Fate/Grand Order: Ostateczny Demoniczny Front: Babilonia

W Organizacji Bezpieczeństwa Chaldea ostatni Mistrz ludzkości, Ritsuka Fujimaru, wraz ze swoją Służebnicą Mash Kyrielight przemierzyli sześć rejonów z różnych epok, aby odzyskać przyszłość utraconą w wyniku „spopielenia ludzkości” wywołanego przez Króla Magów. Teraz, by naprawić ostatnią Osobliwość, para wyrusza do starożytnej Mezopotamii. Gdy tylko lądują na tych ziemiach, gdzie obecność bogów jest codziennością, atakuje ich przytłaczająca liczba Demonicznych Bestii. W tym samym momencie z nieba zstępuje piękna dziewczyna.

Fujimaru i Mash zmierzają do Uruk pod przewodnictwem młodzieńca o imieniu Enkidu, który zgłosił się na ochotnika jako ich przewodnik. Jednak w głębi lasu Mash wyczuwa złowrogą atmosferę, gdy Enkidu schodzi na ścieżkę prowadzącą w zupełnie inną stronę niż ich cel. Wkrótce na ich drodze staje powściągliwa para – mężczyzna i dziewczyna. Wystarczy jedno zdanie z ust mężczyzny, by na jaw wyszły skrywane tajemnice Enkidu...

Drużyna Fujimaru z powodzeniem uzyskuje audiencję u mądrego króla Gilgamesza, władcy Uruk. Fujimaru proponuje Gilgameszowi, że w zamian za pokonanie Przymierza Trzech Bogiń, które sieje panikę w całej Mezopotamii, chciałby otrzymać Świętego Graala wywołującego tę Osobliwość. Gilgamesz oświadcza jednak, że Uruk nie potrzebuje pomocy Chaldei w walce z zagrożeniem. Sytuacja staje się wyjątkowo napięta, lecz wtedy niespodziewanie wkracza Ishtar, bóstwo opiekuńcze Uruk, i wszyscy stają do walki.

Fujimaru wspomina swoje podróże po innych Osobliwościach, zwłaszcza żal wobec tych, których nie udało mu się ocalić. Zaczyna kwestionować własne decyzje. W międzyczasie Gilgamesz wysyła go z królewskim rozkazem zbadania miasta Ur.

Fujimaru i jego towarzysze są osłupieni nagłą wizytą Gilgamesza w ambasadzie Chaldei. Król powierza im nowe zadanie – zbadanie Zatoki Perskiej. Merlin i Ana nie mogą do nich dołączyć, ponieważ nie posiadają przepustek. Innymi słowy, będzie to pierwsza od dawna wyprawa Fujimaru sam na sam z Mash. Jednak na miejscu zastają szlachetnego króla, recytującego poezję i pogrążonego w zadumie. Dzięki dawnym opowieściom wyprawa Fujimaru i jego grupy wreszcie nabiera rumieńców.

Po zakończeniu misji nad Zatoką Perską Fujimaru i jego grupa otrzymują od króla nowe zadanie. Mają odzyskać glinianą tabliczkę, którą Gilgamesz zgubił wcześniej w mieście Kutha. Kutha to miasto, które nagle opustoszało po pojawieniu się trzech bogiń, a wszyscy jego mieszkańcy zginęli. W tak cichym miejscu drużyna postanawia się rozdzielić, by odnaleźć tabliczkę. Fujimaru niespodziewanie trafia do lodowatego świata. To miejsce zwane „zaświatami”, przestrzeń oddzielona od świata fizycznego.

Fujimaru z powodzeniem odzyskuje glinianą tabliczkę Gilgamesza, a w głębokim śnie przypomina sobie spotkanie z Królem Magów w Londynie, Czwartej Osobliwości, co uświadamia mu wagę zdobycia ostatniego Świętego Graala. W tym samym czasie Merlin podejrzewa, że Demoniczne Bestie przy Północnym Murze szykują atak na szeroką skalę, i zabiera tam grupę Fujimaru. Na miejscu widzą oddział dowodzony przez Leonidasa I, toczący zaciekłą walkę. Tam też dowiadują się od Ushiwakamaru, że łączność z miastem-twierdzą Nippur na północy została zerwana, po czym ruszają w jej stronę.

