Hataraku Saibou

Oto historia, która rozgrywa się wewnątrz ludzkiego ciała. Pewnego dnia, gdy Krwinka Czerwona roznosi tlen i dwutlenek węgla, zostaje zaatakowana przez pneumokoki i uratowana przez Krwinkę Białą. Aby chronić organizm będący ich całym światem, Krwinka Biała (Neutrofil) rusza w pościg za jedynym pneumokokiem, któremu udało się uciec. Jednak wróg ukrył się w najbardziej nieprawdopodobnym miejscu.

Dla Krwinki Czerwonej wszystko płynie spokojnym rytmem, gdy nagle na jej oczach dochodzi do otarcia naskórka. Krwinki Białe (Neutrofile) przybywają na miejsce, by walczyć z bakteriami i wirusami wdzierającymi się przez ranę, lecz mają twardy orzech do zgryzienia z takimi wrogami jak gronkowiec złocisty. Czy Krwinkom Białym (Neutrofilom) uda się obronić to ciało?

Naiwny Limfocyt T patroluje ciało pod kątem namnażania się wirusa grypy. Ponieważ jednak nigdy wcześniej nie stanął twarzą w twarz z wrogiem, jest śmiertelnie przerażony i kompletnie bezużyteczny. W końcu ucieka z pola walki, gdzie w pocie czoła walczą Krwinka Biała (Neutrofil) oraz zaprawione w boju Limfocyty T Zabójcy. Naiwnego Limfocyta T zżera poczucie winy, dopóki nie zauważa go Komórka Dendrytyczna i nie dodaje mu otuchy.

W okolicach żołądka pojawiają się bakterie. Krwinka Biała (Neutrofil) natychmiast zjawia się na miejscu. Zastaje tam walczącą już Eozynofil, inną komórkę z rodziny krwinek białych, która jednak radzi sobie fatalnie. Widząc jej bezradność, inne komórki zaczynają obgadywać Eozynofil za jej plecami. Nie przestają nawet wtedy, gdy Krwinka Biała (Neutrofil) tłumaczy im, że „jest zadanie, któremu może podołać tylko Eozynofil”.

Do wnętrza organizmu przedostaje się chmura pyłków cedru. Pędząc na miejsce zdarzenia w celu ich eliminacji, Krwinka Biała (Neutrofil) wpada na Komórkę Pamięci. Komórka Pamięci to limfocyt przechowujący wspomnienia układu odpornościowego. Widząc, co tak naprawdę się dzieje, Komórka Pamięci zaczyna dziwnie panikować: „Co jest, do licha? Zupełnie jak w legendzie!”. O jakiej „legendzie” mówi Komórka Pamięci?

„Kiedyś wyrosnę na wspaniałą krwinkę czerwoną” – oto opowieść o Krwince Czerwonej z czasów, zanim stała się Krwinką Czerwoną, gdy była jeszcze małym Erytroblastem. Pod czujnym okiem swojej nauczycielki, Makrofaga, Erytroblasty ciężko trenują, aby stać się pełnoprawnymi krwinkami, jednak Erytroblast zupełnie nie ma zmysłu orientacji i bez przerwy gubi się podczas ćwiczeń. Pewnego dnia, w trakcie ćwiczeń ewakuacji przed bakteriami, Erytroblast znowu traci orientację w terenie.

Wróg podszywający się pod zwykłą komórkę ujawnia swoje prawdziwe oblicze. To Komórka Rakowa. Aby ocalić ten świat, Krwinka Biała (Neutrofil), Limfocyt T Zabójca oraz Komórka NK muszą stanąć do walki z nacierającą Komórką Rakową.

Dostarczanie dwutlenku węgla do płuc i roznoszenie tlenu do komórek w całym ciele – oto odpowiedzialne zadanie Krwinki Czerwonej. Choć nadal nie ma za grosz orientacji w terenie i wiecznie błądzi, nie może wiecznie uchodzić za żółtodzioba. Jest zdeterminowana, by przejść cały cykl krążenia samodzielnie, bez pomocy starszych komórek, jednak w ukryciu Krwinka Biała (Neutrofil) obserwuje ją z zatroskaną miną.

Podczas ćwiczeń Limfocyt T Zabójca wrzuca jednego z podwładnych wprost do biura Limfocyta T Pomocnika. Dwa skrajne przeciwieństwa od razu skaczą sobie do gardeł. Jak twierdzi Komórka Dendrytyczna, choć dziś pełnią zupełnie inne role, w rzeczywistości byli kolegami z klasy w Szkole Grasicy. Co więcej, obaj byli wtedy zupełnie innymi postaciami. Co tak naprawdę zrodziło się między tą dwójką podczas piekielnego treningu w Szkole Grasicy, którą udaje się przetrwać zaledwie dwóm lub trzem procentom komórek?

Krwinka Czerwona ucieka przed zarazkiem. Z pomocą przychodzi jej zamaskowany Monocyt. Okazuje się, że monocyty również należą do rodziny białych krwinek i są rodzajem komórek odpornościowych. To mało prawdopodobne, by Krwinka Czerwona została zaatakowana przez bakterie dwa razy tego samego dnia, a jednak w drodze do jamy nosowej trafia na kolejną. Zarazkiem okazuje się Gronkowiec Złocisty. Zwykle po prostu bytuje na skórze i w porach, ale tym razem ma potajemny plan. O co może chodzić?

