Wyspa Giligana

Rozbitkowie budzą się na wyspie, na której utknął ich statek Minnow. Skipper i Gilligan budują tratwę i wyruszają na poszukiwanie pomocy. Profesor odkrywa w jaskini artefakty należące do plemienia łowców głów Marubi i zastawia pułapkę na wypadek, gdyby ci się zjawili.

Skipper chce, aby rozbitkowie zbudowali wspólną chatę, ponieważ zbliża się potężna burza tropikalna. Jednak nikt nie potrafi ze sobą współpracować, więc każdy zaczyna stawiać własny szałas.

Gilligan stoi na nocnej warcie, ponieważ rozbitkowie jeszcze nie znają wyspy. W nocy ktoś okrada chatę z zapasami, a Skipper jest przekonany, że to sprawka voodoo.

Skipper zaczyna lunatykować i na nowo przeżywać wydarzenia z II wojny światowej. Bierze Gilligana za swojego kolegę z marynarki i próbuje nakłonić go do pomocy przy przerobieniu odbiornika na nadajnik.

Przemierzając dżunglę, Gilligan natrafia na samolot. Okazuje się, że maszyna należy do Wrongwaya Feldmana, który zaginął wiele lat temu.

Skipper i pan Howell kandydują na urząd prezydenta wyspy, co prowadzi do zaskakujących rezultatów.

Gilligan znajduje kaczkę w czasie, gdy na wyspie szaleje zaraza niszcząca rośliny. Reszta mieszkańców wyspy zaczyna głodnym wzrokiem łypać na jego nowego zwierzaka.

Profesor próbuje wyprodukować gwoździe potrzebne do naprawy Minnow. Gilligan odkrywa lepką jak klej żywicę, która zdaje się działać wręcz magicznie.

Pracując dla pana Howella, Gilligan wpada do dołu i odkrywa cenny surowiec. W tym samym czasie dziewczyny łowią ryby i wpadają na trop, który może umożliwić rozbitkom ucieczkę z wyspy.

Podczas kopania w pobliżu laguny rozbitkowie odkrywają posążek Kony. Głęboko przesądny Skipper jest przekonany, że wydarzy się coś strasznego, jeśli bóstwo nie zostanie udobruchane.

Ginger jest załamana, ponieważ nie zagra głównej roli w sztuce, którą napisano specjalnie dla niej. Gilligan namawia pana Howella do wystawienia tej sztuki na wyspie, by sprawdzić, czy zechce ją sfinansować po powrocie do cywilizacji. Podczas prób pan Howell zapomina jednak o pierwotnym celu i obsadza w głównej roli Lovey zamiast Ginger.

Rozbitkowie wspominają dotychczasowe przygody na wyspie, gdy słyszą w radiu komunikat o kutrze straży przybrzeżnej płynącym z pomocą dla ocalałych z Minnow.

Pan Howell zakłada się z Gilliganem o trafienia do dołka w golfie i Gilligan wygrywa 3 miliony dolarów. Pan Howell próbuje teraz znaleźć sposób, by podstępem odzyskać fortunę.

W studni rozbitków kończy się woda. Gilligan dostaje zadanie pilnowania resztek ocalałych zapasów.

Gilligan próbuje złowić coś do jedzenia w lagunie i widzi coś, co bierze za potwora morskiego. Później okazuje się, że to japoński jednoosobowy miniaturowy okręt podwodny z czasów II wojny światowej, a jego sternik nie wie, że wojna skończyła się ponad 20 lat temu.

Kopiąc palenisko pod grilla dla pana Howella, Gilligan natrafia na skrzynię ze skarbem. Między mieszkańcami wybucha spór o to, do kogo należy znalezisko.

Na wyspę przybywa gangster udający lekarza.

Na wyspie mija zwykły dzień, a Skipper i Gilligan wykonują codzienne obowiązki na rzecz małej społeczności. W tym samym czasie Pentagon postanawia przetestować nowy pocisk rakietowy, a na cel obiera wyspę rozbitków.

