkrywa, dlaczego starsza pani Barone dostała nagłej fiksacji na punkcie cnoty, Roberta i Raymonda czeka wielka niespodzianka.

Debra przynosi niezatwierdzoną przez komitet rodzicielski przekąskę na mecz Ally. Będąc mamą trojga dzieci poniżej siedmiu lat nie ma czasu na zajmowanie się aprowizacją, i tak naprawdę ma to w nosie. Jednak gdy Raymond nie chce stanąć po jej stronie przeciwko zasadniczym rodzicom innych dzieci z drużyny, Debra zarzuca mu, że bardziej zależy mu na byciu lubianym, niż robieniu sobie wrogów.

Uczniowie Roberta, który prowadzi zajęcia w szkole jazdy, narzekają na jego metody nauczania. Chcąc uatrakcyjnić swoje wykłady, postanawia poćwiczyć na niechętnych członkach własnej rodziny, a ci okazują się jeszcze surowszymi krytykami.

Raymond zaczyna przechodzić kryzys wieku średniego. Jego przyjaciele sugerują, by znalazł sobie jakiś cel i starał się realizować marzenia. Jednak gdy Debra odkrywa, że jej mąż sporządza listę rzeczy do zrobienia przed śmiercią, postanawia mu pokazać, w jaki sposób właściwie przeżyć kryzys. Tymczasem Marie wścieka się na Franka, ponieważ ten sprzedał dla zysku jej połowę ich wspólnego miejsca na grób.

Debra pozbywa się wszystkich niemowlęcych rzeczy w ramach rodzinnej wyprzedaży garażowej. Ray zaczyna się martwić, że jego żona nie chce mieć więcej dzieci. Jak zwykle prywatna sprawa staje się problemem całej rodziny. Marie przypomina Debrze, że powinna wszystko przemyśleć zanim będzie za późno.

Raymond pyta Debrę, dlaczego za niego wyszła i oboje wracają do momentu, od którego wszystko się zaczęło. Ray jest bardzo zdenerwowany. Właśnie ma się oświadczyć swojej cudowniej dziewczynie, ale wszystko jest nie tak. Gdy w końcu udaje mu się wydusić z siebie ważkie pytanie, ona się zgadza, rodziny świętują i wszystko jest dobrze, co najmniej przez pięć minut. Wtedy zwykłe zdenerwowanie zmienia się w prawdziwy strach, a Ray zaczyna się zastanawiać, czy Debra chce go poślubić z miłości, czy z powodu wystawnego wesela, które planowała odkąd była małą dziewczynką.

Ray obawia się, że Debra jest bardziej zainteresowana weselem niż nim. Czuje się kompletnie zagubiony z powodu ciągłych dyskusji na temat welonów, zespołów muzycznych, przystawek i małżeńskiej przysięgi. Odnosi wrażenie, że jest jedynie pionkiem w wymarzonej fantazji Debry. Gdy w końcu nadchodzi wielki dzień, Ray zdaje sobie sprawę, że żeni się z Debrą, a ona wychodzi za niego ze wszystkich właściwych powodów.

Dom Raya poddany zostaje dezynsekcji z powodu obecności termitów. Przeprowadza się zatem z całą rodziną do domu rodziców. Początkowy zachwyt Marie, dość szybko blednie, gdy najwięksi na świecie domowi natręci zaczynają mieć dość obecności intruzów. Wyczuwając rosnącą frustrację teściów, Debra postanawia zabawić się ich kosztem, starając się im pomagać, podobnie jak robią to oni. Wkrótce jednak wraz z Rayem zdają sobie po raz kolejny sprawę, że w tej grze zawsze będą stroną przegraną.

Po tym, jak Frank bierze udział w kolejnej kraksie, Debra stwierdza, że dzieciaki nie mogą z nim dłużej jeździć samochodem, a Raymond zdaje sobie sprawę, że jego ojciec się starzeje. Niebezpieczna jazda to jedynie początek dalszych rewelacji.

Czując, że ma zbyt wiele na swojej głowie, Debra postanawia zatrudnić opiekunkę do dzieci. Jednak gdy Lisa staje się zbyt popularna dzięki wymyślanym przez nią zabawom i niewyczerpanym zasobom energii, żona Raya zmienia się w zazdrosną matkę. Chcąc być ponownie faworytką swoich dzieci, zwalnia opiekunkę i zatrudnia babcię, co prowadzi do kolejnej katastrofy. Marie łamie sobie kostkę, a Ray odkrywa potajemne knowania żony. Jest już jednak za późno, ponieważ Lisa zostaje zatrudniona przez rodzinę Parkerów.

Raymond bardzo niechętnie wyraża zgodę na wystąpienie w roli licytatora podczas charytatywnej, szkolnej aukcji, której celem jest zebranie pieniędzy na nowy sprzęt dla placu zabaw. Podczas licytacji, przypadkowo robi z Debry pośmiewisko. Żona ostrzega go, że nie pozostanie mu dłużna. Odtąd Ray żyje w strachu przed zemstą swojej lepszej połowy.

Matka Debry przyjeżdża w tygodniowe odwiedziny. Lois jest jednak bardziej zainteresowana wystawą Renoira i swoimi krzyżówkami niż własną córką, jej mężem i dziećmi. Gdy spowodowana zachowaniem matki frustracja sięga punktu wrzenia, Debra popełnia błąd, stwierdzając bez zastanowienia, że chciałaby, żeby jej mama była bardziej podobna do Marie. Teraz nie tylko musi przeprosić Lois, ale również poradzić sobie radością teściowej oraz jej roszczeniami, że należy jej się uznanie za nauczenie synowej, jak wychowywać dzieci.

Po tym, jak Debra sugeruje, że miałaby częściej ochotę na seks, gdyby nie musiała sama martwić się o antykoncepcję, Ray postanawia przejść zabieg „odcięcia kabli”. Jednak tchórzy po rozmowie z Robertem oraz innymi czołowymi „ekspertami medycznymi”. Zbiera jednak dość odwagi, by kupić w aptece kondomy. Jego romantyczne plany w związku z Halloween spalają jednak na panewce, gdy okazuje się, że dziadek postanowił rozdać dzieciakom z sąsiedztwa „czekoladowe monety w kolorowych opakowaniach”.

Zachęcony przez Raya, ku przerażeniu własnych rodziców, Robert pakuje swoje manatki, zabiera psa i przeprowadza się do wynajętego mieszkania nad garażem. Jego nieobecność wpływa na całą rodzinę, w sposób jakiego sobie nie wyobrażali. Tymczasem Robert cieszy się na nowo odkrytą wolnością dopóki Raymond nie pojawia się u niego z wizytą i nie wytyka mu, że starsze małżeństwo, wynajmujące mu mieszkanie jest dokładnym odbiciem jego własnych rodziców, od których starał się uciec.

Raymond przez całe życie marzył, by jego artykuł opublikowano w czasopiśmie „Sports Illustrated”. Gdy jego przyjacielowi Andy’emu, który jest nowicjuszem, udaje się sprzedać magazynowi swój kawałek, Ray czuje się zdruzgotany i nie potrafi się cieszyć szczęściem kolegi. Co gorsza, Debra wytyka mu, że jest samolubny, po czym jego ojciec się z nią zgadza i dodaje, że jego syn zawsze domagał się uwagi. Co zrobić z tak nadszarpniętym wizerunkiem?

