Korzenie: Następne pokolenia

Minęło 12 lat, odkąd Chicken George wraz z rodziną opuścił plantację w Wirginii i osiedlił się w Henning w stanie Tennessee. Jest rok 1882, a era Rekonstrukcji na Południu i znacznego postępu dla niedawno wyzwolonych niewolników dobiega końca wraz z wprowadzeniem w całym stanie praw Jima Crowa. Syn George'a, Tom Harvey, zostaje poproszony o wyjazd do Memphis na spotkanie z członkami Klubu Czarnoskórej Partii Republikańskiej – grupą lokalnych czarnoskórych polityków, którzy w obliczu zmieniających się czasów próbują opracować nową strategię wyborczą. W tym samym czasie najstarsza córka Toma zakochuje się w młodym Mulacie i chce za niego wyjść, co spotyka się ze stanowczym sprzeciwem ojca. Biały syn miejscowego prawnika i doradcy kolei porzuca profesję ojca na rzecz poezji i zakochuje się w wykształconej czarnoskórej nauczycielce, którą Tom sprowadził do miasta, by otworzyła szkołę dla czarnoskórych dzieci. Gdy biorą ślub, mężczyzna zostaje wygnany z rodziny, a ich obecność w mieście budzi wściekłość mieszkańców.

W Henning w stanie Tennessee mija trzynaście lat. Jest rok 1896, a miasto korzysta z rozkwitu ery przemysłowej dzięki rozbudowie kolei. Po dekadzie spędzonej na nauczaniu w Kansas City Elizabeth Harvey wraca do domu, spotyka się z dorosłą już młodszą siostrą Cyn 역ią i godzi się z ojcem. Cynthię zaczyna interesować miejscowy robotnik kolejowy Will Palmer, który odwzajemnia jej uczucia. Aby jednak móc właściwie się o nią starać i zdobyć aprobatę jej ojca Toma, Will odchodzi z kolei i znajduje lepszą pracę w tartaku, po czym żeni się z Cyn 역ią. Dzięki ciężkiej pracy, poświęceniu, lojalności i zmysłowi finansowemu nieoczekiwanie awansuje na właściciela i zarządcę tartaku, choć ten jest obciążony długami. Mimo to on i Cynthia dają Tomowi i Irene ich pierwszego wnuka. W międzyczasie syn pułkownika Warnera, Andy, postanawia wejść do polityki i wystartować przeciwko ojcu, by utworzyć nową Partię Demokratyczną, która planuje pozbawić czarnoskórych praw wyborczych i zapewnić zwycięstwo nad republikanami. Wskutek nowych, restrykcyjnych przepisów wyborczych w stanie Tennessee Tom po raz pierwszy od zakończenia wojny secesyjnej zostaje pozbawiony możliwości oddania głosu.

Jest rok 1914. Bertha, córka Willa i Cynthii Palmerów, wyjeżdża na studia, gdzie poznaje ubogiego, lecz pracowitego studenta Simona Haleya i zakochuje się w nim. W tym samym czasie syn Jima i Carrie Warner zostaje lekarzem, ale ze względu na swój kolor skóry nie może leczyć własnego umierającego, białego dziadka, pułkownika Warnera. Bertha wraca do domu na przerwę w nauce i odkrywa, że w mieście pojawił się Ku Klux Klan. Z kolei Simon wraca do Georgii, gdzie dowiaduje się, że jego rodziny dzierżawców nie stać już na jego czesne, a ojciec chce, by chłopak z powrotem pracował w polu. Simonowi udaje się znaleźć pracę jako tragarz wagonów sypialnych Pullmana, by zarobić pieniądze przez lato. Zyskuje też mecenasa – życzliwego dziennikarza, którego obsługiwał na trasie. W 1918 roku, zamiast iść na rozdanie dyplomów, Simon zaciąga się do wojska i wyrusza na wojnę, posłuszny słowom dr. W.E.B. Du Bois, pozostawiając za sobą oszołomioną i pogrążoną w rozpaczy Berthę.

W retrospekcji z 1917 roku w Teksasie na wojskowej szubienicy ginie grupa czarnoskórych żołnierzy z 24. Pułku Piechoty, skazanych za różne przestępstwa, w tym za bunt. Akcja przenosi się do roku 1918, gdy wierni w kościele w Henning w Tennessee dowiadują się o wojskowych okrucieństwach z kazania, co napełnia Berthę lękiem, że to samo może spotkać Simona. W tym czasie 92. Dywizja Piechoty, w której służy Simon, przechodzi szkolenie podstawowe, mierząc się z licznymi niesprawiedliwościami ze strony mieszkańców miasteczka w Illinois, gdzie stacjonuje obóz. Simon i jego złożona z samych czarnoskórych kompania wyruszają w końcu za ocean i dzielnie walczą we Francji pod dowództwem białego porucznika. Po ataku gazowym oddział trafia do szpitala, a po krótkim odpoczynku we Francji zostaje odesłany do domu. Jednak zahartowani w boju żołnierze zderzają się z nasilającym się rasizmem, nękaniem i przemocą, podczas gdy w całym kraju szaleje hiszpanka. Mimo to Simon i Bertha szczęśliwie się spotykają i biorą ślub, planując przeprowadzkę do Ithaki w stanie Nowy Jork, aby Simon mógł zdobyć tytuł magistra na Cornell. W końcu wracają z Nowego Jorku z synkiem, któremu dają na imię Alex.

