Człowiek na torze

Śledztwo opiera się na zeznaniach osób z otoczenia kolejarza, w tym niechętnego mu naczelnika parowozowni oraz młodego pomocnika Zapory. Z ich wspomnień wyłaniają się skrajnie różne obrazy Orzechowskiego — od zgorzkniałego wroga nowych porządków po bezkompromisowego rzemieślnika przywiązanego do zawodowej rzetelności. Narracja, prowadzona za pomocą retrospekcji ukazujących te same zdarzenia z odmiennych perspektyw, buduje gęstą atmosferę podejrzliwości i zmusza do poszukiwania prawdy ukrytej pod ideologicznymi hasłami.

Dramat w reżyserii Andrzeja Munka, zrealizowany według scenariusza Jerzego Stefana Stawińskiego, uchodzi za jedno z najważniejszych dzieł otwierających nurt polskiej szkoły filmowej oraz odważny rozrachunek z okresem stalinizmu i regułami socrealizmu.