Raymond jest w złym nastroju. Zmuszony do przesiadywania przez cały dzień w domu w oczekiwaniu na kuriera, który ma dostarczyć nowe zasłony dla Debry, nie może wyjść, by pograć w golfa i skarży się bratu, że małżeństwo jest jak więzienie. Gdy Amy zrywa z Robertem, ponieważ ten mówi jej, że nie chce się z nikim wiązać na stałe, wszyscy winią Raymonda z zrujnowanie bratu życia.

Ponieważ rodzice Debry w trakcie obchodów Dnia Dziękczynienia będą przebywać za granicą, Ray, jego żona i dzieci planują spędzenie świąt z Frankiem i Marie. Jednak ich marzenia o indyku, nadzieniu z kiełbasek oraz słodkich ziemniakach z cukrową pianką wkrótce legną w gruzach z powodu nowej, zdrowej dla serca diety Marie.

Nieświadoma niczego Debra, wierzy mężowi, gdy ten mówi jej, że jego częste wizyty u Roberta są próbą pocieszenia samotnego, tęskniącego za domem brata. Tymczasem Raymond świetnie się bawi, udając życie beztroskiego kawalera – dopóki jego żona nie pojawia się z niezapowiedzianą wizytą.

Ray nie może się nacieszyć reakcją swoich przyjaciół i członków rodziny, którzy otrzymali od niego w prezencie toster opatrzony nazwiskiem Barone. Nawet pretensjonalni rodzice Debry wydają się być nim podekscytowani. Jednak nie mając żadnego odzewu od swoich rodziców, Ray konfrontuje Franka i Marie, dwoje ludzi, na których aprobacie zależy mu najbardziej, po czym nie jest w stanie uwierzyć w to, co zrobili z prezentem i do czego się posuną, by go odzyskać.

Ray dowiaduje się, że Frank pozwalał mu wygrywać w ping ponga, gdy był dzieckiem. Rzuca więc ojcu wyzwanie, by rozegrał z nim mecz jak dwoje dorosłych i bez żadnych forów.

Gdy Marie odkrywa, że jakieś 20 lat temu Ray urządził w ich domu pozbawioną nadzoru dorosłych, szaloną imprezę, czuje się zraniona i rozczarowana, że jej ukochany syn ją okłamał. Nie będąc w stanie zapomnieć i wybaczyć, Marie przestaje stawiać swojego ulubieńca na piedestale. Zdetronizowany przez swojego starszego brata, Ray nie jest się w stanie z tym pogodzić.

Zachowanie Roberta całkowicie się zmienia, gdy zaczyna bywać w klubach ze swoją partnerką z pracy Judy i jej przyjaciółmi. Gdy zaczyna używać dziwacznych wyrażeń oraz ubierać się w garnitury w kolorze musztardowym, Ray i reszta rodziny nie mogą uwierzyć, jak daleko Robert jest się w stanie posunąć, by dopasować się do swoich nowych przyjaciół.

Członkowie Loży wybierają Franka na Człowieka Roku, a niechętni Ray i Robert zaangażowani zostają do przygotowania mowy na jego cześć. Gdy przychodzą do klubu, by porozmawiać z przyjaciółmi ojca i nagrać ich wypowiedzi na wideo, są bardziej niż zszokowani pełnymi pasji komentarzami na jego temat. Niczego jednak nie można porównać z bulwersującą reakcją Franka, po obejrzeniu „dowodów uznania”.

Na krótko przed planowanymi wakacjami na pokładzie statku wycieczkowego, Frank doznaje kontuzji kolana. Ray, nie chcąc rozczarować swojej matki, zgadza się jej towarzyszyć podczas rejsu po Karaibach. Niekończące się godziny chodzenia po pokładzie i grania w bingo, jak również ciasna kabina, w której ledwie mieści się jedna osoba, doprowadzają Raya do czarnej rozpaczy. Tymczasem Marie świetnie się bawi, ciesząc się każdą, słoneczną chwilą. Z powrotem w domu, Robert zaczyna mieć dość opiekowania się kontuzjowanym Frankiem.

Debra i dzieciaki wyjeżdżają na weekend. Ray zostaje zmuszony do stawienia czoła prawdziwej przyczynie, z powodu której nie chce zostać sam w domu. Zamiast cieszyć się rzadkim spokojem i samotnością, postanawia spędzić ten czas w towarzystwie Marie, po drugiej stronie ulicy.

Starając się zrobić wrażenie na Robercie podczas odwiedzin Galerii Koszykarskich Sław w Cooperstown, Ray wykorzystuje swoje dziennikarskie atuty, by ominąć kolejkę i spotkać się z członkami cudownej drużyny New York Mets z 1969 roku.

Ray zwierza się żonie, że nie jest w stanie się porządnie wyspać z powodu jej ciągłej potrzeby przytulania się i „kładzenia się na nim” gdy śpią. Debra nie ma z tym żadnego problemu. Chętnie zapewnia mu więcej miejsca w łóżku. Raya czeka jednak twarda lekcja, gdy zdaje sobie sprawę, że trzeba uważać na to, czego się pragnie.

Debra i Ray postanawiają wyjechać na romantyczny weekend do Vermontu. Od momentu pojawienia się w uroczym pensjonacie staje się jasne, że małżonkowie zbytnio się starają, by wspólnie spędzony czas był idealny. Debra zgadza się na wycieczkę po fabryce lodów marki Ben and Jerry, podczas gdy Ray proponuje, by zobaczyli, co dzieje się na lokalnym targu antyków. Tymczasem Marie szpieguje Roberta, który opiekuje się dziećmi brata.

Debra dostaje pracę na pół etatu w wielkim mieście. Nieszczęśliwy Ray zostaje pozostawiony samemu sobie, a Marie zastanawia się, co stanie się z dziećmi, domem i jej ukochanym synem teraz, gdy wszyscy zostaną zaniedbani. Jednakże niefortunne próby Raymonda, by okazywać Debrze większe wsparcie grożą tym, że jej zawodowa kariera skończy się zanim się nawet zaczęła.

Ray pilnuje dzieci w parku. Debra zauważa, jak sympatyczny oraz pomocny jest jej mąż w stosunku do innych matek i chce wiedzieć, dlaczego nie jest traktowana w ten sam sposób. Z kolei Raymond domaga się odpowiedzi na pytanie, dlaczego jego żona zawsze go krytykuje. By rozwiązać ten problem, oboje postanawiają być w stosunku do siebie bardziej uprzejmi i wdzięczni. Tymczasem Ray przychodzi do poczekalni dr Johna Beckera, by odebrać swojego przyjaciela Douga, uderzonego przez faulowaną piłkę podczas meczu Metsów, który Ray sprawozdawał dla swojej gazety.

Ray zachęca Debrę, by zaczęła chodzić na tańce z Robertem (mając w ten sposób problem z głowy). Nie może jednak uwierzyć, jak bardzo tych dwoje zauroczyło się swoim nowym hobby i powoli zaczyna go to wkurzać. Tymczasem Ray widzi stronę charakteru Marie, jakiej wcale się nie spodziewał.

