Seton Academy: Join the Pack!

Nazywam się Mazama Jin. Tej wiosny zacząłem naukę w Akademii Seton. Poznałem tam uroczą, niewinną i piękną dziewczynę o nazwisku Hino Hitomi-san. Od razu złapaliśmy świetny kontakt i założyliśmy klub kulinarny, gdzie codziennie wspólnie wymyślamy nowe przepisy. Czyżby to była próba generalna przed naszą wspólną przyszłością?! Tak właśnie wyglądałoby moje zdrowe i satysfakcjonujące życie szkolne... gdyby to nie była szkoła dla zwierząt.

Nazywam się Mazama Jin. W tym roku zacząłem naukę w Akademii Seton. Klub kulinarny, który założyłem z Hitomi-chan, nie przetrwa z tylko dwójką członków, więc zwerbowaliśmy świetnych znajomych, którzy podchodzą do testu wstępnego, by móc nam pomagać. Żyjemy we własnej komedii romantycznej w otoczeniu wyjątkowych przyjaciół! A przynajmniej... tak by to wyglądało, gdyby nie byli durnym psem, durną koalą, durnym leniwcem i durnym kotem.

Nazywam się Mazama Jin i jestem pierwszoklasistą w Akademii Seton. W klubie kulinarnym założonym z moją ukochaną Hitomi-chan wszystko idzie jak z płatka, a na temat naszych zajęć krążą już najróżniejsze plotki! Czy to przyciągnie nowych członków? Ledwo zadałem to pytanie, a z zaskakującego powodu pojawiło się dwoje nieznajomych uczniów! Mnie i Hitomi-chan czeka ekscytująca przygoda! Albo... tak by było, gdyby ta dwójka nie okazała się durnym lwem i durnym golcem.

Z tej strony Mazama Jin. Chodzę do Akademii Seton i w tej chwili mojemu pełnemu wrażeń licealnemu życiu z Hitomi-chan zagraża przemoc! Każdy chce być silny, rozumiem to. Powiedziałem im więc tak: prawdziwa siła nie bierze się ze straszenia innych, lecz z miłości do nich. Dokładnie tak, jak między mną a Hitomi-chan. A w każdym razie... może i byłbym w stanie to powiedzieć, gdyby sprawcami przemocy nie były głupia hiena i głupi wielki pies.

Z tej strony Mazama Jin. Powoli przyzwyczajam się do Akademii Seton. Dziś dzień sportu, a ja będę biegł... ku świetlanej przyszłości, która czeka nas oboje. Dla mnie istnieje tylko jedna meta, do której warto biec – Hitomi-chan. Owszem, to zupełnie naturalne uznać, że sam bieg nie wystarczy. Nie jestem głupcem. Ale nie mogę się zatrzymać. Inaczej bym nie przetrwał. Bo... to w końcu dzień sportu głupich zwierząt.

Z tej strony Mazama Jin. Uczęszczam do Akademii Seton już od kilku miesięcy. Wszędzie znajdą się popularne osoby. Czasem mogą działać na nerwy, ale ich popularność zawsze ma jakąś przyczynę. Nie powinniśmy popadać w kompleksy ani zazdrościć, tylko uczyć się od nich i naśladować cechy godne uwagi. Ja sam zamierzam dojrzeć jako człowiek ze względu na Hitomi-chan. Albo... może i mógłbym tak na to spojrzeć, gdyby tą nową gwiazdą nie była ta głupia panda.

Z tej strony Mazama Jin. Sam fakt, że zaczynam się przyzwyczajać do Akademii Seton, napawa mnie lękiem. Co to w ogóle znaczy być męskim albo kobiecym? Chcę po prostu stanąć przed Hitomi-chan taki, jaki jestem, bez przejmowania się takimi bzdurami! Z silnymi uczuciami i niezłomnym sercem można pokonać każdą barierę! Chętnie bym tak powiedział, ale jakoś mnie to tylko irytuje. Zapewne dlatego, że barierami próbują się przebijać głupia hiena i głupi ratel.

Z tej strony Mazama Jin. Akademia Seton ma też kampus nad morzem. Wyobraźcie to sobie: błękitne morze, białe chmury... i ta najważniejsza osoba u boku. W moim przypadku to oczywiście Hitomi-chan. A w przypadku Hitomi-chan to ja. Tak sądzę. Spójrzcie! Morskie stworzenia błogosławią nas pięknym występem! Może i dałbym się ponieść tej chwili... gdyby artystami nie były głupi białucha i głupi butlonos.

Z tej strony Mazama Jin. Jestem na najlepszej drodze do zdobycia stuprocentowej frekwencji w Akademii Seton. Zachowanie odpowiedniego dystansu zawsze bywa trudne, prawda? Czasem jest się za blisko, czasem za daleko. W moim przypadku Hitomi-chan zawsze zbliża się do mnie na oczach innych. Nie powinnaś tak robić! Kiedy nie masz pewności, jaki dystans jest właściwy, możesz spróbować spojrzeć na to z boku. Trochę mnie dziwi, że w ogóle pomyślałem o takiej radzie... bo z wyczuciem dystansu zmagają się akurat głupi wyrak i głupi golec.

Z tej strony Mazama Jin. Zacząłem się już przyzwyczajać do życia w akademiku. Ciekawe, jak to jest mieć ruję. Nam, ludziom, trudno to pojąć, skoro możemy się rozmnażać o każdej porze roku. Gdyby ludzie też mieli cieczkę, czy Hitomi-chan biegałaby za mną bez przerwy? Lepiej niech się pospieszy i mnie dopadnie, zanim zrobi to ktoś inny! Ta obawa może zresztą stać się rzeczywistością... jeśli ta tajemnicza nowa dziewczyna w szkole ma w tej kwestii coś do powiedzenia.

Z tej strony Mazama Jin. Jestem wiceprzewodniczącym klubu kulinarnego w Akademii Seton. Mówi się, że wskaźnik urodzeń spada, ale trudno sobie wyobrazić, by miało to doprowadzić do naszego wyginięcia. A co by się stało, gdyby ludzkość stanęła na skraju zagłady? Odpowiedź jest prosta: Hitomi-chan i ja musielibyśmy zostać nowymi Adamem i Ewą! Przyjemnie mi się o tym fantazjowało... dopóki banda głupich wymarłych zwierząt nie zepsuła naszego festiwalu kultury.

Z tej strony Mazama Jin. Choć z trudem przechodzi mi to przez gardło, w Akademii Seton należę do stada głupiego kundla. Bycie z kimś to naprawdę nie lada wyzwanie. Co innego, gdy dwoje ludzi jest sobie pisanych z woli losu, tak jak Hitomi-chan i ja, ale w większości przypadków tak nie jest. A wychodzenie ze skóry, by osiągnąć coś tak trudnego, to po prostu głupota. Teraz jednak zostałem zmuszony do myślenia, że nie zawsze musi tak być... patrząc na wszystkie zwierzęta w tej szkole. Choć z trudem przechodzi mi to przez gardło.