Dwie godziny

Name: Dwie godziny
Genre: Dramat
Released: 1957
Duration: 1 h 8 min
Cast: Hanka Bielicka, Tadeusz Łomnicki, Andrzej Łapicki, Aleksander Zelwerowicz, Władysław Grabowski

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: sporo. Konfrontacja kata i ofiary oraz dramatyczne decyzje budują atmosferę niepokoju.
Akcja: mało. To kameralny dramat psychologiczny skupiony na rozmowach i oczekiwaniu.
Humor: brak. Fabuła porusza wyłącznie poważne, trudne tematy powojennych traum.
Wzruszenie: sporo. Bolesny widok zrujnowanego domu i tragiczne losy bohaterów poruszają.
Groza: mało. Niepokój wynika jedynie ze wspomnień obozowych i atmosfery odwetu.
Romans: trochę. Pojawiają się wątki dawnych sympatii i trudnych relacji małżeńskich.
Przemoc: trochę. W tle pojawia się akt zabójstwa z zemsty na obozowym kacie.
Wymaga skupienia: sporo. Wielość postaci i ich wojennych doświadczeń wymaga uwagi podczas seansu.

film · 1957 · 68 min · Dramat

Reżyseria: Stanisław WohlW rolach głównych: Hanka Bielicka, Tadeusz Łomnicki, Andrzej Łapicki

Produkcja: Polska · język oryginału: polski

Premiera w Polsce: 9 grudnia 1957

Krótki postój na prowincjonalnej stacji kolejowej staje się dla powracających z wojny tułaczy bolesną próbą zmierzenia się z przeszłością i rozliczenia dawnych win.

Teraz nie ma go w polskich serwisach VOD

Oceń po zalogowaniu

O filmie

Tuż po zakończeniu wojny na małej stacji przesiadkowej gromadzą się powracający z tułaczki ludzie. Mają zaledwie dwie godziny do odjazdu kolejnego pociągu, jednak ten krótki czas wystarcza, by odżyły w nich nieprzepracowane traumy. Marek po powrocie do rodzinnego miasteczka odnajduje jedynie ruiny domu, a spotkanie z dawną znajomą zmusza go do weryfikacji dawnych uczuć.

Czytaj dalej ▾

Wśród oczekujących podróżnych narasta napięcie. Dochodzi do konfrontacji dawnych ofiar z oprawcami: były więzień obozu koncentracyjnego staje twarzą w twarz ze swoim obozowym prześladowcą, a bliscy kolaborantów muszą zmierzyć się z hańbą swoich rodzin. Prowincjonalny peron zmienia się w miejsce moralnych rozliczeń, weryfikacji wojennych postaw i dramatycznej chęci odwetu.

Obraz w reżyserii Stanisława Wohla był pierwszym polskim powojennym dramatem fabularnym. Został ukończony w 1946 roku, lecz z powodów cenzuralnych przeleżał na półkach aż do premiery w 1957 roku, ukazując się w przemontowanej wersji.

Motywytrauma wojennazemstapowrót do domurozliczenie z przeszłością

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: sporo. Konfrontacja kata i ofiary oraz dramatyczne decyzje budują atmosferę niepokoju.
Akcja: mało. To kameralny dramat psychologiczny skupiony na rozmowach i oczekiwaniu.
Humor: brak. Fabuła porusza wyłącznie poważne, trudne tematy powojennych traum.
Wzruszenie: sporo. Bolesny widok zrujnowanego domu i tragiczne losy bohaterów poruszają.
Groza: mało. Niepokój wynika jedynie ze wspomnień obozowych i atmosfery odwetu.
Romans: trochę. Pojawiają się wątki dawnych sympatii i trudnych relacji małżeńskich.
Przemoc: trochę. W tle pojawia się akt zabójstwa z zemsty na obozowym kacie.
Wymaga skupienia: sporo. Wielość postaci i ich wojennych doświadczeń wymaga uwagi podczas seansu.