M*A*S*H

Podczas nieobecności Henry’ego, Sokole Oko i Traper chcą zorganizować loterię, by zebrać pieniądze na studia dla koreańskiego służącego (Patrick Adiarte). Ich poczynania nie podobają się Gorącym Wargom i Frankowi, którzy, chcąc zademonstrować swój Sprzeciw.

Sokole Oko i Traper odkrywają, że dostawa ważnego leku została przechwycona w Seulu przez czarnorynkowych handlarzy. Nie mając pieniędzy by im zapłacić, oferują w ramach wymiany antyczne biurko Henry’ego, przekonując szefa szajki, że dobrze wpłynie na ich interesy.

Sokole Oko i Traper rywalizują o względy porucznik Margie Cutler. Gorące Wargi robi się zazdrosna i doprowadza do przeniesienia pielęgniarki. Pułkownik Blake w końcu oferuje się pomóc w odwołaniu jej transferu, pod warunkiem, że jeden z chirurgów stanie na ringu do walki z zawodnikiem generała Barkera. Sokole Oko zgłasza Trapera i angażuje Radara w charakterze partnera sparingowego. Okazuje się jednak, że przeciwnik znacznie przerasta możliwościami fizycznymi Trapera, zatem Sokole Oko postanawia uciec się do drastycznych metod.

Major Frank Burns zazdrosny jest o to, w jaki sposób inni polegają na wiedzy medycznej Sokolego Oka w trakcie przeprowadzanych operacji. Przedstawia listę zarzutów pułkownikowi Blake’owi, a gdy to nie przynosi skutku, wraz z Gorącymi Wargami dzwonią po generała Barkera, by ten na własne oczy zobaczył wygłupy w szpitalu polowym.

Sokole Oko jest rozsierdzony, gdy dowiaduje się, że sierżant Baker kupił 17-letnią Koreankę od jej rodziny, żeby była jego osobistą niewolnicą, inaczej „Łosiem”. Gdy inne sposoby uwolnienia dziewczyny zawodzą, Sokole Oko, z pomocą Radara, postanawia zagrać o nią w pokera.

4077 szpital polowy zostaje poproszony o udział w filmie dokumentalnym, który ma ukazywać ciężką pracę frontowych chirurgów. Sokole Oko i Traper stwierdzają, że materiał filmowy nakręcony przez porucznika Brickera jest pretensjonalny i nieprawdziwy. W wyniku ich buntu Bricker wyjeżdża, a Sokole Oko postanawia wyprodukować własny film.

Wiedząc, że pod nieobecność Blake’a, Frank nie zgodzi się na danie mu urlopu, Sokole Oko postanawia udawać wariata, aby dostać trochę wolnego po wielogodzinnym staniu przy stole operacyjnym. Jego plan może się jednak nie powieść, ponieważ Gorące Wargi postanawia poddać go badaniu psychiatrycznemu i w tym celu sprowadza dr Shermana.

Pilot helikoptera przewożącego rannych przejmuje się brakiem listu od żony i chce zostać odesłany do domu. Po tym, jak Blake odmownie załatwia jego prośbę, uruchamia się cała seria „wypadków”, w tym eksplodująca latryna oraz taranujący namiot pułkownika jeep, co daje jasno do zrozumienia, że ktoś czyha na życie Henry’ego.

Wysoka ocena wydajności jednostki sprawia, że Henry w nagrodę zostaje przeniesiony na stanowisko administracyjne do Tokio, ale kadencja Franka jako oficera dowodzącego jest gorsza niż walka z koreańską armią. Sokole Oko i Traper knują zawiły plan, jak sprowadzić Blake’a z powrotem, a gdy to nie skutkuje mówią mu, że Radar zapadł na tajemniczą chorobę.

Wkrótce po tym, jak Sokole Oko chowa wygraną w pokera do swojej szafki, na terenie szpitala zaczynają ginąć wartościowe przedmioty. Sfrustrowany nieudanymi próbami złapania złodzieja, pułkownik Blake nakazuje przeszukanie wszystkich namiotów. Skradzione przedmioty zostają znalezione w szafce Sokolego Oka, a Gorące Wargi i major Burns zamierzają postawić go przed sądem wojennym. Chcąc dowieść prawdy, Sokole Oko postanawia przeprowadzić śledztwo na własną rękę.

Ponieważ w sali pooperacyjnej brakuje łóżek, major Frank Burns zarządza odesłanie rannego jeńca z powrotem do obozu. Sokole Oko znajduje rozwiązanie i przenosi nieruchomego pacjenta do swojej kwatery. Dodatkowo jeniec wymaga transfuzji, a co gorsza ma rzadką grupę krwi, AB Rh-. Okazuje się, że jedyną osobą w jednostce mogącą być dawcą jest Burns. Sokole Oko i Traper „pożyczają” od niego pół litra krwi, gdy ten śpi, ale następnego dnia ich pacjent wykazuje objawy zapalenia wątroby.

List Sokolego Oka do jego ojca opisuje ze szczegółami okres świąt Bożego Narodzenia w szpitalu polowym, w tym to, jak Radar wysyła do domu jeepa po kawałku, wykład Henry’ego na temat seksu oraz jak Sokole Oko, przebrany w strój świętego Mikołaja, pomaga zranionemu żołnierzowi na polu bitwy.

Siostra Cutler daje Sokolemu Oku ultimatum – żadna pielęgniarka nie chce mieć do czynienia z lekarzami dopóki jeden z nich nie umówi się z niezdarną siostrą Edwiną. Sokole Oko nie jest w stanie nakłonić pani porucznik do zmiany zdania, zbiera zatem wszystkich w swoim namiocie i każe im wyciągać słomki, a ponieważ sam losuje najkrótszą, nie pozostaje mu nic innego niż dotrzymanie słowa i pójście z Edwiną na randkę.

Radar dostaje list od narzeczonej z Iowa, informujący o zerwaniu. Sokole Oko i Traper stwierdzają, że teraz najbardziej potrzeba mu nowej dziewczyny, ale większość pielęgniarek jest zbyt zajęta, bądź nie wykazuje zainteresowania. Jednak gdy pojawia się nowa porucznik Louise Anderson, Radar się w niej zadurza, a Sokole Oko pomaga mu w zdobyciu jej względów.

Sokole Oko mówi siostrze Theresie, że ciężarówka pełna dóbr i zapasów wysłana do jej sierocińca pochodzi do kapitana Tuttle’a. W rzeczywistości Tuttle to wymyślony w dzieciństwie przyjaciel Sokolego Oka. Wkrótce sława kapitana rośnie, w miarę jak rosną dostawy do sierocińca. Gorące Wargi jest nim szczególnie zainteresowana, ponieważ jego akta osobowe mówią, że ma 190 cm wzrostu, orzechowe oczy i kasztanowe włosy. Gdy wraz z Frankiem planuje zadzwonić do dowództwa, by wypytać o tajemniczego oficera, Sokole Oko musi się nieźle nagimnastykować, by prawdziwa tożsamość darczyńcy nie została ujawniona.

Po przejściu prostego zabiegu chirurgicznego, pułkownik Buzz Maxwell (Leslie Nielsen) chce natychmiast wrócić na pole bitwy. Pomimo, iż Sokole Oko i Traper chcą, aby odpoczywał, Maxwell twierdzi, że nie ma takiej potrzeby, a jako absolwent West Point zobowiązany jest do wykorzystania każdej okazji do robienia kariery. Radar dowiaduje się, że pułkownik znany jest z bezdusznego poświęcania życia żołnierzy i połowicznych zwycięstw w porównaniu z innymi dowódcami. Sokole Oko i Traper knują zatem jak oddalić go od działań wojennych.

W Korei pojawia się stary przyjaciel Sokolego Oka, aby napisać książkę na temat wojny. Frank, kontuzjowany podczas tańca z Gorącymi Wargami, chce się ubiegać o Purpurowe Serce, ponieważ został ranny w obrębie 10 mil od linii frontu. Dwaj pacjenci, zabandażowani od stóp do głów, walczą o salami, a trzeci okazuje się nieletni.

W kolejnym liście do swojego taty, Sokole Oko opisuje więcej zdarzeń z życia codziennego w jednostce, w tym jego nagie wtargnięcie do namiotu stołówki oraz historię mężczyzny udającego chirurga.

Nastała zima i wszyscy marzną, ponieważ armia nie dosłała żadnych ciepłych ubrań. Jedyną osobą, która nie musi narzekać na zimno jest Sokole Oko, bo nosi ciepłe kalesony. Traper usiłuje odkupić je od niego za 60 dolarów, ale ten odmawia. Dopiero gdy przyjaciel wykazuje objawy przeziębienia, Sokole Oko daje mu swoje kalesony, które wkrótce stają się najbardziej pożądanym towarem w jednostce.

Gdy pracownicy szpitala przygotowują się do wysłuchania radiowej transmisji meczu futbolowego armii i marynarki, obóz staje się celem ostrzału artylerii. Jednostka mobilizuje się do ochrony pacjentów. Szrapnel rani Henry’ego Blake’a, a Radar stara się założyć mu opatrunek. Pojawia się jednak o wiele poważniejszy problem. W samym środku obozu ląduje niewypał.

Swoim zwyczajem, Sokole Oko i Traper starają się obniżyć napięcie na sali operacyjnej, opowiadając zwariowane dowcipy, podczas gdy Frank jak zwykle na nich donosi, zazdrosny o chirurgiczne kompetencje kolegów. Mimo udanej operacji, stan jednego z pacjentów się pogarsza, a Sokole Oko uporczywie stara się znaleźć przyczynę.

Rozbisurmanienie Sokolego Oka i Trapera w kwestii dokuczania Frankowi doprowadza do tego, że major prosi o przeniesienie. Wraz z nim chce również odejść major Gorące Wargi. Zniecierpliwiony Henry, którego boli ząb, wyznacza dowcipnisiom podwójną służbę dopóki za kilka miesięcy nie pojawi się zastępstwo za Houlihan i Burnsa. Chcąc nakłonić Franka do pozostania, Sokole Oko, Traper i Radar przekonują go, że w okolicy znajdują się duże złoża złota.

Wiadomość o zawieszeniu broni wprawia obóz w radosny szał świętowania, rozstań i planowania przyszłości. Tymczasem Ho-Jon po kawałku wywozi obozowy sprzęt, a gdy zaczyna dobierać się do głośnika, nadchodzi komunikat, że wojna się jeszcze nie skończyła.

Podczas gdy obwoźna trupa artystów zabawia pacjentów szpitala polowego, Traper musi poradzić sobie z trudnym przypadkiem, a Henry martwi się, gdy jego żona zaczyna rodzić. Ponadto Frank robi psikusy Sokolemu Oku, a pewien mający jechać do domu dentysta obawia się, że przed jego wyjazdem dojdzie do jakiejś katastrofy.

Kapitan Philip Hildebrand, psychiatra armii, zostaje wysłany, by przebadać jednostkę pod kątem możliwych problemów natury psychicznej. Informuje pułkownika Blake’a, iż jego obecność powinna zostać zachowana w tajemnicy. Gdy Blake opowiada Hildebrandowi z jakimi wspaniałymi ludźmi pracuje, do namiotu wkracza Klinger w wieczorowej sukni ze stanikiem przyklejonym do nadgarstka. Chcąc uniknąć dalszych wpadek, Blake wyjaśnia misję Hildebranda podwładnym i prosi, by się poprawnie zachowywali.

