Heroine? Saint? No, I'm an All-Works Maid (and Proud of It)!

Zrujnowana posiadłość opanowana przez wrony i zardzewiała brama – tak wyglądał dom rodziny Rutlbergów... przynajmniej jeszcze dwa tygodnie temu. Znajomi, którzy odwiedzili rezydencję po długiej przerwie, byli oszołomieni tą przemianą! Luciana, która ich powitała, była niezwykle dystyngowana, a herbata, którą podała, wydawała się najwyższej jakości. Stało się tak za sprawą pokojówki o imieniu Melody. Melody, która uwielbia ten fach i zawsze o nim marzyła, przybyła do rodziny Rutlbergów, aby zostać „wszechstronną pokojówką”, której powierzono wszystkie obowiązki!

Luciana, zaniepokojona tym, że Melody sama zajmuje się całą wielką posiadłością, idzie sprawdzić, co u niej. Jest pod wrażeniem lśniących czystością pokoi, ale zaraz po pożegnaniu się z Melody, która właśnie skończyła sprzątać, spotyka ją ponownie...? Zdezorientowana idzie do kuchni, gdzie zastaje... kilka kopii Melody! Luciana mdleje z szoku. Czym tak naprawdę są te sobowtóry? To nowo opracowana „magia pokojówki”...!?

Christopher i Annemarie łamią sobie głowy nad „bohaterką”, która wciąż się nie pojawia. Oboje odzyskali wspomnienia z poprzedniego życia i wiedzą, że ten świat jest scenerią gry otome, a do walki z Królem Demonów potrzebna jest bohaterka dziedzicząca moc świętej. Jednak nawet po sprawdzeniu listy uczniów w szkole nie mogą znaleźć jej nazwiska. W tym tempie cały scenariusz weźmie w łeb...! Kiedy oboje coraz bardziej się niepokoją, sama Melody...

Melody próbuje zakraść się na bal w przebraniu, ale Luciana bez trudu ją przejrzy. W tym samym momencie gospodarz ogłasza rozpoczęcie „tańca par tej samej płci”, a Luciana zaprasza Melody do tańca. Melody przygotowuje się na to, co Luciana może powiedzieć, jednak jest poruszona jej oddaniem i pilnością w stosowaniu jej nauk, po czym obie zaczynają cieszyć się tańcem. Gdy jednak zabawa rozkręca się na dobre, magia Melody wymyka się spod kontroli...

Wyczuwając wrogie zamiary, Luciana osłania Christophera i zostaje zaatakowana przez intruza. To „atak w sali balowej” przeprowadzony przez Buuka, chłopca opętanego przez Króla Demonów – pierwsze kluczowe wydarzenie w grze. Annemarie i Christopher przygotowali środki zaradcze, ale z trudem radzą sobie z mocą Króla Demonów. Gdy Annemarie próbuje opatrzyć rany Luciany, bada jej plecy. Nie ma na nich jednak ani śladu zranienia...

Król Demonów, uwięziony w ciele szczeniaka, zostaje wykąpany przez Melody. Choć dziewczyna nie do końca wie, co z nim zrobić, jej serce rośnie na widok idealnej sceny: bawiącej się z pieskiem Luciany i samej siebie czuwającej nad nimi. Natychmiast zaczyna więc przygotowania do przyjęcia szczeniaka pod ich dach. Po posiłku widzi, że maluch ma kłopoty z zaśnięciem, więc zaczyna śpiewać nasyconą magią kołysankę, która ma mu pomóc odpocząć. Jej piękny głos spowija nie tylko szczeniaka, ale i całą stolicę.

Annemarie wymknęła się z posiadłości w przebraniu i dotarła do miasteczka przyzamkowego. Od czasu do czasu odwiedzała je jako „Anna”, by trochę odpocząć. Był to jednak kluczowy dzień, w którym w grze miało dojść do ważnego wydarzenia. Następca tronu miał uratować bohaterkę przed podejrzanymi typami, co miało zapoczątkować ich randkę – jednak dziewczyna na miejscu miała czarne włosy. Zgadza się, tą zaczepianą była Melody!

Budowa internatu Królewskiej Akademii została ukończona i Luciana zamierza w nim zamieszkać. Melody decyduje się wyruszyć z nią, ale podczas ich nieobecności nie ma nikogo, kto mógłby zarządzać posiadłością Rutlbergów. Dlatego Melody własnoręcznie tworzy lalkę-pokojówkę, Serenę. Przygotowania do wyjazdu idą pełną parą, a Luciana i Melody ruszają do internatu z mieszanką ekscytacji i niepokoju. Po bezpiecznym przybyciu na miejsce czeka na nie Luna, córka rodziny Invidia, która mieszka w pokoju obok.

Luciana i pozostali sprawdzali wyniki niedawnego sprawdzianu. Na wywieszonej liście nazwisko Luciany widniało na trzecim miejscu w całym roczniku. Dziewczyna cieszyła się, że razem z Luną osiągnęły jedne z najlepszych wyników w klasie. To miejsce na liście powinno jednak należeć do bohaterki. Skoro jednak ta się nie pojawiła, Annemarie zaczyna podejrzewać, że to może Luciana przejęła jej rolę. Tymczasem Olivia obserwuje rozradowaną Lucianę i resztę chłodnym spojrzeniem...

Maika, która zaczęła pracować dla rodziny Rutlebergów, od razu rozpoznaje w Melody bohaterkę gry. W rzeczywistości Maika również jest reinkarnowaną osobą ze wspomnieniami z poprzedniego życia. Do tej pory polegała na swojej wiedzy o grze, by radzić sobie w tym świecie. Jednak po przybyciu do domu Rutlebergów po raz pierwszy dowiaduje się, że scenariusz uległ zmianie. Podczas gdy Maika jest zdezorientowana, Melody jest zachwycona, że ktoś po raz pierwszy nazwał ją „senpai”. Tymczasem w akademii dochodzi do serii aktów wandalizmu w klasach, a w powietrzu zaczyna unosić się złowroga atmosfera.

Melody i pozostali próbują pocieszyć Lucianę, która jest przybita podejrzeniami o zdemolowanie klasy. Maika, uznając, że jej wiedza o grze może się przydać, proponuje, że również uda się do akademii, by zbadać sprawę. Po przybyciu okazuje się, że potencjalni wybrankowie zachowują się zupełnie inaczej niż w grze – wyglądają tak, jakby ich ścieżki zostały już ukończone... Mimo zamieszania wywołanego tymi różnicami dziewczyny kontynuują śledztwo, a w tym samym czasie inni uczniowie oskarżają Lucianę o czyn, którego nie popełniła: oblanie Annemarie wodą.

Po odprawieniu Luciany na rozmowę z Luną Melody tak bardzo martwiła się o swoją panią, że nie mogła skupić się na obowiązkach. Zachęcona przez Mikę do pomyślenia o tym, czego sama pragnie, postanawia pomóc Lucianie – nawet wbrew rozkazom – i razem z Recto rusza w jej stronę. W tym samym czasie Luciana staje twarzą w twarz z Luną i zostaje zaatakowana przez jej potężną magię. Wtedy pierścień zaczyna świecić...