Miłość dwudziestolatków

Name: Miłość dwudziestolatków
Genre: Komedia
Released: 1962
Duration: 2 h
Cast: Jean-Pierre Léaud, Pierre Schaeffer, Marie-France Pisier, Eleonora Rossi Drago, Rosy Varte

L'Amour à 20 ans

angLove at Twenty

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: mało. Fabuła skupia się na relacjach osobistych i rzadko buduje wyraźne napięcie dramatyczne.
Akcja: brak. Film nowelowy opiera się na dialogach i obserwacji obyczajowej, brak w nim scen akcji.
Humor: trochę. W lżejszych segmentach pojawiają się elementy komediowe i ironiczne spojrzenie na związki.
Wzruszenie: trochę. Niektóre nowele dotykają nostalgii i rozczarowań, budząc umiarkowane emocje.
Groza: mało. Pojedynczy epizod wprowadza mroczniejsze, obsesyjne wątki, lecz bez cech horroru.
Romans: dużo. Zauroczenia, perypetie sercowe i relacje damsko-męskie są głównym tematem wszystkich nowel.
Przemoc: brak. Konflikty mają charakter emocjonalny i psychologiczny, brak w nich przemocy.
Wymaga skupienia: trochę. Struktura nowelowa wymaga przestawiania się na nowe wątki, lecz historie są proste.

film · 1962 · 120 min · Komedia

Reżyseria: Shintarō Ishihara, Andrzej Wajda, François TruffautW rolach głównych: Jean-Pierre Léaud, Pierre Schaeffer, Marie-France Pisier

Produkcja: Włochy, Francja, Polska · język oryginału: francuski · widzowie TMDB: 6,7/10 (55 głosów)

Teraz nie ma go w polskich serwisach VOD

Oceń po zalogowaniu

O filmie

Film składa się z pięciu nowel wyreżyserowanych przez twórców z Francji, Włoch, Japonii, Niemiec oraz Polski. Każda z części przygląda się młodym ludziom wkraczającym w dorosłość i stawiającym czoła pierwszym poważnym relacjom. W paryskim epizodzie François Truffaut powraca do postaci Antoine'a Doinela (Jean-Pierre Léaud), zmagającego się z nieodwzajemnionym zauroczeniem. Pozostałe segmenty przenoszą akcję do Rzymu, Tokio, Monachium i Warszawy, gdzie bohaterowie mierzą się ze skomplikowanymi romansami, obsesją czy międzypokoleniowymi nieporozumieniami.

Czytaj dalej ▾

Zróżnicowane stylistycznie etiudy łączy wspólny motyw poszukiwania bliskości oraz klamra wizualna i muzyczna w postaci fotografii Henriego Cartier-Bressona i kompozycji Georges'a Delerue. Całość waha się od tonów komediowych i sentymentalnych po mroczniejsze czy groteskowe spojrzenie na relacje damsko-męskie. Międzynarodowy projekt został zaprezentowany w konkursie głównym 12. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie.

Motywydorastaniemłodzieńcza miłośćnieodwzajemnione uczucierelacje międzyludzkie

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: mało. Fabuła skupia się na relacjach osobistych i rzadko buduje wyraźne napięcie dramatyczne.
Akcja: brak. Film nowelowy opiera się na dialogach i obserwacji obyczajowej, brak w nim scen akcji.
Humor: trochę. W lżejszych segmentach pojawiają się elementy komediowe i ironiczne spojrzenie na związki.
Wzruszenie: trochę. Niektóre nowele dotykają nostalgii i rozczarowań, budząc umiarkowane emocje.
Groza: mało. Pojedynczy epizod wprowadza mroczniejsze, obsesyjne wątki, lecz bez cech horroru.
Romans: dużo. Zauroczenia, perypetie sercowe i relacje damsko-męskie są głównym tematem wszystkich nowel.
Przemoc: brak. Konflikty mają charakter emocjonalny i psychologiczny, brak w nich przemocy.
Wymaga skupienia: trochę. Struktura nowelowa wymaga przestawiania się na nowe wątki, lecz historie są proste.