1971: rok zmian, rok muzyki

Kiedy niepokoje lat 60. nie ustają w kolejnej dekadzie, muzycy tacy jak Marvin Gaye i John Lennon stają się sumieniem kultury.

Sly Stone, The Rolling Stones i Jim Morrison wycofują się ze świata – ale nie ma ucieczki przed narastającą epidemią twardych narkotyków.

Po rozpadzie Bitelsów pojawiają się nowe brzmienia i style, a Marc Bolan i Alice Cooper przedstawiają światu glam.

Carole King i Joni Mitchell łamią seksistowskie ograniczenia, nagrywając kultowe płyty. Elton John i Lou Reed eksplorują muzykę i kulturę queer.

Ameryką wstrząsają głębokie rasowe podziały. Curtis Mayfield, The Last Poets i Gil Scott-Heron piszą piosenki o rewolucji, która wydaje się nieuchronna.

Narkotyki, alkohol i rozpusta sięgają niszczącego zenitu – mimo to Sly Stone, The Rolling Stones i Jim Morrison tworzą swoją najlepszą muzykę.

James Brown, Ike i Tina Turner oraz artyści z wytwórni Stax Records tworzą muzykę na własnych warunkach, pomimo pracy w głęboko rasistowskiej branży.

Rośnie znaczenie reggae i syntetyzatorów, a wielu artystów – od Iggy’ego Popa przez Lou Reeda po Alice Coopera – pobudza twórczy sukces.