Czterdziesty pierwszy

Odcięci od świata wrogowie z przeciwnych stron barykady zmuszeni są do wspólnego przetrwania. Choć dzieli ich niemal wszystko – pochodzenie społeczne, wykształcenie i ideologia – z czasem w opuszczonej chacie rodzi się między nimi namiętne uczucie. Pełna liryzmu relacja zostaje jednak wystawiona na najcięższą próbę, gdy na horyzoncie pojawia się statek, a brutalne realia wojny brutalnie upominają się o swoje prawa.

Obraz wyreżyserował Grigorij Czuchraj na podstawie opowiadania Borisa Ławrieniowa, tworząc dzieło uznawane za przełomowy początek nowej fali w kinie radzieckim. W rolach głównych wystąpili Izolda Izwicka oraz Oleg Striżenow.