Jesienne popołudnie

Widok dawnego mentora uświadamia Hirayamie, że przez własną wygodę może zgotować Michiko podobny los. Mężczyzna postanawia pomóc córce w znalezieniu odpowiedniego męża, nawet jeśli decyzja ta doprowadzi go do bolesnej pustki. Narracja płynie niespiesznie, łącząc ciepły, podszyty humorem obraz męskich spotkań towarzyskich z dyskretną melancholią i refleksją nad przemijaniem.

Dramat wyreżyserował Yasujirō Ozu, a w roli głównej wystąpił regularnie współpracujący z nim Chishū Ryū. Było to ostatnie dzieło japońskiego twórcy, ukończone na krótko przed jego śmiercią.