Nige Jouzu no Wakagimi

Rok 1333, Kamakura. Tokiyuki Hojo, prawowity następca regenta rządzącego szogunatem Kamakura, to chłopak o złotym sercu, który nie znosi konfliktów - mimo że pochodzi z rodu wojowników.

Takauji Ashikaga, niegdyś uważany za opiekuna szogunatu Kamakura, wszczyna bunt, który prowadzi do jego szybkiego upadku. Starszy brat Tokiyukiego, Kunitoki, ucieka przed żołnierzami lojalnymi wobec Takaujiego i trafia pod opiekę ich wuja, Muneshige Godaiina.

Tokiyuki ryzykuje życie i wygrywa zabawę w berka, pokonując zdrajcę, który zdradził jego brata. Gdy przybywa do Suwy, Yorishige natychmiast nalega, by rozpoczął naukę i treningi, by odzyskać Kamakurę.

Tokiyuki przechodzi intensywne szkolenie w sztuce miecza, by przygotować się do odzyskania Kamakury. Ku zaskoczeniu wszystkich okazuje się, że znacznie lepiej radzi sobie z łukiem niż z mieczem.

Tokiyuki staje do zawodów strzeleckich z Sadamune - mistrzem łuku o niezwykłej precyzji. Gdy Tokiyuki przegrywa na punkty i zostaje trafiony, wszystko wskazuje na jego porażkę.

Tokiyuki i Genba zakradają się do rezydencji Ogasawary i włamują do magazynu, w którym przechowywany jest rozkaz cesarski. Niestety, ich działania dostrzega podwładny Sadamune - Sukefusa Ichikawa...

Tokiyuki po raz pierwszy świętuje Nowy Rok w Suwie. Choć po upadku szogunatu w kraju panuje względny spokój, lokalne potyczki nadal trwają. Wkrótce kolejne niebezpieczeństwo zapuka do bram Suwy.

Wojownicy Tokiyukiego docierają do posiadłości Nakayama na północy Suwy. Tam poznają chłopca o imieniu Fubuki, który po masakrze dorosłych przez wojska Ogasawary, opiekuje się osieroconymi dziećmi. Tokiyuki i jego drużyna ruszają wraz z Fubukim na spotkanie z wrogiem.

Wojownicy Tokiyukiego toczą zaciętą walkę z Partią Sprawiedliwości, dowodzoną przez samego Shokana. Uwięzieni w ciasnym pomieszczeniu i otoczeni przez opancerzonych przeciwników, Tokiyuki stosuje technikę ucieczki, której nauczył się od Fubukiego.

Yorishige wyznaje Tokiyukiemu, że czasem nie potrafi dostrzec przyszłości. Jako że wielu polega na jego boskim autorytecie, nie może nikomu ujawnić tej słabości.

Dwór cesarski wyznacza nowego zarządcę prowincji Shinano - Shinanonokamiego Kiyoharę. Nowy urzędnik bez skrupułów wykorzystuje swoją władzę, przez co ludność pod jego panowaniem bardzo cierpi.

Po rozmowie z Tokiyukim i wojownikiem sekty Suwa, Saemontarą Shinomiyą, Hoshina i jego armia wycofują się z Kawanakajimy. Ale Kiyohara nie zamierza odpuścić i planuje zemstę.

Jest pierwszy rok ery Kenmu (1334), Suwa w prowincji Shinano. Tokiyuki, który w pełni przyzwyczaił się już do życia w Suwa, podczas luźnej rozmowy przypomina sobie posiłki z czasów spędzonych w Kamakurze. Wraca pamięcią do tego, jak bardzo uwielbiał świeżo złowioną doradę z Yuigahamy, doprawioną wasabi i sosem sojowym z Izu.

Siły Ashikagi czujnie obserwują cały kraj, polując na niedobitki klanu Hojo rozsiane po całej Japonii. Sadamune, gubernator Shinano, zaczyna podejrzliwie przyglądać się „Chojumaru” – młodemu wojownikowi, który wielokrotnie wyróżnił się w walce: najpierw podczas zawodów strzeleckich, a potem na polu bitwy.

