Pod gwiazdą frygijską

Stawką staje się powodzenie robotniczego oporu i zorganizowanie wielkiego strajku, co wiąże się ze stałym ryzykiem aresztowania i konfrontacją z siłami porządkowymi. Opowieść łączy motywy ulicznych manifestacji i politycznego podziemia z osobistym dramatem pary bohaterów, którzy muszą pogodzić rewolucyjne ideały z rodzącą się miłością.

Obraz w reżyserii Jerzego Kawalerowicza stanowi bezpośrednią kontynuację wcześniejszej „Celulozy”. Podobnie jak pierwsza część, powstał na motywach powieści „Pamiątka z Celulozy” autorstwa Igora Newerlego, a część ujęć zrealizowano w autentycznych wnętrzach włocławskich zakładów.