Po tym, jak Robert i Amy zostają przyłapani w intymnej sytuacji przez sąsiadów mieszkających w jego budynku, oboje starają się desperacko znaleźć jakieś miejsce, gdzie mogą być sam na sam. Ray przychodzi im na ratunek, zachęcony przez Debrę, pozwalając im na wprowadzenie się na jakiś czas do ich sutereny. Jednakże, gdy pechowa para zostaje ponownie przyłapana, tym razem przez kogoś bardziej onieśmielającego, nie są w stanie ukryć upokorzenia.

Przygotowując się do pierwszej wizyty kolegi Ally, Ray i Debra przypominają sobie swoje pierwsze spotkanie – gdy pierwszy raz na siebie spojrzeli, ich pierwszy pocałunek, pierwszy kontakt Marie z przyszłą synową (i co przyszła teściowa o niej myślała!) oraz pierwszy raz, gdy Ray posmakował tego, co mu Debra ugotowała.

Debra denerwuje się, widząc beztroską reakcję Raya na wieść o tym, że jej przyjaciółka niedawno zrobiła sobie operację piersi. Musi się teraz dowiedzieć, czy jej ciało podoba się mężowi takie jakim jest, czy może wolałby, żeby ona również powiększyła sobie biust. Postanawia przeprowadzić mały eksperyment, by ustalić, co Ray naprawdę myśli na temat jej obecnego wyglądu.

Frank zaczyna okazywać duże zainteresowanie pracą Raya, jest w świetnym humorze i zachowuje się zupełnie inaczej niż zazwyczaj, co wzbudza podejrzenia pozostałych członków rodziny. Debra uważa, że jej teść się starzeje. Natomiast Marie zaczyna podejrzewać męża o romans, dopóki Ray nie odkrywa prawdziwej przyczyny przemiany swojego ojca.

Ray i Debra wdają się w bezsensowną kłótnię o nowy otwieracz do puszek. Dzielą się tą kwestią z resztą rodziny, co jedynie pogarsza sytuację.

Ray i Debra z niechęcią zdają sobie sprawę, że ich małżeńskie pożycie nie jest takie jak kiedyś. Początkowo to bagatelizują i uznają za coś normalnego, tłumacząc sytuację ciągłą obecnością dzieci lub brakiem snu. W końcu, chcąc lepiej się poczuć, pytają Franka i Marie, jak to wygląda w ich przypadku. Odpowiedź państwa Barone z pewnością nie jest tym, czego się spodziewali.

Przy okazji sporządzania swoich testamentów, Ray i Debra muszą podjąć decyzję, kogo wyznaczyć na opiekuna dla swoich dzieci. Po długim namyśle, wybierają dwoje ludzi, których uważają za najlepszych kandydatów. Ich wybór nie spotyka się jednak z aprobatą wszystkich członków rodziny.

Wyluzowana siostra Debry odwiedza ją po dwóch latach niewidzenia, mając do przekazania coś bardzo szokującego. Została zakonnicą i wkrótce wyjedzie z misją do Afryki. Debra martwi się, że Jennifer przechodzi kolejną fazę w swoim życiu i nie traktuje poważnie swojej nowej roli.

Ray zostaje zmuszony do zatrudnienia swojego marudnego, mówiącego przez nos kuzyna Gerarda, który ma mu pomóc w napisaniu książki. Ku swemu przerażeniu, wkrótce odkrywa, że cała rodzina uważa, że obaj panowie są do siebie bardzo podobni.

Ray nie jest w stanie uwierzyć w swoje szczęście, gdy Debra zaczyna zachęcać go do uprawiania seksu częściej niż zwykle. Czuje jakby znowu byli nowożeńcami i gotów jest zrezygnować z partii golfa, by zaspokoić pragnienia żony. Ostatecznie jednak nie jest w stanie uwierzyć w dobrą passę i zaczyna szukać przyczyny nagłego przypływu energii u swojej drugiej połowy.

Po miło spędzonym Święcie Dziękczynienia, Debra postanawia poprawić swoje stosunki z Marie. Zamierza odtąd ignorować krytyczne uwagi teściowej oraz oferuje swoją pomoc w przygotowaniu niedzielnego posiłku dla całej rodziny. Tymczasem Frank i Robert ciągną się za Rayem na wystawę samochodów.

Nauczycielka bliźniaków z przedszkola uważa, że jeden z chłopców nie uczy się tak dobrze jak jego brat i będzie musiał zostać na drugi rok w zerówce. Rayowi trudno pogodzić się z faktem, iż Michael odziedziczył po nim jego głupotę. Tymczasem Frank postanawia przekonać przedszkolankę, by pozwoliła wnukowi przejść do kolejnej klasy.

Rayowi wydaje się, że w końcu udało mu się znaleźć idealny prezent świąteczny dla Marie i Franka. Ma nim być rodzinna fotografia, którą jego mama i tata będą mogli się zawsze cieszyć. Podczas sesji, Ray na próżno stara się utrzymać spokój, gdy Marie i Debra zaczynają spierać się o to, jak powinna wyglądać rodzina na wspólnym zdjęciu.

Wszyscy członkowie rodziny zaczynają zastanawiać się, czy Robert jest gejem. Szczególnie po tym, jak ten przyznaje, iż nie jest gotów na ożenek z Amy, swoją wieloletnią dziewczyną. Czegoś takiego Frank nie jest w stanie znieść.

Ray i Debra mają odmienne zdanie na temat tego, jak w najlepszy sposób rozwiązać problem z Ally, którą pewien chłopiec przezywał w szkolnym autobusie. Raymond chce się rozmówić z łobuzem. Tymczasem Debra całą sprawę stara się zbagatelizować.

Ally rysuje swojego tatę smażącego się w piekle, ponieważ Frank mówi wnuczce, że trafiają tam wszyscy, którzy nie chodzą do kościoła. Z poczucia winy i chcąc dać dobry przykład swoim dzieciom, Ray w końcu postanawia wziąć udział w niedzielnej mszy. Na miejscu odkrywa prawdziwą przyczynę, dla której jego ojciec pojawia się co tydzień w domu bożym, a z pewnością nie jest nią kazanie.

Podczas policyjnego nalotu na organizatorów nielegalnego rodeo, Robert zostaje poturbowany przez byka i ląduje w szpitalu. Ray czuje się winny, ponieważ do wypadku by nie doszło, gdyby nie odwołał spotkania z bratem.

Świętowanie dziesiątej rocznicy ślubu Raya i Debry zamienia się w katastrofę po tym, jak ona odkrywa, że jej mąż nagrał pucharowy mecz z 1991 roku pomiędzy drużynami Buffalo Bills i New York Giants na taśmę z ich wesela.

Ray zadaje sobie wiele trudu i wydaje dużo pieniędzy, by odzyskać ulubioną kartę do gry w Hackidu z kolekcji Ally, którą on niechcący wymienił.

Debra doprowadza do dużego zamieszania w rodzinie po tym, jak w końcu udaje się jej ugotować danie, które wszystkim smakuje. Podczas gdy Ray, Robert i Frank zachwycają się jej braciolą, Marie zaczyna się obawiać, że synowa ją zdetronizuje.

Ray i Debra zachęcają jego rodziców do poszerzenia swoich kręgów towarzyskich, w nadziei, że dzięki temu nie będą ich mieli wciąż na swojej głowie. Idealny plan spala na panewce. Okazuje się, że nowi znajomi Franka i Marie nie potrafią obejść się bez obecności Raymonda.