Chcąc ocalić mieszkańców uwięzionych w odciętym od świata mieście Nippur, drużyna Fujimaru staje do walki z czekającym na nich fałszywym Enkidu. Dzięki pomocy Fou udaje im się utrzymać równowagę, jednak w samym środku starcia pojawia się wreszcie Bogini Demonicznych Bestii. W obliczu jej przytłaczającej potęgi nawet Merlin jest bezradny. W tym samym czasie Ushiwakamaru i Leonidas I toczą spektakularny bój, mężnie stawiając opór bóstwu. Chcąc przełamać impas w sytuacji, gdy trudno zadać choćby jedno zranienie, oboje Słudzy w akcie desperackiej determinacji uwalniają swoje Szlachetne Widma.

Fujimaru i jego drużyna tracą Ushiwakamaru oraz Leonidasa I. Po wysłuchaniu raportu powracającej do zigguratu grupy Gilgamesz dochodzi do wniosku, że aby stawić czoła Gorgonie, należy pokonać trzy boginie w określonej kolejności, i nakazuje Fujimaru, by najpierw pozyskał na ich stronę Ishtar. Mając w ręku „tajny plan” od króla, Fujimaru i reszta wyruszają do świątyni Ishtar.

Fujimaru i jego towarzysze bez przeszkód przyjmują Ishtar w swoje szeregi i dowiadują się od Gilgamesza o kluczu do pokonania Gorgony – „Toporze Marduka” ukrytym w Eridu w południowej dżungli. Co więcej, Ishtar wyjawia Prawdziwe Imię Bogini Dżungli, która zajęła Eridu, akurat w chwili, gdy ta przeprowadza niespodziewany atak na Uruk. Widząc, jak Bogini Dżungli z uśmiechem na ustach atakuje kolejnych ludzi, drużyna szykuje się do walki, lecz bogini nagle zaczyna mówić o „pewnych okolicznościach”.

Drużyna Fujimaru bez najmniejszego trudu przeciąga Jaguar Warrior na swoją stronę, a na obrzeżach Eridu spotyka żołnierzy z Uruk, których uważano za zmarłych. Wiadomość o ich ocaleniu daje grupie nadzieję na pokonanie Quetzalcoatl. Wreszcie docierają do Świątyni Słońca w Eridu i wyzywają na pojedynek Quetzalcoatl, jedno z bóstw Przymierza Trzech Bogiń. W trakcie zaciętej walki o zniszczenie Ołtarza Słońca Fujimaru korzysta z mocy Ishtar i staje z Quetzalcoatl do bezpośredniego starcia dusz.

Z powodu przepracowania Gilgamesz zapada w wieczny sen. Fujimaru i pozostali są zszokowani tą wieścią. Od Siduri dowiadują się również, że w Uruk odnotowano wiele przypadków zgonów z wycieńczenia. Przekonani, że za wszystkim stoi jedna z członkiń Przymierza Trzech Bogiń, wyruszają wraz z Ishtar do zaświatów, aby pokonać boginię krainy umarłych i uwolnić duszę Gilgamesza.

Fujimaru i jego towarzysze stają wreszcie twarzą w twarz z Ereshkigal, wielką boginią zaświatów. Proszą ją, by pomogła im ocalić Uruk, lecz ta odmawia i przechodzi do ataku. Z pomocą Gilgamesza i Ishtar Fujimaru próbuje dotrzeć do serca Ereshkigal, ale... Losy zaciętej bitwy spoczywają w rękach Szlachetnego Widma Mash, „Lorda Camelota”.

