Dawka Synanonu: Czy lekarstwo stało się kultem?

Niepijący alkoholik Charles „Chuck” Dederich otwiera w 1958 roku w Santa Monica ośrodek odwykowy, oferując uzależnionym bezpieczną przestrzeń do przepracowywania problemów poprzez emocjonalne, słowne katharsis. Nazwany przez niego Synanon szybko przyciąga celebrytów i osoby nieuzależnione, które poświęcają programowi swój czas i majątek. Społeczność przeradza się w ruch społeczny o zasięgu ogólnokrajowym, a tysiące ludzi twierdzi, że Synanon uratował im życie.

Do 1970 roku Synanon staje się swego rodzaju wzorcowym społeczeństwem. Samowystarczalna, zarządzana przez członków komuna może pochwalić się własną farmą, szkołą i licznymi przedsiębiorstwami. Chuck zakłada „Religię Synanon” i zachowuje status organizacji zwolnionej z podatków. W miarę jak staje się coraz bardziej apodyktyczny i dyktatorski, wprowadza coraz bardziej skrajne nakazy, w tym obowiązkowe golenie głów oraz warunki mieszkaniowe, w których dzieci są odseparowane od rodziców. Wielu członków zaczyna rozważać zyski i straty wynikające z wyborów, do których są zmuszani.

Zachowanie Chucka staje się coraz bardziej agresywne i przemocowe. Tworzy dla trudnej młodzieży obóz w stylu wojskowym, w którym powszechne są kary cielesne. Nakazuje wazektomie i aborcje, a po śmierci żony szybko żeni się ponownie i ogłasza, że wszystkie dotychczasowe związki muszą zostać zakończone, aby każdy mógł znaleźć nowego partnera. Wielu członków rozwodzi się i bierze ślub z kimś innym, czego część z nich później żałuje. Magazyn „TIME” publikuje artykuł „Swinging at Synanon”, a Chuck, pogrążając się w paranoi, pozywa pismo o 76 milionów dolarów.

W 1977 roku „Los Angeles Times” donosi o dziewięciodniowym uprowadzeniu Frances Winn przez Synanon. Prawnik Paul Morantz wygrywa ugodę na jej korzyść. W obliczu rosnącego zainteresowania mediów Chuck wydaje 62 000 dolarów na broń i amunicję, co jest wówczas największym jednorazowym zakupem broni palnej w historii Kalifornii. Wkrótce potem rzekomo organizuje zamach na życie Morantza. Zostaje skazany na pięć lat w zawieszeniu. Chuck, który znów pije i u którego zdiagnozowano chorobę psychiczną, traci wszystko i umiera w domu opieki, pozostawiając po sobie kłopotliwe dziedzictwo jako kreatywny, lecz nieokiełznany geniusz. Wielu wyznawców musi po upadku Synanonu poskładać swoje życie na nowo.