Plotka

Porzucone zwłoki zostają zidentyfikowane jako zwłoki znanej gwiazdy filmowej, a wiadomość ta zyskuje ogromny rozgłos. W przeszłości piękną młodą dziewczyną o imieniu Velonie targały uczucia pomiędzy jej sekretną miłością, Tonym, a zazdrosnym narzeczonym, Vigneshem.

Śledztwo w sprawie morderstwa zyskuje na sile, gdy do sprawy zostaje przydzielony podinspektor Vivek. Vivek podejrzewa Vignesha Tony’ego. Łączy lokalizację Ottaparai z morderstwem i przesłuchuje starszą panią. W przeszłości Velonie nawiązała natychmiastową więź ze starszym powieściopisarzem Ki Sebastianem, który melduje się w pensjonacie prowadzonym przez jej matkę.

Vivek przesłuchuje trzech synów starszej po tym, jak dr Paulraj, patolog, daje powody, by sądzić, że mogą być powiązani z morderstwem Velonie. Na podstawie zapisów rozmów Vignesha i dyskusji z przyjacielem Velonie Vivek ponownie podejrzewa Vignesha.

Policja przypisuje morderstwo Vigneshowi i zamka sprawę, wywołując krytykę opinii publicznej przeciwko sobie za wyciągnięcie zbyt pochopnych wniosków. Vivek źle się czuje i chce przysłużyć się ofierze pomimo obsesji na punkcie sprawy, która wpływa na jego życie osobiste. Jones, pomocnik z rezydencji, dostarcza tropu dotyczącego Velonie.

Rubin opowiada Vivkowi o pokościelnym spotkaniu Velonie z wysokim i umięśnionym mężczyzną. Ki Sebastian spotyka się z Vivkiem, namawiając go do rozwiązania sprawy i przywrócenia Velonie godnego wizerunku.

Wyznania staruszki z Ottaparai ponownie wskazują na trzech braci. Jej głęboko niepokojąca narracja stawia Velonie w skandalicznej sytuacji. Pojawia się nowy podejrzany: wysoki, umięśniony mężczyzna. Vivkowi udaje się zatrzymać trzech braci, ale płaci za to wysoką cenę. Nowy skandaliczny wizerunek Velonie ponownie wzbudza zaangażowanie opinii publicznej.

Ki Sebastian, zdeterminowany, by oczyścić publiczny wizerunek Velonie, wydaje książkę o życiu i śmierci Velonie. Zaczynając od jej dzieciństwa, rozbudowuje ją do czasów najnowszych, kiedy zakochała się w tajemniczym mężczyźnie. Wskazuje go jako mordercę. Jego czytelnicy łatwo kupują tę teorię, w przeciwieństwie do Vivka. Vivek podąża tropem podanym przez trzech braci – mężczyzny o imieniu Valan.

Vivek podąża za swoim instynktem dotyczącym Valana, choć żadne dowody nie łączą go z morderstwem. W końcu postanawia zrezygnować z prowadzenia sprawy. Niespodziewana wskazówka doprowadza go do olśnienia. Ale czy nie jest za późno, by ocalić dobre imię Velonie?

Gdy podczas wmurowania kamienia węgielnego pod budowę autostrady zostaje odnaleziony szkielet, rozpętuje się piekło. SP Rathika wyznacza na głównego śledczego SI Moosę Raazę – prostolinijnego glinę znanego ze swojej nieustępliwości. Im głębiej Moosa drąży, tym większą tajemnicę odkrywa, a trop prowadzi go prosto do Maniego.

Gdy SI Moosa Raaza zleca badania DNA w celu identyfikacji szczątków, wyniki wskazują na tę samą ofiarę, za której zabójstwo odsiaduje wyrok Mani. Raaza zmaga się z ogromnym dylematem moralnym, uświadamiając sobie, że jego odkrycie może świadczyć o niesłusznym skazaniu niewinnego człowieka.

Dręczony próbą samobójczą Maniego w więzieniu, SI Moosa Raaza nabiera coraz większych wątpliwości co do jego winy w sprawie podwójnego morderstwa. W miarę jak zeznania stają się niespójne, a przyjaciele ujawniają sekrety, sam Mani nie chce bronić swojej niewinności. Gdy intuicja Raazy staje się coraz ostrzejsza, nowy raport DNA burzy dotychczasową pewność – ukryty ślad wskazuje, że prawdziwy zabójca wciąż jest na wolności.

SP Rathika angażuje do sprawy Maniego swojego męża, prawnika Sukumarana. Mani otwiera się przed SI Moosą i Sukumaranem, wspominając to, co zaszło między nim a Nilavathi. Moosa i SP Rathika muszą jednak znaleźć sposób na wznowienie sprawy wbrew woli przełożonych, nawet jeśli oznacza to postawienie wszystkiego na jedną kartę. Kiedy oficjalne drogi się zamykają, Raaza obmyśla odważny plan, by odwrócić sytuację.

Wspomnienia o Nilavathi nie dają Maniemu spokoju, a Moosa prze naprzód pomimo nacisków politycznych. Wyniki badań DNA okazują się rozczarowaniem. Ojciec Nilavathi ma pretensje do Moosy o rozdrapywanie starych ran. Makabryczne odkrycie – ludzka ręka wleczona przez bezpańskiego psa – zmusza do pośpiechu i łączy sprawę Maniego z nową, mrożącą krew w żyłach zbrodnią.

SP Rathika i SI Moosa mierzą się z wrogością generała policji z powodu dowodów DNA łączących sześć morderstw. Dowództwo chce zamknąć sprawę jak najszybciej. Medialna wrzawa rośnie, matka Maniego przeżywa trudne chwile, a Sumaya obawia się obsesji Raazy. Nad wszystkim wisi widmo seryjnego mordercy, lecz polityka i ludzkie słabości utrudniają śledztwo.

Mani spotyka się na krótko z rodziną. Moosa i dr Dhanapal konfrontują się z niepokojącymi sprzecznościami w wynikach DNA. Szokujące odkrycie ujawnia jednak źródło „DNA seryjnego mordercy”. Mimo to Moosa zaczyna odkrywać luki w przeszłości Maniego, które rodzą kolejne, jeszcze bardziej zaskakujące pytania.

Moosa, którego wiara została zachwiana przez częściowo rozwiązaną zagadkę, postanawia przycisnąć Maniego i Sundaresana, by odkryć nieznane dotąd fakty z przeszłości Maniego. Gdy cała historia wychodzi na jaw, Moosa układa w całość prawdę o śmierci Nilavathi i Venby. Uświadamiając sobie, że prawda bywa dziwniejsza od fikcji, zaczyna się zastanawiać, czy jego profesja nie jest dla niego raczej przekleństwem niż darem.