Prawdopodobnie diabeł

Name: Prawdopodobnie diabeł
Genre: Dramat
Released: 1977
Duration: 1 h 33 min
Cast: Laetitia Carcano

Le Diable probablement

angThe Devil, Probably

68dobry

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: trochę. Fabuła rozwija się powoli, a los bohatera znamy niemal od samego początku.
Akcja: brak. To wyciszony dramat psychologiczny pozbawiony dynamicznych scen akcji.
Humor: brak. Ton opowieści jest skrajnie poważny, posępny i pesymistyczny.
Wzruszenie: trochę. Dystans i surowość formy nie sprzyjają bezpośrednim wzruszeniom.
Groza: mało. Niepokój budzi jedynie nihilistyczny wizerunek świata i autodestrukcja.
Romans: mało. Związki intymne są ukazane chłodno i nie przynoszą bohaterowi spełnienia.
Przemoc: mało. Brak tu brutalnych scen, poza tragicznym wątkiem samobójczego strzału.
Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uwagi ze względu na oszczędną narrację i filozoficzny wymiar.

film · 1977 · 93 min · Dramat

Reżyseria: Robert BressonW rolach głównych: Laetitia Carcano

Produkcja: Francja · język oryginału: francuski · widzowie TMDB: 6,8/10 (138 głosów)

Teraz nie ma go w polskich serwisach VOD

68dobry

Oceń po zalogowaniu

O filmie

Młody paryski student Charles zmaga się z narastającym poczuciem obcości i nieprzystosowania. Choć otaczają go bliscy przyjaciele oraz partnerka Alberte, nikt nie potrafi pojąć targającego nim wewnętrznego niepokoju. Bohater szuka sensu w różnych sferach życia, lecz ani lewicowy aktywizm, ani zaangażowanie ekologiczne znajomych, ani relacje intymne czy psychoanaliza nie dają mu ukojenia.

Czytaj dalej ▾

Zamiast tego Charles z rosnącym wstrętem obserwuje upadek otaczającej go rzeczywistości. Pogłębiający się nihilizm i bezsilność wobec mechanizmów rządzących światem sprawiają, że chłopak coraz mocniej skupia się na myśli o odebraniu sobie życia. Narracja prowadzona z perspektywy minionych miesięcy ukazuje drogę, która doprowadziła go do tragicznego finału na paryskim cmentarzu Père-Lachaise.

Przedostatnie dzieło w dorobku francuskiego reżysera Roberta Bressona to surowy dramat o kryzysie egzystencjalnym. Obraz wzbudził kontrowersje z powodu podejmowanej tematyki i został we Francji zakazany dla widzów poniżej osiemnastego roku życia, a na festiwalu w Berlinie zdobył Srebrnego Niedźwiedzia.

Motywysamotnośćbuntalienacjarozczarowaniemłodość

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: trochę. Fabuła rozwija się powoli, a los bohatera znamy niemal od samego początku.
Akcja: brak. To wyciszony dramat psychologiczny pozbawiony dynamicznych scen akcji.
Humor: brak. Ton opowieści jest skrajnie poważny, posępny i pesymistyczny.
Wzruszenie: trochę. Dystans i surowość formy nie sprzyjają bezpośrednim wzruszeniom.
Groza: mało. Niepokój budzi jedynie nihilistyczny wizerunek świata i autodestrukcja.
Romans: mało. Związki intymne są ukazane chłodno i nie przynoszą bohaterowi spełnienia.
Przemoc: mało. Brak tu brutalnych scen, poza tragicznym wątkiem samobójczego strzału.
Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uwagi ze względu na oszczędną narrację i filozoficzny wymiar.