Debra zdaje sobie sprawę, że cały swój czas spędza z dziećmi, Rayem i jego rodziną. Prosi więc męża, by ten częściej wychodził z ich pociechami, dzięki czemu ona będzie mogła mieć więcej czasu dla siebie. Na wieść o tym, Marie zaczyna podejrzewać, że w małżeństwie jej syna dzieje się coś niedobrego.

Robert, który wciąż dochodzi do siebie po niedawnym starciu z bykiem, doprowadza domowników do szału swoim wrednym zachowaniem. Rodzicom i Rayowi wydaje się, że powodem frustracji chorego jest niemożność szybkiego powrotu do zdrowia. Dopiero Debrze, bawiącej się w domowego psychologa, udaje się dojść do sedna sprawy i odkryć prawdziwą przyczynę opryskliwości szwagra.

Chcąc wytłumaczyć sobie zmienne nastroje Debry, Ray zrzuca całą winę na zespół napięcia przedmiesiączkowego, po czym stara się znaleźć sposób na wyleczenie jej kobiecej przypadłości. Sugestia, że zwyczajna tabletka rozwiąże problem pogarsza jedynie i tak już napiętą sytuację.

Po długim okresie rekonwalescencji, Robert wraca do pracy. Szybko się jednak z niej zwalnia, ponieważ ze strachu nie jest w stanie przeprowadzić policyjnej interwencji w sprawie mało znaczącej sprzeczki. Ray stara się pomóc bratu w stawieniu czoła lękom, których się nabawił wskutek konfrontacji z bykiem.

Podczas rodzinnej kolacji w restauracji, Debra zauważa Joanne, swoją byłą i znienawidzoną szwagierkę. Skłania to Raya do przypomnienia sobie okoliczności związanych z rozwodem brata. Rodzina opowiada spędzającej z nimi wieczór Amy o nieudanym małżeństwie Roberta. On sam również nie jest w stanie uciec od bolesnych wspomnień.

Z okazji urodzin Marie, cała rodzina udaje się w dwutygodniową podróż do Włoch, by odwiedzić kuzynkę jej matki. Ray się przeziębia i fatalnie się czuje. Robert znajduje kobietę swoich marzeń, lecz najpierw musi przekonać do siebie jej ojca.

Rodzina Barone nadal przebywa we Włoszech. Marudny Ray w końcu zaczyna doceniać kraj swoich przodków. Robert stara się unikać ojca Stefanii, o ile chce przeżyć do następnego dnia.

Marie wjeżdża tyłem samochodu w frontową ścianę domu Raya i Debry, ponieważ Frank chciał zaoszczędzić na naprawie wadliwych hamulców. Ich „niezapowiedziana wizyta” prowadzi do szeregu zdarzeń, które powodują, że przelewa się miarka w stosunkach Raymonda z jego rodzicami.

Ray i Frank ostrzegają Roberta, by nie mówił Amy o tym, że we Włoszech poznał Stefanię oraz nie wspominał jej o niedawnym spotkaniu z Joanne. Jak można przypuszczać, ten ich nie słucha. Nagle okazuje się, że Robert nie ma nic do powiedzenia w kwestii tego, którą kobietę wybierze. Chodzi o to, czy któraś z nich będzie go chciała.

Ray nieumyślnie zabija chomika Ally, gdy jego żona i dzieci wyjeżdżają na weekend. Debra domaga się należytego pogrzebu dla ukochanego pupila, by dzieciom było łatwiej przeżyć po nim żałobę. Rayowi pomysł wydaje się śmieszny. Jednak ostatecznie pożegnanie Pumpernickla okazuje się dla niego jednym z najbardziej emocjonalnych doświadczeń w całym życiu.

Rywalizacja pomiędzy braćmi Barone prowadzi do kłótni, gdy okazuje się, że wydawca odrzuca pomysł Raya na książkę o baseballu, nad którą ten ciężko pracował, a Robert dostaje dobrą wiadomość o awansie na porucznika.

W drodze na wesele, Ray denerwuje się, że podczas uroczystości spotka koleżankę ze szkolnych lat, którą 25 lat temu źle potraktował, nie odprowadzając jej do domu. Okazuje się, że to nie z jej powodu powinien się martwić.

W trakcie świętowania Dnia Dziękczynienia, Debra odkrywa, że jej pozornie zgodni rodzice wcale nie są ze sobą szczęśliwi. Ku jej rozczarowaniu okazuje się, iż niewiele się różnią od starszych państwa Barone.

Gdy Robert zaczyna spotykać się z o połowę o siebie młodszą kobietą, rozpętuje się piekło. Frank i Ray pieją z zachwytu. Tymczasem Marie i Debra ciskają się, uważając, że Robert robi z siebie głupca.

Ray martwi się, że dopadła go jakaś straszna choroba po tym, jak pewien mężczyzna psika na niego na lotnisku. Gdy Marie dowiaduje się o niedomaganiach syna, przygotowuje dla niego rosół i ulubione smakołyki. Ray jest zachwycony, czego nie można powiedzieć o Debrze.

Ray kupuje żonie przybory kuchenne na Boże Narodzenie, wierząc, że dzięki temu ona pozwoli mu na weekendowy wyjazd z kumplami. Jednak gdy Debra daje mu z tej samej okazji kosztowny prezent, Raymond zaczyna podejrzewać ją o niecne zamiary.

Debra zaczyna narzekać, że Ray jest całkowicie nieprzydatny w podbramkowych sytuacjach po tym, jak ona zadławia się jedzeniem, a jej mąż nic nie robi, by jej pomóc. Ku jego rozczarowaniu, okazuje się, iż żona nie jest jedyną osobą, która tak sądzi.

Wszyscy wściekają się na Raya, gdy ten dostaje dwa bilety na mecz o Superpuchar i zamiast członka rodziny zaprasza do towarzystwa Gianniego. Debra czuje się szczególnie urażona, ponieważ wydawało się jej, że będzie to dla nich świetna okazja, by wspólnie wyrwać się z domu.

Ray jest przerażony, gdy odkrywa, że Marie udało się złamać kod i przeczytać treść jego osobistego dziennika, który prowadził będąc nastolatkiem. Matka jest jeszcze bardziej zdenerwowana z powodu dotyczących jej bezpośrednio wpisów syna.

Ray i Debra wychodzą na wspólną kolację z okazji Walentynek, podczas której okazuje się, że nie mają sobie nic do powiedzenia. Nie mogąc się z tym pogodzić, Debra sugeruje, iż oboje powinni bardziej interesować się swoimi hobby, by mieć ze sobą o czym rozmawiać.

Ray denerwuje się, że jego bliźniacy, Michael i Geoffrey obsadzeni zostali w rolach wróżek w szkolnym przedstawieniu. Początkowo broni synów przed sarkastycznymi uwagami Franka. Wkrótce dowiaduje się jednak, że chłopcy sami dokonali takiego wyboru, mimo możliwości zagrania innych postaci, a jego reakcja dowodzi, iż wcale nie jest lepszy od własnego ojca.