Nieudolny, choć punktualny, północnokoreański pilot codziennie o 17:00 zrzuca pocisk moździerzowy na zakamuflowany skład amunicji. Zawsze pudłuje, co sprawia, że jego wyczyny stają się źródłem rozrywki dla personelu jednostki. Sokole Oko, Traper, Blake, ojciec Mulcahy i Radar zakładają się o to, na jaką odległość nie uda mu się trafić. Traktujący poważnie wojnę Frank, nie pochwala zakładów i postanawia sprowadzić ciężką artylerię. W obozie pojawia się generał Clayton, aby ocenić sytuację. Punktualnie o 17:00 wszyscy czekają na kolejny nalot, po czym w końcu pilotowi udaje się w coś trafić – a jest to jeep generała.

Radar pisze raport do kwatery głównej, podsumowując wydarzenia minionego tygodnia. W trakcie wykonywania zabiegu, Sokole Oko flirtuje z nową pielęgniarką o imieniu Erika. Pewien chiński jeniec wojenny dostaje ataku szału i biega po sali operacyjnej ze skalpelem, raniąc Erikę i odcinając przewody aparatury podtrzymującej życie operowanego przez Trapera rannego. Klingerowi udaje się poskromić więźnia, tym niemniej z braku tlenu, pacjent Trapera znajduje się teraz w stanie krytycznym.

Sokole Oko i Traper operują południowokoreańskich farmerów, których wioska została rzekomo zniszczona przez północnokoreańską artylerię. Obaj wiedzą, że w obrębie mil od tego miejsca nie ma wrogiej armii i dochodzą do wniosku, że ostrzał przeprowadziły siły amerykańskie.

Sokole Oko, który ostatnie 24 godziny spędził na sali operacyjnej, nalega, że zajmie się kolejnym transportem rannych, pomimo protestów ze strony Trapera i Radara. Po opatrzeniu ostatniej grupy ofiar, pada ze zmęczenia, a po przebudzeniu rozkojarzony stwierdza, że w Korei jest wojna, więc dyktuje Radarowi telegram do prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Pięcioletni, ranny koreański chłopczyk, którego rodzice zaginęli, staje się ulubieńcem całej jednostki. Sokole Oko czyta mu fragmenty seksownej książki, Radar pożycza swojego pluszowego misia, a Klinger bawi się w rzucanie piłką. Podczas gdy Sokole Oko i Traper starają się odnaleźć rodzinę malucha, Blake usiłuje zorganizować umieszczenie go w miejscowym sierocińcu. Jedyną osobą, której nie podoba się obecność chłopca jest Frank Burns, zazdrosny o uwagę, jaką mu poświęca major Gorące Wargi.

Phil Walker prosi Sokole Oko o zbadanie koreańskiego niemowlęcia. Ten diagnozuje kolkę i przy okazji dowiaduje się, że kapral jest jego ojcem. Walker prosi Sokole Oko o pomoc w wywiezieniu dziecka i jego matki, Kim, do Stanów. Nie są oficjalnie małżeństwem, chociaż Koreance się wydaje, że kucharz udzielił im ślubu. Sokole Oko obiecuje pomóc, ale najpierw musi stawić czoła porucznikowi Willisowi.

Radar i pułkownik Blake zostają wezwani do kwatery głównej regimentu, gdzie stają przed komisją, by odpowiedzieć na zarzuty Franka i Gorących Warg, którzy twierdzą, że Henry jest niezdolny do dowodzenia jednostką. Pierwsze oskarżenie dotyczy wyścigu szpitalnych wózków, który odbył się na terenie obozu w dniu Kentucky Derby. Henry nie zaprzecza, ale dodaje, że Frank i Gorące Wargi zabawiali się w tym czasie w inną grę na tyłach kantyny. Drugi zarzut odnosi się bezpośrednio do Radara, który rzekomo dorabia na boku handlując butami, a trzeci do Klingera i jego ostatniej próby ucieczki z armii za pomocą lotni domowej roboty. W rezultacie Radar zostaje...

Kolejny list Sokolego Oka do ojca opowiada o żołnierzu bigocie, który wymaga transfuzji i nie chce krwi od kogoś, kto nie ma „właściwego koloru” skóry, oczekującym na operację rannym z niewybuchłym granatem w klatce piersiowej, rodzinnych filmach Henry’ego oraz codziennych zajęciach personelu jednostki.

Sokole Oko zabiera nową pielęgniarkę, Suzanne, na piknik. Wkrótce ktoś zaczyna do nich strzelać. Po tym, jak okazuje się, że nie są to trenujący obok na strzelnicy Frank i Gorące Wargi, cała czwórka zdaje sobie sprawę, że mają do czynienia ze snajperem. Zanim docierają do obozu, strzelec rani lekko kilka osób. Podczas gdy pułkownik Blake i Radar zostają przyparci w namiocie z prysznicami, większości personelu udaje się schronić się w szpitalu. Traper dzwoni do kwatery głównej po pomoc, ale ta może nadejść dopiero następnego dnia. Nadjeżdża ambulans z rannymi. Chcąc przenieść ich bezpiecznie do szpitala, Sokole Oko, Henry i Traper wywieszają białą...

Z powodu epidemii grypy, Traper, Frank i Henry są niezdolni do służby, podczas gdy Sokole Oko musi zajmować się rannymi jako jedyny dostępny lekarz. Radar stara się sprowadzić chirurgów z innych szpitali, ale tam również grypa zbiera swoje żniwo. Sokole Oko organizuje zespoły operacyjne z pozostałych, jeszcze zdrowych osób. Pozwala wyższej stopniem major Gorące Wargi dowodzić i zająć się administracją, a sam przejmuje zarządzanie sprawami natury medycznej.

Sokole Oko i Traper odkrywają, że pacjent, którego operowali ma wysoką gorączkę. Pobierają próbkę krwi do laboratorium i dowiadują się, że muszą ją wysłać do Tokio. Oznacza to 72-godzinną zwłokę zanim dowiedzą się, co dolega ich choremu. Wdzierają się zatem do biura Henry’ego, żądając by ten sprowadził inkubator. Pomimo niechęci Blake’a, Radar wysyła odpowiednie dokumenty. Po kilku dniach, w obozie pojawia się kapitan Sloan z biura kwatermistrzostwa informując, że szpitalowi nie przysługuje inkubator, ale w zamian mogą dostać piec do pizzy. Sokole Oko nakazuje Radarowi dzwonić gdzie się da, dopóki ten nie dowiaduje się, że jest ktoś, kto posiada...

Major Sidney Freedman, psychiatra, oraz kapitan Sam Pak, oficer armii południowokoreańskiej, przyjeżdżają do jednostki na „konferencję”, która faktycznie okazuje się grą w pokera, w której uczestniczą Sokole Oko, Traper, pułkownik Blake i Klinger. Radar pożycza jeepa Henry’ego, żeby pojechać do miasta, podczas gdy Burns przygotowuje się do operacji. Po tym, jak Frank dowiaduje się, że jego pacjent to oficer wywiadu, odmawia dokonania zabiegu w obawie, że może dojść do ujawnienia tajemnic wojskowych.

Gorące Wargi dostaje list, który źle na nią wpływa. Dowiaduje się, że jej przyjaciółka wyszła za mąż za lekarza, ma dzieci i mieszka teraz w pięknym domu z basenem. Ona nie ma nic, nawet Franka. Czując, że zasługuje na więcej, udaje się do pułkownika Blake’a z prośbą o przeniesienie, po czym oskarża Sokole Oko i Trapera o podważanie jej autorytetu i wygarnia Henry’emu, iż jest pozbawionym kręgosłupa, wędkującym na muchę oszustem. Pułkownik daje jej odpowiednie dokumenty pod warunkiem, że sprawa na razie zostanie zachowana w tajemnicy. Jednak Radar podsłuchuje rozmowę i ogłasza odejście Gorących Warg przez megafon.

Sokole Oko zostaje wezwany do sali operacyjnej, gdzie musi zająć się żołnierzem z raną w klatce piersiowej. Henry powiadamia go, że pacjent to syn generała Mitchella. Nie robi to na nim wrażenia, w odróżnieniu od Franka, który chce asystować przy zabiegu, co w rezultacie doprowadza do sprzeczki. Tymczasem Klinger ma nowy pomysł na to jak odejść z armii, udając, że jest w ciąży. Po przyjeździe generała Mitchella, Henry przekazuje mu, iż jego syn operowany był przez Sokole Oko i Trapera, za co lekarze zostają nagrodzeni trzydniową przepustką do Tokio. Bawią się tam tak dobrze, że żandarmeria musi eskortować ich z powrotem do jednostki.

Pułkownik Blake wraca z podróży do Tokio, co z ulgą odczuwają Sokole Oko i Traper, których nie cieszyło tymczasowe dowództwo Franka. Henry oznajmia, że w trakcie pobytu w Japonii zakochał się w dwudziestoletniej Nancy Sue Parker. Przyjaciele starają się mu przypomnieć, że jest żonaty, co nie odnosi żadnego skutku. Henry farbuje włosy i biega, chcąc wyglądać młodziej, a gdy przybywa jego wybranka, wydaje się być nią nadal oczarowany.

Zgłoszone przez Sokole Oko trzy miesiące temu zapotrzebowanie na nową parę butów nadal nie zostaje rozpatrzone. Traper sugeruje, żeby zwrócił się do sierżanta Zale’a, odpowiedzialnego za zaopatrzenie. Zale obiecuje pomóc, o ile Sokole Oko załatwi mu wizytę u dentysty, dr Futtermana. Natomiast Futterman przyjmie Zale’a za trzydniowy urlop w Tokio. Sokole Oko i Traper udają się do Henry’ego, by załatwić przepustkę, a ten, zdenerwowany, że Gorące Wargi pisze złośliwy raport do generała, obiecuje załatwić sprawę pozytywnie pod warunkiem, że zdejmą mu z głowy problem z nadgorliwą panią major.

Szeregowy Danny Baker, młody żołnierz z bardzo dużym nosem, zostaje przywieziony do jednostki przez żandarmerię po tym, jak zdezerterował. Baker wyznaje ojcu Mulcahy, że nos rujnuje mu życie. Wielebny prowadzi młodzieńca do Sokolego Oka i Trapera, ale ci nie mogą wykonać nie przewidzianej w regulaminie operacji. Postanawiają zatem zwabić do szpitala majora Stanleya Robbinsa, świetnego chirurga plastycznego z Tokio.

Pięcioosobowa koreańska rodzina sprowadza się do jednostki i rozpoczyna budowę domu w samym środku obozu. Pułkownik Blake wzywa kapitana Sama Paka, koreańskiego chirurga, by dowiedział się w czym rzecz. Pak raportuje, że jednostka zlokalizowana jest na rodzinnej farmie wieśniaków, którzy przybyli ją odzyskać.

Ponieważ na froncie jest trochę spokojniej, w szpitalu nie ma poszkodowanych. Blake się opala, ojciec Mulcahy sędziuje mecz baseballa, a Klinger ponawia swoje próby odejścia z wojska. Tymczasem po rozmowie z Gorącymi Wargami, Frank opornie się zgadza, by poprosić Sokole Oko o zoperowanie jego przepukliny. Na krótko przed rozpoczęciem zabiegu okazuje się jednak, że do szpitala ma zostać przywieziony kolejny transport rannych. Ponieważ brakuje krwi, ojciec Mulcahy organizuje dawców, podczas gdy Radar stara się dodzwonić do jednostki artylerii i powstrzymać grad pocisków spadających w pobliżu szpitala.

Pułkownik Blake zwołuje spotkanie personelu chirurgicznego i powiadamia wszystkich, że wróg odciął ich drogi dostaw. Gorące Wargi sugeruje, aby podjąć drastyczne kroki, w celu opanowania sytuacji. Frank ma odpowiadać za dystrybucję jedzenia, Traper za ogrzewanie i elektryczność, Sokole Oko za konserwację i ogólne zapasy. Gorące Wargi zajmuje się pielęgniarkami, a ojciec Mulcahy utrzymaniem dobrego morale. Odpowiedzialny za zakwaterowanie Radar dostawia trzy łóżka w kwaterze chirurgów, żeby zaoszczędzić na ogrzewaniu. W ramach odwetu, wściekły Trapper wrzuca jego podkładkę do pisania do pieca.

