Nowy stanfordzki eksperyment więzienny

Trzydziestu uczestników przybywa do więzienia, by poznać swój los. Ośmiu z nich zostaje strażnikami, a cała reszta trafia za kratki.

Gdy dzienna i nocna zmiana strażników nie potrafią mówić jednym głosem, dwaj więźniowie o podobnych poglądach wykorzystują okazję, by zachwiać układem sił.

Gdy eksperyment dochodzi do momentu, w którym badanie z 1971 roku wymknęło się spod kontroli, więzień obdarzony nową władzą podsyca niepokoje i otrzymuje kontrowersyjną karę.

Faza trzecia przynosi zmiany, które wszystkich w bloku trzymają w napięciu, podczas gdy dzienna zmiana zaprowadza kontrolę, a byli strażnicy odnajdują się w nowych rolach.

Powstaje próżnia władzy, bo byli więźniowie na nowej nocnej zmianie mają problem ze zdobyciem szacunku. Z kolei były strażnik sieje bunt, zagrażając hierarchii.

W miarę jak eksperyment dobiega końca, strażnicy wracają do domu, a więźniowie przejmują kontrolę. Ich nowo zdobyta władza wywołuje jednak spór o to, co powinno wydarzyć się dalej.