Marie aranżuje przyjazd Stefanii, włoskiej dziewczyny jej starszego syna, w nadziei, że młodzi się pobiorą. Jednak po spędzeniu czasu z ukochaną bez lodów i gondoli, Robert musi na nowo przeanalizować swoje uczucia. Tymczasem ojciec Stefanii, który przyjeżdża z nią do Ameryki, całkowicie zmienia swoje zdanie na temat chłopaka córki.

Ray dokonuje zakupu odkurzacza od atrakcyjnej komiwojażerki, co doprowadza do wojny pomiędzy jego matką i żoną. Debra jest początkowo równie jak mąż zachwycona nowym urządzeniem, widząc, ile czynności ono wykonuje. Jest tak, dopóki nie dowiaduje się, dlaczego sprzedawczyni pojawiła się w ich progach.

Marie oskarża Debrę o nieoddanie jej puszki, którą ta kiedyś od niej pożyczyła. Synowa uważa, że jest inaczej. Gdy jednak okazuje się, że puszka nadal jest w jej posiadaniu, Debra, z niechętną pomocą Raya i Roberta, wymyśla zawiły plan pozbycia się materiału dowodowego.

Debra wścieka się, że jej mąż, nic jej nie mówiąc, zainwestował tysiąc dolarów z ich oszczędności w nowy tor gokartowy, który planują zbudować jego znajomi. Ray odgryza się jej później mówiąc, że może robić z pieniędzmi co chce, ponieważ to on je zarabia. Co gorsza dowiaduje się również, że żona nic mu nie powiedziała na temat zawartej dawno temu transakcji finansowej z Marie.

Marie zaprasza do siebie byłe dziewczyny Roberta, Amy i Stefanię oraz jego policyjną partnerkę Judy, by wspólnie rozgryźć charakter syna i zrozumieć, dlaczego jej starszy syn nie jest w stanie zaangażować się w stały związek.

Ray, którego nudzą zabawy z dziećmi, zdaje sobie sprawę, że jego pociechy wolą spędzać czas ze swoim wujkiem Robertem. Postanawia coś z tym zrobić.

Debra przeżywa szok na wieść o tym, że jej rodzicie się rozwodzą po czterdziestu latach pożycia. Jest również wściekła na Raya, który nie jest w stanie powstrzymać się od śmiechu. Marie jest pełna współczucia, ale skrycie zazdrości Lois na nowo odzyskanej wolności.

Frank zaczyna bez pozwolenia malowanie domu Raya. Co gorsza rozstawia po kątach obu synów, których zagonił do pomocy. Pełna napięcia sytuacja dochodzi do punktu wrzenia, gdy Ray dowiaduje się zaskakującego faktu na temat swojego gderliwego ojca.

Ray niechętnie bierze udział w szkolnym balu córki. Zauważa przy tym, jak bardzo Ally urosła i się usamodzielniła. Przypomina sobie również dzień, w którym klan Barone powitał ją w rodzinie, chociaż zwyczajowo nie obyło się bez incydentu.

Ray i Debra zdają sobie sprawę, że ciągłe sprzeczki oraz głośna wymiana zdań, do których dochodzi pomiędzy nimi i rodzicami Raymonda odbijają się na małym Michaelu. Starając się naprawić sytuację, cała rodzina spotyka się z pedagogiem szkolnym i miejscowym księdzem, by dowiedzieć się, kogo za to winić.

Ray stara się podkręcić atmosferę w sypialni, kupując specjalną grę dla par. Wkrótce okazuje się, że on i jego żona mają całkiem odmienne podejście do seksu, co prowadzi do raczej niewygodnej rozmowy na temat tego, w jaki sposób poprawić intymne relacje po 12 latach małżeństwa.

Frank robi się zazdrosny o lekcje gry na pianinie, których Marie udziela Marco, po czym zmusza przyjaciela do dokonania wyboru. Ray staje po stronie ojca, ponieważ jego zdaniem zamężne kobiety, szczególnie jego matka, nie powinny kolegować się z mężczyznami.

Robert nieumyślnie doprowadza do tego, że ślubna obrączka Raya ląduje w kratce ściekowej. Co gorsza, na lotnisku jakaś kobieta proponuje Raymondowi randkę, myśląc, że ten nie jest żonaty. Na wieść o tym Debra postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i pokazać mężowi, jak by to było, gdyby ona udawała niezamężną kobietę.

Ray i Debra reagują z przerażeniem na abstrakcyjną rzeźbę, stworzoną przez Mary, która bardzo przypomina część kobiecej anatomii. Frank, wręcz przeciwnie, jest całkowicie zauroczony dziełem żony, chociaż ani on, ani ona nie zdają sobie sprawy z jej erotycznych podtekstów.

Ray i Debra doznają kontuzji podczas uprawiania seksu, po czym okłamują rodzinę, mówiąc, że spadli ze schodów. Frank biegnie do domu po swoje narzędzia, by natychmiast dokonać koniecznych napraw. Niestety podczas pracy również ulega wypadkowi.

Ray zdaje sobie sprawę, że Debra i Marie są w zmowie. Obie usiłują doprowadzić do ponownego zejścia się Roberta i Amy. Raymond bezskutecznie stara się przekonać żonę i matkę, by nie wsadzały nosa w nie swoje sprawy. Dobre intencje Debry i Marie przynoszą jednakże odwrotny skutek, gdy okazuje się, że Amy i Gianni postanowili zostać parą.

Obserwując swoich synów podczas meczu koszykówki, Ray odkrywa, że Geoff ma problem ze zrozumieniem, na czym polega gra. Chłopiec podskakuje na parkiecie i robi piruety na linii rzutu wolnego. Ray nie jest w stanie ukryć swojego zażenowania. Niestety w wyniku jego niepochlebnych komentarzy, Geoff postanawia odejść z drużyny.

Debra cieszy się, że jej rozwiedzeni rodzice zgodzili się na wspólny obiad z rodziną Barone z okazji Dnia Dziękczynienia. Nie uprzedzając nikogo, jej ojciec przyprowadza na spotkanie swoją nową dziewczynę. Wszyscy są przerażeni, z wyjątkiem matki Debry, która uważa całą sytuację za świetną zabawę.

Robert poznaje w barze piękną kobietę, która jest wielką fanką kolumny sportowej jego brata. Gdy nowa znajoma bierze go za Raymonda, ten nie wyprowadza jej z błędu. Chcąc utrzymać znajomość, Robert wciąga Raya w skomplikowaną intrygę, by kobieta nie poznała jego prawdziwej tożsamości.

Podczas meczu uniwersyteckiego futbolu amerykańskiego, Frank łapie piłkę, którą ustanowiono rekord, po czym odmawia oddania jej kopaczowi. Jego wyczyn staje się tematem radiowego talk show. Rodzina wymyśla sposób na odebranie Frankowi piłki oraz oddanie jej prawowitemu właścicielowi, ale starszy pan może okazać się dla nich zbyt przebiegły.

Marie dostaje list od krewnej, która opisuje w nim swoje cudowne życie, nie szczędząc pochwał na temat swoich dzieci. Nie mogąc pohamować swojej zazdrości, starsza pani Barone angażuje do pomocy Debrę, by ta pomogła jej w napisaniu aktualnych doniesień na temat członków rodziny. Mimo wysiłków, by każdy wydawał się kimś, kto odnosi sukcesy, treść listu sprawia, że wszyscy czują się nieswojo.

