Gra o bilion

Haru, student szukający pracy, spotyka swojego kolegę z gimnazjum, Gaku, podczas rozmowy rekrutacyjnej w Dragon Bank, największej japońskiej firmie IT. Dzięki wrodzonym zdolnościom komunikacyjnym i blefowi Haru otrzymuje ofertę pracy, jednak w dniu ceremonii powitalnej dowiaduje się, że Gaku został odrzucony. Firma nie doceniła ogromnej wiedzy i umiejętności programistycznych Gaku, więc Haru po prostu rezygnuje z posady. Podczas finałowej rozmowy oświadcza Kirihime, córce prezesa, która go rekrutowała, że przejmie z Gaku Dragon Bank. Obaj wyznaczają sobie cel zarobienia biliona dolarów, a Gaku daje się porwać temu szalonemu marzeniu. Bez biznesplanu ani funduszy założycielskich ruszają ze spółką Trillion Game i próbują zdobyć środki niekonwencjonalnymi metodami. Na początek biorą udział w „Security Championship”, turnieju, w którym rywalizują najlepsi hakerzy świata...

Tajemniczy mężczyzna, Keisoin, nagle pojawia się i składa propozycję inwestycji: 15% udziałów w zamian za 30 milionów jenów. Haru otrzymuje absurdalne warunki, ale bez trudu je spełnia. Wspólnicy zdobywają fundusze, obiecując jednak Keisoinowi, że w pierwszym miesiącu osiągną przychód w wysokości 3 milionów jenów. Haru i Gaku oficjalnie powołują spółkę Trillion Game. Gaku martwi się chaotycznym podejściem wspólnika, który chce natychmiast rekrutować ludzi, pozostawiając im samym ustalenie zakresu obowiązków. Wydawało się, że do nowej, nikomu nieznanej firmy nikt się nie zgłosi, lecz dzięki sprytnej strategii Haru spływa mnóstwo aplikacji. W trakcie rozmów kwalifikacyjnych zatrudniają Rinrin (Riko Fukumoto), studentkę, która bezskutecznie szuka pracy przez swoją przesadną prawdomówność. Już pierwszego dnia mianują ją prezesem zarządu, po czym cała trójka rusza z internetową kwiaciarnią opartą na sztucznej inteligencji...

Haru (Ren Meguro) i Gaku (Hayato Sano) trafiają do klubu hostów w Kabukicho w Shinjuku, by spełnić warunek prezes Mizuzono (Kimiko Yo): sprzedaż kwiatów za 20 milionów w jeden miesiąc. Ich plan zakłada zostanie hostami w sercu nocnego życia – największym rynku na kwiatowe upominki – i nakłonienie klientów do korzystania z ich sklepu AI o nazwie Yorinuki. Jednak prostolinijność Gaku obraca się przeciwko niemu, wywołując kłopoty już pierwszego dnia. Najpopularniejszy host Hiroto (Mario Kuroba) dowiaduje się o ich zamiarach i każe ich wyrzucić. Gdy Haru słyszy, że to najlepszy host ustala zasady w lokalu, odgraża się: „W tym miesiącu to ja zarobię najwięcej”. Hiroto podejmuje rękawicę. W tym samym czasie Mitsuzono udaje klientkę i składa w Yorinuki zamówienie na smoliście czarne kwiaty. Rin (Riko Fukumoto) próbuje sprostać temu absurdalnemu żądaniu. Co gorsza, Kirihime (Mio Imada) naciska na przejęcie Mitsuzono Flower!

Kiedy Dragon Bank kopiuje sklep AI Yorinuki i z wielkim rozmachem uruchamia Hana Venus, sprzedaż w Mizuzono Flower drastycznie spada, stawiając firmę pod ścianą. Gaku (Hayato Sano) i Rin (Riko Fukumoto) martwią się losem kwiaciarni (Kimiko Yo), ale nie mają już jak jej pomóc, a Keisoin (Koji Yoshikawa) przypomina im bezwzględne reguły biznesu. Haru (Ren Meguro) z pełnym przekonaniem proponuje wejście na rynek gier mobilnych jako kolejny krok. Od razu podejmuje próbę przejęcia wiodącego studia, jednak zostaje odprawiony z kwitkiem. W międzyczasie zdobywa zaufanie Sakury (Yoshitaka Hara), szefa firmy gamingowej SAKUSAKULAB, i decyduje się na stworzenie gry z jego zespołem. Dodatkowo wynajmuje nowe biuro z czynszem sięgającym 3 milionów jenów i planuje podkupić twórcę oraz producenta hitowej gry Dragon Banku, Dora Musume.

Haru (Ren Meguro) proponuje Keisoinowi (Koji Yoshikawa), by wspólnie wykupili potężną agencję talentów God Promotion. Goppuro to dawny pracodawca Keisoina, a Haru bada incydent z czasów, gdy ten był tam menedżerem. W tym czasie Gaku (Hayato Sano) nie potrafi wyznać Sakurze (Yoshitaka Hara) i jego zespołowi, że nowo utworzony dział gier to tylko przykrywka do zebrania funduszy. Niespodziewanie Haru wypłaca 2 miliardy jenów z budżetu na produkcję gry i znika. Rin (Riko Fukumoto) aż trzęsie się z wściekłości przez jego samowolkę. Gaku postanawia jednak stworzyć świetną grę z Sakurą i resztą bez pomocy przyjaciela. Tymczasem Haru pojawia się sam w siedzibie Goppuro i wypowiada prezesowi (Takashi Tsukamoto) otwartą wojnę o przejęcie firmy!