Prowincjonalny urzędnik Kiyohara wraca do Shinano po ucieczce do Kyo po poprzedniej bitwie. Stał się jeszcze bardziej bezwzględny i rozpoczyna zakrojoną na szeroką skalę inwazję na frakcje popierające klan Hojo w północnym Shinano. Przeciwko połączonym siłom Kiyohary i Sadamune stają trzej wielcy generałowie kultu Suwa – Nezu, Mochizuki i Unno, wasale służący bezpośrednio Yorishige.

Tokiyuki i jego towarzysze pędzą przez pole bitwy, rezygnując z choćby chwili wytchnienia, by przekazać informacje sojusznikom. Gdy jednak docierają na północny front, gdzie walczą Mochizuki i Tokoiwa, widzą ogarniętą płomieniami, popadającą w ruinę twierdzę... Ayako załamuje się z rozpaczy na myśl o swoim ojcu, Shigenobu Mochizukim.

W centrum pola bitwy panuje całkowity chaos. W chwili gdy zwycięstwo sił Hoshina-Shinomiya wydaje się na wyciągnięcie ręki, nagle wyrasta przed nimi nowa przeszkoda: nowo obmyślone mikoshi bojowe Kiyohary. Pierwotnie pomyślany jako lektyka do wydawania rozkazów z tyłu, pojazd został teraz wzmocniony ciężkim pancerzem.

Bitwa kończy się porażką sekty Suwa. Choć udaje się ograniczyć straty w ludziach do minimum, poniesione szkody są dotkliwe. Myśląc o kolejnym wielkim konflikcie, wszyscy członkowie sekty Suwa nabierają jeszcze większej determinacji. Bitwa staje się cenną lekcją także dla Tokiyukiego – taką, która pozwala mu rozwinąć skrzydła.

Wuj Tokiyukiego, Yasuie Hojo, wciąż żyje! Yasuie, niegdyś kluczowa postać w samym sercu szogunatu Kamakury, przetrwał upadek miasta. Następnie przemierzał region Tohoku, walcząc u boku pozostałych lojalistów Hojo. Jednak po serii porażek ostatecznie trafia do Suwa.

Za radą Yorishige i Yasuiego Tokiyuki wyrusza wraz ze swoimi Zbiegłymi Wojownikami do stolicy, Kyo. Na miejscu czeka na nich sojusznik Yasuiego, Wielki Doradca Kinmune Saionji. Podczas gdy Yasuie i Kinmune prowadzą tajne rozmowy, Tokiyuki i jego drużyna ruszają na miasto.

Zbliżywszy się do nich podczas gry w kości, Mima zaprasza Tokiyukiego i jego towarzyszy na wycieczkę po Kyo. Choć Zbiegli Wojownicy wiedzą, że jest córką wroga, przyjmują jej życzliwość i cieszą się krótkimi chwilami beztroski jako zwyczajne dzieciaki. Jednak po powrocie do rezydencji Saionjiego Tokiyuki i pozostali dowiadują się o planowanym powstaniu.

Rozmowa z wojownikiem Masashige Kusunokim, zwanym „bogiem wojny”, głęboko porusza Tokiyukiego. Zainspirowany jego niezłomnymi przekonaniami, zyskuje jeszcze większą wiarę w możliwości, jakie daje „ucieczka”. Gdy jednak cieszy się z tego pomyślnego spotkania, nagle wszystko się zmienia pod wpływem wieści o ruchach jego zaprzysięgłego wroga, Takaujiego.

Choć próba zamachu na Takaujiego kończy się fiaskiem, Tokiyuki dzięki doświadczeniom z Kyo znacznie dojrzewa jako wojownik. Po powrocie do Suwa Yorishige oznajmia mu, że nadszedł wreszcie właściwy czas. Próby zamachu na cesarza i Takaujiego pogrążyły Kyo w chaosie – ściągnięto wojowników z regionu Kanto i wzmocniono obronę miasta.

Gdy przygotowania do wojny dobiegają końca, siły Suwa wreszcie mają rozpętać wielki konflikt. Tokiyuki zostaje mianowany naczelnym wodzem i obejmuje dowództwo nad „Partią Kamakury” – oddziałem sformowanym z ocalałych wasali klanu Hojo – wciąż ukrywając swoją prawdziwą tożsamość. Czy zdoła dowieść swojej wartości jako przywódca tym, którzy niepewnie czują się pod rozkazami dziecka?