Major Frank Burns, wspomagany przez Gorące Wargi, bada pacjentów w sali pooperacyjnej i wygląda na to, że zamierza wysłać ich z powrotem na pole walki, czy są na to gotowi czy nie. Szeregowy George Weston oprócz ran ma na ciele mnóstwo siniaków, więc Frank zamierza mu dać reprymendę za wdawanie się w bójki. Kilka dni później, kuśtykający o lasce Weston prosi Sokole Oko o odesłanie go na front. Zapytany o siniaki mówi, że został pobity, ponieważ jest homoseksualistą. Frank zamierza doprowadzić do karnego zwolnienia George’a z wojska, więc Sokole Oko i Traper postanawiają go szantażować, żeby do tego nie dopuścić.

Nadchodzi poczta, a Radar zostaje niemal stratowany przez personel, niecierpliwie oczekujący na wieści z domu. Traper dostaje połamane ciasteczka i zdjęcia córek, co sprawia, że tęskni za domem. Henry otrzymuje obiecująco wyglądające pudełko z książeczką czekową do spłacenia. Sokolemu Oku siostra przysyła zrobiony na drutach sweter, który pomieściłby jego i Trapera. Frank dowiaduje się od swojego maklera, że zarobił w zeszłym miesiącu dwa tysiące dolarów. Klinger przychodzi do pułkownika z mokrym od łez listem matki, w którym pisze, że jego ojciec umiera, myśląc, że da mu to powód do zwolnienia z wojska. Natomiast Radar ma problem z poznaną korespondencyjnie...

Niezrównany pułkownik Flagg łamie rękę podczas katastrofy helikoptera. Odmawia przyjęcia morfiny i zwierza się Blake’owi, że jest agentem CIA, prosząc o zachowanie tajemnicy. Radar, który podsłuchiwał rozmowę przez ścianę, używając do tego stetoskopu, informuje wszystkich, że Flagg jest CPA – dyplomowanym księgowym. W jednostce pojawia się oficer wywiadu wojskowego Vinnie Pratt i mówi Traperowi, że Flagg sam złamał sobie rękę i wysłał do szpitala, żeby móc powęszyć oraz zdobyć informacje, dzięki którym zrobi dobre wrażenie na przełożonych.

Do jednostki przyjeżdża z wizytą generał Steele, nowy dowódca regionu. 68-letni weteran zjadł zęby na wojnie i jest zwolennikiem surowej dyscypliny. Każe pedantycznemu Frankowi usunąć włosy z nosa oraz rozkazuje Gorącym Wargom „wciągnąć brzuch i wypiąć pierś”, mówiąc Blake’owi, że zacytował Pershinga. Po kolejnych dziwnych komentarzach i niepokojącym zachowaniu generała, Sokole Oko dochodzi do wniosku, że ten cierpi na psychozę i robi wszystko, by odesłać go do szpitala w Seulu.

Z powodu wciąż napływających rannych, Sokole Oko i Traper muszą po raz kolejny odwołać swoją podróż do Tokio. W trakcie przeprowadzania kolejnych operacji, Sokole Oko zauważa, że zajmują się nadzwyczaj dużą ilością lekkich przypadków. Okazuje się, że Frank najpierw przysyła Amerykanów, potem sojuszników, a na końcu wrogów, zamiast kierować najciężej poszkodowanych, co skłania Sokole Oko i Trapera do odejścia. W międzyczasie okazuje się jednak, że dziewięciu pojmanych przez wroga żołnierzy wymaga pomocy medycznej, której Chińczycy nie są im w stanie udzielić. Gotowi są przekazać ich do szpitala polowego, o ile odbiorą ich tylko nieuzbrojeni lekarze...

Pułkownik Henry Blake jest na wyjeździe, więc ponownie rządy w jednostce sprawuje major Burns. Po przeprowadzeniu zgodnej z protokołem ceremonii wieszania flagi, inspekcji uzbrojenia oraz kolejnej potyczki z Klingerem, Frank wyciąga Sokole Oko z łóżka oznajmiając, że został wyznaczony na oficera dyżurnego. Po zakończeniu nadzorowania zmiany warty, Sokole Oko zapada w wielokrotnie przerywaną drzemkę w biurze Blake’a, aż do przyjazdu pułkownika Flagga z ciężko rannym północnokoreańskim jeńcem, którego czeka przesłuchanie w Seulu zanim zostanie stracony za szpiegostwo.

Słynny wojownik, generał Kelly „Żelazne Nerwy”, przyjeżdża z wizytą do jednostki, ponieważ jest pod wrażeniem jej wspaniałych wyników. Blake pokazuje mu pracujących na sali operacyjnej chirurgów, ale ten zainteresowany jest jedynie ładnymi pielęgniarkami. W klubie oficerskim generałowi wpada w oko Gorące Wargi. Odsyła zatem swojego współpracownika i Franka na inspekcję obozu, po czym udaje się z panią major do jej kwatery. Gdy Sokole Oko i Traper już śpią, budzi ich Gorące Wargi i nalega, żeby z nią poszli. Okazuje się, że generał Kelly leży nieżywy na łóżku w jej namiocie. Lekarze stwierdzają atak serca.

Ranni przybywają helikopterami, ambulansami oraz jeepami i wkrótce sala operacyjna się zapełnia. Oprócz huku przelatujących nad głowami samolotów odrzutowych, w pobliżu rozbrzmiewają eksplozje pocisków artyleryjskich. Wszyscy w jednostce stawiają się do pracy, podczas gdy Sokole Oko, Traper i Henry pracują na najwyższych obrotach. W pewnym momencie Blake upuszcza swoje narzędzia, co zwraca uwagę Sokolego Oka, który diagnozuje u niego początki reumatyzmu. Dla pułkownika może to oznaczać bilet do domu. Przybywa ojciec Mulcahy, aby napisać list za jednego z pacjentów, który chce wyznać żonie swoje zdrady. Traper sygnalizuje wielebnemu, żeby go jednak...

W Korei nastała wiosna, która skłania wszystkich do flirtowania. Frank i Gorące Wargi udają się na piknik. Klinger oświadcza Blake’owi, że ma zamiar zawrzeć związek małżeński, mając nadzieję, że w ten sposób uda mu się wrócić do domu. Natomiast Radar zaczyna interesować się pielęgniarką o imieniu Louise i wciąż wymyśla jakieś sprawy służbowe, żeby przebywać w jej towarzystwie. Pułkownik Blake nie ma zamiaru pozwolić Klingerowi na opuszczenie Korei, ale ponieważ nie jest bez serca, zgadza się na przeprowadzenie ceremonii ślubnej drogą radiową.

Cały personel jednostki dostaje rozkaz poddania się badaniom kontrolnym. Poborowi zbadani zostaną przez oficerów, a oficerowie przebadają siebie nawzajem. W kantynie, Traper sprawdza gardła i migdałki, podczas gdy Sokole Oko bada serca i płuca. Klinger po raz kolejny próbuje załatwić sobie żółte papiery. Gdy nikt tego nie widzi, Traper krzywi się z bólu i łapie za brzuch. Sokole Oko bada Gorące Wargi. Major cieszy się dobrym zdrowiem, ale mogłaby zgubić parę kilogramów. Powinna również przestać dojadać między posiłkami. Tymczasem Traper początkowo odmawia poddania się badaniu, ale w końcu przyznaje, że ma wrzody, co potwierdza zdjęcie rentgenowskie.

Pułkownik Blake i ojciec Mulcahy otrzymują niepokojące wieści od swoich bliskich. Henry martwi się, że żona go zdradza, a siostra wielebnego chce porzucić religijne życie, wyjść za mąż i mieć dzieci. Tymczasem w szpitalu pojawia się pewna Koreanka i prosi Sokole Oko o obrzezanie jej synka. Ojciec dziecka jest Żydem i nakazał, żeby przeprowadzono odpowiednią ceremonię. Radar zostaje wysłany po rabina. Natomiast Frank i Gorące Wargi podejrzewają, że zabieg jest niezgodny z regulaminem i planują raz na zawsze rozprawić się z Sokolim Okiem.

W pewną deszczową noc, Sokole Oko i Traper wracają do swojej kwatery, natrafiając na Franka nadzorującego demontaż ich destylarni. Henry przebywa na konferencji medycznej, więc Burns ponownie pełni obowiązki dowódcy. Major postanawia dowieść, że obaj chirurdzy są alkoholikami. Ponadto zarządza prohibicję na terenie całej jednostki.

Zagrożenie zrzutem spadochronowym wroga obliguje szpital polowy do ewakuacji pacjentów i pielęgniarek do innej jednostki, gdzie będą bezpieczniejsi. Frank rozstaje się czule z Gorącymi Wargami, przekazując jej lok swoich włosów. Traper i Sokole Oko żegnają się z ich ulubionymi pielęgniarkami. W tym samym czasie Klinger dokonuje kolejnej próby ucieczki, ukrywając się marynarskim worku. Po wyjeździe pielęgniarek, Frank nakazuje kopanie okopów. Inni, w tym Radar i ojciec Mulcahy muszą zastąpić brakujący personel medyczny.

Znużony jedzeniem wątróbki i ryby jedenasty dzień z rzędu, Sokole Oko marzy o żeberkach z jego ulubionej jadłodajni w Chicago. Rozmyśla o nich przez całą noc i w końcu budzi Radara, żeby ten zadzwonił do Stanów. Po trzech dniach udaje im się zlokalizować restaurację i zamówić 20 kilogramów żeberek wraz z pięcioma litrami sosu. Teraz trzeba się zastanowić, jak je dostarczyć do Korei.

Korzystając z magnetofonu Trapera, Sokole Oko nagrywa wiadomość dla ojca, informując go o wydarzeniach poprzedniego dnia. Opowiada o tym, jak Frank dokonuje oceny stanu zdrowia rannych, przy czym bardziej interesuje go papierkowa robota niż pacjenci i jak Klinger przywozi jeepem luksemburskiego porucznika. Kolejnym pacjentem jest pewien Turek. Chociaż ranny i po podaniu środków uspokajających, rzuca się na wszystkie strony, wymachując nożem. Następnie pojawia się porucznik Smith, wnosząc swojego sierżanta. Gdy Frank domaga się, by mu zasalutował, Smith wyciąga broń. Tymczasem Turek wstaje ze stołu operacyjnego, a przeznaczona dla niego igła wbija...

Sokole Oko zauważa zadrapanie na dłoni Radara i dowiaduje się, że ten został pogryziony przez psa. Nakazuje kapralowi odnalezienie zwierzęcia, aby móc je przebadać pod kątem wścieklizny. Po bitwie z batalionem czołgów, do szpitala trafia duża liczba rannych. Jeden z nich, Travis, jest sparaliżowany pomimo, iż nie ma żadnych widocznych obrażeń. Pacjent twierdzi, że stracił przytomność podczas ataku i obudził się w takim stanie. Podejrzewając problem natury psychicznej, Sokole Oko konsultuje się z psychiatrą, który radzi żeby zostawić Travisa samemu sobie, nie karmić go, nie myć i nie robić niczego, co potwierdzałoby jego bezradność. Gorące Wargi...

Wrażliwy Radar stworzył własne, małe zoo, składające się z królika, oposa, ptaka i żółwia, które zamieszkują prowizoryczną klatkę. Tymczasem do szpitala przywiezieni zostają ranni Grecy. Wkrótce w obozie pojawia się pułkownik Andropolis, by osobiście podziękować za opiekę nad jego ludźmi. Ponieważ nadchodzi grecka Wielkanoc, w ramach wdzięczności, darowuje jagnię na świąteczną ucztę. Nie mogąc znieść myśli o zabiciu baranka, Radar wykrada go z kantyny i wysyła na swoją rodzinną farmę.

