Facet na święta

Zmęczona uszczypliwymi komentarzami rodziny wieczna singielka Johanne postanawia szybko znaleźć partnera, którego mogłaby w Święta przedstawić rodzinie.

Johanne zaczyna umawiać się na randki z — lepszymi i gorszymi — kandydatami na potencjalnego chłopaka.

Johanne zaczyna naprawdę lubić Jonasa, a tu chłopak będący jego zupełnym przeciwieństwem zaprasza ją na randkę. Niechciane — i wszechobecne — rady wcale jej nie pomagają.

Na świątecznej imprezie w szpitalu Johanne dużo się dzieje. Powrót do domu autobusem prowadzi do nieoczekiwanego zwrotu akcji.

Johanne wpada na dawnych znajomych i uświadamia sobie, że naprawdę coś czuje do Jonasa. Postanawia mu o tym powiedzieć.

Johanne próbuje pogodzić się z wizją nieudanych Świąt. Jednak jeszcze nie wszystko stracone!

W końcu dowiadujemy się, kto pojawił się u drzwi Johanne. Stopniowo pierwsze miłosne uniesienia ustępują miejsca rutynie życia w związku.

Johanne, która wciąż próbuje się otrząsnąć po spotkaniu z Henrikiem, odwiedza ojca, po czym umawia się na drinka z koleżanką z pracy.

Johanne odwiedza byłego chłopaka, aby poznać prawdę o przyczynach ich rozstania, a następnie wraz z ojcem wybiera się na pełną wrażeń wyprawę do studia tatuażu.

Johanne nawiązuje pogawędkę z przystojnym nieznajomym, a jej pogodny sąsiad Nick próbuje speed datingu.

Wyczekiwana druga randka z Knutem okazuje się być niewypałem. Święta zbliżają się wielkimi krokami, a Johanne wpada na dawnego znajomego.

W Wigilię Johanne jest bardzo zajęta: jednocześnie stara się zabawić gości, nie spalić kolacji i nie myśleć o Jonasie.

Johanne, która w końcu postanawia zorganizować święta dla rodziny w swoim domu, odkrywa, że nieszczelne rury w jej kuchni mają inne plany.

Zdeterminowana, aby nie zostać „roczną mniszką”, Johanne próbuje wrócić do gry — ale jej dni przygód na jedną noc mogą już należeć do przeszłości.

Johanne zaczyna spotykać się z samotnym ojcem, którego poznała na wywiadówce. Szybko odkrywa, że świat randek to już nie to samo, co kiedyś. Ale może zmiana to nic złego?

Być ciotką to czasami znaczy chronić rodzinę, gdy przeżywa ona kryzys, a czasami — wyciągnąć stolarza Bo z jego strefy komfortu.

Kiedy Johanne niechętnie bierze udział w nowej gwiazdkowej tradycji, zaskakujący sprzymierzeniec pomaga jej wykrzesać z siebie nieco sympatii do świąt.

Johanne stara się w pracy i szykuje dzieciom kostiumy na występ. Choć wciąż próbuje zaspokoić potrzeby innych, nadal nie potrafi być dobra dla siebie.

Mikołajka Johanne rusza w trasę i odwiedza wszystkich bliskich. Jednak czegoś — albo kogoś — jej przy tym brakuje.

Johanne decyduje się na romantyczny gest i przygotowuje świąteczną ucztę, ale po przebudzeniu otrzymuje bolesną informację, że może być na wszystko za późno.