Grzech Antoniego Grudy

Name: Grzech Antoniego Grudy
Released: 1975
Cast: Franciszek Pieczka, Witold Pyrkosz, Krzysztof Kowalewski, Elżbieta Kępińska, Gustaw Lutkiewicz

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: trochę. Trudy aklimatyzacji i codzienne zatargi tworzą umiarkowany dramatyzm.
Akcja: mało. Film skupia się na obyczajowej narracji i dialogach, bez scen dynamicznych.
Humor: trochę. Pojawiają się drobne akcenty komediowe wynikające z wiejskiego folkloru.
Wzruszenie: trochę. Trudy układania sobie życia po wojnie mogą wzbudzać empatię.
Groza: brak. Produkcja pozbawiona jest elementów wywołujących strach czy grozę.
Romans: mało. Wątki uczuciowe odgrywają jedynie tło dla trudów gospodarowania.
Przemoc: mało. Mogą pojawiać się drobne, realistyczne spory sąsiedzkie bez brutalności.
Wymaga skupienia: trochę. Prosta, linearna opowieść obyczajowa, niewymagająca dużej uwagi.

film · 1975

Reżyseria: Jerzy SztwiertniaW rolach głównych: Franciszek Pieczka, Witold Pyrkosz, Krzysztof Kowalewski

Produkcja: Polska · język oryginału: polski

Premiera w Polsce: 8 lipca 1975

Perypetie osadnika zmagającego się z trudami nowego życia i budowaniem codzienności na Ziemiach Odzyskanych tuż po II wojnie światowej.

Teraz nie ma go w polskich serwisach VOD

Oceń po zalogowaniu

O filmie

Historia skupia się wokół losów rolnika, który po zakończeniu wojny postanawia osiedlić się na poniemieckich terenach Ziem Odzyskanych. W nowym, obcym otoczeniu musi stawić czoła codziennym problemom, organizacji gospodarstwa i skomplikowanym relacjom z pozostałymi mieszkańcami.

Czytaj dalej ▾

Film Jerzego Sztwiertni z 1975 roku to kameralny dramat obyczajowy osadzony w realiach powojennego osadnictwa. Scenariusz powstał na podstawie twórczości Henryka Worcella, czerpiąc z jego opowiadania pod tym samym tytułem oraz innych utworów z wydanego w 1972 roku tomu. W roli głównej wystąpił Franciszek Pieczka, a na ekranie towarzyszą mu m.in. Witold Pyrkosz i Krzysztof Kowalewski.

Motywyosadnictwożycie na wsinowy początek

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: trochę. Trudy aklimatyzacji i codzienne zatargi tworzą umiarkowany dramatyzm.
Akcja: mało. Film skupia się na obyczajowej narracji i dialogach, bez scen dynamicznych.
Humor: trochę. Pojawiają się drobne akcenty komediowe wynikające z wiejskiego folkloru.
Wzruszenie: trochę. Trudy układania sobie życia po wojnie mogą wzbudzać empatię.
Groza: brak. Produkcja pozbawiona jest elementów wywołujących strach czy grozę.
Romans: mało. Wątki uczuciowe odgrywają jedynie tło dla trudów gospodarowania.
Przemoc: mało. Mogą pojawiać się drobne, realistyczne spory sąsiedzkie bez brutalności.
Wymaga skupienia: trochę. Prosta, linearna opowieść obyczajowa, niewymagająca dużej uwagi.