Podczas nieustannego ataku z powietrza, na latrynę spada bomba. Przebywający w niej Blake i Mulcahy zostają wyciągnięci spod gruzów stosunkowo bez uszczerbku. Nie jest lepiej, gdy na salę operacyjną trafia pacjent z odbezpieczonym granatem przymocowanym drutem do ciała. Sokole Oko i Traper starają się zdjąć drut i wyrzucić granat tak daleko jak się da. Radarowi w końcu udaje się połączyć z kwaterą główną, by dowiedzieć się, że ostrzeliwuje ich własna artyleria.

Z tablicy ogłoszeń wynika, że pułkownik Blake da wykład na temat seksu. Podczas spotkania mówi on żołnierzom, żeby nie przyczyniali się do nadmiernego wzrostu populacji w Azji, po czym Burns wtrąca się z przemową na temat patriotyzmu. Kolejna informacja zachęca do oszczędzania. Gorące Wargi prosi zatem Franka o pożyczkę na prezent ślubny dla siostry, ale ten odmawia. Traper pisze list do córki, starając się przekazać jak tu jest i opisuje jednego z pacjentów, któremu uratował życie. A gdy pojawia się komunikat o projekcji filmu z Shirley Temple, Klinger przychodzi na seans w kapeluszu z szerokim rondem i popada w konflikt z sierżantem Zalem, któremu...

Podczas pobytu w Tokio, Sokole Oko i Traper rzucają wyzwanie starszemu lekarzowi, weteranowi dwóch wojen, zapraszając go do odwiedzenia ich szpitala polowego. 60-letni dr Borelli wyraża zgodę i przyjeżdża z nimi do Korei. Sokole Oko i Traper zabierają go do swojej kwatery na martini, którego nie mają okazji wypić z powodu wezwania do szpitala. Borelli dołącza do wszystkich na sali operacyjnej w charakterze obserwatora i natychmiast interweniuje, gdy Frank zamierza amputować zmiażdżoną nogę. Kończynę można uratować, ale potrzebny jest przeszczep tętnicy.

Gorące Wargi pochłonięta jest nadchodzącą wizytą pułkownik Rachel Reese z korpusu pielęgniarek. Gdy upuszcza skalpel na sali operacyjnej, Sokole Oko prosi o pomoc inną instrumentariuszkę. Obrażona, pani major zadręcza Franka, żeby ją pomścił. Burns się zgadza i uderza Sokole Oko ręcznikiem, na co ten odpowiada prawym sierpowym, trafiając go w oko. Frank idzie na skargę do pułkownika Blake’a, żądając zwołania sądu wojennego. Niechętnie, Henry nakłada na Sokole Oko areszt domowy. Tymczasem Traper przedstawia dowody na to, że major poślizgnął się na kawałku mydła.

Henry otrzymuje wiadomość, że punkt pierwszej pomocy kompanii I trafił pod ostrzał artylerii i niezwłocznie potrzebuje przeszkolonego personelu. Ich chirurg został zabity, zatem proszą o nowego wraz z pielęgniarką oraz sanitariuszem. Blake pyta o ochotników, jako pierwsza zgłasza się Gorące Wargi. Lekarze ciągną słomki, a Sokole Oko wyciąga najkrótszą. Tymczasem ojciec Mulcahy wybiera Klingera na sanitariusza. Wszyscy w jednostce odczuwają niebezpieczeństwo, z jakim przyjdzie się tym trojgu zmierzyć, ale pokrywają emocje czarnym humorem. Gdy ekipa dociera na miejsce, okazuje się, że punkt pierwszej pomocy mieści się w zbombardowanej szkole. Pozbawiony...

Koreański pomocnik (Soon-Taik Oh) musi się zobaczyć z ciężarną żoną, a zaprzyjaźnieni z nim Traper i Sokole Oko starają się podstępem załatwić mu przepustkę. Wkrótce obaj lekarze zostają przydzieleni do przeprowadzenia badań personelu składającego podanie o zgodę na zawarcie małżeństwa. Jednym z nich jest Danny McShane, który zamierza ożenić się z miejscową prostytutką. Sokole Oko stara się odwieść Danny’ego od tego pomysłu, ale ten nalega, że oboje z Song Hi się kochają.

Pogłoski na temat wizyty generała Douglasa MacArthura przewracają jednostkę do góry nogami. Henry rozmyśla, że przyniesie mu to rozgłos w Bloomington, gdzie będzie w stanie pobierać opłatę w wysokości 75 dolarów za wycięcie migdałków. Kilka dni później, pułkownik Whitman przekazuje instrukcje odnośnie pobytu generała, sugerując, żeby nie trzymać Klingera na widoku. MacArthur zostanie powitany przez Henry’ego, a następnie zje lunch w kantynie z resztą personelu. Whitman uważa, że dobrze byłoby pokazać pracę chirurgów, więc Sokole Oko proponuje, że wykona histerektomię u Franka Burnsa.

Podczas gdy Traper gra non-stop w pokera, Sokole Oko pełni rolę oficera wypłacającego żołd. Po wykonaniu pracy, dr Pierce oddaje Radarowi niewypłacone dziesięć dolarów, co trzeba zgłosić za pomocą formularza refundacyjnego. Tymczasem Quoc, który zawsze pojawia się w jednostce w dniu wypłaty, sprzedaje Frankowi dwa sznury pereł, jeden prawdziwy dla żony, a drugi będący imitacją, na wypadek gdyby major miał kogoś na boku. Klinger proponuje Blake’owi swoje oszczędności w zamian za zwolnienie z wojska. Natomiast ojciec Mulcahy stara się zebrać pieniądze na sierociniec, ale dostaje jedynie trochę monet.

Trzej złodzieje włamują się do namiotu z zapasami. Jeden z nich zostaje aresztowany przez Klingera, który łapie go za pomocą swojej etoli z norek. Opatrując włamywacza, Sokole Oko i Traper dowiadują się, że kradł penicylinę. Perkins, bo tak się nazywa, nie wyjawia jednak do czego lek był mu potrzebny. Tymczasem do obozu przybywa pułkownik Flagg z CIA, który poszukuje Perkinsa – chce go przesłuchać oraz aresztować. Pozwala jednak więźniowi uciec, sfingując bójkę. Wkrótce w magazynie grasuje kolejny złodziej – okazuje się, iż tym razem to Flagg kradnie penicylinę. Przyparty do muru, oficer wywiadu wyjaśnia, że kupuje za nią informacje od Korei Północnej.

Sentymentalne chwile przeplatają się z pożegnalnym zamieszaniem, gdy pułkownik Blake dowiaduje się, że wraca do domu, a major Burns przygotowuje do przejęcia dowodzenia, planując z Gorącymi Wargami zmianę wystroju biura. Przyjaciele żegnają się z Henrym w barze u Rosie, gdzie Sokole Oko zdziera jego wojskowe insygnia i oficjalnie ogłasza cywilem. Następnego ranka, Blake przychodzi pożegnać się z Sokolim Okiem, Traperem, Radarem i Klingerem ubranym w kostium Carmen Mirandy. Przywożeni są kolejni ranni, ale Henry jest już w drodze do domu.

Frank Burns dowodzi szpitalem polowym. Sokole Oko wraca skacowany z urlopu w Tokio i dowiaduje się, że Traper został zwolniony z wojska. Jedzie z Radarem na złamanie karku na lotnisko, ale okazuje się, że samolot z przyjacielem już odleciał. Daje mu to jednak okazję poznania B.J.’a, który przyjechał w miejsce Trapera.

Sokole Oko buduje bar w swoim namiocie z pomocą nowego współlokatora, B.J.'a Hunnicuta. Do obozu przybywa nowy oficer dowodzący – pułkownik Sherman Potter, który służył kiedyś w kawalerii.

Sokole Oko i B.J. pełnią służbę na nocnej zmianie, mając na głowie tłum niesfornych pacjentów. W międzyczasie Margaret mówi Frankowi, że zachowuje wszystkie miłosne listy od niego, a ten plądruje jej namiot, żeby je odzyskać.

Sokole Oko dowiaduje się, że wskutek urzędniczej pomyłki, został uznany za zmarłego. Frank uważa akt zgonu za kolejną okazję do robienia wygłupów. Ma oczywiście rację, bo przecież martwe zwłoki nie mogą operować ani stawać do raportu.

Sokole Oko i B.J. zgadzają się pomóc koledze, który po powrocie do domu chce otworzyć koreańską restaurację. Jednak Frank odmawia współpracy dopóki nie zostaje zamieszany w idiotyczny wypadek z czołgiem.

Sokole Oko, B.J., pułkownik Potter, Frank i Radar zdani są na własne siły po tym, jak w drodze powrotnej z konferencji medycznej ich autobus psuje się na kompletnym pustkowiu.

Pułkownik Potter pisze list do żony z okazji rocznicy ich ślubu. Tymczasem Frank i Margaret usiłują znaleźć dla niego idealny prezent, ale zostają przelicytowani przez Radara.

Podczas ataku rakietowego szpital polowy przyjmuje koreańskich podopiecznych siostry Cratty, w tym ciężarną dziewczynę z raną po kuli. Tymczasem Frank oskarża jedną z sierot o kradzież jego nowego i przyznanego za wątpliwe zasługi Purpurowego Serca.

W ostatnio przywiezionej grupie poszkodowanych znajduje się pilot bombowca, który twierdzi, iż jest Jezusem Chrystusem. Frank i Margaret uważają, że pacjent symuluje nerwicę frontową, aby uzyskać zwolnienie z wojska, więc ścigają pułkownika Flagga, żeby pomógł go zdemaskować.

W ostatnio przywiezionej grupie poszkodowanych znajduje się pilot bombowca, który twierdzi, iż jest Jezusem Chrystusem. Frank i Margaret uważają, że pacjent symuluje nerwicę frontową, aby uzyskać zwolnienie z wojska, więc ścigają pułkownika Flagga, żeby pomógł go zdemaskować.

Sokole Oko ratuje życie pułkownika, który chce, by chirurg dostał reprymendę za brak okazywania szacunku. B.J. usiłuje ocalić małżeństwo przyjaciela, który dowiedział się o zdradzie żony, a Frank dostaje paranoi, że wszyscy Koreańczycy ukrywają i zakopują bomby.

Jednostka wprowadza nagrodę dla „żołnierza miesiąca”, a jest nią tygodniowy urlop w Tokio. Klinger i Radar stają na głowie, by na nią zasłużyć. Zwycięzcę ma wybrać Frank, ale zapada na rzadką gorączkę.

Ze zbrojowni w obozie ginie staromodny rewolwer, a Radar zostaje uznany za winnego kradzieży.

Pułkownik Potter otrzymuje wiadomość, że wkrótce zostanie dziadkiem, a major Burns dowiaduje się, iż jego żona wie o romansie z Margaret i żąda rozwodu.

Prosta prośba o sprowadzenie soku pomidorowego dla pułkownika Pottera zamienia się w absurdalną i pogmatwaną gehennę, gdy major Burns prosi o coś w zamian za zrobienie przysługi.

W liście do domu, Radar relacjonuje ostatnią serię inspekcji stóp oraz to, w jaki sposób urzeczywistniają się złe przeczucia żony pułkownika Pottera.

W ramach pijackiego żartu, Sokole Oko i B.J. umieszczają zawieszkę na dużym palcu u nogi nieprzytomnego Franka. Jednakże ich kawał przyjmuje zły obrót, gdy major zostaje przez przypadek przewieziony na linię frontu.