Debra niechętnie wyraża zgodę, by jej mąż uczestniczył w podejmowaniu codziennych decyzji. Ray zaczyna robić zakupy spożywcze produktów, które lubi, żona pozwala mu również na wybranie miejsca kolejnych, rodzinnych wakacji. Nie jest to jednak w stanie uchronić ich od kolejnej katastrofy.

Uwięzieni w domu Franka i Marie z powodu śnieżycy, Debra, Ray i Amy świetnie się bawią dopóki synowa nieumyślnie nie obraża swojego teścia, psując wszystkim dobry nastrój. Marie czuje się w obowiązku bronić męża i w końcu daje Debrze poznać, co o niej naprawdę myśli.

Ray dowiaduje się, że drużynowa Peggy i jej córka wybrały sobie dom jego rodziców na miejsce, w którym oferować będą swoje towary podczas sprzedażowego konkursu skautek. Postanawia wypowiedzieć im wojnę. Poprzysięga również, że wyrówna swoje rachunki z Peggy bez względu na konsekwencje i wygra nagrodę za sprzedaż ciasteczek.

Robert czuje się wniebowzięty, ponieważ zostaje zarekomendowany do pracy w FBI. Jest tak dopóki Marie nie doprowadza do ruiny jego „szczęśliwego garnituru”, który miał zamiar włożyć na rozmowę kwalifikacyjną.

Uważając swój pomysł za komiczny, Ray i Debra postanawiają wcielić się w role Franka i Marie podczas domowej imprezy. Ich występ robi wśród gości furorę. Jednak gdy starsi państwo Barone odwracają sytuację, robiąc sobie żarty z syna i synowej, Rayowi i Debrze wcale nie jest do śmiechu.

Debra przypadkiem znajduje kasetę z wiadomością od dziewczyny Raya, z którą chodził w czasach college’u. Teraz koniecznie chce się dowiedzieć, dlaczego jej mąż przez tyle lat przechowywał nagranie. Ray odgryza się, prosząc żonę o ujawnienie wszystkich podarków od swoich byłych chłopaków. Czeka go niemały szok, gdy okazuje się, jak wiele przedmiotów Debra zachowała.

Po uprzednim zbadaniu terenu i długotrwałych przygotowaniach, Ray gotów jest do rozmowy z Ally na temat seksu. Okazuje się jednak, że zainteresowania córki się zmieniły. Nie jest już ciekawa skąd się biorą dzieci, bardziej interesuje ją sens życia. Ray jest całkowicie nieprzygotowany na takie pytania. Co gorsza, Frank, Marie i Robert zaczynają mu dawać nieproszone rady.

Debra postanawia ubiegać się o stanowisko przewodniczącej szkolnej rady. Ray nie jest pewien, czy będzie w stanie poradzić sobie z bliźniakami podczas wszystkich spotkań, w których żona będzie musiała uczestniczyć, więc głosuje przeciwko jej kandydaturze. Debra przegrywa wybory, po czym dowiaduje się o postępku męża i nie zamierza pozostać mu dłużna.

Ray w końcu czuje się na tyle komfortowo, by zwracać się do matki Debry per „mamo”. Zachęca również żonę, by zrobiła to samo w stosunku do Marie. Mimo początkowych oporów, Debra w końcu się przełamuje i rusza na drugą stronę ulicy, by sprawdzić, jakie wrażenie wywrze na teściowej, mówiąc do niej mamo. Reakcja Marie całkowicie ją zaskakuje.

Debra przestaje się odzywać do swojej teściowej po tym, jak Marie oskarża ją o brak uprzejmości. Ray stara się naprawić stosunki między matką i żoną, namawiając obie do wzajemnych przeprosin, czym jedynie całą sytuację pogarsza. Po niedługim czasie wydarza się coś niewyobrażalnego. Debra dochodzi do wniosku, że obecny układ jej bardzo odpowiada i chce, by tak pozostało.

Ray i Frank odkrywają, że konflikt pomiędzy Debrą i Marie, które nadal ze sobą nie rozmawiają, działa na ich korzyść, ponieważ teraz dostają to, czego chcą. Robert jest przerażony ich samolubnym zachowaniem. Zdaje sobie również sprawę, że musi się wtrącić, by naprawić mocno nadszarpnięte stosunki pomiędzy synową i teściową, gdyż ani jego brat, ani ojciec się do tego nie kwapią.

Ray i Debra wspominają pierwszy raz, gdy się ze sobą kochali. Nagle zegar cofa się o 15 lat. Kumple Raymonda wyjaśniają mu, jakie sygnały wysyłają kobiety, gdy gotowe są przespać się z facetem. Ten dochodzi do wniosku, że dla niego i Debry nadszedł już czas. Tak uważa również Marie, która zrobi wszystko, co w jej mocy, by jej ukochany synuś nie wplątał się w seks przedmałżeński.

Robert, zrozpaczony z powodu konfliktu pomiędzy Marie i Debrą, zapisuje się do grupy wsparcia. Rodzina obawia się jednak, że jest to sekta, więc robią wszystko, co w ich mocy, by go uwolnić.

Po kolejnej kłótni, Debra stara się przekonać Raya, by poszedł z nią na spotkanie z terapeutą małżeńskim, podobnie jak zrobili to ich przyjaciele, Linda i Bernie.

Ray skarży się nauczycielce Ally, że jego córka ma zadawane zbyt wiele pracy domowej. Panna Purcell przyznaje mu rację i sugeruje, by złożył zażalenie przed okręgową komisją ds. programu nauczania.

Jako wyzwanie dla samego siebie, Ray pisze przedwczesną mowę pogrzebową dla Franka, w której powraca do chwili, gdy jego tata twardziel głaskał królika. Niestety ojciec się o tym dowiaduje, po czym żarliwie zaprzecza, że coś takiego kiedykolwiek miało miejsce. Tymczasem Marie chce wiedzieć, gdzie jest mowa na jej pogrzeb.

Rayowi zaczyna się wydawać, że coś z nim jest nie tak, ponieważ po powrocie z wieczornego spotkania z kolegami przyznaje się żonie, że wcale się dobrze nie bawił. Debra uznaje to za objaw dorastania, ale wpada w panikę, gdy jej mąż postanawia wstąpić do loży swojego ojca.

Ray i Debra pożyczają Robertowi tysiąc dolarów, by go wesprzeć po tym, jak obniżono jego wynagrodzenie. Są jednak zszokowani na wieść o tym, co krewny planuje zrobić z pieniędzmi.

Ray przenosi swoje rzeczy ze wspólnej, małżeńskiej łazienki do łazienki dzieci, żeby Debra miała więcej miejsca. Wkrótce tego żałuje, ponieważ ojciec i brat zaczynają mu dokuczać, twierdząc, iż przestał być panem we własnym domu.

Raymond i Debra zaprzyjaźniają się z Neilem i Lauren. Nowej znajomości może jednak zagrozić ośmioletni syn pary, Spencer, który bez przerwy działa Rayowi na nerwy.

Wszystkim wydaje się, że Robert znalazł w końcu prawdziwą miłość, dopóki Ray nie zauważa, jak nowa dziewczyna brata robi coś naprawdę dziwnego. Mówi o tym członkom rodziny, ale nikt nie chce mu uwierzyć.