Podczas wędrówki po wyspie Gilligan zauważa dzikiego chłopca, ale nikt z rozbitków nie chce mu uwierzyć.

Zmęczone czekaniem na własne szałasy kobiety ogłaszają strajk. Wybucha wojna płci, a mężczyźni obmyślają plan, by nakłonić je do powrotu.

Do laguny wpływa na desce surfer, który zamiast wracać do cywilizacji i wezwać pomoc dla rozbitków, woli uganiać się za Ginger i Mary Ann.

Diamentowa broszka pani Howell znika w tajemniczych okolicznościach, a zaraz po niej przepada sama pani Howell.

Gdy próba uratowania Mary Ann przez Gilligana kończy się fiaskiem i oboje muszą być wyciągani z opresji przez Skippera, Gilligan popada w kompleksy. Rozbitkowie knują plany, które pozwolą mu poczuć się jak bohater.

Wrongway Feldman powraca, by znowu cieszyć się beztroskim życiem na wyspie. Rozbitkowie głowią się, jak nakłonić go do powrotu do cywilizacji, by sprowadził ratunek.

Pani Howell nudzi się z braku życia towarzyskiego, więc postanawia wyswatać Gilligana z Mary Ann.

Gilligan łapie bzika na punkcie bębnienia, a pani Howell dochodzi do wniosku, że brakuje jej muzyki, więc namawia rozbitków do założenia wyspiarskiego zespołu. Bębnienie Gilligana zostaje jednak uznane przez tubylców z sąsiedniej wyspy za wojenne tam-tamy.

Rozbitkowie zaczynają się niepokoić, gdy Gilligan słyszy na wyspie rozmowy gangsterów, a Skipper to potwierdza. Kiedy ich namierzają, w panu Howellu budzi się chciwość i postanawia odnaleźć ich łup.

Po wygraniu 39 wyścigów żółwi pan Howell ma ochotę na czterdzieste zwycięstwo. Namawia Skippera, by ten postawił Gilligana w roli służącego, i wkrótce zaczyna żałować, że nie dał sobie spokoju.

Gilligan znajduje „Oko Bóstwa”, które według legendy przytoczonej przez jego najlepszego przyjaciela Skippera potrafi spełnić 3 życzenia. Profesor protestuje, twierdząc, że życzenia nie istnieją, a wszystko, co może się wydarzyć, to czysty przypadek.

Gdy rozbitkowie zyskują szansę na ratunek dzięki działaniom Marynarki Wojennej w okolicy, Skipper doznaje amnezji i bierze wszystkich za japońskich żołnierzy.

Gilligan ma tajemnicę, która doprowadza pozostałych rozbitków do szaleństwa z ciekawości, o co tak naprawdę chodzi.

Skipper musi przejść na drastyczną dietę, gdy uświadamia sobie, że waży zbyt dużo, by ponownie zaciągnąć się do Marynarki Wojennej. W międzyczasie profesor wynajduje fosforyzujący barwnik, którym ma nadzieję dawać znaki mijającym wyspę statkom.

Łowiąc ryby, Gilligan trafia na kufer iluzjonisty pełen najróżniejszych rekwizytów scenicznych. Później zaczyna czuć się bezużyteczny, gdy przypadkiem słyszy, jak rozmawiają o nim inni rozbitkowie, i wykorzystuje sztuczkę Ginger, by zniknąć.

Rozbitkowie odkrywają, że na wyspie mieszka ekscentryczny malarz, i próbują nakłonić go, by pomógł im się stamtąd wydostać.

Gdy Gilligan ratuje życie pani Howell, małżeństwo Howellów postanawia go adoptować. Chłopak szybko przekonuje się, że życie wśród bogaczy wcale nie jest usłane różami – nawet na bezludnej wyspie.

Gilligan rani się w nos, spadając z palmy podczas zrywania kokosów. Nos puchnie, wpędzając go w kompleksy na punkcie własnego wyglądu. W końcu decyduje, że profesor musi zrobić mu nowy nos.

Z sąsiedniej wyspy przypływa rodzina tubylców szukająca męża dla swojej córki. Głównym kandydatem okazuje się Gilligan.

