The Duke's Son Claims He Won't Love Me Yet Showers Me with Adoration

Elsa, córka ze zubożałej rodziny szlacheckiej, otrzymuje propozycję małżeństwa od Juliusa, najstarszego syna z książęcego rodu Royas. Choć ta oferta wprawia ją w osłupienie, dla dobra rodziny postanawia ją przyjąć. Jednak w dniu ślubu, gdy po raz pierwszy spotyka przystojnego Juliusa, ten oświadcza jej chłodno: „Nigdy cię nie pokocham, nie miej co do tego złudzeń”.

Nawet wiedząc, że ich małżeństwo jest czystą fikcją, Elsa zachowuje pogodę ducha w kontaktach z Juliusem i służbą, z pasją oddając się uprawie warzyw i szyciu. Julius, wychowany w pozbawionym ciepła domu, nie potrafi pojąć jej zachowania. Pewnego dnia przyjaciółka Juliusa, Rebeka, zaprasza Elsę na herbatkę. Tam Elsa dowiaduje się o zbliżających się urodzinach Juliusa i postanawia zorganizować przyjęcie niespodziankę.

Po oficjalnych uroczystościach Święta Słońca Elsa daje się namówić młodszemu bratu, Hannesowi, i wyrusza z nim w miasto, by wziąć udział w festynie. Julius o tym nie wie, więc gdy Serafina donosi mu, że Elsa poszła na miasto z innym mężczyzną, odruchowo rusza za nią w pogoń. I choć uważał ich małżeństwo za czysty układ, zdaje sobie sprawę, że w pewnym momencie zaczął pragnąć zaufać Elsie.

Elsa wydaje herbatkę, podczas której Serafina rzuca: „Julius to zostawił” i oddaje jej jedną ze spinek do mankietów, które dziewczyna mu podarowała. Julius cieszy się z odzyskania zguby, ale nie daje mu spokoju fakt, że Elsa w ogóle się tym nie przejęła. Kiedy Julius zaczyna podejrzewać, że Elsa nie widzi w nim kandydata na miłość, ona odwiedza zamek, gdzie starszy brat Serafiny, Jarmo, rzuca w jej stronę dwuznaczne uwagi.

Julius i Elsa odwiedzają ogród botaniczny. Julius uważa się za znawcę kobiet, ale z jakiegoś powodu przy Elsie zupełnie traci grunt pod nogami. Chociaż ich wyjście obfituje w pechowe zdarzenia – spotykają Jarmo i łapie ich ulewa – Julius czuje ulgę, słysząc słowa Elsy: „Lubię słuchać szumu deszczu”. Niestety, przemoknięcie kończy się dla niego wysoką gorączką.

Julius otrzymuje rozkaz zinfiltrowania wieczorku wydawanego przez rodzinę hrabiego Parnilla. Prosi Elsę, by towarzyszyła mu jako żona. Elsa stresuje się swoim pierwszym wielkim wyjściem, ale dzięki wsparciu Rebeki i Hannesa doskonale odnajduje się w roli księżnej. Nagle, wykorzystując chwilę jej samotności, podchodzi do niej kompletnie pijany mężczyzna. Okazuje się, że to element intrygi Jarmo.

Julius przez przypadek dowiaduje się o urodzinach Elsy. Mówi jej: „Mam nadzieję, że pozwolisz mi je z tobą uczcić” i z całych sił stara się uporać z pracą, by zabrać ją do opery. Wspaniałe przedstawienie i serdeczność Juliusa sprawiają, że dla Elsy staje się to wyjątkowy dzień. Innego dnia w mieście Elsa trafia na podupadły kościół, przy którym działa ledwo wiążący koniec z końcem dom dziecka.

Elsa zaczyna uczyć dzieci w sierocińcu, ale z powodu nawału obowiązków Juliusa nie ma kiedy mu o tym powiedzieć. Juliusowi udaje się skończyć pracę wcześniej i dowiedziawszy się, że żona poszła do miasta, wyrusza na jej poszukiwania. Trafia jednak na Elsę ucinającą sobie pogawędkę z Jarmo. Choć to tylko przypadkowe spotkanie, widok ten sprawia, że Julius opacznie interpretuje łączącą ich relację.

Jarmo wraca we śnie do przeszłości – nędznego życia w domu dziecka i katorżniczej, sumiennej pracy po tym, jak przygarnął go przybrany ojciec. Mimo to Julius zawsze był o krok przed nim. Wkrótce podziw Jarmo dla Juliusa zaczął przeradzać się w zupełnie inne uczucie... Tymczasem Elsa organizuje w sierocińcu kiermasz dobroczynny.

Elsa towarzyszy Juliusowi w podróży służbowej. Chętnie bawi się z dziećmi w posiadłości lokalnego lorda, ale wciąż boli ją wspomnienie słów Juliusa: „Nigdy cię nie pokocham”. Nocą oboje lądują w jednym pokoju. Julius spędza noc bez zmrużenia oka. Zależy im na sobie, lecz stale mijają się w swoich uczuciach. Następnego dnia odwiedza ich Yarmo...

Julius i Elsa wybierają się na wizytację przędzalni. Z niewiadomych przyczyn dołącza do nich Jarmo. Kiedy Julius rozmawia z kierownikiem zakładu, Elsa idzie do magazynu z Jarmo, by wybrać nici na ozdobne sznury. Nagle drzwi zatrzaskują się za nimi na klucz – to intryga uknuta przez Jarmo. Jego podstępne pytanie: „Czy Julius po prostu cię nie wykorzystuje?” uderza prosto w serce Elsy i...

Elsa uświadamia sobie, że zakochała się w Juliusie, przez co nie potrafi już uśmiechać się do niego tak swobodnie jak dawniej. Jej zmiana zachowania nie daje Juliusowi spokoju. W atmosferze wzajemnego skrępowania i napięcia z wizytą przychodzi Rebeka, która uświadamia Elsie, jak bardzo Julius zmienił się dzięki niej. W tym samym czasie Julius konfrontuje się z Jarmo i rzuca mu prosto w twarz: „Zostaw Elsę w spokoju”.