Marie daje się w końcu przekonać do noszenia okularów. Teraz, gdy widzi wszystko wyraźnie, zaczyna wytykać członkom rodziny osobiste wady, doprowadzając ich do większego szału niż zazwyczaj. Robert schodzi się ponownie z Amy i zaprasza ją na obiad z okazji Dnia Dziękczynienia.

Robert doradza Rayowi, co ma kupić Debrze w prezencie na Boże Narodzenie. Nie podoba mu się jednak, gdy młodszy brat przypisuje sobie całą zasługę.

Gwałtowna kłótnia Franka z kierownikiem supermarketu, przeraża Ally na tyle, że zaczyna bać się własnego dziadka. Ten zdaje sobie sprawę, że powinien porozmawiać o tym z wnuczką. Ociąga się jednak z podjęciem rozmowy, ponieważ nie wie, co ma jej powiedzieć.

Raymond nie jest w stanie ukryć swojego zdumienia, gdy okazuje się, że popularny gospodarz sportowego programu radiowego darzy go nienawiścią i nie zgadza się na jego udział w swojej audycji. Chcąc poznać przyczynę takiego zachowania, Ray doprowadza do konfrontacji z mężczyzną.

Robert odwiedza rodziców Amy, by poprosić o rękę ich córki. Ray ciągnie się za nim, by udzielić mu wsparcia.

Debra stara się nakłonić Raya, by narzucił bliźniakom większą dyscyplinę. Wkrótce jednak tego żałuje, ponieważ mąż przesadza w wymierzaniu im kar. Frank i Marie dowiadują się niepokojących faktów na temat zachowania swoich synów, gdy ci byli młodsi.

Ray niechętnie zgadza się na charytatywną pracę w szpitalu po tym, jak Debra zgłasza jego kandydaturę. Wkrótce jednak staje się ulubieńcem pacjentów i zaczyna spędzać z nimi więcej czasu niż w domu, ku rozczarowaniu własnej żony.

W trakcie odwiedzin u swojej córki, bardzo konserwatywni rodzice Amy spotykają się ze zwariowanym klanem Barone, po czym starają się ją odwieść od poślubienia Roberta.

Ray i Frank przekonują Roberta, by ten celowo napisał okropne zaproszenie na ślub. W ten sposób Amy weźmie na siebie planowanie całego wesela. Przyszły pan młody przygotowuje kiepski tekst, z niewłaściwą datą i nazwiskami oraz całym szeregiem literówek. A jak reaguje na to Amy? Znacznie gorzej niż mógłby się spodziewać.

Ray zawozi Ally do domu jej koleżanki na piżama party. Matka dziewczynki prosi go o pomoc w rozstawieniu namiotu, po czym w podziękowaniu klepie go po pupie. Co gorsza, okazuje się, że jest to ta sama kobieta, z którą Ray pokłócił się w zeszłym roku o sprzedaż ciasteczek przed domem jego rodziców.

Ray i Debra żartobliwie wybierają dla siebie nawzajem nowych małżonków na wypadek swojej przedwczesnej śmierci. Niefortunnie dla niej, jej wybór okazuje się sprawiać mężowi przyjemność, podczas gdy jego sugestia nie jest zbyt inspirująca.

Po wypiciu szampana podczas wieczoru panieńskiego Amy oraz kłótni z Marie, Debra zasypia w zaparkowanym samochodzie, po czym trafia do aresztu za jazdę pod wpływem alkoholu.

Ray i Debra kłócą się o to, kto powinien wynieść zapakowaną walizkę, która od dwóch tygodni stoi na półpiętrze. Gdy Frank i Marie dowiadują się o ich problemie, każde z nich proponuje własny sposób na rozwiązanie konfliktu.

Po nudnym wieczorze kawalerskim zorganizowanym przez Raya, Debra, Marie oraz Amy biorą sprawy w swoje ręce i urządzają Robertowi kolejną imprezę w loży, w której biorą udział brat i ojciec panny młodej.

Robert i Amy składają sobie przysięgę małżeńską podczas ceremonii ślubnej w iście klasycznym stylu rodziny Barone.

Ray zaczyna odczuwać irytację, gdy Debra postanawia dołączyć do niego i zagrać z nim w golfa.

Po tym, jak Amy i Robert wracają z miodowego miesiąca, Marie natychmiast stara się uzyskać przewagę w swoich relacjach z nową synową. Jednak do akcji wkracza Debra, zdeterminowana, by raz na zawsze powstrzymać teściową od wtykania nosa w nie swoje sprawy, co wywołuje przerażenie u męskich członków rodziny.

Michael twierdzi, że jest chory i trzeci dzień z rzędu odmawia pójścia do szkoły. Ray zabiera syna ze sobą do redakcji. Ma nadzieję, że dzieciak wynudzi się na tyle, iż sam będzie chciał wrócić na lekcje.

Amy i Robert urządzają kolację, by uczcić pierwsze trzy miesiące swojego małżeństwa. Sprawy przyjmują jednak nieprzyjemny obrót, gdy młodożeńcy zaczynają dawać małżeńskie rady Rayowi i Debrze, a nawet Marie i Frankowi.

Debra przekonuje Raya, by ten zatrudnił Gianniego do przebudowy ich kuchni. Jednak lenistwo przyjaciela sprawia, że wkrótce oboje zaczynają żałować swojej decyzji. Tymczasem Frank uważa, że to on powinien dokonywać niezbędnych napraw w domu swojego syna.

Peter pomaga w przewiezieniu kanapy do mieszkania Amy i Roberta, po czym się u nich zadomawia, ku wielkiemu rozczarowaniu pana domu, który obawia się, że jego narwany szwagier nigdy się nie wyprowadzi.

Ray okłamuje swoją matkę, by wymigać się od spędzenia z nią wieczoru. Starając się ukryć jego przewinienie, Debra i bliźniaki wymyślają kolejne kłamstwa, co w końcu doprowadza do rodzinnej awantury.

Mama Debry planuje dla swojej córki urodzinową imprezę niespodziankę. Jednakże nie potrafiący trzymać języka za zębami Ray wygaduje się żonie, po czym przypisuje sobie wszystkie zasługi.

Klan Barone odwiedza bogobojnych rodziców Amy, Hanka i Pat, z okazji Święta Dziękczynienia. Odmienne tradycje obu rodzin stają się przedmiotem ożywionej dyskusji. Sytuacja zaczyna się komplikować, gdy Pat zabija znalezionego na zewnątrz rannego ptaka.

Ray stara się wynagrodzić ojcu zniszczenie przed ponad trzydziestu laty jego kolekcji płyt jazzowych, podarowując mu te same albumy nagrane na CD. Frank odmawia przyjęcia prezentu.

Debra zgadza się pomóc w zrekrutowaniu nowych członków do loży Franka. Rayowi nie podoba się, że jego żona spędza tam tyle czasu. Podobnie jest w przypadku Marie, która uważa zachowanie synowej za coś gorszącego.

Debra narzuca Ally dodatkowe obowiązki, w tym pranie oraz opiekę nad rodzeństwem. Marie nie pochwala decyzji synowej, uważając, że tym samym jej wnuczka zamienia się w niewolnicę.