Jedenaście lat po powrocie Haleyów z małym Alexem akcja rozpoczyna się w 1932 roku w Henning w stanie Tennessee, w czasach Wielkiego Kryzysu. Simon wciąż nie może znaleźć posady profesora. W międzyczasie rodzina mieszka z rodzicami Berthy, a Simon pracuje u teścia przy wywózce drewna. W końcu otrzymuje i przyjmuje ofertę pracy jako dyrektor wydziału rolnictwa w A&M Institute w Normal w stanie Alabama i przenosi tam swoją rodzinę. Odwiedzając lokalnych czarnoskórych rolników, poznaje białego federalnego doradcę rolniczego i nawiązuje z nim współpracę. Simon jeździ z nim w teren, udzielając porad dotyczących upraw, próbując zmienić przestarzałe, wyniszczające metody gospodarowania i informując rolników o nowych dopłatach wprowadzonych przez prezydenta Roosevelta. Obaj mężczyźni napotykają jednak opór największego właściciela ziemskiego w hrabstwie, który nie tylko odrzuca te rady, ale chce zagarnąć dopłaty dla siebie. Gdy obaj posuwają się za daleko, dom Simona zostaje zdemolowany, a agent pobity w ramach ostrzeżenia. W tym samym czasie Bertha powoli podupada na zdrowiu, próbując to ukryć, ale w końcu przegrywa z chorobą.

Siedem lat po śmierci matki Alexa rodzina Haleyów mieszka w Elizabeth City w Karolinie Północnej, gdzie Simon, po ponownym ożenku, uczy rolnictwa w lokalnym stanowym kolegium nauczycielskim. Alex rzuca studia, wraca do domu i od razu znajduje pracę w WPA za dolara dziennie. Simon, zdając sobie sprawę, że posłał Alexa na studia zbyt wcześnie, radzi mu zaciągnąć się do wojska. Alex postanawia wstąpić do Straży Przybrzeżnej w Norfolk w Wirginii, lecz z rozczarowaniem odkrywa, że może tam pracować wyłącznie w kambuzie. Na cotygodniowym spotkaniu parafialnym Alex poznaje młodą kobietę i po wybuchu wojny żeni się z nią, po czym zostaje wysłany na południowy Pacyfik. Na morzu dowiaduje się, że został ojcem córeczki, a ukojenie i uznanie wśród załogi przynosi mu pisanie. Po zakończeniu wojny wraca do domu i mimo sprzeciwu ojca ponownie zaciąga się do służby, trafiając do bazy Straży Przybrzeżnej w Nowym Jorku. Odkrywa jednak, że rasizm wciąż jest obecny w jego codziennym życiu, a jego dążenie do zostania zawodowym pisarzem z czasem oddala go od żony.

W finałowej części przenosimy się do 1960 roku do Henning w stanie Tennessee. Dziesięć lat po tym, jak żona Nan odeszła od Alexa, mężczyzna przyjeżdża na pogrzeb ciotecznej babki Elizabeth. Wreszcie osiąga sukces pisarski, publikując artykuły jako wolny strzelec, w tym wywiady z ministrem Malcolmem X z Narodu Islamu oraz George'em Lincolnem Rockwellem, przywódcą Amerykańskiej Partii Nazistowskiej. Alex zdobywa kontrakt na napisanie autobiografii Malcolma X jako ghostwriter, choć Malcolm zostaje zamordowany przed wydaniem książki. Wtedy Alex zdaje sobie sprawę, że powinien napisać książkę o własnej rodzinie, i z obsesyjnym zaangażowaniem bada swoje korzenie, przez co rozpadają się jego relacje z nową partnerką. Po zidentyfikowaniu języka, z którego pochodzą przekazywane mu od pokoleń słowa, udaje mu się zdobyć zaliczkę na podróż do Gambii w Afryce Zachodniej. Na miejscu płynie łodzią na spotkanie z griotem klanu Kinte. Gdy griot odtwarza stulecia historii, Alex w końcu słyszy imię Kunta Kinte i opowieść o bębnie, która doprowadziła do jego pojmania w niewolę, co wieńczy poszukiwania korzeni jego rodu.