Cztery pory roku

Życie toczy się powoli i spokojnie, wyznaczane budową domku letniskowego i drobnymi, rutynowymi obowiązkami. Istotnym elementem codzienności stają się zmagania z postępującą, ciężką chorobą ojca. Senior początkowo przemieszcza się wyłącznie w lektyce, lecz pod wpływem nagłego zachwytu podejmuje wysiłek ponownej nauki chodzenia. Zwyczajne rozmowy i drobne zdarzenia nabierają głębszego sensu, skłaniając bohaterów do zadumy nad upływem czasu oraz nieuchronnością śmierci.

Ten kameralny dramat obyczajowy powstał w Studiu Filmowym Kadr. Osobista opowieść Kondratiuka zapoczątkowała cykl poświęcony próbom filmowego oswajania przemijania, rozwijany w jego późniejszej twórczości.