Ray gniewa się na Debrę oraz oskarża ją o nastawianie dzieci przeciwko niemu, gdy okazuje się, że Ally i bliźniaki robią zakłady o to, w jaki sposób zachowa się ich ojciec – na przykład: czy zauważy coś nowego, zapomni o kupieniu czegoś w sklepie spożywczym lub zapięciu zamka w spodniach.

Ray twierdzi, że Debra zawsze celowo się spóźnia. Grozi, że zostawi ją w domu, o ile ta nie będzie gotowa na czas do wyjścia na ważny bankiet sportowy, w którym oboje planują wziąć udział.

Rodzice nie mogą dojść do zgody w kwestii zakupu drogiej sukienki dla Ally, którą córka ma założyć na formalną imprezę z okazji trzynastych urodzin swojej przyjaciółki. Debra uważa pomysł za dobry, podczas gdy Ray nie widzi sensu w wydawaniu 250 dolarów na coś, co jego córka ubierze jeden raz w życiu. Marie, jak zwykle, staje po stronie swojego syna.

Robert rozważa odejście z policji i zatrudnienie się na stanowisku sprzedawcy w filmie handlującej systemami alarmowymi. Nie chcąc podejmować decyzji samodzielnie, prosi wszystkich krewnych o radę. Niestety, Amy i Marie nie mogą dojść do zgody w kwestii przyszłości Roberta, co odbija się echem podczas jego urodzinowej imprezy.

Debra czuje się urażona, ponieważ w trakcie odbierania doktoratu honoris causa, Raymond nie wymienił jej w swoich podziękowaniach. Ray uważa, iż stało się tak przypadkiem, ale jego żona szybko wypomina mu uprzednie zniewagi, które były aż nadto celowe.

Ojciec Amy wprowadza Roberta w zakłopotanie, zwracając uwagę na nawyk zięcia, który przykłada jedzenie do brody zanim zacznie je konsumować. Wkrótce reszta członków rodziny zaczyna wrzucać swoje trzy grosze na temat przyczyny zachowania krewnego. Co gorsza, Ray i Frank przypominają sobie, jak się to wszystko zaczęło.

Rodzice Amy przyjeżdżają w odwiedziny na Wielkanoc. Wszyscy robią się zazdrośni, gdy Ray i Pat zaprzyjaźniają się, prowadząc długie, późnowieczorne rozmowy.

Raymond odkrywa, że Debra opowiedziała Amy o jego śnie, po czym oskarża ją o plotkowanie na jego temat. Chcąc wyrównać rachunki, Ray przekazuje Robertowi i Frankowi pikantne szczegóły z życia żony. Wkrótce, gadatliwi panowie zaczynają wymieniać się poufnymi informacjami o swoich małżonkach. Jak zwykle, dziewczyny się o tym dowiadują.

Robert zostaje odkryty przez agenta, który wierzy, że jego unikalny wygląd dużego faceta świetnie nadaje się do prasowej reklamy. Wszystkie panie są pod wrażeniem. Tymczasem Ray i Frank uważają, że Robert tylko marnuje swój czas.

Wszyscy są zaskoczeni pojawieniem się mężczyzny, który po wielu latach stara się odszukać Franka. Nieznajomy wspomina czasy, gdy pan Barone był w pracy jego mentorem. Ray i Robert czują się urażeni, ponieważ ojciec przytula faceta i traktuje go z tkliwością, niemal jak dawno utraconego syna. Marie bierze sobie ten fakt do serca. Oskarża Franka o to, że jest ojcem Sama.

Ray i Robert spierają się o to, który z nich zaopiekuje się Marie na wypadek śmierci Franka. Nie mogąc dojść do zgody, bracia postanawiają zagrać w golfa, by ustalić, kto przejmie na siebie obowiązek zajęcia się matką.

Frank i Marie ogłaszają, że zamierzają się przeprowadzić do społeczności emerytów w New Jersey. Wszyscy pozostali członkowie rodziny cieszą się na myśl, że państwo Barone nie będą się już mogli wtrącać w ich życie, dopóki nie nadchodzi dzień wyprowadzki.

Ray i Debra jadą do New Jersey by odwiedzić Franka i Marie w ich nowym mieszkaniu. Jednakże ich radosna wizyta niespodziewanie zamienia się w koszmar.

Debra tak bardzo złości się Marie, że wyładowuje się na Rayu w sypialni. Jemu się to całkiem podoba, więc stara się, by żona była bez przerwy wściekła.

Debra jest zszokowana na wieść o tym, że niektórzy członkowie komitetu rodzicielskiego uważają jej sposób ubierania się za zbyt frywolny.

Ally dostaje jedynkę z matematyki. Ray i Debra umawiają się na spotkanie z nauczycielem, by zobaczyć, w jaki sposób ich córka może się poprawić. Wkrótce wychodzi na jaw, że Ally się zadurzyła w koledze z klasy.

Ray i Frank, pod naciskiem swoich żon, zgadzają pójść z Robertem na jedną z jego sesji terapeutycznych. Panowie świetnie się razem bawią, ale nie w sposób, jakiego panie się spodziewały.

Rozwiedzeni rodzice Debry oraz mama i tata Amy zostają zaproszeni na obiad z rodziną Barone z okazji Święta Dziękczynienia. Podczas pobytu krewnych, Ray dokonuje szokującego odkrycia.

Ray robi się zazdrosny, gdy Marie zaczyna traktować Roberta, jakby ten był jej ulubieńcem. Wkrótce jednak odkrywa, dlaczego matka się tak dziwnie zachowuje

Rodzice Amy proszą Raya, by dał ich synowi, Peterowi, jakieś wskazówki odnośnie umawiania się na randki. Później Debra urządza koktajlową imprezę i zaprasza kilka samotnych kobiet, by poznały brata jej szwagierki. Ray ma jednak zastrzeżenia do listy gości.

Debra i Marie konfrontują Raya w kwestii jego nawyku nie odkładania rzeczy na swoje miejsce.

Ray nieumyślnie obraża nowego przyjaciela bliźniaków, a jego nietaktowne zachowanie szybko zaczyna wymykać się spod kontroli, gdy mówi to samo ojcu chłopca.

Marie dochodzi do wniosku, że nie potrafi tak dobrze gotować jak kiedyś po tym, jak Frank dosypuje soli do zrobionej przez nią lasagnii.

Ray zwierza się Robertowi, że Amy za dużo mówi. Wszystko dlatego, że szwagierka rozmawiała z nim, gdy on usiłował obejrzeć w telewizji mecz koszykówki. Robert mówi o tym Amy, co prowadzi co zaciętej konfrontacji pomiędzy nią i jej pozbawionym wrażliwości szwagrem.

Ray stara się przechytrzyć Debrę, udając, że nie ma ochoty na seks. Strategia działa, dopóki ona nie odkrywa, co jej mąż robi naprawdę.

Rodzice Amy przyjeżdżają z wizytą, by świętować urodziny swojej córki, po czym Robert przyłapuje swoją teściową Pat na potajemnym paleniu papierosów.

Ray ledwo uchodzi z życiem podczas nieskomplikowanego zabiegu chirurgicznego. Debra postanawia nie mówić o tym ani mężowi, ani Marie. Oczywiście, w rodzinie Barone o zachowaniu tajemnic nie może być mowy.