The Civil War

Odcinek rozpoczyna się od bezwzględnego potępienia niewolnictwa i w dramatyczny sposób przybliża przyczyny wojny – od bawełnianego królestwa Południa po sprzeciwiających się mu abolicjonistów z Północy. Widzimy tu palące spory o jedność Unii i prawa stanowe, Johna Browna w Harper's Ferry, wybór Abrahama Lincolna w 1860 roku, ostrzelanie Fortu Sumter oraz euforyczny zryw do walki po obu stronach. Przy okazji poznajemy główne postacie serii: Abrahama Lincolna, Fredericka Douglassa, Roberta E. Lee, Ulyssesa S. Granta i całą rzeszę mniej znanych, ale równie barwnych bohaterów. Kulminacją odcinka jest druzgocąca klęska wojsk Unii pod Manassas w Wirginii, po której obie strony zdają sobie sprawę, że to dopiero początek bardzo długiej wojny.

Rok 1862 przyniósł narodziny nowoczesnego sposobu prowadzenia wojny i przekształcił walkę Lincolna o ocalenie Unii w bój o wyzwolenie niewolników. Odcinek drugi zaczyna się od politycznych przepychanek grożących paraliżem administracji Lincolna, a następnie śledzi pechową kampanię generała Unii George'a McClellana na Półwyspie Wirginia, gdzie jego potężna armia ściera się z mniejszymi, lecz znacznie bardziej pomysłowymi siłami Konfederacji. W tym odcinku oglądamy starcie okrętów pancernych, zaglądamy za kulisy obozowego życia i obserwujemy pierwsze pęknięcia na gmachu niewolnictwa. Poznajemy też Ulyssesa S. Granta, którego działania prowadzą do krwawej kulminacji w bitwie pod Shiloh w stanie Tennessee. Odcinek zamykają plotki o gotowości Europy do uznania Konfederacji.

Ten odcinek przedstawia dramatyczne wydarzenia, które doprowadziły Lincolna do decyzji o uwolnieniu niewolników. Przekonany w lipcu 1862 roku, że emancypacja jest teraz kluczowa dla przyszłości Unii pod względem moralnym i wojskowym, Lincoln musi zaczekać na zwycięstwo, by ogłosić swoją proklamację. Jednak w miarę upływu roku Unia nie odnosi żadnych sukcesów przez geniusz Stonewalla Jacksona i Roberta E. Lee. Punktem kulminacyjnym odcinka jest wrzesień 1862 roku i inwazja Lee na Maryland. Nad brzegami Antietam Creek dochodzi do najkrwawszego dnia wojny, po którym szybko następuje ten najwspanialszy: zniesienie niewolnictwa.

Koszmar i klęska Unii pod Fredericksburgiem znajdują swoje podwójne rozwinięcie tej wiosny: w maju pod Chancellorsville, gdzie Lee odnosi swoje najbardziej błyskotliwe zwycięstwo, lecz traci Stonewalla Jacksona; oraz pod Vicksburgiem, gdzie próby zdobycia miasta przez Granta za pomocą oblężenia zostają powstrzymane. W trakcie odcinka dowiadujemy się o zaciekłym sprzeciwie Północy wobec Proklamacji Emancypacji Lincolna, trudach życia pułkowego i rosnącej desperacji ludności cywilnej Konfederacji. Pod koniec odcinka Lee decyduje się na kolejną inwazję na Północ, by odciągnąć siły Granta od Vicksburga.

Odcinek rozpoczyna się dramatyczną relacją z punktu zwrotnego wojny: bitwy pod Gettysburgiem, największego starcia zbrojnego w dziejach zachodniej półkuli. Przez trzy dni 150 000 ludzi walczy na śmierć i życie na polach Pensylwanii, co kończy się legendarną szarżą Picketta. W dalszej części tego dłuższego odcinka śledzimy upadek Vicksburga, zamieszki poborowe w Nowym Jorku, pierwsze wykorzystanie czarnoskórych żołnierzy oraz bitwy na zachodzie pod Chickamauga w Georgii i Chattanooga w Tennessee. Odcinek wieńczy listopadowa uroczystość otwarcia nowego cmentarza żołnierzy Unii w Gettysburgu, gdzie Abraham Lincoln próbuje ubrać w słowa to, co spotkało jego naród.

Odcinek szósty rozpoczyna się od biograficznego porównania Ulyssesa S. Granta i Roberta E. Lee, a następnie przedstawia niezwykłą serię bitew, w których obaj generałowie ścierali się od Wilderness aż po Petersburg w Wirginii. W 30 dni obie armie tracą więcej ludzi, niż zginęło po obu stronach w ciągu trzech lat wojny. Gdy Grant i Lee tkwią w martwym punkcie pod Petersburgiem, odwiedzamy przerażające szpitale na Północy i Południu oraz śledzimy kampanię atlancją generała Shermana przez góry północnej Georgii. W miarę jak rosną potworne listy ofiar, szanse Lincolna na reelekcję zaczynają maleć, a wraz z nimi nadzieja na zwycięstwo Unii.

Odcinek zaczyna się od wyborów prezydenckich z 1864 roku, w których Abraham Lincoln staje do walki ze swoim dawnym dowódcą, George'em McClellanem. Stawką jest przetrwanie samej Unii: gdy Grant i Sherman utknęli pod Petersburgiem i Atlantą, nastroje na Północy silnie obracają się przeciwko wojnie. Jednak zwycięstwa w ostatniej chwili pod Mobile Bay, Atlantą i w dolinie Shenandoah przesądzają o wygranej Lincolna, grzebiąc ostatnią nadzieję Konfederacji na niepodległość. W wyniku ironicznego zrządzenia losu, tak przejmująco typowego dla wojny secesyjnej, rezydencja Lee w Arlington zostaje przekształcona w szpital wojskowy Unii, a sama posiadłość staje się Cmentarzem Narodowym w Arlington – najświętszą ziemią Unii.

Odcinek rozpoczyna się od błyskotliwego marszu ku morzu Williama Tecumseha Shermana, który przenosi wojnę w samo serce Georgii i obu Karolin, przypieczętowując upadek Konfederacji. W marcu, po drugiej inauguracji Lincolna, pod naporem armii Granta padają najpierw Petersburg, a potem Richmond. Zdziesiątkowana Armia Północnej Wirginii pod wodzą Lee ucieka na zachód, w stronę maleńkiej osady Appomattox Court House. Tam dochodzi do dramatycznej i głęboko poruszającej kapitulacji Lee przed Grantem. Odcinek kończy się w Waszyngtonie, gdzie John Wilkes Booth zaczyna marzyć o zemście w imieniu Południa.

Ten niezwykły, finałowy odcinek serialu rozpoczyna się od słodko-gorzkich następstw kapitulacji Lee, po czym opowiada o koszmarnych wydarzeniach zaledwie pięć dni później, gdy 14 kwietnia Lincoln zostaje zamordowany. Po relacji z przejmującego pogrzebu Lincolna, serial ukazuje ostatnie dni wojny, schwytanie Johna Wilkesa Bootha oraz dalsze losy głównych postaci konfliktu. Następnie odcinek pochyla się nad konsekwencjami i znaczeniem wojny, która przekształciła kraj ze zbioru stanów w naród, jakim jesteśmy dzisiaj.