Jadąc sam jeepem, Sokole Oko ma wypadek i zostaje uratowany przez południowokoreańską rodzinę. Starając się nie zasnąć po przebytym wstrząsie mózgu, zaczyna snuć niekończącą się opowieść, ale jego wybawiciele nie są w stanie zrozumieć ani słowa.

Sokole Oko ma problemy z impotencją. Frank wystawia na aukcję szpitalne graty, a Radar jest zrozpaczony po tym, jak umiera pacjent, którym się szczególnie zainteresował.

Sokole Oko staje przed sądem wojskowym, oskarżony o wywołanie rewolty w czasie, gdy dowódcą był major Frank Burns.

Pomimo przeciwwskazań lekarzy, chorujący na cukrzycę pilot śmigłowca chce przewieźć z frontu jak największą liczbę rannych, by zyskać tytuł pilota roku.

Do szpitala polowego przyjeżdża pielęgniarka, która kiedyś mieszkała z Sokolim Okiem, a on nigdy nie pogodził się z ich rozstaniem. Jego złamane serce jeszcze bardziej krwawi, gdy dowiaduje się, że kobieta jest teraz mężatką.

Chińska armia przystępuje do wojny, niwecząc jakiekolwiek nadzieje personelu jednostki na szybkie rozwiązanie konfliktu i powrót do domu.

Korespondent wojenny Clete Roberts przeprowadza wywiady z członkami jednostki.

Nadciągające chińskie oddziały zbrojne wymuszają ewakuację szpitala w trakcie trwania zabiegu chirurgicznego. Sokole Oko, Margaret i Radar zostają na ochotnika, aby zająć się pacjentem, którego nie można przenieść.

Podczas tymczasowej służby w Tokio, Margaret się zaręcza, a zaskoczeni tym faktem chirurdzy szykują się na reakcję Franka, który, jak można było przewidzieć, przyjmuje tę wiadomość najciężej ze wszystkich.

Sokole Oko zostaje tymczasowo oślepiony wskutek wybuchu grzejnika i zaprzyjaźnia się z pacjentem, który stracił wzrok podczas walki. Frank znajduje sposób na wygrywanie zakładów bejsbolowych.

Chcąc spłacić dług karciany, pewien oficer fabrykuje dokumenty, na mocy których Radar zostaje awansowany do stopnia porucznika. Ten jednak odkrywa, że w starym miejscu trawa była bardziej zielona niż w oficerskim klubie.

Pielęgniarki, w tajemnicy przed Margaret, pomagają koleżance, mającej zakaz opuszczania swojego namiotu, spędzić noc z mężem żołnierzem, który pojawił się z niezapowiedzianą wizytą.

Margaret wyjeżdża w środku nocy, aby pomóc przy porodzie koreańskiego dziecka i nie wraca do obozu. Nikt nie zna miejsca jej pobytu, więc przyjeżdża pułkownik Flagg, by pomóc w przeprowadzeniu śledztwa odnośnie jej zniknięcia.

Psychiatra Sidney Freedman ma nadzieję, że wyleczy się z depresji w szpitalu polowym, gdzie wariackie zachowanie utrzymuje wszystkich przy zdrowych zmysłach. W trakcie swojego pobytu, Freedman pisze list do Zygmunta Freuda, podczas gdy reszta obozu musi znosić wygłupy tajemniczego żartownisia.

Ojciec Mulcahy, zaniepokojony brakiem doświadczenia na froncie, nalega, aby towarzyszyć Radarowi w pewnych sprawach.

Zamiast wydać go jako jeńca wojennego, Sokole Oko i B.J. pociągają za parę sznurków, żeby załatwić rannemu, północnokoreańskiemu chirurgowi możliwość pracy w swoim zespole.

Sokole Oko i Potter pomagają w koreańskiej klinice, po czym w drodze powrotnej do domu, zostają zaatakowani przez wroga. Tymczasem Klinger zaczyna udawać Cygankę, żeby dostać zwolnienie z wojska.

Podczas gdy Potter przebywa w Tokio, jego klacz się rozchorowuje, więc wszyscy stają na głowie, by ją uratować. Margaret prosi Sokole Oko, a nie Franka, żeby zoperował jej wyrostek robaczkowy.

Chcąc uratować życie miejscowego staruszka, który odmawia poddania się operacji, ponieważ wierzy, że szpital opanowały złe duchy, pułkownik Potter zezwala na przeprowadzenie koreańskiego egzorcyzmu.

Po tym, jak koszmary i lunatykowanie sprawiają, że Sokolemu Oku wydaje się, iż dostaje bzika, w szpitalu pojawia się psychiatra, dr Sidney Freedman.

Sokole Oko i B.J. obdarzają Franka, który obchodzi urodziny, prezentem, jaki tylko on jest w stanie docenić. Radar szlifuje swoje umiejętności kreatywnego pisania w ramach kursu korespondencyjnego.

Sokole Oko kontaktuje się przez radio ze swoim kumplem z marynarki w sprawie rozwiązania hasła z krzyżówki, skutkiem czego w szpitalu pojawia się starszy oficer, aby pomóc w rozwiązaniu rzekomego, poważnego problemu medycznego. Klinger usiłuje zjeść jeepa, by dowieść swojego szaleństwa.

Mimo protestów Franka, na terenie obozu urządzone zostaje tradycyjne, koreańskie wesele. Natomiast pułkownik Potter wpada na starego przyjaciela, który naraził swoich żołnierzy po to, by dostać awans.

Były gwiazdor uniwersyteckiego futbolu doznaje poważnych ran nogi podczas walki i musi poradzić sobie z konsekwencjami, w czym pomaga mu Radar. Major Burns, w tajemnicy przed pułkownikiem Potterem, organizuje mecz bokserski pomiędzy Klingerem i Zalem.

Margaret panikuje, gdy dowiaduje się, że jej narzeczony został przyjęty do szpitala. B.J. dopuszcza się niewierności, usiłując pocieszyć pielęgniarkę, której małżeństwo się właśnie skończyło. Jednak czy przyzna się żonie do zdrady?

Personel szpitala polowego rusza do akcji, by powstrzymać wybuch epidemii zapalenia wątroby po tym, jak ojciec Mulcahy zapada na tę chorobę. Tymczasem Sokole Oko dopada tajemniczy ból w plecach po tym, jak otrzymuje wiadomość na temat lekarza ze swojego rodzinnego miasta.

Generał Korshak chce, żeby Sokole Oko został jego osobistym lekarzem, pomimo iż ten ciągle zadziera nosa. Radar pomaga w opiece nad w połowie koreańskim niemowlęciem żołnierza po tym, jak ten zostaje odesłany do domu.

Pułkownik Potter organizuje wieczór filmowy, mając nadzieję, że dobry western rozwiąże problem z morale personelu. Jednak w trakcie seansu dochodzi do licznych przerw, przez co publiczność musi zabawić się sama i robi się bardziej rozbrykana niż kowboje na ekranie.

Sokole Oko i B.J. próbują powstrzymać pilota helikoptera od sprzedawania pamiątek wojennych, których zdobycie naraża na niebezpieczeństwo miejscowe dzieci. Tymczasem Frank odkrywa wartość rzadkiego wazonu, a Klinger chce pobić rekord w siedzeniu na słupie, mając nadzieję, że to załatwi mu zwolnienie z wojska.

Rosnąca liczba ofiar powoduje, że szpital polowy ma nadmiar pacjentów, a oddział pooperacyjny wypełnia się historiami z frontu. Po tym, jak zaczyna brakować krwi, wszyscy muszą zostać dawcami.

Naciskana przez Franka, po ośmiomiesięcznym narzeczeństwie, Margaret postanawia poślubić pułkownika Donalda Penobscotta. Gdy do obozu przybywa jej narzeczony, zostaje mu urządzony wieczór kawalerski, podczas gdy pielęgniarki organizują wieczór panieński dla swojej szefowej.

Frank Burns dostaje fiksacji z powodu małżeństwa Margaret podczas pobytu wypoczynkowego w Tokio, więc w jego zastępstwie w szpitalu polowym pojawia się major Charles Emerson Winchester III.

Radar zawsze był zapatrzony w Sokole Oko i podziwiał go jako swojego bohatera. Jednak po tym, jak bierze udział w wypadku jeepa w drodze na urlop z rozkazu Sokolego Oka, Radar zaczyna kwestionować uwielbienie dla swojego idola szczególnie, gdy dochodzi między nimi do kłótni.

B.J. dowiaduje się, że komendant żandarmerii polowej prowadzi śledztwo w jego sprawie, co okazuje się żartem zrobionym przez starego przyjaciela. Tymczasem Margaret pragnie desperacko widzieć się z mężem.

Sidney Freedman cierpi na depresję z powodu Toma, młodego żołnierza, który wini go za swoje rany po tym, jak doktor odesłał go z powrotem na pole walki. Personel szpitala rozpala ognisko, by uwolnić swój stres.

Sokole Oko usiłuje pojechać do Seulu, by odwiedzić siostrę Gilmore przez weekend. Charles nagrywa na taśmę gniewną wiadomość do swoich wpływowych rodziców w Bostonie, prosząc o pomoc w przeniesieniu go do kraju.

Pomyłka w dostawie sprawia, że szpital nie otrzymuje kluczowego transportu zapasów. Winchester reaguje egoistycznie na błąd, który niemal zabija pacjenta. Wszyscy zostają zmuszeni do odgadnięcia tożsamości zabójcy w powieści kryminalnej.

Pomimo ostrzeżeń pułkownika Pottera, Sokole Oko zakochuje się w koreańskiej wieśniaczce. Tymczasem Margaret dowiaduje się, że jej mąż Donald być może podrywał nową pielęgniarkę przydzieloną do szpitala polowego.

Pomimo ostrzeżeń pułkownika Pottera, Sokole Oko zakochuje się w koreańskiej wieśniaczce. Tymczasem Margaret dowiaduje się, że jej mąż Donald być może podrywał nową pielęgniarkę przydzieloną do szpitala polowego.

Pomimo ostrzeżeń pułkownika Pottera, Sokole Oko zakochuje się w koreańskiej wieśniaczce. Tymczasem Margaret dowiaduje się, że jej mąż Donald być może podrywał nową pielęgniarkę przydzieloną do szpitala polowego.

Gdy pułkownik Potter stwierdza, że jego personelowi brak kondycji, rozkazuje im wykonywać ćwiczenia. By ich zmotywować, wymyśla serię zawodów takich, jak na Olimpiadzie, a nagrodą dla zwycięzcy jest trzydniowa przepustka.

Pułkownik Bloodworth grozi Sokolemu Oku sądem wojskowym po tym, jak ten popycha go w barze. Jednak później zostaje pacjentem Pierce’a i jest świadkiem jego chirurgicznych umiejętności. Klinger zbliża się do chorego, który pochodzi z jego rodzinnego miasta.

Sokole Oko i Margaret nawiązują romans, po tym jak gubią się na terytorium wroga w drodze do innej jednostki.

Nieposłuszny rozkazom, B.J. wyrusza na poszukiwania Sokolego Oka i Margaret, którzy wciąż uznawani są za zaginionych w akcji. Tymczasem ich romantyczny związek szybko się wypala i stają się w stosunku do siebie jeszcze bardziej wrodzy niż przedtem.

B.J. i Sokole Oko mają po dziurki w nosie robienie przysług Winchesterowi, ponieważ winni mu są pieniądze. Postanawiają zatem odegrać się na nim w pokera.

Sokole Oko i B.J. odmawiają brania prysznica, o ile Charles nie przestanie grać na swojej waltorni, a pułkownik Potter musi poradzić sobie z pacjentem, który chce się zabić, ponieważ został oszpecony.

