Nauczyciele

Simon ma urodziny i aby znów poczuć się młodo, razem z grupką kolegów z pracy włamuje się w nocy do własnej szkoły. Ta eskapada kończy się zaskakującym wyznaniem.

Simon znajduje się między młotem a kowadłem, gdy Jenny i Susan rywalizują o stanowisko wychowawcy rocznika. W tym samym czasie jeden z jego uczniów wpada z marihuaną, którą wcześniej palił z Simonem.

Ojciec Simona prosi go o wyprowadzkę, chcąc zrobić miejsce dla swojej dziewczyny i jej córki. Gdy grozi mu bezdomność, z opresji ratują go Kurt i Brian.

Simon martwi się, że jego życie seksualne zamiera. Zaczyna czuć się onieśmielony, gdy dowiaduje się, jak śmiała i otwarta na eksperymenty była Maggie, zanim go poznała.

Susan proponuje zrezygnowanemu Simonowi, by zamieszkał z Maggie. Tymczasem dwójka uczniów ukaranych przez Jenny i Simona mści się, zamykając oboje nauczycieli w schowku, co przynosi zaskakujące odkrycia.

Cierpliwość Susan się wyczerpuje, gdy jej mąż zjawia się na dniu otwartym i wściekły żąda, by poszła z nim na służbową kolację. Kobieta wybiega wzburzona, a Simon ma wyrzuty sumienia, że nie okazał jej większego wsparcia.

Simon nie może skupić się na pisaniu podania o pracę przez narzekania jednej z uczennic na ból w klatce piersiowej. W tym samym czasie po szkole krąży pornografia z doklejonymi twarzami nauczycieli, ku wielkiemu rozbawieniu Briana i Kurta.

Simona dręczą koszmary przed rozmową kwalifikacyjną, która ma się odbyć w ostatni dzień semestru. Podejrzewa też, że Jenny próbuje sabotować szanse Susan na stałe objęcie stanowiska wychowawcy rocznika, i postanawia z nią o tym porozmawiać.

Susan wpada w oko nowy nauczyciel języków obcych, ale kiedy w końcu zbiera się na odwagę, by wykonać ruch, dokonuje zaskakującego odkrycia.

Simon czuje się zagrożony obecnością JP w szkole. Kurt z kolei namawia Penny, by udawała jego dziewczynę, żeby przekonać Carol, że ich związek to już przeszłość.

Susan zaczyna czuć się jak piąte koło u wozu, mieszkając z Jenny i Alekiem. Na dodatek denerwuje się, gdy Jenny zamiast jej słucha rad Aleca.

Pani Bennigan dowiaduje się, że syn Hot Dada musi powtarzać drugą klasę. Pani Snap przyprowadza do szkoły swojego psa jako zwierzę terapeutyczne. Z kolei pani Feldman ma uczyć dzieci według nowego programu nauczania i odkrywa, że to bardziej skomplikowane, niż sądziła.

Frustracja Susan zachowaniem Aleca sięga zenitu, więc zabiera resztę do domu, by sami to zobaczyli. W tym samym czasie Brian i Kurt są w szoku, gdy JP spędza noc z dziewczyną.

Coraz wyraźniej widać, że Penny niezbyt radzi sobie w pracy, ale udaje jej się sprawić, by to Bob, a nie Jenny, został jej mentorem. Owija go sobie wokół palca, co u Boba wywołuje mały kryzys wieku średniego.

Susan postanawia, że chce mieć dziecko. Podczas gdy Kurt i Brian podchwytują ten pomysł i sami zgłaszają się na potencjalnych ojców, Simon jest przerażony perspektywą, że nie będzie miał Susan tylko dla siebie.

Simon zaczyna kwestionować całe swoje życie i zdaje sobie sprawę, że nie jest jeszcze gotowy na bycie w pełni odpowiedzialnym dorosłym. Czy jednak zdoła pożegnać się z przyjaciółmi i dotychczasową rutyną?

Po rzuceniu Aleca Jenny postanawia uporządkować swoje życie prywatne i zawodowe. Wdraża nowy program monitorowania trudnych uczniów, co przysparza wszystkim mnóstwa dodatkowej pracy.

Nauczyciele wyczekują świątecznej przerwy, a nauczycielki zaczynają interesować się zastępcą Simona, Mattem. Na imprezie wszyscy ruszają na łowy, a Carol sprawia, że Kurt zaczyna wątpić w sens ich rozstania.

Do szkoły przychodzi nowa nauczycielka, Lindsay, z którą Brian wyjątkowo dobrze się dogaduje – dopóki Kurt nie uświadomi mu pewnej kwestii.

Egocentryzm i użalanie się nad sobą w wykonaniu Penny osiągają zawrotny poziom. Dziewczyna doprowadza do szału wszystkich wokół – a przynajmniej tych, którzy jeszcze z nią rozmawiają. Śmiertelnie znudzona jej narzekaniem Lindsay w końcu pęka.

Kurt postanawia rzucić palenie, gdy na wywiadówce poznaje pewną kobietę. Czy jednak obietnica seksu okaże się wystarczającą motywacją, by zerwać z nałogiem?

Życie Boba leży w gruzach po tym, jak żona wyrzuca go z domu, by wprowadzić młodego kochanka. Zmuszony koczować w gabinecie, w rozpadających się na nim ubraniach, ledwo radzi sobie w pracy, a zapachu, który wokół siebie roztacza, nie zmyją nawet prysznice w sali gimnastycznej. Widząc ten wrak człowieka, Liz po raz pierwszy w życiu okazuje odrobinę litości.