Świat (ciało) zalewa fala morderczego upału. Nawet mimo wzmożonego wydzielania potu organizm nie jest w stanie się ochłodzić. Nietypowo zwiększony przepływ krwi w naczyniach, szalejąca gorączka – nie ma wątpliwości, organizm cierpi na udar cieplny. Wykorzystując zamieszanie, laseczka woskowa grasuje w najlepsze. Zmagający się ze skutkami udaru, niezawodny zazwyczaj Neutrofil nagle opada z sił. Czy istnieje sposób, by powstrzymać to wewnętrzne globalne ocieplenie?

Krwinka Czerwona dostaje pod opiekę nowicjuszkę, którą ma wyszkolić. Postanawia „pokazać jej, jak niezawodną potrafi być starszą koleżanką”, jednak wciąż się gubi i zbiera burę od innych komórek, przez co nic nie idzie po jej myśli. W tym samym momencie całym organizmem wstrząsa poważny wypadek.

„Wykryto uszkodzenia zagrażające życiu” – na wieść o tym nagłym wypadku Krwinka Biała (Neutrofil) pędzi w rejon katastrofy. Na miejscu nie znajduje jednak ani śladu krwinek, które miał chronić. Wskutek potężnego krwotoku niezliczona liczba komórek krwi została wyrzucona poza obręb rany. Krwawienie nie ustaje, a sytuacja z sekundy na sekundę staje się coraz bardziej dramatyczna. Aby jednak ratować ten świat i swoich przyjaciół, Krwinka Czerwona wraz z młodszą podopieczną nie przestają dostarczać tlenu. Ich świat staje na krawędzi zagłady – jaki los czeka te komórki?

Pewnego dnia, w trakcie tępienia zarazków, Krwinka Biała (Neutrofil) spotyka Płytkę Krwi noszącą czapkę daszkiem do tyłu. Ta mała płytka po kryjomu trenuje, by stać się silniejsza. Nagle jednak wewnątrz ciała rozlega się potężny huk, a po nim następują gwałtowne wstrząsy...

Komórka Pamięci ma sen, w którym przybycie wysłanników z zewnątrz zwiastuje koniec tego świata... Jakby na potwierdzenie tego snu, do organizmu wdzierają się niezidentyfikowani wrogowie! Czyżby Komórka Pamięci nie tylko pamiętała przeszłość, ale zyskała też dar przewidywania przyszłości? Czy ten świat czeka zagłada, tak jak przepowiedziała Komórka Pamięci?

W naskórku doszło do reakcji toksycznej! Komórka Tuczna wykonuje swoją robotę zgodnie z podręcznikiem, lecz inne komórki, poirytowane jej działaniami, zasypują ją skargami. Komórka Tuczna traci panowanie nad sobą i daje upust wściekłości... W tym samym czasie nieznany wróg przebija naczynie krwionośne, a komórki krwi zostają wyssane na zewnątrz!

W ciele doszło do groźnego incydentu! Komórki odpornościowe natychmiast pędzą na miejsce i walczą z komórkami zainfekowanymi przez wirusa. Zwykła Komórka przygląda się tej codziennej scenie ze znudzoną miną i wzdycha: „Chciałbym tak bohatersko kogoś uratować i usłyszeć: Dziękuję ci za pomoc”. Wtem przed Zwykłą Komórką pojawia się grupa tajemniczych bakterii...

Zwykła Komórka wraz z Krwinką Białą (Neutrofilem) zmierzają w stronę jelit, aby pomóc bakteriom kwasu mlekowego wrócić do swoich, jednak po drodze jedna z bakterii gubi się w tłumie. Zwykła Komórka desperacko szuka zagubionej bakterii, ale nagle zostaje zaatakowana przez komórki zarażone nowym wirusem!

Informacje o przeciwciałach komórki wyciekły. Po komentarzu, jaki Komórka NK rzuca Krwince Białej (Neutrofilowi), atmosfera robi się gęsta. Misja zjednoczenia bakterii kwasu mlekowego z ich pobratymcami prowadzi całą grupę do jelita grubego. W jelicie, podrażnionym przez toksyczne gazy wydzielane przez szkodliwe bakterie, bohaterowie napotykają Komórkę T Pamięci, znaną dawniej jako „Limfocyt T Zabójca”.

Najgroźniejszy przeciwnik powraca... Komórka Rakowa znów daje o sobie znać, a szkodliwe bakterie sieją spustoszenie w mikroflorze jelitowej. W obliczu bezprecedensowego zagrożenia dla całego organizmu Krwinka Biała (Neutrofil) i jego towarzysze toczą krwawą wojnę, aby ocalić przyszłość swojego świata.

Krwinka Biała (Neutrofil) wraz z kompanami stawia czoła Komórce Rakowej, lecz na drodze do pokonania wroga staje im Regulacyjny Limfocyt T! W tym samym czasie Zwykła Komórka, która ryzykowała życiem, by ratować bakterie kwasu mlekowego, wpada w sidła szkodliwych bakterii! Jaki los czeka ten świat i zamieszkujące go komórki?