Будинок «Слово»

Szybko okazało się, że ten komunistyczny raj zaprojektowano przede wszystkim jako narzędzie inwigilacji. Lokatorów otoczyła gęsta sieć donosicieli, a radzieckie służby śledziły niemal każdy ich krok. Narastająca opresja stalinowskiego reżimu, paranoja oraz dramat Wielkiego Głodu doprowadziły mieszkańców na skraj wytrzymałości. Z czasem luksusowy dom zyskał ponure miano aresztu śledczego lub krematorium, a większość jego lokatorów spotkały aresztowania, szaleństwo lub śmierć samobójcza.

Dokumentalny obraz w reżyserii Tarasa Tomenki powstał na podstawie scenariusza napisanego wspólnie z Lubą Jakymczuk. Twórcy oparli swoją opowieść na materiałach archiwalnych, ukazując tragiczne losy represjonowanego pokolenia twórców. Film uhonorowano nagrodą Złotego Dzygi dla najlepszego ukraińskiego dokumentu oraz zaprezentowano m.in. na Warszawskim Festiwalu Filmowym.