Witamy na Ziemi

Na odległej wyspie Pacyfiku, Will Smith schodzi do czynnego wulkanu, aby zbadać dźwięki niesłyszalne dla ludzkiego ucha. Wszystko na naszej planecie wytwarza własny, unikalny dźwięk – nawet jeśli go nie słyszymy. Z pomocą technologii można wychwycić ukryte brzmienia planety, takie jak odgłos przesuwania się gór i miast pod wpływem księżycowego przyciągania oraz najgłębszą ciszę.

Will Smith schodzi w specjalnej kapsule podwodnej na głębokość 1000 metrów, co jest wyczynem jeszcze rzadszym niż podróż w kosmos. Will i badaczka Diva Amon zgłębiają zjawisko koloru w przyrodzie. Podziwiają zwierzęta, które w kompletnej ciemności tworzą niezwykłe, świetlne pokazy. Te rzadko widywane przez człowieka iluminacje stanowią formę komunikacji między zwierzętami.

Wiele lat temu Willa Smitha urzekło zdjęcie przedstawiające migrujące antylopy gnu w Serengeti. Dziś ogląda te zwierzęta na własne oczy i dowiaduje się o ich strategii przetrwania. Czując zagrożenie, antylopy gnu zbijają się w stado i działają tak, jakby miały jeden, wspólny super-inteligentny mózg. Will dowiaduje się, że to dzięki tej super mocy antylopy mogą przetrwać swoją niezwykle długą wędrówkę, narażone na ataki drapieżników.

Podążając śladem żarłacza tygrysiego w Pacyfiku, Will bada potęgę zapachu. W przypadku ludzi, zapachy przywołują wspomnienia i budzą emocje, a w świecie zwierząt pełnią jeszcze bardziej istotne funkcje. Dowiadujemy się, że zapachy łączą ekosystemy na całym świecie, a dla zwierząt mogą oznaczać zarówno życie, jak i śmierć.

Will odwiedza pustynię Namib, gdzie zarówno krajobraz jak i czas zdają się stać w miejscu od 50 milionów lat. Okazuje się, że człowiek potrafi dostrzec tylko ułamek tego, co się porusza, bo wszystko na planecie jest zbyt szybkie, albo zbyt wolne dla naszej percepcji. Dzięki niezwykłej technologii Alberta Lina Will odkrywa, że wszystko jest w ruchu: życie, Ziemia a nawet kosmos.

W ostatnim odcinku Willa Smitha czeka niezwykłe wyzwanie. Wraz z badaczem polarnym, Dwayne'em Fieldsem, znajduje się pośrodku lodowca na Islandii. Wykorzystuje swoje nauki z poprzednich ekspedycji, aby pokonać lęk przed nieokiełznaną przyrodą. Will coraz lepiej rozumie środowisko, w którym się znajduje, opanowuje swoje lęki i bierze udział w niebezpiecznym spływie po kataraktach. Dochodzi do wniosku, że obawy i niepewność to nie są przeszkody, tylko doświadczenia każdego podróżnika, który rusza w nieznane.