Do Trillion Game dołącza wreszcie genialny twórca Hejima (Kosuke Suzuki). Jednak nastawiony wyłącznie na zysk Hejima i kierujący się sercem Sakura (Yoshitaka Hara) kompletnie nie potrafią się dogadać. Gaku (Hayato Sano) znajduje się między młotem a kowadłem, choć słowa Hejimy dają mu do myślenia. W tym samym czasie Haru (Ren Meguro) i Keisoin (Koji Yoshikawa) dwoją się i troją, by zebrać pełnomocnictwa od akcjonariuszy i zmusić prezesa Goppuro, Kamiego (Takashi Tsukamoto), do dymisji. Haru próbuje też po cichu skontaktować się z Himuro (Ryosuke Soda), kluczowym aktorem w agencji. Gdy nadchodzi dzień walnego zgromadzenia akcjonariuszy Goppuro, dochodzi do nieoczekiwanego incydentu!

Haru (Ren Meguro) wraz ze wspólnikami przeznacza wielkie pieniądze zarobione na gigantycznym sukcesie gry Puchipuchi Island na zakup kanału z prognozą pogody oraz firmy produkcyjnej. W ten sposób powstaje telewizja internetowa Trillion TV. Dzięki reklamie z udziałem gwiazd Goppuro udaje się pozyskać kluczowych sponsorów. Jednak Kokuryu (Jun Kunimura) na poważnie zabiera się za zniszczenie Trillion Game. Po wykupieniu dużej amerykańskiej platformy streamingowej Kirihime (Mio Imada) staje na jej czele jako CEO i zaczyna masowo wykupywać prawa do emisji najpopularniejszych programów telewizji naziemnej. W tym samym czasie Haru i Gaku (Hayato Sano) nawiązują kontakt z Kunutą (Kenjiro Tsuda), producentem serwisów informacyjnych, oraz z Akari (Kanako Momota), uwielbianą prezenterką telewizyjną.

Trillion Game znacznie zwiększa zyski dzięki rynkowi gier i telewizji. Tymczasem serwis streamingowy D-REX, którym zarządza Kirihime (Mio Imada), ogłasza na konferencji prasowej współpracę z czołowym azjatyckim producentem elektroniki, wprowadzenie dedykowanego przycisku na pilotach oraz całkowite zniesienie opłat abonamentowych przez pierwszy rok. Kirihime drwi też z radzącego sobie na rynku Trillion Game, nazywając firmę „zwykłym, nic nieznaczącym startupem”. Obecna na sali prezenterka Akari (Kanako Momota) głośno ocenia to jako otwarte wypowiedzenie wojny, co wywołuje poruszenie wśród dziennikarzy. W odpowiedzi na głośną strategię D-REX Haru (Ren Meguro) proponuje zdobycie praw na wyłączność do nowej produkcji kultowego studia anime Popola. Kiedy Haru i Gaku (Hayato Sano) ruszają na negocjacje, okazuje się, że reżyserka Popoli, Mari Usami, jest jeszcze bardziej bezkompromisowa i trudna we współpracy, niż głosiły plotki...

Kokuryu (Jun Kunimura) składa Haru i jego wspólnikom ofertę wykupienia wszystkich akcji Trillion Game należących do Haru (Ren Meguro), Gaku (Hayato Sano) i Keisoina (Koji Yoshikawa) za 70 miliardów jenów. Zespół podejmuje ostateczną decyzję. Następnie kierują wzrok na rynek płatności bezgotówkowych, tworzą usługę płatności kodami QR o nazwie Trinrin Pay i ruszają na podbój świata. Z kolei Kirihime (Mio Imada), zdegradowana do spółki zależnej zarządzającej siecią supermarketów, obmyśla nową strategię z wykorzystaniem elektronicznego pieniądza Dragon Banku – Draco. Niespodziewanie Kirihime otrzymuje zaskakującą ofertę od Haru...

Dochodzi do wycieku wszystkich danych użytkowników Trillion Game. Rin (Riko Fukumoto) organizuje konferencję prasową, by przeprosić i złożyć wyjaśnienia, jednak media bezlitośnie obarczają ją odpowiedzialnością jako prezes spółki. Zaufanie do marki lega w gruzach, a przychody gwałtownie spadają. Haru (Ren Meguro), Gaku (Hayato Sano) i Keisoin (Koji Yoshikawa) nie mają wyjścia, a Kokuryu (Jun Kunimura) zmusza ich do oddania firmy. Parę dni później Dragon Bank oficjalnie przejmuje Trillion Game. Na oczach osłupiałych pracowników pojawia się Haru i robi coś, czego nikt się nie spodziewał...