The Daily Life of a Part-time Torturer

Sero, pracujący na pół etatu w firmie torturującej na zlecenie o nazwie Spirytus, znowu ciężko haruje, użerając się z upartym złoczyńcą. Nagrodą jest dla niego chwila na dymka u boku niezawodnego senpaia, Shiu. I w samą porę, bo akurat gdy doskwiera im brak rąk do pracy, pojawia się dwójka nowych pracowników: Mike i Hyuu.

Dzięki radom Sero i Siu Mike i Hugh robią stopniowe postępy i zacieśniają więzy jako młodsi koledzy z pracy. Tymczasem Sero w swój dzień wolny gra w pachinko, gdy nagle dzwoni Siu i rzuca krótko: „Bądź tu za pięć minut”. Pędzi w odległy zakątek miasta i na miejscu zastaje...

„Więc nasza pani prezes nie jest jednak taka zwyczajna!”. Jaką prawdę o pięknej szefowej firmy, Heli, ujawni niewinna uwaga Mike'a? I dlaczego Noe, zatrudniony na cały etat, i Sero wciąż na siebie warczą? A potem Sero, zwykle tak oddany swojej pracy, bierze wolne bez podania przyczyny...

Mike cieszy się jak dziecko, gdy dostaje zlecenie na „korokke”. Po robocie wpada do nich szmaciarz Fon. Niby jest przyjacielski, ale za jego uśmiechem kryje się niebezpieczeństwo, przez które nawet Sero ma się na baczności. Innego dnia przed drzwiami firmy kręci się podejrzany typ, który okazuje się młodszym bratem Sero, Lukiem. Tylko po co w ogóle tu przyszedł?

Hugh głowi się nad pracą zaliczeniową ze współczesnych metod tortur. Za radą kumpla, Lasa, postanawia pogadać o tym z Sero i resztą. W efekcie nagle ląduje w Pierwszym Emocjonującym Turnieju Quizowym o Torturach! Innego dnia wszyscy pracownicy Spirytusa – i ci stali, i dorywczy – jadą razem na plażę. Siu podejrzewa, że Hela coś knuje.

Skończywszy książkę, nad którą długo się męczył, Mike z ochotą zabiera się za sprzątanie po torturach. Wtedy zjawia się sprzątaczka Rische. Ubrana w pełny strój ochronny i maskę przeciwgazową dziewczyna jest strasznie nieśmiała, ale wygląda na to, że Mike wpadł jej w oko. Później dochodzi do pomyłki i dublują się zlecenia na tortury i zabójstwo. Płatną zabójczynią, która przychodzi na miejsce, okazuje się Manika – była dziewczyna Sero.

Gdy Sero widzi w pokoju młodszego brata, Luca, broszurę uczelni o współczesnych metodach tortur, jest w szoku. Zanim zdąży znaleźć sposób, by zacząć temat, wybierają się na miasto na zakupy i przypadkiem wpadają na Siu. Innego dnia Siu zabiera Sero na przedstawienie swoich córek w podstawówce. Siu odnajduje się w towarzystwie tamtejszych mam wprost niewiarygodnie dobrze.

Kiedy złoczyńca mdleje, zanim jeszcze zaczną się tortury, z pomocą zjawia się lekarz Izua. Przy okazji postanawia zbadać też Helę i Siu. Później Mike rani się w palec, a pielęgniarka Merim opatruje mu ranę. Merim to dziewczyna, która rozmawia ze światem za pośrednictwem swojej maskotki, Amumu, a do tego...

Gdy wiśnie są w pełnym rozkwicie, cała czwórka postanawia po pracy wybrać się na hanami. Nagle jednak wpadają pilne zlecenia. Innego dnia Mike i Hugh zaliczają w pracy gigantyczną wpadkę, bo za bardzo podniecili się prezentami od swoich mentorów. Von zadaje przybitemu duetowi pytanie: „Czy macie coś, w co wierzycie?”.

Zazwyczaj pracownicy firmy Spirytus zajmują się torturowaniem, ale tej nocy... zamieniają się w książąt?! Czwórka trafia do pracy w NOX – klubie hostów, z którym zaprzyjaźniona jest Hera i gdzie dawniej pracował Sero. Innego dnia Siu i reszta próbują tajemniczego napoju w puszce i nagle zaczynają wyglądać jak dzieci, co wywołuje niemałą panikę!

Mike i Hugh z zapałem poświęcają się nauce, korzystając ze sprzętów pożyczonych ze sklepu Belty. Pewnego dnia Sero zostaje ranny w odwecie niebezpiecznej organizacji, a Siu z jakiegoś powodu jest na niego wściekły. W samym środku tego zamieszania pracownicy etatowi i dorywczy jadą na integracyjny wypad do onsenów! Mike pyta Siu o coś, co nurtuje go od dłuższego czasu.

Dziś Spirytus jest pełen uczciwych, ciężko pracujących oprawców, którzy kochają swoją robotę, ale nie zawsze było tak kolorowo. Świat tortur niesie za sobą niebezpieczeństwa, a wiele z nich to sprawka oprawców łamiących zasady. Właśnie dlatego Hera marzyła kiedyś o stworzeniu miejsca, w którym tacy jak oni mogliby czuć się bezpiecznie. I tak to się wszystko zaczęło.