Lindsay zaraz stuknie trzydziestka i nie ma z tym problemu. Przynajmniej do czasu, gdy wszyscy dookoła życzliwie uświadamiają jej, że to już starość i jej życie praktycznie dobiegło końca. Lindsay popada w kryzys: co zrobić – zestarzeć się z godnością i zacząć zachowywać adekwatnie do wieku czy pójść w zupełnie drugą stronę?

Gdy połowa kadry ląduje na zwolnieniu z powodu stresu, a druga połowa przez to stresuje się jeszcze bardziej, Clare przydziela każdemu antystresowego partnera. Układ ten niezwykle odpowiada Mattowi i Lindsay, co bardzo nie podoba się Penny.

W powietrzu wisi coś niepokojącego. Lindsay jako pierwsza zauważa brodatego nieznajomego kręcącego się przy szkolnym ogrodzeniu, ale okazuje się, że wcale nie musi to być ktoś obcy.

Katedra języka angielskiego zostaje bez kierownika, gdy Bob trafia na nagłą operację, a Clare uznaje, że Matt idealnie nadaje się na jego zastępcę. Niechętny Matt podejmuje wyzwanie, zapewniając Penny i Simona, że wcale nie zamierza się rządzić.

W pubie nauczyciele zaczynają popadać w przygnębienie, bo żaden z nich nie jest w udanym związku. Wtedy Liz zwraca uwagę na oczywistą rzecz: Brian i Kurt są praktycznie jak stare dobre małżeństwo. Mieszkają razem, pracują razem i razem wychodzą – to układ idealny.

Lindsay ma kłopoty. Poskarżyli się na nią uczniowie, poskarżyli się rodzice, a zlekceważenie tych skarg skończyło się oficjalną naganą. Chcąc za wszelką cenę utrzymać pracę, musi podjąć radykalne kroki. Postanawia zmienić się w „supernauczycielkę” – z małą pomocą dość nietypowego guru, jakim okazuje się Bob.

Brian ma bzika na punkcie kucharki Eileen. Kiedy kobieta zaprasza go na randkę, ten uświadamia sobie, że zupełnie nie wie, jak rozmawiać z kobietami ani jak się przy nich zachowywać w sytuacjach towarzyskich. Nagle dociera do niego, że jest całkiem zielony – o czym w ogóle rozmawia się z kobietami?

Gdy Brian i Kurt ścigają się w drodze do szkoły, chęć zwycięstwa Kurta kończy się kontuzją. Próby udzielenia pierwszej pomocy przez Briana tylko pogarszają sprawę i Kurt ląduje na wózku inwalidzkim. Zażenowany, bezradny, a przede wszystkim wściekły Kurt jest święcie przekonany, że skoro on musi cierpieć, to Brian też będzie.

Coś zdecydowanie wisi w powietrzu: Penny zaczyna nowy romans, Clare nabiera ochoty na igraszki, a pijani Matt i Lindsay nagle zaczynają się całować. Zupełnie zszokowani własnym zachowaniem, mogą zrobić tylko jedno: udawać, że to nigdy się nie wydarzyło.

Summerdown łączy się z inną szkołą z okolicy, co oznacza dla nauczycieli rewolucję. Bob zostaje zdegradowany, a jego nowy szef robi furorę wśród kobiet. Lindsay i Penny próbują zintegrować się i zaprzyjaźnić z nowymi nauczycielami, ale nie wszyscy są tym zainteresowani.

Penny startuje do Ewana, ale wszystko kończy się upokorzeniem. Niedługo potem Penny znowu działa wszystkim na nerwy rewelacją, że ma nowego wielbiciela – kłopot w tym, że nikt nie potrafi ustalić, kim on jest.

Ewan traci grunt pod nogami, gdy dowiaduje się, że podoba się jednemu z uczniów, Johnowi. Wszelkie jego próby delikatnego załatwienia sprawy obracają się w totalną katastrofę.

Trwa Miesiąc Świadomości Otyłości i Ben dostaje obsesji na punkcie wagi Lindsay. Pobudki ma oczywiście czysto egoistyczne – boi się, że jej śmierć fatalnie wpłynęłaby na jego poziom stresu.

Trwa tydzień tolerancji religijnej. Podczas gdy Bob wreszcie wita swoją nową żonę, nauczyciele przygotowują się do reprezentowania przydzielonych im religii na festynie tolerancji.

Po odkryciu, że prawdziwe nazwisko Penny to Eichmann, reszta z dziką satysfakcją wbija jej szpile: jest blondynką, nie znosi zagranicznego jedzenia, nie ma czarnoskórych znajomych – czy to możliwe, że jest rasistką?

Damien zadurza się w Annie, nauczycielce na zastępstwie. Jedyny szkopuł w tym, że po niefortunnym incydencie z uczniem i rękawem cukierniczym nabawił się impotencji. Czy zdoła rozwiązać ten problem, zanim Anna uzna, że nie jest wart zachodu?

Próbując znaleźć wymówkę, by wymigać się z wieczoru kawalerskiego Boba, Ben przypomina sobie o przepowiedni z tabliczki ouija: w piątek ma umrzeć.

Koniec semestru zbliża się wielkimi krokami. Szkoła jest zdemolowana po imprezie świątecznej, nauczyciele leczą kaca, Bob bierze ślub na boisku, a lada chwila ma zjawić się wizytator z Ofsted.