Blondynka i ja

Sytuację komplikuje fakt, że między agentem a podopieczną szybko rodzi się wzajemna fascynacja, a zazdrosny mafioso bacznie śledzi każdy ich ruch. W tle toczą się także gangsterskie porachunki o kontrolę nad szafami grającymi. Całość ma lekki, pełen werwy charakter i łączy zwariowany humor z występami ówczesnych pionierów muzyki rockandrollowej, takich jak Little Richard, Fats Domino czy Gene Vincent.

Film wyreżyserował Frank Tashlin na podstawie opowiadania Garsona Kanina. Produkcja zrealizowana w kolorze przez wytwórnię 20th Century Fox została pomyślana jako popis talentu i urody Jayne Mansfield, stając się jednym z najbardziej wyrazistych muzycznych portretów lat pięćdziesiątych.