Słoneczny zegar

Praca przed i za kamerą staje się dla obojga pretekstem do poszukiwania głębszego sensu egzystencji oraz mierzenia się z własnymi słabościami i namiętnościami. Zapis ich relacji i artystycznych zmagań przeplata się z powrotami do przeszłości, w tym z trudnymi wspomnieniami Andrzeja z dzieciństwa spędzonego na Syberii. Opowieść łączy tonację dramatyczną z elementami komediowymi, przyjmując formę intymnego, niespiesznego pamiętnika.

Ten autorski obraz Andrzeja Kondratiuka, który odpowiadał za reżyserię i scenariusz oraz zagrał główną rolę, stanowi domknięcie jego autobiograficznego cyklu. Dzieło zamyka filmową trylogię zapoczątkowaną przez „Cztery pory roku” i kontynuowaną we „Wrzecionie czasu”.