Pancernik Potiomkin

Gdy okręt zawija do Odessy, ciało poległego marynarza staje się symbolem oporu, gromadząc wokół nabrzeża rzesze mieszkańców miasta. Demonstracja solidarności spotyka się jednak z bezwzględną reakcją carskich wojsk, które bez litości masakrują bezbronny tłum na odeskich schodach. Opowieść cechuje się surowym, niemym obrazem oraz nowatorskim, dynamicznym montażem, który buduje rytm i narastające napięcie między machiną władzy a buntującymi się ludźmi.

Tę radziecką produkcję z 1925 roku wyreżyserował Siergiej Eisenstein, opierając fabułę na autentycznym buncie załogi pancernika. Obraz stanowi drugą część trylogii filmowej reżysera, po tytule „Strajk” i przed filmem „Październik: 10 dni, które wstrząsnęły światem”. Z powodu dosadnych scen przemocy film przez dekady był zakazywany przez cenzurę w wielu krajach.