Rozbitkowie postanawiają zorganizować konkurs piękności, by wyłonić najatrakcyjniejszą kobietę na wyspie, a Gilligan podstępem zostaje wrobiony w rolę sędziego.

Na wyspę trafia wygnany dyktator, który ma przeczekać tam, aż powrót do jego kraju znów będzie bezpieczny.

Sonda marsjańska omyłkowo ląduje na wyspie. Kiedy profesor naprawia jej kamerę, naukowcy są przekonani, że odbierają zdjęcia z Marsa. W międzyczasie pan Howell angażuje Gilligana w tajny projekt z okazji swojej rocznicy.

Gilligan słyszy w radiu numery swojego losu na loterii i wygrywa milion dolarów. Pan Howell natychmiast zaprasza go do elitarnego klubu milionerów Howellów.

Gilligan próbuje złowić w lagunie dorodne homary, by wszyscy zjedli pyszną kolację. W tym samym czasie profesor zauważa, że poziom wody na miarce w lagunie, za pomocą której sprawdza, czy wyspa nie tonie, cały czas rośnie. W całym tym zamieszaniu kobiety dochodzą do wniosku, że trzeba zadbać o zieleń wokół szałasów.

Gilligan odnajduje wrak statku, a rozbitkowie odzyskują jego ładunek i wpadają na pomysł, jak dzięki temu ściągnąć ratunek.

Wiadomości radiowe donoszą, że pan Howell stracił cały swój majątek, a rozbitkowie muszą zmierzyć się z konsekwencjami tej sytuacji.

Kiedy w lagunie ląduje dwóch radzieckich kosmonautów, w rozbitkach odżywa nadzieja na ratunek. Robią wszystko, by przypodobać się przybyszom i pokazać, że są całkowicie nieszkodliwi.

W wyniku nieszczęśliwego wypadku podczas przygotowań ze Skipperem do nadchodzącego tajfunu Gilligan przypadkowo staje się odbiornikiem radiowym.

Gdy Skipper dochodzi do wniosku, że na wypadek nieszczęścia na wyspie musi istnieć ustalona hierarchia, z pomocą Gilligana rozpętuje się totalny chaos.

Członkowie popularnego zespołu rockowego The Mosquitoes (w tych rolach The Wellingtons, wykonawcy motywu przewodniego serialu w sezonach 2–3) zjawiają się na wyspie, by uciec od fanów i w spokoju poćwiczyć. Kiedy rozbitkowie dowiadują się, że muzycy spędzą na wyspie sporo czasu, próbują nakłonić ich do szybszego odlotu.

Gilligana gryzie robak, a profesor daje mu tylko 24 godziny życia.

Podczas łowienia ryb Gilligan wyciąga z wody minę z czasów II wojny światowej, która w dodatku przypadkowo zostaje uzbrojona.

Bogata imprezowiczka przybywa na wyspę z zamiarem przekształcenia jej w kurort, ale Howellom marzy się ratunek z rąk kogoś innego.

Rozbitkowie zaczynają podejrzewać, że jest wśród nich morderca, gdy na wyspę trafia gazeta.

Po gwałtownej burzy oceaniczny kabel telekomunikacyjny zostaje wyrzucony do laguny, a rozbitkowie próbują nawiązać kontakt ze światem.

Kiedy pozostali rozbitkowie zaczynają dziwnie się zachowywać w obecności Mary Ann, dziewczyna dochodzi do wniosku, że zjadła trujące grzyby i umiera.

Gilligan odkrywa na wyspie krzew z nasionami, które umożliwiają czytanie w myślach.

Wszyscy dostają zaproszenie na przyjęcie u Howellów z wyjątkiem Skippera.

Eksperymentalny robot wystrzelony przez siły powietrzne ląduje ze spadochronem na wyspie.

Pan Howell tworzy armię i mianuje się generałem po tym, jak rozbitkowie zostają zaatakowani.

