Emma

Bogata, niezależna i wielkoduszna Emma Woodhouse nie musi wychodzić za mąż, ale nic nie sprawia jej większej frajdy niż swatanie ludzi wokół siebie. Kiedy udaje jej się wydać za mąż bliskie towarzyszki, jej uwagę przykuwa ładna Harriet Smith, którą postanawia uczynić swoją nową powiernicą i sojuszniczką. Przekonuje Harriet, że zasługuje na kogoś lepszego niż jej adorator, farmer Robert Martin, i zachęca ją, by mierzyła wyżej. Jednak bliski przyjaciel rodziny, pan Knightley, ostrzega Emmę, że jej wtrącanie się przysporzy wiele bólu – zarówno Robertowi, jak i Harriet. Emma nie chce słuchać, a pan Knightley jest wściekły na jej upór.

Emma nie ustaje w próbach zeswatania Harriet z panem Eltonem, wikarym z Highbury. Choć sama nie myśli o zamążpójściu, intryguje ją tajemniczy i nieuchwytny Frank Churchill, którego ma nadzieję poznać na wiejskim przyjęciu bożonarodzeniowym. Frank się nie zjawia, a zamiast tego Emma staje się obiektem niechcianych i krępujących zalotów ze strony pana Eltona. Kilka tygodni później wiejskie plotki i domysły skupiają się na przybyciu młodej Jane Fairfax oraz wielkiego pianina, które dostała od tajemniczego wielbiciela. Emma nie chce uwierzyć, że tym sekretnym amatorem mógłby być pan Knightley. Przecież to niemożliwe, prawda?

Emma droczy się z panem Knightleyem na temat Jane, ale on nabiera wody w usta. W międzyczasie Frank i Emma planują bal, a Emma zastanawia się, czy przypadkiem się w nim nie zakochała. Mimo świetnej zabawy na wiejskim balu dochodzi do wniosku, że to jednak nie to. Oficjalnie porzuciwszy swatanie, Emma czuje się uwięziona i znudzona, więc pan Knightley proponuje jednodniową wycieczkę na Box Hill dla zmiany otoczenia i chwili wytchnienia. Mówi też Emmie, że podejrzewa Franka i Jane o skrywaną miłość. Emma odrzuca te domysły – może osobiście poręczyć za obojętność Franka wobec Jane – przez co Knightley czuje się zraniony obojętnością Emmy wobec niego samego.

Na Box Hill odbywa się piknik, podczas którego Emma i Frank bez opamiętania ze sobą flirtują. Emma złośliwie kpi z panny Bates, raniąc jej uczucia, a George surowo ją beszta za brak wrażliwości i snobizm. Apodyktyczna ciotka Franka, która zawsze była jego dobrodziejką zamiast pana Westona, umiera, a Frank wyjawia, że od kilku miesięcy był zaręczony z Jane, lecz ukrywał to z obawy przed gniewem ciotki. Emma jest zszokowana jego nieszczerością. Zauważa też swoje błędy w układaniu życia innym i zachęca Harriet, by walczyła o swoją pierwszą miłość, Roberta Martina, sama godząc się z losem singielki i czując pustkę, gdy George wyjeżdża do Londynu, „aby nauczyć się obojętności”. Ten jednak wraca, przyznając, że to złe miejsce na zapomnienie o Emmie, i oświadcza się jej. Ona się zgadza i udaje im się przekonać nawet jej neurotycznego, starego ojca.