Afterparty

Po szokującej śmierci podczas imprezy po szkolnym zjeździe absolwentów detektyw Danner przesłuchuje Aniqa, którego opowieść przypomina komedię romantyczną.

W pełnej akcji opowieści Bretta widać jeden cel udziału w zjeździe: chciał pogodzić się z byłą żoną i odzyskać rodzinę.

Yasper wyjaśnia, jak próbował nakłonić Xaviera, by ten pomógł mu rozkręcić karierę muzyczną. Jego wersja wydarzeń to istny musical.

Chelsea ujawnia swój mało niewinny motyw: zemsta. Jej wspomnienie to pełen napięcia thriller psychologiczny.

Wszystkie opowieści prowadzą do licealnej imprezy 15 lat temu, o której Walt opowiada detektyw Danner, ujawniając przy tym wielkie tajemnice.

Zoë wyznaje, że przyjechała na zjazd, by przeżyć szaloną noc i oderwać się od rozwodu i bycia samotną matką. Jej opowieść jest niczym film animowany.

Detektyw Danner wpada w tarapaty przez swoje niekonwencjonalne metody i spogląda w swoją przeszłość, by wyjaśnić, czemu musi rozwiązać tę sprawę.

Pojawia się niespodziewany naoczny świadek, by pomóc detektyw Danner odkryć prawdę na temat śmierci Xaviera.

Kiedy morderstwo rujnuje weselny weekend siostry Zoë, Aniq dzwoni do starej znajomej, by pomogła mu zbadać sprawę.

Aniq i Danner przesłuchują pannę młodą, która opowiada historię swojego związku z Edgarem w stylu romansu autorstwa Jane Austen.

Były chłopak Grace stylizuje swoją opowieść na film noir: podejrzewa, że Edgar planował coś złego i chciał chronić swoją byłą.

Niczym bohaterka niezależnego filmu, adoptowana siostra Edgara chciała przerwać ślub z powodu swojego złamanego serca.

Gdy partner biznesowy Edgara opowiada o ich skomplikowanej relacji, przypomina to trzymający w napięciu film o napadzie.

Dlaczego Danner tak naprawdę odeszła z policji? Przedstawia swoją błyskotliwą historię Aniqowi w stylu ekscytującego thrillera z lat 90.

Aniq i Danner zaczynają przesłuchania rodziny Zoë od jej beztroskiego wujka. Jego opowieść to niesamowity, światowy romans.

Ojciec Zoë niechętnie zgadza się usiąść z nią, Aniqem i Danner i obejrzeć nagrania z weekendu w stylu found footage.

Niczym w psychologicznym melodramacie z lat 50. matka Edgara opisuje swój koszmarny rok od śmierci męża.

Przeskakując między horrorem i operą mydlaną z lat 80., Zoë i jej matka uzupełniają luki w sprawie morderstwa Edgara.