Po tak długim czasie spędzonym na wyspie w zaledwie siedem osób rozbitkom zaczyna puszczać nerwy. Skaczą sobie do gardeł o byle drobnostkę. Profesor i Ginger wpadają na pomysł, jak rozładować napięcie, i wmawiają wszystkim, że Ginger jest wróżką. Szczególnie łatwo przekonać Gilligana.

Cyrkowy lew w klatce zostaje wyrzucony na brzeg wyspy, po czym ucieka na wolność.

Gorąca woda tryskająca spod ziemi ostrzega rozbitków przed zbliżającą się erupcją wulkanu.

Słuchając radia, rozbitkowie dowiadują się, że jakiś oszust podszywa się pod pana Howella, by dobrać się do jego pieniędzy.

Gilligan zaczyna widywać na wyspie ducha, ale nikt nie chce mu uwierzyć.

Skipper dostaje alergii na Gilligana, a Profesor próbuje dowiedzieć się, dlaczego tak się stało.

Szalony lekarz odwiedza wyspę i obiecuje pomoc, jednak gdy zabiera rozbitków na swoją pobliską wysepkę, czeka ich tam upiorna niespodzianka.

Rozbitkom zaczyna doskwierać brak witaminy C. Z czasem opadają z sił, a Gilligan ma ostatnią pomarańczę. Gdy ta usycha, a Gilligan pilnuje pestek, ma sen o Jasiu i olbrzymie. Co ciekawe, w scenie, gdy gigantyczny Skipper goni małego Gilligana wokół skrzynek z pomarańczami, w rolę małego Gilligana wciela się syn Boba Denvera.

Słuchając wiadomości w radiu, rozbitkowie dowiadują się, że pastor, który udzielał ślubu Howellom, nie miał święceń, więc wszystkie zawarte przez niego małżeństwa są nieważne.

Gdy na wyspę spada radioaktywny meteoryt, rozbitkowie boją się, że z powodu promieniowania zostało im niewiele życia.

Gilligan zostaje ugryziony przez nietoperza i dostaje obsesji, że zamieni się w wampira. Wyprowadza się od reszty rozbitków do jaskini po drugiej stronie wyspy. Następnie ma koszmar, w którym jest Hrabią mieszkającym w zamku w Transylwanii.

Gilligan bez przerwy widzi swojego sobowtóra, ale nikt z rozbitków mu nie wierzy.

Podczas łowienia ryb Gilligan wyciąga skrzynkę z warzywami. Rozbitkowie są zachwyceni ich niezwykłymi właściwościami, dopóki nie odkrywają, że są radioaktywne.

Harold Hecuba, producent filmowy, rozbija się na wyspie, a rozbitkowie próbują nakłonić go do zorganizowania ratunku. W końcu wystawiają musical, by zwrócić na siebie jego uwagę.

Gilligan sprowadza na rozbitków kłopoty, gdy odkrywa jaskinię pełną świętych artefaktów tubylców. Sprawa komplikuje się jeszcze bardziej, gdy miejscowy szaman odwiedzający wyspę zaczyna karać grupę za zabranie i używanie tych przedmiotów.

Pan Howell zmienia testament, przepisując każdemu z rozbitków część swojego cennego majątku. Sytuacja przybiera zły obrót, gdy pana Howella zaczyna spotykać seria dziwnych wypadków.

Znany na całym świecie łowca motyli przybywa na wyspę i obiecuje rozbitkom pomoc w ucieczce, jeśli tylko pomogą mu znaleźć i schwytać rzadki okaz motyla.

Kiedy Gilligan siwieje przez noc, zaczyna wierzyć, że staje się starcem.

Szalony doktor Balinkoff wraca na wyspę i nieświadomie wykorzystuje rozbitków w ramach swojego planu obrabowania Fort Knox.

Gdy Gilligan ma problemy ze wzrokiem, do jego odzyskania potrzebne są specjalne jagody, tymczasem rozbitkowie nie zdają sobie sprawy z obecności łowców głów, którzy przybyli na wyspę.