Sokole Oko ma dość tego, że musi pracować z nieodpowiednim sprzętem medycznym, więc stara się znaleźć kogoś, kto zrobi dla niego zastępczy zacisk. Natomiast Klinger usiłuje znaleźć ślubną obrączkę Margaret po tym, jak przypadkowo wyrzucona została wraz ze śmieciami.

Ojciec Mulcahy i Klinger odzyskują część skradzionej penicyliny po spowiedzi pewnego żołnierza. B.J. zajmuje się uzależnieniem od morfiny u pacjenta, a brytyjski major Ross żąda, by Sokole Oko wypisał jego wciąż rannych żołnierzy.

W miarę jak szpital zostaje zarzucony rannymi i ludziom zaczynają puszczać nerwy, Radar stara się podnieść wszystkich na duchu puszczając im przez interkom trochę nowych płyt.

Sokole Oko przeprowadza test na króliku Radara, żeby sprawdzić czy Margaret jest w ciąży, a pewien pacjent, zdesperowany by wrócić do domu, bierze Winchestera na zakładnika.

Żona Klingera żąda rozwodu. Radar jest zdenerwowany, ponieważ jego mama spotyka się z nowym facetem. B.J. dowiaduje się, że kolejny mężczyzna podrywał jego żonę, a Sokole Oko otrzymuje kolejny list miłosny przeznaczony dla innego żołnierza o tym samym nazwisku.

Wskutek programu wymiany personelu pomiędzy szpitalami polowymi, Sokole Oko i jedna z pielęgniarek tymczasowo zamieniają się miejscami z gburowatym lekarzem i lubiącą się bawić koleżanką Margaret.

Gdy pułkownik Potter dowiaduje się o pewnym informatorze, który dostarcza negatywne raporty na temat jego dowództwa, na tyle złe, że mogą doprowadzić do inspekcji z zewnątrz, postanawia odejść na emeryturę.

Usiłując poradzić sobie z wielogodzinnymi dyżurami chirurgicznymi, Winchester uzależnia się od amfetaminy. Tymczasem Radar organizuje wyścigi myszy pomiędzy personelem szpitala polowego oraz grupą pewnych siebie pacjentów z piechoty morskiej.

Podczas gdy Sokole Oko i jego współlokatorzy starają się przebić jeden drugiego, obóz musi poradzić sobie ze złą partią morfiny oraz kapralem, który strzela do niewidocznych szybowców wroga.

Hawkeye przechodzi drastyczną zmianę, gdy zostaje tymczasowym dowódcą 4077. Dywizji i dowiaduje się o nudnej biurokracji i towarzyszących jej bólach głowy, z którymi na co dzień boryka się pułkownik Potter.

Gdy armia zwiększa ilość punktów potrzebnych do zwolnienia ze służby, Sokole Oko wpada w gniew i przerywa oficjalne rozmowy pokojowe. Tymczasem Margaret postanawia rozwieść się z Donaldem po tym, jak on na stałe przenosi się do Stanów.

Pułkownik Potter spotyka żołnierza w tym samym wieku i zainteresowaniach co on, o imieniu Lil. Pozostali w obozie uważają, że może zdradzać Mildred, mimo że jego przyjaźń z Lil jest całkowicie platoniczna. Tymczasem Sokole Oko próbuje dowiedzieć się, co oznaczają inicjały B.J. Jak się okazuje, otrzymał imię na cześć swoich rodziców, Bei i Jaya Hunnicuttów.

Prezenter Clete Roberts, powracający do swojego wcześniejszego wywiadu, powraca, aby zaktualizować warunki wojny koreańskiej, prowadząc serię rozmów telewizyjnych z głównymi bohaterami 4077. Dywizji.

Charles staje się tak zirytowany, gdy odmówiono mu przyjęcia na przyszłe stanowisko lekarza w domu, że odmawia rozmowy z kimkolwiek na oddziale, dopóki Sokole Oko i BJ nie wyślą mu fałszywego telegramu z domu. Tymczasem młody żołnierz Jerry Wilson nie pamięta swojej tożsamości, dlatego na pomoc wzywany jest Sidney Freedman.

Gdy temperatury osiągnęły trzycyfrowy poziom, Sokole Oko i BJ otrzymują nową gumową wannę od Abercrombie & Fitch. Jednak wkrótce w całym obozie robi się gorąco, gdy rozchodzą się wieści o wannie i wszyscy chcą się zanurzyć, z wyjątkiem Klingera, który próbuje dostać się do sekcji 8, nosząc futro.

Silna wichura wpływa na personel M*A*S*H na różne sposoby: Sokole Oko i większość jednostki zajmują się zabezpieczaniem przedmiotów, które mogłyby zostać zdmuchnięte przez wiatr; Radar przygotowuje swoją klatkę dla zwierząt na najgorsze; Zniesmaczony Charles zmienia transport po wyjeździe z Tokio z powietrznego na naziemny i w drodze do Seulu napotyka trudną sytuację medyczną.

Kapitan Tom Greenleigh ze Stars and Stripes przybywa na 4077. Dywizję, aby napisać artykuł o Charlesie, przez co zachowuje się jeszcze bardziej egoistycznie niż zwykle. Tymczasem Margeret dowiaduje się, że jej mąż, z którym była w separacji, Donald zablokował ich wspólne konto, początkowo odpierając – a potem akceptując – zaloty Greenleigha. Klinger przebiera się za różne postacie filmowe z nadzieją, że Stars and Stripes napiszą o tym, jaki jest szalony.

Podczas gdy wszyscy narzekają na rekordowe zimno, Charles staje się najbardziej niepopularnym człowiekiem w obozie, kiedy jego rodzice wysyłają mu zimowy kombinezon polarowy, którym upiera się, aby obnosić się przed wszystkimi.

W tym wyjątkowym odcinku kamera staje się oczami młodego rannego żołnierza. Rejestruje jego reakcje sensoryczne na fakt, że został ranny, przewieziony helikopterem do 4077. pułku, zbadany, zoperowany i leczony po operacji.

Sokole Oko i B.J. odkrywają, że Charles żyje życiem Rileya dzięki uprzejmości swojego słabo opłacanego koreańskiego służącego, towarzysza Parka, człowieka o niezwykłych umiejętnościach. Ma do wniesienia ważny wkład – rodzime lekarstwo na pozornie nierozwiązywalny problem medyczny.

Nadchodzą ciężkie straty, stwarzając poważne problemy dla jednostki M*A*S*H, ponieważ jest ona prawie poza Pentothal. Mulcahy odbiera od wszystkich zbiórkę – w tym skrzynkę wina z prywatnych dostaw Charlesa – i on i Charles wsiadają do jeepa, aby dokonać handlu z czarnorynkowcami w zamian za Pentothal.

Ojciec Mulcahy z filozoficznego punktu widzenia traktuje pominięcie awansu, dopóki nie usłyszy o szybkim awansie dokonanym przez bohaterskiego pilota helikoptera. Następnie jego nietypowo odważne działania oszołomiły pułkownika Pottera i całą kompanię.

Ojciec Mulcahy pisze przedświąteczny list do swojej siostry, która jest zakonnicą. Wspomina swoją frustrację związaną z tym, że nie był bardziej skuteczny na 4077. miejscu.

B.J. niemal zostaje zastępczym ojcem koreańskiej rodziny. Znajdując w nich namiastkę własnej nieobecnej rodziny, BJ spędza z nimi tak dużo czasu, że jego sprawność medyczna zaczyna ucierpieć, a Sokole Oko martwi się o swoje zdrowie. B.J.: „Najpierw zabierają mnie żonie i dziecku, a kiedy znajdę coś, co pomoże wypełnić tę lukę, to też zabierają”.

Sokole Oko natychmiast przyciąga uwagę, gdy piękna szwedzka lekarka, Inga, przybywa, aby obserwować operację bojową. To znaczy, dopóki nie przyćmi go na sali operacyjnej za pomocą doskonałej techniki, a jego ego zostanie zranione.

4077. Dywizja staje w obliczu dwóch kryzysów: klacz pułkownika Pottera, Sophie, w tajemniczy sposób znika ze swojej zagrody, a Sokole Oko i B.J. mają na rękach młodego koreańskiego chłopca, który próbuje uniknąć poboru do wojska.

Wykład na temat najnowszych technik prowadzony przez młodego chirurga z Tokio, a później demonstracja jego umiejętności chirurgicznych, zamienia Winchestera w pijaka, a Pottera w inwalidę, a Sokole Oko i B.J. uświadamiają sobie, że nie mają kontaktu z nowymi praktykami medycznymi .

Radar, zauroczony nową, uroczą pielęgniarką Lindą Nugent, polega na wiedzy Sokolego Oka, jak sobie poradzić z tą sytuacją. Tymczasem Gorące Wargi świętuje właśnie przyznany rozwód, podejmując krok, który budzi gniew pułkownika Pottera.

4077. ewakuacja do pobliskiej jaskini, aby uniknąć ostrzału artylerii amerykańskiej na chiński cel, stwarza problemy dla Sokolego Oka, który ma problem z klaustrofobią, o czym pułkownik Potter nie jest świadomy. Z drugiej strony Margaret nie znosi głośnych dźwięków. Do tego dochodzi problem ciężko rannego żołnierza…

Złowrogi pułkownik Flagg pojawia się ponownie na 4077. ulicy, grając w swoje zwykłe gry szpiegowskie, przekonany, że Sokole Oko jest sympatykiem komunistów, po tym jak ratuje życie północnokoreańskiego żołnierza. Poza tym amerykański żołnierz nie jest pod wrażeniem.

Krótko mówiąc, Klinger odgrywa rolę praktykującego voodoo, który próbuje wydostać się z armii.

Typowy dzień z życia baru Rosie, wypełniony alkoholikami mającymi problemy z alkoholem, związanym i zakneblowanym Winchesterem oraz planem hazardowym.

Dla snobistycznego Charlesa dzieje się niemożliwe, gdy dzieli się emocjonalnym przeżyciem z Klingerem, który odkrywa, że amerykańska pielęgniarka Debbie uważa go za atrakcyjnego i jego dziwaczny strój, podczas gdy Charles ulega egzotycznym urokom koreańskiej dziewczyny o imieniu Sooni, którą poznaje w barze Rosie.

Wzmianka o powojennym zjeździe podsunęła BJowi pomysł – planuje dzisiejsze zgromadzenie 4077 rodzin w całym stanie. Nadal ma obsesję na punkcie tego pomysłu, nawet pod przymusem usunięcia błędu spowodowanego chińskim przełomem. Klinger obawia się także, że partia zdemaskuje jego przykrywkę, ponieważ jego matka nie wie, że stacjonuje w Korei.

Do szpitala trafia pacjent, który jest patałachem na froncie, ale okazuje się być mistrzem w kuchni. Personel chirurgiczny stara się przekonać Pottera, żeby go zatrzymał, ale ten kategorycznie odmawia. Pułkownik ma wystarczająco dużo problemów, zagrożone jest jego małżeństwo.

Odwiedzający szpital współpracownik kongresmena oskarża Margaret o sympatyzowanie z komunistami, co może zrujnować jej karierę. Tymczasem Klinger postanawia wziąć udział w konkursie fotograficznym czasopisma „Stars & Stripes”.

Sokole Oko nie chce przyjąć do wiadomości ostrzeżenia południowokoreańskiego oficera, że ranna kobieta, którą przywiózł, należy do wrogiej partyzantki. Tymczasem Margaret jest zaskoczona, gdy znajduje Scully’ego pośród rannych, a Charles znajduje nowego partnera do gry w szachy.

Podczas urlopu Radara, obóz zmaga się z całkowitym brakiem elektryczności, z powodu zepsutego generatora, podczas gdy zapasowy zostaje ukradziony.

