Sarabanda

Kiedy Karin staje przed szansą na samodzielną edukację muzyczną, wychodzą na jaw tłumione latami żale, finansowa zależność oraz destrukcyjna więź łącząca ją z ojcem. Marianne staje się świadkiem i powierniczką wewnątrzrodzinnych starć, w których dawne urazy zderzają się z pragnieniem bliskości i wolności. Opowieść przyjmuje formę kameralnego, ascetycznego dramatu podzielonego na akty, skupionego na psychologicznych niuansach i intymnych rozmowach.

Film stanowi kontynuację wcześniejszego dzieła Ingmara Bergmana, „Scen z życia małżeńskiego”, powracając do znanych bohaterów granych przez Liv Ullmann i Erlanda Josephsona. Był to zarazem ostatni film w karierze szwedzkiego reżysera.