Podczas łowienia ryb Gilligan wyławia starą teczkę z pieczątką „Ściśle tajne rządu USA” i kajdankami na rączce. Rozbitkowie zaczynają spekulować, co może się w niej znajdować.

Skipper znajduje list z informacją, że pani Howell została porwana. Pan Howell płaci okup i kobieta wraca. Wkrótce okazuje się, że wszystkie kobiety na wyspie mają być porywane raz za razem.

Rozbitkowie zaczynają znikać jeden po drugim. Ponieważ z początku Gilligan jest jedynym, który przebywa z kobietami, zaczyna myśleć, że to on stoi za ich zniknięciem. Następnie ma koszmar z doktorem Jekyllem i panem Hyde'em.

Rozbitkowie starają się pomóc przeciętnej kobiecie, która przybyła na wyspę, w odzyskaniu wiary w siebie po nieudanym związku, by pomogła im wydostać się z wyspy i wrócić do cywilizacji.

Gdy rozbitkowie decydują, że na wyspie potrzebne są prawo i porządek, Gilligan przesadza z gorliwością, kiedy zostaje wybrany na zastępcę Skippera.

Pewien mężczyzna podejmuje wyzwanie w konkursie radiowym i pozwala uwięzić się na wyspie na tydzień, aby wygrać 10 000 dolarów.

Skipper wpada w przygnębienie po usłyszeniu w radiu komunikatu obwiniającego go o utratę Minnow i uwięzienie rozbitków.

Gdy na wyspie ląduje myśliwy polujący na grubego zwierza, postanawia zapolować na ostateczną zwierzynę. Gilligan zostaje wybrany jako ten, który zapewni najlepsze polowanie.

Pan Howell zaczyna mieć pretensje do pozostałych mężczyzn na wyspie, gdy Lovey znajduje pod poduszką tajemnicze listy miłosne od sekretnego wielbiciela.

Na wyspie pojawia się tajemniczy człowiek-małpa, który kradnie jedzenie, zapasy oraz Ginger.

W Gilligana uderza piorun, w wyniku czego kamienna kula do kręgli przywiera mu do dłoni. Podczas gdy Profesor i Skipper próbują zdjąć kamień, uderza weń kolejny piorun, a Gilligan staje się niewidzialny.

Profesor ustala, że załogowa kapsuła kosmiczna przeleci nad wyspą, więc rozbitkowie zaczynają szukać sposobów na zwrócenie uwagi astronautów.

Zabierając Howellów na przejażdżkę, Gilligan odkrywa totem łowców głów z repliką własnej głowy. Później rozbitkowie zostają wzięci do niewoli, a Gilligan musi ich uratować.

Po przypadkowym zamroczeniu Mary Ann dochodzi do siebie, myśląc, że jest Ginger.

Gilligan odkrywa niekompletną kamienną tabliczkę z hieroglifami. Profesor interpretuje znaki jako mapę ucieczki z wyspy. Rozbitkowie przeszukują wszystkie jaskinie na wyspie w poszukiwaniu brakujących fragmentów.

Dziewczyna z wyspy oświadcza, że na zawsze jest niewolnicą Gilligana po tym, jak ten ratuje ją przed utonięciem.

Gilligan znajduje plecak odrzutowy w stylu Bucka Rogersa, zgubiony przez marynarkę wojenną. Profesor próbuje stworzyć do niego paliwo, aby mogli zostać uratowani z wyspy.

Gdy na wyspie zostaje znaleziony ranny gołąb pocztowy, rozbitkowie mają nadzieję na ratunek i zaczynają komunikować się z jego właścicielem.

Z pokładu okrętu marynarki wojennej zmyta zostaje skrzynia z plastycznym materiałem wybuchowym, którą znajduje Gilligan. Rozbitkowie robią z niego najróżniejsze przedmioty, zanim odkryją, czym tak naprawdę jest.

Członkowie pobliskiego plemienia przybywają na wyspę w poszukiwaniu kobiety do złożenia w ofierze swojemu bóstwu wulkanu. W nadziei na ewentualny ratunek rozbitkowie próbują im kogoś dostarczyć.