Chociaż Radar zostaje zwolniony z wojska z powodów rodzinnych, kłopoty w obozie sprawiają, że na poważnie rozważa pozostanie w Korei. Klinger zaczyna przejmować administracyjne obowiązki w jednostce.

Klinger ma trudności z przystosowaniem się do nowej roli. B.J. dowiaduje się zniechęcających informacji na temat spotkania Radara ze swoją rodziną.

Ojciec Mulcahy pomaga w nauce pewnej pielęgniarce, która pragnie dostać się na studia medyczne i zostać lekarzem. Jednakże zniechęcają go jej miłosne zapędy. Tymczasem obóz musi poradzić sobie z niedoborem wody, ale Charles wydaje się dziwnie czysty, jakby ograniczenia go nie dotyczyły.

Sokolemu Oku trudno jest dotrzymać słowa danego umierającemu żołnierzowi. Natomiast Klinger zostaje zaatakowany przez koreańską matkę, która twierdzi, iż ten pozbawił jej córkę honoru.

Po pijackiej wyprawie do Tokio, Winchestera odwiedza jego świeżo poślubiona żona. Tymczasem w obozie wybucha epidemia gorączki krwotocznej, z którą nie wiadomo jak sobie poradzić.

Sokole Oko i B.J. gubią się na terytorium wroga, starając się dowieźć antybiotyki do obozu, ale przy okazji przywożą północnokoreańskiego jeńca. Tymczasem większość personelu cierpi z powodu zatrucia pokarmowego po zjedzeniu świątecznego indyka Klingera.

Gdy pewien żołnierz pilnie potrzebuje wymiany zastawki, bo inaczej zostanie sparaliżowany, a drugi wciąż żyje, choć jego mózg przestał funkcjonować, lekarze muszą zadecydować czy dokonać przeszczepu, mając na to jedynie 20 minut.

Pogodzony z faktem, iż musi odbyć swoją służbę do końca, Klinger pisze do domu list opowiadający o jego pracy, w tym zaspokajaniu dziwactw oficerów. Mający jechać do domu pacjent żegna się ze swoim nierozgarniętym kumplem, który podczas bitwy uratował mu życie. Natomiast ojciec Mulcahy usiłuje napisać piosenkę o wojnie w Korei.

Lekarze zastępują Rosie, która doznała urazu w wyniku awantury w jej barze. Tymczasem cierpliwość ojca Mulcahy’ego jest na wyczerpaniu, gdy ponownie zostaje pominięty przy awansie.

W okresie względnego spokoju, Charles i B.J. starają się napisać artykuł dla prestiżowego magazynu na temat wykonanej przez nich procedury. Margaret dowiaduje się więcej o sobie dzięki wizycie Scully’ego.

Personel szpitala tymczasowo adoptuje osieroconą amerykańsko-koreańską dziewczynkę, ale ich próby znalezienia jej stałego domu natrafiają na ciągłe przeszkody.

Zaskoczony wysokością swojego rachunku w barze, Sokole Oko przestaje na tydzień pić, a jego przekonanie o własnej nieomylności doprowadza wszystkich do szału i... picia. Tymczasem gdy Winchester dowiaduje się, że jego siostra zamierza poślubić Włocha, zaczyna wariować i stara się zrobić wszystko, co w jego mocy, by nie dopuścić do tego małżeństwa.

Gdy Potter i Charles zostają poddani kwarantannie z powodu świnki i skaczą sobie do gardeł, na zastępstwo zostaje sprowadzony znakomity chirurg z Tokio.

Podczas gdy Potter odwiedza chorego przyjaciela w Tokio, Sokole Oko dowodzi jednostką i leczy grupę sierot uchodźców.

Obarczeni przez Pottera odpowiedzialnością za morale zdemotywowanego personelu, Sokole Oko i B.J. zmagają się ze swoimi nowymi obowiązkami. Winchester stara się pomóc pacjentowi, którego kariera pianistyczna wydaje się zrujnowana z powodu okaleczonej ręki.

Sokole Oko jest poirytowany faktem, iż personel szpitala, pod wodzą starającego się podbudować morale B.J.’a, planuje urządzenie mu urodzinowej imprezy „niespodzianki”, chociaż do jego urodzin jeszcze daleko. Ponadto zwyczajowo nie zgadza się również z dowcipnym doradcą medycznym, dr Anthonym Borellim.

Gdy Klingerowi nie zostaje udzielona zgoda na przemeblowanie jego biura, postanawia zdezerterować. Natomiast Sokole Oko musi poradzić sobie z bohaterem wojennym, który na wieść o powrocie do domu usiłuje popełnić samobójstwo.

Podczas gorączkowego i nieustannego napływu rannych, którzy tłoczą się w obozie, krótkie drzemki personelu szpitala pełne są niepokojących snów, w których wojna odgrywa niekończącą się rolę.

B.J. nie jest w stanie zaprzeczyć, iż podoba mu się popularna korespondentka wojenna Aggie O’Shea i zmaga się z pozostaniem wiernym swojej żonie i dziecku w Kalifornii.

Pierce jest zdenerwowany faktem, iż cywilni lekarze zarabiają na wojnie mnóstwo pieniędzy i postanawia wystawić armii rachunek za całą swoją pracę. Tymczasem Winchester niechętnie pokazuje trzem koreańskim lekarzom amerykańskie techniki medyczne, wciąż ich strofując, dopóki on sam nie musi skorzystać z ich medycznej wiedzy.

Sztywniacki pułkownik Tucker odwiedza obóz w najmniej odpowiednim momencie – w prima aprilis. Klinger, podpuszczony przez sierżanta Rizzo, używa odwróconej psychologii, usiłując wydostać się z armii.

Chcąc zwalczyć nieustający problem z zakażeniami na sali operacyjnej, personel postanawia pozbyć się starej, drewnianej podłogi na rzecz nowej z betonu. Prace budowlane wykonują chirurdzy pod nadzorem Klingera, który twierdzi, iż zna się na rzeczy. Tymczasem pewien włoski żołnierz traci głowę dla Margaret.

Personel szpitala z chęcią odpowiada na listy od czwartoklasistów z Crabapple Cove w stanie Maine – rodzinnego miasteczka Sokolego Oka. Tymczasem on sam ma problem z odpisaniem pewnemu chłopcu, który uważa, że lekarze odpowiedzialni są za śmierć jego brata. Natomiast Klinger przekonuje Pottera, aby ten spróbował pobić rekord jednostki w rzucie wolnym do kosza.

Porzucony włoski żołnierz, żołnierz Ignazio De Simone, zostaje oczarowany Margaret; Klinger wylewa cementową podłogę na sali operacyjnej, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się zarazków.

Zdenerwowana Margaret usiłuje doprowadzić obóz do porządku przed przyjazdem jej oschłego ojca, który trzyma się twardo armijnych przepisów. Tymczasem ekipa stara się ukryć przed żandarmerią kradziony udziec wołowy – podarunek od wdzięcznego pacjenta.

Podczas gdy miejscowe sieroty biorą udział w świątecznym przyjęciu w kantynie, Sokole Oko, B.J. i Margaret starają się uratować życie śmiertelnie rannemu żołnierzowi, by jego rodzina nie myślała o Bożym Narodzeniu jak o dniu, w którym zmarł ich ojciec.

W miarę jak 1950 zbliża się ku końcowi, personel szpitala i chirurdzy mają nadzieję, że następny rok będzie o niebo lepszy i pozwoli im powrócić do domu. Rok 1951 jest pełen zdarzeń – Klinger zakłada się, że wygra drużyna koszykówki, która według Charlesa skazana jest na przegraną, Sokole Oko i B.J. budują urządzenie do dializy nerek, Margaret robi na drutach szalik, który wkrótce staje się kapą na łóżko, a ojciec Mulcahy obsadza ogród. Gdy nadchodzi ostatni dzień roku, wszyscy mają nadzieję, że 1952 będzie o niebo lepszy i pozwoli im wrócić do domu.

Po tym, jak dowiaduje się, że jego była żona wychodzi za mąż za jego najbliższego przyjaciela, Klinger rozważa ponowne wstąpienie do armii. Pewien sanitariusz zostaje po raz kolejny pominięty przy awansie.

B.J. i Sokole Oko starają się zapewnić imigranckiemu żołnierzowi piechoty morskiej, którego mama ma zostać deportowana zanim ten zdąży wrócić do domu, zwolnienie z wojska z powodów rodzinnych. Przez parę dni Winchester pełni rolę oficera dowodzącego i wykorzystuje ten fakt do załatwienia sobie jedwabnej pościeli oraz innych rzeczy „niezbędnych do życia”.

Klinger znajduje butelkę starego, francuskiego wina, za pomocą którego Sokole Oko usiłuje poderwać pewną pielęgniarkę. Pułkownik Potter stara się załatwić od Kanadyjczyków specjalny lek usypiający, zakazany przez amerykańską armię.

Gdy na sali operacyjnej wybucha kocioł parowy, Klingerowi udaje się w ostatniej chwili zepchnąć Charlesa z linii ognia, ale B.J. zostaje ciężko ranny w ramię. Wdzięczny za uratowanie mu życia, Winchester ogłasza, że jest dłużnikiem Maxwella Klingera i zostaje jego osobistym asystentem. Jednak po kilku dniach spełniania zachcianek sierżanta, zaczyna żałować, że nie zginął. Tymczasem Sokolemu Oku nie podoba się lekarz, którego wezwano, by pomógł B.J.’owi, a ten z kolei nie chce się przyznać, że mu coś dolega.

Nadchodzi fala upałów, a każdy radzi sobie z nimi po swojemu. Klinger stara się naprawić system nagłaśniający, Charles musi poradzić sobie z kontrolą urzędu skarbowego, B.J. stresuje się z powodu listu od Peg, Margaret dostaje okropnej wysypki, a pułkownik Potter nie może spać.

Gdy do szpitala omyłkowo trafia ogromna ilość szpatułek lekarskich, Sokole Oko wykorzystuje ich nadmiar do wzniesienia pomnika ku czci rannych, którzy przewinęli się przez obóz. Klinger zakłada w jednostce własną gazetę.

Sokole Oko stara się sprostać wyzwaniu, polegającemu na nie opowiadaniu kawałów przez cały dzień. Wytrwanie w tym postanowieniu utrudniają jednak zabawnie desperackie zabiegi Winchestera, który chce się przypodobać znienawidzonemu pułkownikowi, odpowiedzialnemu za jego przydział do Korei.

Gdy Charles udaje się z inspekcją sanitarną do innego szpitala i wystawia mu niepochlebną opinię, tamtejszy dowódca ucieka się do przemocy fizycznej. Tymczasem ekipa planuje dla B.J.’a niespodziankę w związku z rocznicą jego ślubu.

Dobra przyjaciółka Margaret, kapitan Helen Whitfield, odwiedza szpital i wydaje się jakby powróciły stare czasy. Pani major nie wie jednak, że jej znajoma to imprezująca alkoholiczka, ukrywająca swoją przypadłość. Tymczasem kolejny numer, który Sokole Oko wycina Charlesowi na sali operacyjnej, nie spotyka się z aprobatą otoczenia.

Ciśnienie pułkownika Pottera okazuje się zbyt wysokie i ma dwa tygodnie na to, żeby przywrócić je do normy, co sprawia, że, ku jego przerażeniu, wszyscy zaczynają go rozpieszczać. Tymczasem dostarczone lekarstwo na malarię powoduje u Klingera odwrotną reakcję.

Z nie dającego się wytłumaczyć powodu, Sokole Oko zaczyna bez przerwy psikać dopóki Potter nie nabiera podejrzeń, że cała sprawa ma podłoże psychologiczne i wzywa dr Freedmana.

Ojciec Mulcahy jest bardzo przejęty nadchodzącą wizytą swojego przełożonego, kardynała Reardona, przez co zachowuje się jak małostkowy bachor. Sokole Oko niepokoją wyniki badań krwi jednego z pacjentów.