Po zawarciu pokoju z Ereshkigal, boginią zaświatów, Fujimaru i pozostali wracają do Uruk, gdzie spotykają Gilgamesza, który powrócił do świata żywych. W obliczu zbliżającej się ostatecznej walki z Gorgoną król proponuje strategię, która może dać im szansę na zwycięstwo. Jego plan zakłada uderzenie wyprzedzające na twierdzę Gorgony, Krwawy Fort, zanim ta rozpocznie kolejny atak na ludzkość. Przed bitwą, która zadecyduje o losach Uruk, Fujimaru rozmawia z Merlinem i Aną w drodze pod Północny Mur.

Dzięki Toporowi Marduka drużynie Fujimaru udaje się osłabić Gorgonę poprzez obniżenie jej Boskości. Po wywalczeniu sobie przejścia docierają wreszcie w głąb Krwawego Fortu. Tam Gorgona oświadcza, że dokona zemsty, niszcząc całą ludzkość. Ana uwalnia przeciwko niej swoją własną Boskość, którą tłumiła aż do tej pory. Za pomocą Mistycznych Oczu neutralizuje wzrok Gorgony, a jej kosa okazuje się jedyną bronią zdolną zadać cios nieśmiertelnej bogini. Czy ostrze Any zdoła zgładzić bóstwo potrafiące odrodzić się po każdym ataku?

Laḫmu atakują Kingu i wyrywają Świętego Graala z jego ciała! Po utracie artefaktu Kingu rzuca się do desperackiej ucieczki w głąb lasu. Potwory jednak go odnajdują, a on sam szykuje się na śmierć. W tym momencie Kingu staje się świadkiem czegoś, co wymyka się wszelkiemu zrozumieniu... W tym samym czasie Fujimaru i jego grupa ruszają w pościg za Laḫmu niosącym Graala, lecz drogę zagradza im Sługa, którego dawno uznano za martwego...

Moc Graala znajdującego się w rękach Laḫmu przekształciła Zatokę Perską w Przypływ Chaosu. Każda żywa istota, która dotknie tych wód, natychmiast mutuje w Demoniczną Bestię. Gdy Przypływ Chaosu zbliża się do Uruk, Fujimaru i jego drużyna obmyślają desperacki plan zniszczenia Tiamat w ostatniej próbie ocalenia miasta. Walcząc u boku Ishtar, Fujimaru używa Zaklęcia Rozkazu, by wzmocnić atak wymierzony w Tiamat spoczywającą w sercu Zatoki Perskiej. Jednakże...

Fujimaru, Mash i boginie cieszą się ostatnią chwilą spokoju w przeddzień ostatecznej bitwy. Tej samej nocy Kingu dociera na szczyt zigguratu. Tak ciężko ranny, że nie jest w stanie ustać na nogach, spogląda w górę i widzi stojącą nad nim postać... Wraz z nadejściem poranka król Gilgamesz kieruje do Fujimaru i jego towarzyszy ostatnie słowa otuchy. Ich atak na Tiamat właśnie się rozpoczyna!

Gdy Tiamat nie daje się pokonać nawet po desperackim ataku Quetzalcoatl, pojawia się Gorgona. Wykorzystuje swoje niszczycielskie Szlachetne Widmo, by strzaskać skrzydła potwora, lecz nie jest w stanie powstrzymać jego marszu na Uruk.

Tiamat wpada do zaświatów, gdzie przemienia się w jedno ze Zródeł Zła Ludzkości: Bestię II. Do akcji wkracza Hassan-i Sabbah, pierwszy Starzec z Góry, który używa swojej mocy Wielkiego Asasyna, by pozbawić Bestię II nieśmiertelności.

Fujimaru i jego towarzyszom udaje się ostatecznie pokonać Bestię II, choć zwycięstwo to zostało okupione wieloma ofiarami. Wszyscy są ranni i wyczerpani walką, a gdy spoglądają na pobojowisko, widzą, że samo Uruk stoi na skraju upadku. Co przyniesie im koniec tej podróży?