Dobre rady Johna Wilsona

John Wilson rozmyśla o delikatnej sztuce prowadzenia – i zręcznego przekierowywania – niezobowiązującej pogawędki, wskazując zarówno korzyści, jak i pułapki small talku.

John Wilson przedstawia niezwykłą historię szpetnej, a zarazem wszechobecnej nowojorskiej sieci zadaszeń ochronnych, czyli rusztowań, i zastanawia się, co trzeba by zrobić, aby pozbyć się tego szpecącego miasto labiryntu o długości niemal 500 kilometrów.

John Wilson zagląda do swojego „pałacu pamięci”, zabierając nas w niezapomnianą podróż po zakamarkach naszej zdolności – lub niezdolności – do zapamiętywania.

Próbując żyć w zgodzie z kotem, który niszczy mu meble, John Wilson bada wyzwania związane z utrzymaniem rzeczy w nienaruszonym stanie.

John Wilson próbuje zrozumieć meandry – oraz zasady sprawiedliwości – stojące za niełatwą sztuką dzielenia rachunku.

Chcąc odwdzięczyć się starszej gospodyni za te wszystkie razy, kiedy dla niego gotowała i sprzątała, John podejmuje próbę przygotowania jej ulubionego dania.

Po latach wynajmowania tego samego mieszkania John rozważa niespodziewaną szansę na zakup własnego lokum.

Stając twarzą w twarz z przytłaczającym i tajemniczym światem wina, John próbuje opanować swoje zmysły i zacząć dokonywać świadomych wyborów.

John pochyla się nad skomplikowanym i pełnym rywalizacji procesem parkowania w Nowym Jorku, gdzie możliwości, jakie daje własny samochód, mają też swoją ciemną stronę.

Szukając rozwiązania odwiecznego problemu utylizacji zużytych baterii, John zastanawia się nad wartością rzeczy, które kurczowo trzymamy – oraz tych, których się pozbywamy.

Po latach twardego stąpania po ziemi John oddala się od świata racjonalnego myślenia z nadzieją, że w końcu uda mu się zapamiętać własne sny.

Mimo mocnego postanowienia, by zdać się na los, próba bycia spontanicznym w wykonaniu Johna nie idzie zgodnie z planem.

W Nowym Jorku ubywa toalet publicznych, więc John próbuje znaleźć sprytne sposoby na załatwienie swoich potrzeb.

Po profesjonalnym wyczyszczeniu uszu John zaczyna się zastanawiać, czy lepszy słuch to na pewno coś, czego naprawdę chciał.

John zaczyna ćwiczyć i przygląda się plusom i minusom bycia przypakowanym.

Odkrycie głęboko zakorzenionych rytuałów i poczucia wspólnoty w sporcie sprawia, że John zaczyna bardziej doceniać samą grę.

John dochodzi do wniosku, że spędza za dużo czasu w czterech ścianach, i postanawia spróbować swoich sił w obserwowaniu ptaków.

Po tym, jak skradziono mu paczkę, John bada sposoby na bezpieczne odbieranie przesyłek.