Klinger przypadkiem rozbija okulary Pottera, przez co konieczna staje się wizyta objazdowego optyka, dr Buda Herzoga. Szpital otrzymuje świeże warzywa od wdzięcznego Koreańczyka. Potter kwestionuje autentyczność optymistycznego listu od Radara.

Charlesa ogarnia obsesja śmierci po tym, jak uchodzi z życiem z ataku snajpera. Pełniący obowiązki oficera odpowiedzialnego za kantynę, Sokole Oko napotyka na problemy wynikające z nowych rozkazów Pottera.

W jednostce pojawia się występująca dla wojska grupa artystyczna, po czym okazuje się, że główna gwiazda całego show wymaga natychmiastowej operacji.

Ojciec Mulcahy pociesza dotkniętego poczuciem winy szeregowca, który zamienił się nieśmiertelnikami ze zmarłym kolegą. B.J. i Charles rozważają różne sposoby na uciszenie żołnierza-sprzedawcy. Natomiast Sokole Oko i Margaret pomagają kolejnemu pacjentowi odegrać się na kobiecie, która go porzuciła.

Armia planuje stworzenie nowej jednostki szpitalnej, przez co chirurdzy i pozostały personel medyczny obawiają się, że zostaną rozdzieleni i dostaną przydziały do innych szpitali. Zachowują się zatem całkowicie nieprofesjonalnie, nieokrzesanie i niekompetentnie na oczach adiutanta generała, mając nadzieję, że ten zmieni zdanie.

Sokole Oko pisze list do prezydenta Trumana, narzekając na wojnę i bezsensowne zadania, które trzeba wykonywać, takie jak na przykład upiększanie obozu, w celu pozyskania potrzebnego wszystkim bojlera. Tymczasem pewien koreański chłopiec pragnie przejść zabieg nacinania powiek, żeby mógł wyglądać jak amerykański gwiazdor filmowy.

Po tym, jak dostaje mandat za brawurową jazdę dżipem, pułkownik Potter postanawia wziąć kilka lekcji jazdy u Rizzo. Niepokojące wiadomości z domu sprawiają, że B.J. zaczyna uprawiać nałogowo hazard, by spłacić drugi kredyt hipoteczny.

W okresie, gdy brakuje gazet, Charles dostaje je z domu i odmawia podzielenia się nimi z innymi, przez co wszyscy w obozie są na niego wściekli. Pewien pacjent i żołnierz okazują się braćmi, którzy walczą po przeciwnych stronach barykady.

Gdy zostaje skradziony szykowny, nowy aparat fotograficzny Sokolego Oka, Klingerowi udaje się go odszukać na czarnym rynku. Niestety w drodze powrotnej do obozu zostaje zatrzymany przez żandarmerię wojskową i uznany za złodzieja.

Nadchodzi dzień, w którym Klinger ma stanąć przed sądem wojennym za domniemaną kradzież aparatu fotograficznego. Czy zostanie skazany? Mając Charles’a za swojego adwokata, jest to niemal pewne. Tymczasem Sokole Oko i B.J. wyruszają z misją złapania prawdziwego złodzieja.

Zapożyczając tradycję od rannych, brytyjskich żołnierzy, oficerowie i poborowi zamieniają się ze sobą na jeden dzień miejscami.

Z powodu wysokiej gorączki, Klinger doznaje halucynacji i zaczyna komunikować się z duchem zmarłego szeregowca Jimmy’ego Westona, który wcale nie czuje się martwy.

Margaret desperacko usiłuje dostać się do Tokio na swoje urodziny. Personel szpitala pomaga ciężarnej i rannej krowie w urodzeniu cielaka, a w tym samym czasie Klinger zaczyna zbierać zakłady.

Słynny korespondent wojenny pojawia się w szpitalu, by napisać o rannych, którym przetoczono przywiezioną przez niego krew. Takie robienie z wojny sensacji wzbudza oburzenie Sokolego Oka. Tymczasem B.J. stara się naprawić motocykl, który dostał od rannego żołnierza.

Dzięki miejscowemu farmerowi, Potter wpada na pomysł, by urządzić specjalne śniadanie, podczas którego podane zostaną prawdziwe jajka. Nie obywa się bez komplikacji, gdy do obozu trafia zrozpaczony dezerter i stara się namówić ojca Mulcahy’ego do udzielenia mu schronienia w namiocie mesy.

Podczas gdy Winchester ze strachu unika leczenia swojego bolącego zęba, inni chirurdzy odkrywają, że pewien rasistowski dowódca wysyła do niebezpiecznych zadań w większości afroamerykańskich żołnierzy.

Podczas gdy Winchester ze strachu unika leczenia swojego bolącego zęba, inni chirurdzy odkrywają, że pewien rasistowski dowódca wysyła do niebezpiecznych zadań w większości afroamerykańskich żołnierzy.

Pełniąc służbę na froncie, w miejsce zabitego chirurga, Sokole Oko, w obawie o swoje życie, postanawia sporządzić testament, ze specjalnymi zapisami dla swoich przyjaciół, gdy jest wciąż przytomny na ciele i umyśle.

Popularność kadry oficerskiej wzrasta w okresie, gdy ci mają zarekomendować personel do awansu. Jednak nie dzieje się tak w przypadku Charles’a, który staje się celem gróźb ze strony pewnego przyciężkiego szeregowca. Potter pomaga żołnierzowi, z którego nabijają się koledzy, ponieważ ten pozostaje wierny swojej dziewczynie.

Były mistrz boksu oraz chłopięcy idol ojca Mulcahy’ego przyjeżdża z wizytą do szpitala polowego i będąc już na miejscu doznaje udaru. Wszyscy są poirytowani zachowaniem Pierce’a, który jako lekarz boksera, staje się jego rzecznikiem prasowym.

Ignorując ofertę pomocy ze strony Margaret, Potter i B.J. przewodzą drużynie, która ma zmierzyć się w grze w kręgle z żołnierzami piechoty morskiej. Ojciec Sokolego Oka musi przejść operację, a ten czuje się na tyle bezsilny, że zwierza się ze swoich zmartwień Charlesowi.

Mając po dziurki w nosie złych nawyków swoich kolegów z kwatery, Sokole Oko wyprowadza się do osobliwej chaty za barem u Rosie. Tymczasem Charles i B.J. nadal skaczą sobie do gardeł. Konflikty personelu nie ułatwiają zadania Potterowi, pragnącemu uwiecznić wszystkich na zdjęciu, które zamierza podarować żonie na urodziny.

W szpitalu polowym pojawia się obwoźny sprzedawca, od którego Klinger kupuje kozę, myśląc, że się wzbogaci na sprzedaży mleka. Wkrótce ta zjada pozostawione w biurze pieniądze, przez co odpowiedzialny za wypłaty Sokole Oko wisi armii 22 tysiące dolarów. Charles zaciąga pożyczkę na zakup rzekomo rzadkiej, koreańskiej wazy.

Po ewakuacji, pielęgniarki powracają do obozu i odkrywają, że lekarze pozostawili po sobie okropny bałagan. Potter ogłasza inspekcję za dwa dni, zatem Margaret i jej personel starają się wszystko zorganizować od nowa. Siostra Kelly jest wściekła, że Sokole Oko ją ignoruje.

Nadszedł dzień dorocznej imprezy z okazji Halloween. Sokole Oko przebrał się za Supermana, B.J. jest klaunem, Margaret gejszą, pułkownik Potter kowbojem, a Klinger udaje Ala Capone. Zabawę jednak przerywa transport rannych. Charles usiłuje pomóc niechlujnemu żołnierzowi piechoty morskiej, któremu kula bilardowa utknęła w ustach, a ojciec Mulcahy przypadkowo ratuje życie mężczyzny po tym, jak ten zostaje uznany za zmarłego.

Charles zakochuje się w kobiecie z francuskiego Czerwonego Krzyża, ale wkrótce zdaje sobie sprawę, że ich style życia do siebie nie pasują. Sokole Oko i B.J. wspierają na swój sposób propagandowe działania armii.

Zmęczony opowieściami o kawalerskich zdolnościach Trappera, B.J. zakłada się ze wszystkimi, że pobije swojego poprzednika. Sokole Oko wydaje się być jedynym, którego nie dotyka fala psikusów, ale może to również oznaczać, że stał się ofiarą żartu na jeszcze większą skalę.

Gdy wskutek wybuchu miny przeciwpiechotnej ginie pielęgniarka, z którą Sokole Oko się kiedyś umawiał na randki, ten proponuje napisanie mowy pogrzebowej i odkrywa, że tak naprawdę jej nie znał. Klinger stara się zainteresować Charlesa swoim najnowszym wynalazkiem – hula hop.

Sokole Oko rozsiewa plotkę o przyjeździe Marilyn Monroe do szpitala polowego. Tymczasem wyprawa B.J.’a na ryby zostaje przerwana wskutek ostrzału snajpera.

Sokole Oko otrzymuje list od żony Pottera, która powiadamia w nim, że spłaciła ostatnią ratę kredytu hipotecznego za dom i prosi doktora oraz jego przyjaciół o urządzenie z tej okazji małego przyjęcia-niespodzianki dla pułkownika. Tymczasem B.J. leczy pewnego porucznika, który został sparaliżowany wskutek ostrzału snajpera.

Znudzeni fatalnym doborem filmów, Sokole Oko i B.J. usiłują zdobyć kopię głośnego obrazu kinowego „Niebieski księżyc”. Ranny generał Rothaker ogłasza w jednostce prohibicję.

Ojciec Mulcahy musi ratować honor obozu w wyścigu biegowym o dużą stawkę. Tymczasem Charles stara się pomóc szeregowemu Walterowi Palmerowi, który wyśmiewany jest przez kolegów z powodu wady wymowy.

Trzech delegatów z ONZ przyjeżdża do jednostki i wywiera trwałe wrażenie na obozowym personelu. Tymczasem B.J. leczy rannego w nogę pacjenta, którego być może czeka amputacja.

Pułkownik Potter odkrywa, iż jego zięć miał w Tokio romans. Tymczasem chrapanie Charles’a sprawia, że nikt w namiocie nie jest w stanie się wyspać.

Generał Addison Collins nie chce wziąć na siebie odpowiedzialności za gry wojenne, wskutek których jego syn Curtis został śmiertelnie ranny. Charles stara się pomóc Margaret, która dostaje zapalenia gardła na krótko przed spotkaniem ze swoim idolem, dr Stevenem Cheslerem.

Generał Addison Collins nie chce wziąć na siebie odpowiedzialności za gry wojenne, wskutek których jego syn Curtis został śmiertelnie ranny. Charles stara się pomóc Margaret, która dostaje zapalenia gardła na krótko przed spotkaniem ze swoim idolem, dr Stevenem Cheslerem.

Ranny szeregowiec Kurland dowiaduje się bolesnej lekcji od wrogiego żołnierza, którego poważnie zranił. Tymczasem obowiązek zbierania datków na cele dobroczynne przechodzi z jednego członka personelu na drugiego.

Margaret zaczyna zbierać wartościowe przedmioty, chcąc umieścić je w kapsule czasu. B.J. i Rizzo robią sobie nawzajem psikusy.

Sokole Oko zostaje wysłany do szpitala psychiatrycznego; dziwaczny wypadek powoduje, że ojciec Mulcahy traci słuch; Margaret martwi się swoimi powojennymi planami; Charles natknął się na grupę chińskich muzyków; BJ zostaje odesłany do domu, ku wielkiemu przerażeniu Sokolego Oka; Klinger decyduje się zostać w Korei i poślubić Soon-Lee; ogłoszono zawieszenie broni, kończące wojnę.