NIPPON SANGOKU: Trzy narody Wschodzącego Słońca

Aoteru Misumi to młody mężczyzna mieszkający na prowincji w Ehime, w Yamato. Pracuje jako urzędnik ds. rolnictwa i wiedzie spokojne życie u boku żony, Saki. Pewnego dnia w ich okolicy pojawia się iście królewska konna procesja. Najbardziej wystawną karocą w tym orszaku podróżuje nikt inny jak Denki Taira – minister spraw wewnętrznych i prawdziwy władca Yamato.

Po stracie ukochanej Aoteru jest zdeterminowany, by spełnić daną jej obietnicę i zaprowadzić na świecie pokój. Udaje się do Osaki, by przystąpić do egzaminu organizowanego przez generała pogranicza, Mitsuhide Ryumona, marząc o służbie pod jego dowództwem. Po dotarciu na miejsce zatrzymuje się w tanim hotelu. Nie dane mu będzie jednak odpocząć, gdyż od razu wpada na pewną postać.

Aoteru i Yoshitsune Asama przystępują do Toryumon – egzaminu rekrutacyjnego, który trzeba zdać, by służyć pod rozkazami Ryumona. Warunki zaliczenia są proste: kandydaci muszą rzucić go na kolana. Wygląda na to, że sama znajomość sztuki wojennej nie wystarczy i aby przejść tę próbę, będą musieli wykazać się niezwykłą pomysłowością.

Trzy lata po zdaniu Toryumon Aoteru ciężko pracuje pod okiem Ryumona, dając z siebie absolutnie wszystko. W międzyczasie Yamato żąda bezwarunkowej kapitulacji od sąsiedniego państwa Seii, osłabionego srogą zimą. W Seii po cichu rozpalają się iskry buntu.

Gdy Ohga Wajima proponuje podporządkowanie Yamato siłą, władzę w Seii przejmuje nowa dyktatura. Kobieta błyskawicznie powołuje swój rząd i obwieszcza całemu krajowi swoją niezłomność. Ohga z miejsca podbija serca poddanych swoim urokiem i zmysłem politycznym, a w Seii rośnie w siłę zapał do rozpoczęcia wojny z Yamato.

Tonotsugu Taira, dziedzic Denkiego Tairy, otrzymuje od cesarza Yamato, Fujiego III, rozkaz wyruszenia do Kanazawy wraz z generałem porucznikiem prawej flanki Korpusu Pogranicza, Gohem Sugohem. Choć Tonotsugu patrzy na tę misję z optymizmem, Sugoh obawia się, że to pułapka zastawiona przez Seii.

Najazd armii Seii na zamek Kuzuryu rozpętuje wojnę pomiędzy Seii a Yamato. Wyczuwając podstęp, główne siły Yamato pod wodzą Ryumona wstrzymują pochód. Tymczasem Tonotsugu i jego ludzie, którzy wysunęli się naprzód, nie mają pojęcia o wybuchu wojny i dają się ciepło ugościć Nagao Muuto w samym sercu wrogiego terytorium.

Nocny atak Buto Juna na Kanazawę kończy się fiaskiem, lecz w tym samym czasie główne siły armii Seii nieustannie prą naprzód, zbliżając się do oddziałów generała pogranicza. Nieuchronnie nadchodzi chwila ostatecznego starcia pomiędzy Sakura Torą a Ryumonem.

Decydujące starcie pomiędzy Sakurako a Ryumonem kończy się strategicznym zwycięstwem tego drugiego, który zastosował fortel pustego miasta. Drastyczny spadek autorytetu Sakurako jest widoczny dla każdego. W tej sytuacji wódz polega na strategii swojego zaufanego doradcy, Hei Yayakichiego, ale...

Dzięki strategii Yayakichiego Sakuratora odzyskuje dobre imię i znowu rośnie w siłę. Armia Yamato zostaje zepchnięta do narożnika, ale Ryumon wraz ze swoim strategiem Kaku powierzyli już misję zażegnania kryzysu pewnemu młodzieńcowi.

Aoki w końcu spotyka się z Tonokim, ale jego myśli zaprząta zupełnie co innego. „Chciałbym otrzymać od Jego Cesarskiej Mości edykt nakazujący odwrót”. Prawdziwe znaczenie „odwrotu” Aokiego wychodzi na jaw, lecz Tonoki wciąż oponuje. Ostateczna decyzja leży w rękach cesarza.

Płynące z serca słowa Aokiego w końcu przekonują cesarza. Yoshitsune przekazuje cesarski edykt Ryumonowi i jako ariergarda stawia czoła wojskom Seii. Tymczasem siły Seii planują zmieść Yamato z powierzchni ziemi za pomocą operacji „Generał Zima”. Starcie między dwoma mocarstwami wkracza w decydującą fazę – czyja strategia okaże się lepsza?